SNS Reaal genationaliseerd
NIEUWS - Dat maakte minister Dijsselbloem van Financiën en toezichthouder De Nederlandsche Bank zojuist bekend.
Liegen door De Nederlandsche Bank is eerder traditie dan toeval, zegt Ton Biesemaat. Toen Nout Wellink nog president was van De Nederlandsche Bank (DNB) zei hij dat we de Griekse miljarden zouden terugkrijgen, met rente. Dat beloofde hij in mei 2011 in het EO-programma Knevel & Van den Brink. Nu is Nout Wellink president af en zei hij vlak voor oud en nieuw in het Financieele Dagblad dat de overheid leningen aan Griekenland zal moeten afschrijven. Dus een gedeelte van de miljarden kunnen we op onze buik schrijven. De Volkskrant oppert dat Wellink in mei 2011 een leugentje om bestwil de wereld in hielp. Wellink noemde toen ook Geert Wilders ‘een valse profeet die iedereen bang probeert te maken’. Nu geeft de ex-president van de DNB Wilders met terugwerkende kracht gelijk en blijkt hij zelf de valse profeet te zijn geweest
NIEUWS - Dat maakte minister Dijsselbloem van Financiën en toezichthouder De Nederlandsche Bank zojuist bekend.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
[qvdd]Trots meldde De Nederlandsche Bank (DNB) vorige week in een persbericht dat Nederland de wereldranglijst voor buitenlandse investeringen aanvoert. In 2009 kwam maar liefst 3.000 miljard dollar aan geïnvesteerd geld Nederland binnen en de uitgaande investeringen bedroegen 3.700 miljard dollar. Dit is respectievelijk 377 en 465 procent van het bruto nationaal product (bnp).
Dit meldt de NRC (*) onder de kop “Ontmantel die vrijplaats aan de Zuidas”. Nederland hoort thuis in het rijtje Kaaiman-eilanden, Zwitserland, Ierland en Luxemburg: we zijn een offshore financial center. Bedrijven vestigen zich hier om in eigen land de belasting te kunnen ontduiken. Zij kunnen in eigen land op die manier er de kantjes er van af lopen en grote sommen geld aan hun economie onttrekken kunnen om dat in te Nederland parkeren. Hier is het geld veilig want bewaakt door de Nederlandse staat. Men schat dat ontwikkelingslanden op deze manier 160 miljard Euro aan belastinginkomsten mislopen.
Wie dat op kleine schaal doet wordt opgepakt, maar DNB is er trots op.
(*) Zaterdag 20/8, papieren versie of digitaal met abonnement.
Update: ook hier te lezen. (h/t Keest)
[qvdd]
De Europese Unie is geen ideologisch project, het is een rationeel economisch project. Maar als het niet goed wordt uitgelegd, ontstaat het gevoel dat de technocratie het project overneemt. Politici moeten de voordelen van Europa meer durven benoemen, in plaats van zich te richten op nadelen zoals ‘ze pakken onze belastingcenten af’.
Nout Wellink, ter gelegenheid van zijn afscheid wordt hij geïnterviewd, door NRC dit weekend.
De EU in 1952 is begonnen als Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) – maar dat was natuurlijk maar een eerste begin. We moeten niet vergeten dat Duitsland, dat nog maar net was verslagen, ook mee deed in dit samenwerkingsverband. Het was een eerste stap op de lange weg naar eenheid in Europa. Na twee wereldoorlogen twijfelde niemand aan de noodzaak daarvan.
We zijn het niveau van de EGKS niet overstegen: metaal en brandstof en zijn nu vervangen door “economie” maar waar is de grotere samenwerking en het besef van lotsverbondenheid? Volgens Wellink moeten we het alleen beter uitleggen aan de burger, maar dit is niet meer uit te leggen. In naam van de economische gemeenschap wordt nu Griekenland leeggeplunderd en is onze regering bezig te hard te snoeien in culturele voorzieningen, de zorg, onderwijs en zelfs ons leger wordt koud gesaneerd.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Gedupeerde spaarders moeten de Nederlandse Staat aansprakelijk stellen voor hun schade.
Het rapport Scheltema is uitgekomen en de conclusie is helder: DSB had nooit een bankvergunning mogen krijgen. Zoals minister de Jager (ironisch genoeg) zegt:”Ook met de kennis van toen had DNB anders moeten handelen”. Het grootste deel van de gedupeerden (minder dan €100.000) is inmiddels schadeloos gesteld, maar er is ook een groep spaarders die haar hele hebben en houden is verloren. Mensen die hun hele gespaarde vermogen hadden geparkeerd bij DSB en na het debacle weer helemaal opnieuw moesten beginnen.
Het lijkt me dat deze harde conclusie richting DNB de deur openzet voor schadeclaims. Als DSB namelijk überhaupt geen vergunning had mogen krijgen dan geldt immers ook niet het depositogarantiestelsel. Klanten van DSB hadden er vanuit moeten kunnen gaan dat DSB terecht een bankvergunning had gekregen. Nadat DNB in bestuursrechtelijke zin een besluit had genomen, is de rechtsbescherming van de AWB van toepassing. Aangezien de toekomstige klanten mijns inziens geen partij waren bij dit besluit en dus niet hebben kunnen ageren tegen het besluit, zou de weg naar de bestuursrechter alsnog open moeten liggen met het rapport Scheltema in de hand. Als het besluit van DNB onrechtmatig wordt verklaard dan kunnen de gedupeerden hun schadeclaims indienen.

