Vorige week is de Nigeriaanse communicatiesatelliet Nigcomsat-1 gelanceerd vanaf een Chinese basis in Sichuan. Nigeria heeft al een tijdje ambities in de ruimte: vorig jaar maakte de Nigeriaanse regering bekend dat ze in 2030 de eerste Nigeriaan op de maan wil hebben staan. China helpt daar graag bij, in ruil voor de toegang tot Nigeriaanse olie verschafte het land een royale lening van 223 miljoen euro en knutselde de satelliet in elkaar. De Nigeriaanse communicatiesatelliet moet de telecommunicatie en de breedbandtoegang tot het internet stimuleren, in Nigeria en op het hele Afrikaanse continent (IPS). China gaat binnenkort ook een satelliet voor Venezuela ontwikkelen, toevallig wederom een grote olieproducent. Maar er moet bij gezegd worden dat China inmiddels ook satellieten verkoopt aan Indonesië, Pakistan, Mongolië, Iran, Bangladesh en Peru. “China is starting to market and sell this technology to developing countries that need it,” said Shen Dingli, a professor in international relations at Fudan University in Shanghai. Of the Nigeria deal, Mr. Shen added: “It gives substance to Sino-African relations. Not only does China buy raw materials, but also we sell some things.” (NYT). Niet alleen dus ordinair tanken maar gewoon het instellen van een Nieuwe Multipolaire Wereldorde, Houston do you copy?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
In Europa lachen we erom, een benzineprijs die de helft lager ligt dan wat wij dagelijks moeten tanken. De gemiddelde Amerikaanse burger is echter wat minder blij met de benzineprijs die de afgelopen weken het hoogste niveau sinds de oliecrises van de ’70 en ’80 er jaren bereikte. Maarliefst 3.15 dollar per gallon oftewel 60 eurocent per liter voor de gemiddelde verkoopprijs van benzine. Daarmee moeten de Amerikanen dubbel zoveel betalen om de tank vol te gooien dan een paar jaar terug. Vooralsnog lijkt het de verkoop van lichte trucks en SUV’s niet af te remmen, welke nog steeds een marktaandeel van 53% behouden. Men lijkt alleen wat kleinere SUV’s te kopen. De prijs is ook nog niet voldoende om de vraag naar benzine af te remmen.
Dat het einde van de prijsstijging nog niet in zicht is wordt duidelijk uit de benzinevoorraden van de Verenigde Staten. Deze bestaan uit alle benzine die in de keten zit vanaf de raffinaderij, in pijpleidingen, schepen, laadstations tot aan de trucks die de benzine naar het pompstation brengen. Deze voorraden liggen met 195 miljoen vaten (1 vat = 159 liter) aan benzine op het laagste niveau sinds decennia. Volgens een rapport van het Amerikaanse Congres uit 2004 is het minimum aan benodigde voorraden 185 miljoen vaten om te voorkomen dat er tekorten ontstaan in de benzineketen van de VS. Het lage niveau wordt veroorzaakt door een gebrek aan voldoende raffinagecapaciteit om aan de toegenomen vraag te voldoen. Van de totale raffinagecapaciteit wordt maar 90% gebruikt vanwege onderhoud en incidenten. Gezien de geplande onderhoudswerken is het niet te verwachten dat dit utilisatieniveau in de komende maanden veel zal stijgen. Ondanks de lage raffinagecapaciteit is de productie van benzine in de VS echter gestegen naar 8.81 miljoen vaten per dag in April. Dat is alleen een stuk lager dan de dagelijkse benzineconsumptie, welke volgens de laatste cijfers van februari op 9 miljoen vaten per dag lag. Om het verschil te overbruggen importeren de Verenigde Staten nu dagelijks 1.5 miljoen vaten per dag aan benzine.
