De VVD-betuttelings-top-tien

Zooo… dus de jankertjes van de VVD hebben een betuttelings-top-tien opgesteld? Je moet het lef maar hebben. Want als er één partij betuttelingskoning is, dan is het wel de VVD. (Update: na de massale kritiek op het artikel heeft de VVD haar betuttelings-top-tien waarin ze zich druk maakte over het verbod op plastic tasjes en open winkelpuien weer offline gehaald. Wij laten dat van ons natuurlijk gewoon staan.) Toegegeven, niet als het gaat om maatregelen om de medemens en volgende generaties te beschermen tegen het smeerpoetsgedrag van anderen. Maar qua andere verboden gaat de VVD wel heel wat verder dan een verbod op stinkende uitlaten. En dan gaat het niet om wauwsie voorstellen die geen mens zich nog kan herinneren (behalve de VVD-stagiair die deze sneue top tien opleverde dan), maar om keiharde maatregelen die de VVD ons door de strot gedrukt heeft in de vorm van staande wetgeving. Daarom, speciaal voor de VVD hierbij een VVD-betuttelings-top-tien: de top tien van betuttelingsmaatregelen die ingevoerd zijn door de VVD dus. Ondernemers en vrije burgers van Nederland, maak je riempje maar vast want dit wordt niet mals. Zijn we er klaar voor? Daar gaan we:

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 10-02-2022

Strafbaarheid illegaliteit van tafel

Zo bericht nu.nl:

Illegaliteit zal niet strafbaar worden gesteld. Dit zijn de coalitiepartners PvdA en VVD dinsdag overeengekomen.

Maar daarvoor moet de PvdA natuurlijk wel iets inleveren:

In plaats van de strafbaarstelling zal nu de arbeidskorting omhoog gaan. Dit moet de werkgelegenheid en de koopkracht vergroten. Het gaat om inkomens tussen de 40.000 en 110.000 euro. Dit komt neer op een voordeel van 300 euro per werkende per jaar, aldus een woordvoerder van de VVD.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Partij van de Arbeid (cc)

Brief aan Fred Teeven en Diederik Samsom

BRIEF - Is illegaliteit niet per definitie strafbaar? Waar maken VVD en PvdA zich zo druk om? Wat is eigenlijk het probleem?

Geachte heren Teeven en Samsom,

Er moet mij iets van het hart over de commotie die is ontstaan rondom het al dan niet strafbaar stellen van illegaliteit. Ik snap namelijk het probleem niet zo goed. Dus ik dacht: ik vraag het gewoon even aan de hoofdpersonen van de discussie. Teeven als de man die het wetsvoorstel mag gaan uitvoeren en Samsom die er voor moet zorgen dat zijn kiezers er begrip voor hebben.

Er zijn een aantal dingen die ik niet begrijp aan de kwestie, te beginnen met de terminologie. In mijn beleefwereld impliceert het woord illegaal namelijk strafbaarheid. Als iets illegaal is, is dat tegen de wet. En als iets tegen de wet is, is het strafbaar. Wiskundig gezien volgt hieruit volgens mij: illegaal = strafbaar. Helaas is politiek heel wat minder rechtlijnig en overzichtelijk dan wiskunde.

In mijn zoektocht naar begrip van de situatie kwam ik uit op de site van de politie. Hier las ik een definitief van illegale vreemdelingen: ‘vreemdelingen die niet in het bezit zijn van een geldige verblijfsvergunning, en die dus zonder toestemming in Nederland zijn.’ Ze worden ook wel “ongedocumenteerden” genoemd (een leuke term in het kader van de humaniteit van Teeven). Een vreemdeling is gedefinieerd als ‘iemand die niet de Nederlandse nationaliteit heeft.’

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Slachtoffers mensenhandel verdienen meer bescherming

Slachtoffers van mensenhandel verdienen meer bescherming, stelt universitair hoofddocent Conny Rijken. Zij worden nu te veel benaderd als illegalen die misbruik willen maken van verblijfsrecht, bijstand en ondersteuning. Zo een benadering verhindert een gedegen aanpak van mensenhandel.

Voor zover in Nederland de aanpak van mensenhandel hoog op de prioriteitenlijst staat betreft het de strafrechtelijke aanpak. Maar juist omdat het menselijke aspect ontbreekt, werkt zelfs die aanpak niet. Slachtoffers doen vaak geen aangifte als zij hiervoor bij de politie moeten zijn. Intussen is minister Leers ervan overtuigd dat slachtoffers maar al te vaak misbruik maken van de regels – hoewel hij toegeeft dat voor zijn donkere vermoedens geen cijfers bestaan. Zou dat de minister dan niet aan het denken moeten zetten, en doen beseffen dat de regeling juist voor de slachtoffers veel beter moet?

