Gemeenteraadsverkiezingen terwijl er een nieuw kabinet staat…

In een eerder stuk wees ik op het risico dat de formatie zó vertraagd zou worden dat de gemeenteraadsverkiezingen als een soort referendum over de formatie zouden gaan functioneren. Ik prijs me gelukkig dat ik het fout heb. Het ziet er naar uit dat er over een maand een nieuw kabinet staat, waarvan we mogen hopen dat het de eerste stormen gaat doorstaan. Maar waar gaan de komende gemeenteraadverkiezingen dan over? Zo eind februari, begin maart zal er een regeringsverklaring afgegeven worden in de Kamer, waarna het debat daarover begint. Dat zal wel een dag of twee gaan duren, hoewel de verwachting dat die veel korter zal blijken te gaan duren ook gerechtvaardigd is. Immers, alle partijen hebben de ruimte om met het minderheidskabinet te onderhandelen over de accenten en richtingen die zij graag zien, en ze lopen het risico dat ze hun zin krijgen. Misschien wordt de kortste kabinetsformatie in vele jaren daarmee toch de langste…… Deze situatie heeft in ieder geval tot gevolg dat er meer ruimte is voor echte gemeentelijke verkiezingscampagnes. En ook daar heeft het lang aan ontbroken. Sinds een paar decennia hebben we veel lokale partijen die pretenderen beter dan de landelijke partijen te weten wat er lokaal speelt, wat er nodig is en hoe dat dan moet. Dat is eigenlijk een beetje onzin, want de politici van lokale afdelingen van landelijke partijen wonen ook in dezelfde gemeenten, weten net zo goed wat er aan de hand is, en hebben evenveel mogelijkheden om daar programmatisch mee om te gaan. Het probleem zit hem in het gedrag van landelijke politici en de fracties waar ze onderdeel van zijn: ze hebben meer dan eens landelijke thema’s de overhand gegeven waardoor de gemeentelijke programmapunten naar de achtergrond verdwenen en vaak zelfs helemaal onzichtbaar werden. Anderzijds is het risico van dominante landelijke thema’s constant levensgroot aanwezig. Immers, een minderheidskabinet dat voortdurend moet onderhandelen om steun voor haar plannen te organiseren heeft hefbomen nodig, net zoals de andere kant, de partijen waarmee wordt onderhandeld. En daar zit weer het risico in dat de gemeenteraadsverkiezingen als een soort van referendum gaan dienen. Dat is natuurlijk vreemd. Immers, de PVV neemt in maar heel weinig gemeenten deel aan de verkiezingen, in tegenstelling tot FvD en JA21. Hetzelfde geldt voor de BBB en de meeste landelijke partijen. Dat zorgt voor een scheve situatie. Tel daarbij de talrijke lokale partijen op en het is duidelijk dat de uitslag nooit als een indicatie gezien kan worden voor wat de kiezer nationaal wil. De vraag is ook of de media daar zo mee om zullen gaan. Er zijn meer dan 300 gemeenten in Nederland, en dus evenzovele verkiezingsuitslagen. De uitslagen van de landelijke partijen zullen ongetwijfeld vergeleken gaan worden met die van de laatste Tweede Kamerverkiezingen, hoe onzinnig dat ook is. Wat betekent dat voor ons allemaal, u en mij? Allereerst dat we ons tot voorbij verkiezingsdag moeten blijven realiseren dat we nu gaan stemmen voor dingen die we van belang vinden voor onszelf, onze straat, onze buurt, onze wijk, ons dorp of onze stad. En dat we die keuze moeten baseren op de programma’s van de partijen die in onze gemeenten naar onze gunst dingen, die daarvoor lokale programma’s hebben opgesteld. En dat lokale programma’s behalve een gedeeld gedachtengoed over hoe de ideale wereld er uitziet niets te maken hebben met landelijke programma’s. Een ander punt waar ik het met u over wil hebben is wat een stem in de gemeenteraadsverkiezingen waard is. Er zijn veel mensen die van mening zijn dat de invloed van de burger niet heel groot is, omdat de begroting van gemeenten grotendeels gefinancierd wordt met overdrachten vanuit Den Haag aan de gemeenten. Die overdrachten zijn er inderdaad, en die zijn substantieel. Ze zijn er voor taken die gemeenten dwingend zijn opgelegd, zoals de WMO, jeugdzorg en de uitvoering van de Participatiewet. Maar daarna blijft er genoeg over om met elkaar over te praten, plannen over te maken en daar uitvoering aan te geven. Denk aan uw leefomgeving, verkeer, milieu en veiligheid. Dat zijn typische lokale onderwerpen waar uw lokale politici graag van u willen weten hoe u daarover denkt. Om nog maar te zwijgen over asielopvang, woningbouw, economie, de voor ondernemers belangrijke onderwerpen van  uitgaansleven en gebruik van de openbare ruimte (APV,) en natuurlijk de weer per gemeente verschillende wijze van uitvoering en handhaving van de WMO, Jeugdzorg en de Participatiewet en nog een paar van die dingen…. Tenslotte is er nog uw recht om te stemmen. Dat recht is onvervreemdbaar van u, en eigenlijk is dat recht gewoon een plicht, al was het maar om straks, na de verkiezingen uitgebreid te kunnen klagen over uw aanslag gemeentelijke belastingen. Naar mijn mening mag u alleen klagen als u ook stemt. Anders heeft u gewoon niets gedaan om het anders te kunnen laten zijn…. Dit artikel is overgenomen van anti-populista. Stukken op dat blog worden geschreven als bijbaan, dus mocht je het stuk waarderen kun je dat ook financieel laten blijken via deze link.

