The angry mob 2.0 is een van de nadelen van de betrokkenheid van lezers op het net. Ik heb het niet over reaguurders die vanwege een gepost artikel een paar tierende regels posten; vaak gaan dergelijke comments, hoe infantiel ook, wel degelijk over de inhoud. Er is inmiddels een traditie ontstaan op diverse blogs waar posters als eigengereide polemisten een reactie schrijven. Noem ze kinderachtig of overbodig, maar ze zijn part of the deal van blogs en kruiden de discussie. Nee, ik bedoel een ander type. De homo verontwaardicus als onderdeel van the angry mob 2.0. De homo verontwaardicus uit the angry mob 2.0 schiet een losse flodder in de menigte als reactie op een nieuwsbericht. Neem het gruwelijke bericht van een meisje dat in het noorden van het land is aangereden. Op 4 februari gebeurd. Enkele minuten nadat de Telegraaf het bericht had gepost, stond the angry mob 2.0 klaar. Je hoorde ze met hun digitale hooivorken al aanstormen. En ja hoor: ze zeggen allemaal iets lelijks over het type auto waarmee het ongeluk is veroorzaakt (‘zie je weer, weer zon mercedes aso! Zal wel een taxi chauffeur of zo zijn geweest, want dat zijn ook allemaal asos, stuk voor stuk!’), iets zinloos over het slachtoffer (‘Veel scholieren denken dat ze hier voorrang hebben, terwijl dat niet zo is’) en over hoe dit voorkomen had moeten worden (‘Meer camera toezicht en veel meer bekeuren’). Er is zelfs iemand die een weblog bijhoudt van zijn Telegraaf-commentaren.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Het is al een oud deuntje, dat de bloggers niets anders doen dan journalistieke stukjes van de traditionele media afpakken en van een mening voorzien. Tot nu toe liet ik dat gewoon voor wat het was, haat en nijd van snel verouderende journalisten. Maar toen de gerenommeerde oud-blogger, tevens politicus met plots teveel tijd over, Jan Marijnissen riep “…bloggers parasiteren op wat de schrijvende journalistiek produceert.” werd het me plots toch wat te veel. En toen een van onze zeer vaste bezoekers in het betreffende draadje ook nog eens het deuntje ging meezingen, moest ik wel iets doen.
Reflexmatig grijp ik dan naar het middel van de getallen. Hoe anders kan je zuiver uitdrukken hoezeer Sargasso wel of niet lijdt onder het journalistiek parasiteren.
Zie hier het resultaat. In de grafiek zijn de er uit springende rode en oranje taartpunten de postjes die direct afgeleid zijn van berichten van journalisten in de diverse media. De rest is dat dus niet.
Hoe is deze parasitaart tot stand gekomen? Ik heb alle postjes op Sargasso vanaf 1 januari tot nu doorgelopen (157 stuks). Onze Waan vd Dag heb ik buiten beschouwing gelaten. Misschien doe ik die later nog een keer. Per postje heb ik bepaald in welke van de onderstaande categorieën deze viel:
Recent kreeg ik een folder van HAR2009 in de hand gedrukt. HAR is dat hackers evenement waar iedereen gezellig in tenten zit en over kabels struikelt in plaats van scheerlijnen.
Daardoor vroeg ik me ineens af hoe het nu staat met dat hele fenomeen hacken. Jaren geleden heb ik me daar erg voor geïnteresseerd, maar de laatste tijd was ik de ontwikkelingen uit het oog verloren. Ik vrees dat mijn naïeve illusie van een groep welwillende techneuten die in het belang van de wereld in het algemeen de gaten in de elektronische infrastructuur aan de kaak stellen en innovaties vinden bij de vleet hard uit elkaar gespat is. Waar denken die hackers in vredesnaam dat ze mee bezig zijn?
Laat ik de onderbouwing beginnen met een stuk tekst van de HAR2009 site zelf:
“As the world is more and more defined in terms of the technology of the internet, the once obscure political freedom-fights that hackers were involved in, have truly reached center stage. The next few years are about defending fundamental freedoms, and we better step to it, because nobody is going to do it for us.”
Een fraaie tekst vol van belofte. Eens zien hoe de diverse groepen hackers van tegenwoordig zich verhouden tot dit stuk proza.
Om te beginnen zijn er de script kiddies. Dat zijn eigenlijk geen hackers maar pubers die andermans tools gebruiken om vooral websites te kraken. Daarbij laten ze dan vaak een soort politieke boodschap achter. Ook wij hebben dat mogen meemaken.
Maar eigenlijk gaat het die script kiddies helemaal niet om die boodschap. Het gaat er gewoon om de meeste sites te defacen. Lekker macho meer scoren dan de ander. Weinig vooruitstrevend voor de wereld als geheel dus. En kom niet met het argument dat ze nuttig werk doen door te achterhalen welke sites lek zijn en dus beter beschermd hadden moeten worden. Dat is een argument als het om grote bedrijven of overheidsinstanties gaat. Maar 99,9% van de gehackte sites zijn klein en worden alleen maar gehackt door script kiddies zelf.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“EU wil Windows zonder webbrowser”, kopte het Parool vorige week. En inderdaad, Neelie Kroes gaat wederom achter de softwaremoloch aan. Een stap die het altijd goed doet onder nerdy Nederlanders. Microsoft is immers de duivel. Maar dit keer moet ik het toch voor het bedrijf opnemen.
De vorige keer dat er een megaboete werd gegeven ging het over de Windows Media Player. Dat deze bij een besturingssysteem als Windows wordt meegeleverd vond de Europese Commissie concurrentievervalsing, en daarvoor kreeg het bedrijf dan ook een forse boete van 500 miljoen euro. Maar er is een probleem met dit soort boetes. Ze worden pas gegeven nadat er jaren aan procedures zijn doorlopen. En in de snelle wereld van de computer betekent dat dat tegen de tijd de uiteindelijke uitspraak komt, de concurrentie er al niet meer is om er van te kunnen profiteren.
De procedure die nu in gang gezet is zal dan ook helemaal niets bijdragen aan de uitkomst van de opnieuw losgebarsten browseroorlog, die eerder al door Microsoft gewonnen leek doordat het de browser Internet Explorer, net als de mediaspeler, gebundeld bij het besturingssysteem verkocht.
De timing is dan ook vreemd te noemen. De Europese Commissie had eigenlijk tijdens het probleem met de mediaspeler, ook de andere pijnpunten kunnen lokaliseren. Zoals waarom er standaard een rekenmachine bij zat, een simpel tekenprogramma, en – ook niet onbelangrijk – een internetbrowser. De timing is helemaal vreemd te noemen als je je bedenkt dat Microsoft op dit moment zelfs marktaandeel aan het verliezen is. In een markt waar de topbrowser inmiddels minder dan 70% aandeel heeft, en deze aan de verliezende hand is, kan je niet spreken van een monopolie. Integendeel, het is maar de vraag of Explorer zich kan handhaven in de strijd tegen Firefox, Safari, en nieuwkomer Chrome.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Ook zo last vandaag van Google-waarschuwingen tegen malware? Ja, zo ziet de wereld er dus uit als Google kapot is en we onze toevlucht moeten zoeken tot Yahoo, Viewzi, of ehhh… Ilse.
“De nieuwssites en bloggers parasiteren op wat de schrijven- de journalistiek produceert. Valt dat laatste weg, dan droogt het eerste op.”
Marijnissen vindt dat infrastructuur van de journalistiek op instorten staat, en dat onder andere wij daar de oorzaak van zijn.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.