Het kan! De CO2 uitstoot terugdringen zonder al te ingrijpende economische maatregelen. Dit valt te concluderen uit het vierde IPCC rapport (samenvatting .pdf) dat vandaag is gepresenteerd. Klimaatmaatregelen die de opwarming zouden moeten beperken tot 2 graden Celsius kosten 225 euro per persoon ofwel 3% van het Bruto Mondiaal Product. “There is considerable economic potential for the mitigation of global greenhouse gas emissions over the coming decades, that could offset the projected growth of global emissions or reduce emissions below current levels.” (BBC)
Hamvraag: had het IPCC ook een rapport kunnen/willen uitbrengen waarin er geen hoop meer gloorde? Zouden de politieke en sociale implicaties van een dergelijke pessimistische boodschap überhaupt wenselijk zijn?
Behandelden de vorige drie IPCC rapporten met name nog de wetenschappelijke onderbouwing van het klimaatprobleem, dit rapport richt zich vooral op de handelingsperspectieven. Energie-efficiëntie speelt in alle scenarios voor alle regios en tijdspaden de belangrijkste rol. Zuinigere apparaten en vervoersmiddelen en geïsoleerde huizen, dus. Verder is het uitbreiden van duurzame energiebronnen en een belasting op CO2 ook essentieël. Kernenergie wordt in het rapport ook als optie genoemd maar daaraan kleven belangrijke veiligheidsaspecten en het afvalprobleem. Jacqueline Cramer, de Nederlandse minister van Milieu heeft al gereageerd dat kernenergie wat haar betreft geen optie is. Of het IPCC-panel de uitgebreide discussie en peiling: Hoe de CO2 emissie snel te reduceren hier op Sargasso heeft meegenomen in haar conclusies is niet bekend maar zeker niet onwaarschijnlijk gezien de leidende rol van het Nederlandse MNP bij de samenstelling van het rapport.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
“If we want to have secure energy supplies and reduce CO2 emissions, we have got to put the issue of nuclear power on the agenda.”
Blair wil blijkbaar met wat knallers afscheid nemen. Met de klassieke spin van spierballen rollen en tactische geheimdoenerij eerst, en later ‘het is maar een blauwdruk’, bekent Brittanië kleur (green, amber of red) wat betreft een stralende toekomst.
Met de overhandiging van het rapport “toetsingskader voor duurzame productie van biomassa” aan de minister van VROM, Jacqueline Cramer, werd vorige week geschiedenis geschreven. Het rapport bevat de meest progressieve visie ter wereld hoe we de toekomstige energiestromen uit planten en bomen moeten verduurzamen, met de handtekening van o.a. de Rabobank, Shell, Electrabel, Essent, OxfamNovib en Cargill. Een stap die broodnodig is om ervoor te zorgen dat biomassa zo min mogelijk zal concurreren met voedsel, zorgt voor een fikse vermindering van de uitstoot van koolstofdioxide, ook ten goede komt aan de lokale bevolking, bodemerosie voorkomt enzovoorts. Overduidelijk hoe het mis kan gaan zonder in te grijpen is te zien in de verbranding van palmolie in Nederlandse elektriciteitscentrales, welke onder het mom van klimaatneutrale brandstof werd geïmporteerd. Door het droogleggen van de veengronden in Indonesië voor het aanleggen van palmolieplantages kwam echter veel meer broeikasgas vrij dan dat de reductie door het vervangen van fossiele brandstoffen opleverde. Ook de volgende figuur uit het rapport spreekt boekdelen:
Het idee achter de criteria is om in eerste instantie bedrijven alleen nieuwe subsidies voor bio-energie te verlenen als aan de criteria wordt voldaan. Een systeem dat van kracht zouden moeten komen wanneer de nieuwe subsidieregeling voor duurzame energie wordt ingesteld in de loop van volgend jaar. Daarbovenop hoopt men op de algemene acceptatie van bedrijven, om ook wanneer er geen sprake is van subsidie zich te houden aan de criteria. Het raamwerk van de criteria bestaat uit 9 uitgangspunten waar de diverse criteria met toetsbaarheid aan op zijn gehangen:
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.