De bioindustrie volgt een vernietigende efficiëntie zoals onlangs helder in beeld gebracht werd in de documentaire Our Daily Bread (fragment 1 , 2). Dierenrechtensorganisaties en de PvdD bekritiseren onafgebroken de leefomstandigheden in de bioindustrie. Vorige week besliste de Europese Unie dat er tegenwoordig maximaal 21 vleeskippen per vierkante meter mogen worden gehouden. Dierenrechtenorganisatie GAIA is diep teleurgesteld de EU-richtlijn betekent volgens haar weinig of geen verbetering voor het welzijn van de vleeskippen. Er valt natuurlijk veel aan te merken op hoe wij hier in het geïndustrialiseerde Westen met onze productiedieren omgaan. Maar in de Derde Wereld is het ook niet altijd veel (kippen)soeps. Wellicht scharrelen de kippen daar rond op het erf, maar ze moeten vaak meerdere keren per week worden vervoerd naar de markt om daar urenlang vastgebonden in de zon te liggen en indien niet verkocht 'savonds weer terug, bungelend aan de brommer. Is een bioindustriekip met een eenmalig transport dan niet beter af? Naar aanleiding van de fotoserie: How To Carry A Chicken (Around the World) vraagt de babbelbox u: Wie is beter af? Een Derde Wereld kip of een Europese kip? Of is dit een vraag van een kip zonder kop?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
Hilariteit alom op teh internets om de werkkamer van Al Gore. Eén grote pampieren carbon sink volgeplempt met energieslurpende flatscreens. Das lachen, das leuk. Maar dat prominente (koersbepalende) mensen het voetafdruk-matig vaak nogal bont maken mag bekend zijn. Enwel daarom lachen wij vandaag om de funiculaire van Oracle chef Larry Ellison, door mede-internetgebruikers reeds omgedoopt tot Asshole Express.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Goed kijken, dan pas klikken.
‘An American Self-Portrait’ – Chris Jordan
Zie hier wat er gebeurt wanneer we dezelfde artiest loslaten op sigaretten, vliegtuigen, mobiele telefoons, pijnstillers, handwapens, kartonnen supermarkt-handtassen, plastic supermarkt-handtassen, SUV’s, gevangenis-kledij, blikjes, A4-papier, wieldoppen, dollar-biljetten en vrachtcontainers.
Het is een vliegtuig?! Het is een graanmachine?! Nee… het is…!!!
Garnalentrawlers in de monding van de Yangtze rivier veroorzaken met hun sleepnetten zogenaamde ‘mudtrails’. Ondertussen waarschuwen visserijbiologen voor de desastreuze impact van de sleepnetten op het mariene ecosysteem. These sediments, they say, smother any bottom-living creatures, cause over-enrichment of algae, and may even cause “dead zones.” (telegraph.co.uk)