Het feit dat uit de onderzoeken van DNB en AFM twijfel rondom de integriteit én deskundigheid van Gerrit Zalm is ontstaan zou voor hem reden moeten zijn om op te stappen.
Het is wonderlijk dat er tegenstrijdige conclusies over het functioneren van Zalm bij de DSB worden getrokken door de AFM en DNB. Nog wonderlijker is echter dat staatssecretaris de Jager op advies van de jurist Scheltema zonder voorbehoud het onderzoek van DnB onderschrijft en het onderzoek van de AFM van tafel veegt. Scheltema noemt de AFM een jonge agressieve toezichthouder en DNB zou meer overredingskracht hebben. Mij lijkt dat we, juist gezien de ellende die het onvoldoende toezicht op de banksector heeft opgeleverd, een jonge agressieve toezichthouder moeten toejuichen en volgen.
Volgens het onderzoek van de AFM heeft Zalm zich onvoldoende deskundig opgesteld en had hij onvoldoende oog voor het risico op claims. Bovendien heeft niet genoeg ingezet om een wel levensvatbaar businessmodel op te stellen. Dit terwijl deze problematiek niet zomaar uit de lucht kwam vallen, maar duidelijk wel urgent was.
Bovendien heeft DNB Zalm gewaarschuwd voor het omstreden incassobeleid van de DSB, vóórdat hij er in dienst trad. Hij heeft met dit advies hoegenaamd niets gedaan. Sterker nog, hij vond het wel goed voor de winstgevendheid. Dat was het natuurlijk ook, maar fatsoenlijk was het niet om bij mensen in financiële problemen looncessies ‘af te dwingen’.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Dit is een gastbijdrage van Hugo Vlam.
De discussie over de bonussen wordt opgeklopt om de werkelijke verantwoordelijken van de kredietcrisis te ontzien. De bonuscultuur is een secundaire oorzaak van de kredietcrisis, primair zijn het de complexe financiële producten met een onterechte goede kredietwaardigheid die de financiële markten verziekt hebben. De grootste Nederlandse banken hebben deze producten zoals collateralized debt obligations en credit default swaps met grote gretigheid ingekocht en zijn dus op de eerste plaats zelf verantwoordelijk. Maar omdat de financiële wereld de laatste decennia zo ongelofelijk complex is geworden hebben we diverse instituties met controlerende taken ingesteld die als onafhankelijke organen oordelen moesten vellen over de risico’s in deze ondoorzichtige markt. De belangrijkste controlerende taken lagen bij De Nederlandsche Bank (DNB) en de Autoriteit Financiële Markten (AFM) en laten het nu juist deze organisaties zijn die de banken toestemming hebben gegeven om te investeren in producten met ingewikkelde financiële constructies waarin risico’s op een briljante manier verborgen werden gehouden.
Het gedrag van banken dient zo snel mogelijk gewijzigd te worden en dit wordt nu getracht door de huidige bonuscultuur aan de schandpaal te nagelen. Veel logischer is het om te beginnen bij de bron van het kwaad namelijk de producten zelf. Beleggers die deze producten gekocht hebben dienen nu hun verlies te nemen waarna het verder verboden moet worden dit soort ondoorzichtige producten aan te bieden. Maar wie neemt zo’n beslissing in een tijd waarin alle financiële markten over de hele wereld met elkaar verbonden zijn? Deze taak moet niet aan de banken zelf overgelaten worden omdat deze dan toch wel weer een of andere financiële whizzkid vinden die het beestje een ander naampje kan geven. De beslissing om een halt toe te roepen aan dit soort producten moet normaliter op internationaal niveau genomen worden door een gezamenlijke actie van de Amerikaanse FED en de Europese Centrale Bank (ECB). Maar helaas is de FED privé-bezit van een aantal grote banken en haalt de ECB zijn geld uit de nationale centrale banken van de landen die Euro hebben ingevoerd waardoor we van een onafhankelijke houding weinig hoeven te verwachten. In Nederland wordt nu uit pure onmacht de schuld in de schoenen van de bonuscultuur geschoven.
“De conclusies van AFM en DNB zijn zorgvuldig tot stand gekomen. Via het rapport van Scheltema liggen hun meningen nu op straat. Dus nu is zichtbaar dat de mening van de AFM en DNB tegengesteld zijn. Zuiver juridisch kun je dan zeggen dat DNB het eindoordeel moet vellen. Maar praktisch is in de financiële sector de vertrouwensvraag cruciaal. Je kunt als bankbestuurder gewoon niet verder als een toezichthouder geen vertrouwen meer in je heeft.”

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)

(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.