De conservatieve homofobie

Zoals ik al eerder beschreef is er een ruzietje aan de gang tussen rechtse bloggers en reaguurders. Oorzaak was een artikel van Frank Verhoef die een anti-homohuwelijkartikel schreef, waarop GS - pro homo - inging. Het gevolg was dat de auteur van het artikel, Frank Verhoef, uit de redactie van het JOVD-blaadje werd geknikkerd. Verhoef zelf bleek het liberale basisprincipe van de partij niet helemaal begrepen te hebben. Beginnersfoutje als je actief wilt inzetten voor een partij. Maar in rechts-conservatieve hoek krijgt Frank bijval. Zo ook van onze geregelde gastlogger Rutger Schimmel. In zijn artikel geeft hij aan niet in dezelfde valkuil te zullen trappen als Frank deed, want hij zet zijn idee om actief voor de liberalen te worden even 'on hold'. Verder is hij het roerend met Frank eens, en trekt - welbespraakt - alle registers open om zijn zaak te onderbouwen. Wat echter erg jammer is aan al deze conservatieven is dat ze elkaars argumenten voortdurend recyclen. Ook Schimmel doet zijn best:

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GeenStijl en haar achterban

Het gelukkig en erg mannelijke paar (Foto: Flickr/mickebear)

Hoei, leuk, een fittie aan de rechterflank van de blogosfeer, tussen de rechts-liberalen en rechts-conservatieven. Alles begon met een klein stukkie van ene Frank Verhoef, getiteld “Typisch: nu homohuwelijk mag, waarom niet polygamie?“. Daarin betoogt hij, dat het homohuwelijk heel slecht is voor de Nederlandsche samenleving.

“Het huwelijk is altijd een verbintenis geweest tussen een man en een vrouw die van elkaar houden, elkaar seksueel trouw blijven, en een gezin stichten binnen dat huwelijk. Dat is al jaren niet meer zo. In Nederland kennen wij zoiets als het homohuwelijk, waarmee het huwelijk is gedevalueerd tot een contract tussen twee individuen die elkaar liefhebben. Meer is het niet. Is de liefde voorbij, dan ga je gewoon uit elkaar. Simple as that.”

Ah ja. Natuurlijk. Wat is het huwelijk dan? Een instituut waarin je je eeuwig moet opsluiten als de liefde voorbij is, zodat je ongelukkig sterft? Hier zien wij de ware conservatief, maar wel eentje die richting het eind van zijn carrière met een – al dan niet mannelijke – prostituee wordt betrapt.

GeenStijl, dat altijd opkomt voor homorechten, schreef hier dan ook een pittig – en traditioneel op de persoon gericht – stukje over. Opvallend genoeg was de reageerdersmeute het veelal niet eens met GeenStijl. Schat de redactie van het blog hun achterban verkeerd in?

Quote du Jour | Koop maar een spannend boek…

“U vindt dat het wel wat spannender kan? Nee, dat hoeft niet, als u dat wilt, moet u maar een spannend boek kopen” (Geràldo Janssen, wethouder in Strijen)

CDA-wethouder Geràldo Janssen uit Strijen schrijft op zijn weblog voornamelijk over wat hij meemaakt, niet over plaatselijke politiek. Dat levert natuurlijk geen spannende literatuur op (“De openinghandeling werd op vakkundige wijze verricht door niemand minder dan Leontien Zijlaard van Moorsel”), maar ondraaglijke saaiheid is in principe ook een aparte kwaliteit in blogosfeer. En het moet gezegd worden: CDA-wethouder Janssen beheerst die kwaliteit in perfectie. Al na tien zinnen lezen, val je heel diep in slaap.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

‘Vrijdagmiddag had ik er nog 278’

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

Hyves-logo (Foto: Flickr/comicbase)

Vanuit het niets verloor Joeri Veldt afgelopen weekend twee van zijn vrienden op Hyves. Over het motief van de breuk tast de student Sociale Geografie vooralsnog in het duister. Hij vreest nu voor ‘sociaal isolement’ en roept zijn voormalige vrienden op om zich te melden.

“Vrijdagmiddag keek ik voor het laatst, toen had ik nog 278 vrienden. Vandaag waren dat er opeens 276. Dat is een klap die hard aankomt.” Wie de personen zijn, die het contact hebben verbroken, weet Joeri nog niet. “Isabelle, Maarten, Janneke, Sem, Sofie, Anoek, ze zijn er allemaal nog. Ook Hugo, Marco, Fatima, Olga en Jelte staan er nog gewoon tussen. Ik kan er mijn vinger maar niet op krijgen wie nou precies missen.”