Leers’ prioriteit ligt bij uitzetting

Een mensenrechtelijke aanpak van de slachtoffers van mensenhandel is ook vereist volgens een nieuwe Europese Richtlijn mensenhandel van april 2011. Maar de door minister Leers voorgenomen maatregelen tegen het vermeende misbruik van de zogeheten ‘B9-verblijfsregeling slachtoffers mensenhandel’ (die recht geeft op verblijf, bijstand en ondersteuning) illustreren nog eens dat de prioriteit ligt bij uitzetting en strafrechtelijke procedures in plaats van bij het beschermen van degenen die dat nodig hebben. De maatregelen die de minister voorstelt in zijn brief (11 november, 2011, kenmerk 5716693/11), of voorstelt om te gaan onderzoeken, beogen de toegang tot de B9 te bemoeilijken en het verblijfsrecht in te perken. Een twaalftal organisaties heeft intussen de handen ineen geslagen en in een brief een schets gegeven van de gevolgen van zijn voorgenomen beleid (18 januari, 2012).

Geen plaats in de herberg?

Minstens honderdduizend mensen verblijven illegaal in Nederland. Geeft minister Gerd Leers toe, dus dat zal wel een schatting naar beneden zijn.

Waar die mensen van leven? Joost mag het weten. Maar ze vinden hun weg, in illegale naaiateliers, op straat, heitje voor een karweitje, als werksters in Bloemendaal en vermoedelijk ook in de seksindustrie. Overlevers zijn het. Ze zijn de halve wereld afgereisd voor een beter leven, en ze knokken keihard voor elke euro, voor elke dag dat ze in het beloofde land mogen blijven. Sommigen zijn psychotisch, slapen op straat.

Er is geen plaats voor deze mensen in Nederland. Zegt ook minister Kamp van Sociale Zaken. Eigen werklozen eerst. En minister Leers duidt het enorme aantal illegalen als “ontwrichtend en maatschappelijk ongewenst”. Hij wil illegaliteit strafbaar maken met een boete. Mensen kunnen dan, als blijkt dat ze niet over geldige verblijfsdocumenten beschikken, meteen overgebracht worden naar vreemdelingenbewaring en in een uitzettingsprocedure komen.

Probleem met deze maatregelen is om te beginnen: als je niet weet wie je voor je hebt, omdat de persoon geen papieren heeft, aan wie ga je die boete dan opleggen? Aan ‘Meneer X’? Verder klinkt het natuurlijk allemaal heel logisch dat illegalen vastgehouden worden en dan in een procedure terechtkomen die tot uitzetting leidt, maar hoe kom je er achter uit welk land ze überhaupt afkomstig zijn? En hoe krijg je zo’n herkomstland zover dat het meewerkt en die persoon weer opneemt, wanneer iemand niet over papieren beschikt? Het is dus allemaal niet zo makkelijk en snel geregeld als dat woordje ‘uitzettingsprocedure’ wel suggereert.

De bus als verlengstuk van de IND

Hoe diep kun je als land nog zinken? Dieper nog dan politici die openlijk oproepen tot een hoofddoekjesverbod in het openbaar vervoer? Jawel. Busmaatschappij Connexxion nam die volgende stap op de glijdende schaal en besloot chauffeurs en controleurs in te zetten als hulpjes van de Immigratie- en Naturalisatiedienst.

De ‘historische vergelijkingen’ liggen voor het oprapen; die hoef ik niet meer op te schrijven. Maar ik geloof dat  iedereen in Nederland in de bus moet kunnen stappen in het volste vertrouwen dat de chauffeur alleen maar op het verkeer let. Niet op de huidskleur van de passagiers en waar zij in- of uitstappen. Je wilt niet op een bus stappen die door agenten in burger wordt bestuurd. Zo zit ons land niet in elkaar. Het is tenslotte geen democratische volksrepubliek.

Ik geloof daarom dat ook Connexxion zelf baat heeft bij een openbaar vervoer dat – kuch – waardenvrij zijn werk doet. Ik had niet gedacht dat ooit nog eens op te schrijven. De klant moet daarop kunnen vertrouwen want waar wij heen reizen is onze zaak en niet die van Connexxion of de overheid.

Natuurlijk heeft iedere burger de plicht om misstanden te signaleren en buschauffeurs zien vast veel tijdens hun dagelijkse rondjes. Maar dit gaat wel wat verder. Hier wordt geen ordeprobleem gesignaleerd en geen misdaad bestreden; hier wordt overheidsbeleid afgedwongen. Ga voor de grap eens precies vijftig rijden voor een bus van Connexxion – het is ongeveer van hetzelfde laken een pak. Dat gaat die chauffeur niet leuk vinden. Er schijnen nogal lompe types te werken dus ik adviseer: don’t try this at home.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Volgende