Foto: Flickr ianus raadzaal Gemeenteraad Werkendam CC BY-NC-SA 2.0.

Stem lokaal?

OPINIE - Met enige verbazing lezen we op sociale media bij regelmaat de oproep “stem lokaal!”. Daarmee wordt bedoeld om bij de gemeenteraadsverkiezingen te stemmen op een partij die geen vertegenwoordiging in Den Haag kent. Vaak wordt daarbij het idee gewekt dat landelijke kopstukken zich bezighouden met lokaal beleid en dat stemmen op een “lokale partij” een manier is om met deze Haagse bemoeienis af te rekenen. Het staat iedereen vrij te stemmen op welke partij dan ook, maar deze leus als argument en de daarbij gemaakte implicaties maken een parodie van de gemeentepolitiek.

Laat één ding duidelijk zijn: alle leden van een gemeenteraad zijn “lokaal”, ze wonen allemaal in de gemeente waarin zij politicus zijn. Dat is namelijk verplicht. Het is onzin om te doen alsof mensen van een niet-landelijke partij “lokaler” zijn dan anderen. Alle gemeenteraadsleden gaan naar dezelfde winkels, zitten bij dezelfde verenigingen en werken bij dezelfde bedrijven als alle andere inwoners, ongeacht de partij waarbij ze zijn aangesloten. En heel vaak zijn de gekozen politici van niet-landelijke partijen, daar bovenop ook nog lid van een landelijke partij, politiek geïnteresseerd als ze zijn.

De afgelopen jaren zijn de verantwoordelijkheden bij gemeenten alleen maar toegenomen. Door diverse kabinetten worden werkzaamheden gedelegeerd richting de gemeente die ze vervolgens dient uit te voeren. Daar is uiteraard ruimte voor een lokale invulling. Maar vervolgens zijn partijen met landelijke vertegenwoordiging in staat om daarover een terugkoppeling te maken richting Den Haag. Zo komen geluiden over gemaakt beleid, terug naar de landelijke politiek en kan het beleid worden bekritiseerd en aangepast. Als “lokale partij” kan je niet aan andere afdelingen vragen hoe het daar gaat en welke tips ze hebben, je hebt geen lobby-kracht in de Tweede Kamer, terugkoppelen is niet mogelijk. Dat mag uiteraard, maar krachtig is het niet.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Raadsvragen in Schiedam n.a.v. publicatie bedrijven aan het gas