Ook naar de beweegredenen achter de verdwijning kan Joeri slechts gissen. “Ik was afgelopen zaterdag op een afstudeerfeestje en heb toen een paar grappen gemaakt ten koste van Alexander Pechtold en Jeroen van der Boom. Maar het zal toch niet dat mensen daar aanstoot aan hebben genomen?” Huisgenoot en beste vriend Remco kan al evenmin bedenken waarom Hyvesvrienden hun relatie met Joeri zouden verbreken. “Ok, zijn gevoel voor humor is soms nogal oppervlakkig, en grapjes over schaamlipvergrotingen kunnen verkeerd geïnterpreteerd worden, maar dan hoef je toch niet meteen zo?n drastische stap te nemen? Ik vind ’t wel erg overdreven allemaal.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Grafiek van de dag: Media

Thomas Baekdal heeft een een grafiek met toelichting (Where is Everyone?) gepubliceerd van de media verschuivingen in de laatste 210 jaar en doet meteen een poging om toekomstige trends te voorspellen. Altijd een linke hobby natuurlijk aangezien je alleen kunt opnemen wat je al kent. Die grote doorbraak van over 3 jaar staat er nog niet bij, en het valt te betwijfelen of de traditionele nieuwsmedia al binnen 5 jaar het loodje zullen leggen. Baekdal is een optimist als Jeff Jarvis waar het gaat om de toekomst van social media: alles zal goed komen en iedereen heeft straks een gepersonaliseerde nieuwsstroom.

media_small

Wat opvalt in zijn grafiek is de (schijnbaar) onvermijdelijke teloorgang van media ten koste van de volgende generatie. Wellicht zijn de ontwikkelingen waar Andrew Keen zich zorgen over maakt onderdeel van een vast patroon dat nu pas zichtbaar wordt.

Voor 2007 (social networking wordt gemeengoed) schreef Baekdal een zinnetje dat me bijbleef: “The blogs also started to get in trouble. Just as TV had eliminated radio (because it was better and richer way to give people LIVE information) so are social networks eliminating blogs. A social profile is a more active way for people to share what they care about. Social networks are simply the best tool for the job, and the blogs could not keep up.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Weekendquote | Afleren

Ik ben oud genoeg om ervaring te hebben op tal van gebieden. Ik weet dat je een krant koopt als je het laatste nieuws wilt lezen of een baan zoekt; ik weet dat je een cd opzet als je muziek wilt horen; ik weet dat je iemand belt als je ze wilt spreken; ik weet ook dat complexe producten als een encyclopedie en software door professionals moeten worden gemaakt. In de laatste vijftien jaar heb ik dit allemaal moeten afleren – deze en vele andere zaken – omdat ze niet meer klopten.

Clay Shirky zegt in het nawoord van zijn boek “Here comes everybody” dat de huidige revolutie niet zozeer een kwestie is van nieuwe dingen maken alswel van oude patronen afleren. Het boek is een lezenswaardige samenvatting van de grote veranderingen die gekomen zijn met de introductie van computers, netwerken, mobiele telefoons en internet.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Douglas Rushkoff: coole Social Media Professor

Op Sargasso bieden we regelmatig plaats aan gastbijdragen. Onderstaande bijdrage is op verzoek geschreven na uitwisselen van informatie over een college van Douglas Rushkoff (zie ook na de meer, vooraf kijken wordt aanbevolen). Steven Kruyswijk geeft op eigentijdse wijze zijn inzichten hierbij.

Ik (@kruithoph) ben als ‘social engineering philosopher’ al een paar jaar geïnteresseerd in het werk van Douglas Rushkoff, een ‘media theorist’ uit New York. Hij wordt vergeleken met mensen als Marshall McLuhan, Robert Anton Wilson en Timothy Leary. Howard Rheingold schiet me ook te binnen; als ik het goed begrijp waren beiden prominent lid van de WELL, een legende in internet collaboratie-land… En last but not least, Rushkoff is een grote fan van onze eigen Johan Huizinga; net als Johan houdt Douglas ervan om cultuur te zien als een groot spel.
Het begon voor mij met zijn essay “Open Source Democracy” dat hij in 2003 schreef voor de Engelse Demos denktank, waarin voor mij duidelijk werd: de overeenkomsten en afspraken waarlangs onze samenlevingen vormgegeven zijn, zijn niet per sé set in stone; ze zijn contrived. De status quo is niet ‘nou eenmaal zo’, het is een samenloop van omstandigheden, waaronder bewust ontwerp op basis van een bepaald mensmodel. Politiek en wetgeving is een soort game software, en daarom herprogrammeerbaar; tegenwoordig ook middels moderne methodes op het web.
Er gloort een mooie nieuwe vorm van business, van politiek, van samenleven, en we lijken het nog nauwelijks door te hebben…

Vorige Volgende