NIEUWS - Vandaag heeft ons bericht over de ontwikkelingen rond aardgas in Schiedam tot raadsvragen van de Ouderen Partij Schiedam (OPS) geleid (pdf). Als inwoner van Schiedam wil ik de bewoners niet onnodig op kosten jagen door ambtenaren vragen te laten beantwoorden die OPS ook beantwoord had kunnen krijgen door bij Sargasso de feiten te controleren, daarom hieronder een concept beantwoording op basis van de informatie die bij Sargasso bekend is. Ik ben benieuwd naar de afwijking met de antwoorden van het college van Schiedam:

Foto: Tom Jutte (cc)

Lokale strijd

COLUMN - Vindt u ook dat ‘Den Haag’ een te grote rol speelt bij lokale verkiezingen? De oplossing: laat gemeenten zelf besluiten wanneer ze verkiezingen organiseren.

Eigenlijk briljant in al zijn eenvoud, dat idee van kennis drs. Hans P. in Abcoude. Dus toch maar even delen, op de dag van de gemeenteraadsverkiezingen-met-de-historisch-lage-opkomst.

Ook zo moe van al die landelijke kopstukken die niet van het televisiescherm te branden zijn? Ook zo de buik vol van al die landelijke partijen, die institutionele mastodonten, die zich mengen in de – God betere het – de lokale verkiezingsstrijd? Ook zo bleu van al die ‘debatten’ over… ja, over wat eigenlijk? In ieder geval niet over de zaken die er in een gemeenteraad toe doen.

En ook zo moedeloos over al die prognoses rond lage opkomst, de theorieën over tanende politiek interesse en bladiebla? Iedereen breekt zich het hoofd over hoe de lokale kiezer weer naar de lokale stembus te krijgen. Simpel, zegt drs. Hans P.: ‘Laat de verkiezingsdatum vrij. Organiseer die verkiezingen in elke gemeente op een andere datum.’

Eureka!

In één klap verlost van de koppeling met ‘Den Haag’!

Nóóit meer bemoeienis van de Samsoms, de Ruttes, de Pechtolds van deze wereld!

Foto: Tobbende man op de stoep van het stadhuis van Enschede (foto:flickr/FaceMePLS)

Vallende wethouders tonen falend politiek personeelsbeleid

OPINIE - Afgelopen week publiceerde VNG Magazine het jaarlijkse overzicht van gevallen wethouders: 105 stuks in 65 gemeenten. Budgetoverschrijdingen zijn de belangrijkste reden, kopt het blad, maar onderhuids schemert een andere reden door: falend politiek personeelsbeleid.

105 is het hoogste aantal sinds 2008 en 2004, niet toevallig ook precies de jaren tussen twee gemeenteraadsverkiezingen in. Colleges bereiken nu de uitvoeringsfase van de plannen die ze bij de coalitiebesprekingen hebben afgesproken. Dit is het moment om wethouders te beoordelen op hun vermogen plannen werkelijkheid te maken. Maar wie de afzonderlijke affaires bekijkt, ziet ook iets anders. Een ruwe telling levert de volgende opsplitsing op:

  • In 26 gemeenten lag een politiek inhoudelijk conflict ten grondslag aan het vertrek van een of meer wethouders: budget overschreden, plan niet door de raad gekregen, raad onvoldoende ingelicht, heibel in de coalitie;
  • In 21 gemeenten kwam de breuk door een vertrouwensbreuk: verstoorde verhoudingen met ambtenaren, beroerde bestuursstijl, slecht communiceren;
  • In 10 gevallen was sprake van een integriteitsprobleem: belangenverstrengeling, porno kijken;
  • 7 gevallen vallen in de categorie overig.

Omdat ‘de raad onvoldoende ingelicht’ doorgaans ook een stok is om de hond mee te slaan (alleen in flagrante gevallen wordt een goed functionerende wethouder om die reden weggestuurd) kun je ervan uitgaan dat de tweede categorie eigenlijk groter is. Dat zijn de mensen van wie na twee jaar geconstateerd wordt dat ze simpelweg niet zo geschikt zijn als wethouder. Zoiets kan gebeuren, maar als dit in meer dan een derde van de gevallen de reden is, is er een structureel probleem. Sowieso is 100 gedwongen vertrekken op totaal krap 1500 wethouders in Nederland erg veel.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.