IND geeft toe dat ze formulieren telt, geen mensen

Ik schrijf het al jaren, maar nu staat toch echt zwart op wit dat de IND een formulierenfabriek is en dat je van formulieren geen mensen moet maken. Het COA doet niet anders dan papieren mensen creëren en de pers blijft maar roepen dat het mensen zijn. En is de pers nu echt zo achterlijk of doen ze net alsof?

Door: Foto: IND (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Sterke daling nieuwe asielzoekers; aantal mensen in de opvang groeit niet meer

ANALYSE - Volgens de nieuwste cijfers van het CBS en de IND is het aantal asielzoekers dat naar ons land is gekomen de afgelopen maanden sterk afgenomen.

Dat heeft ook consequenties gehad voor het aantal mensen in de asielopvang, dat is namelijk gelijk gebleven in november en in de eerste weken van december.

Voorts verwacht het CBS een daling van het aantal asielzoekers volgend jaar.

Al deze zeer belangrijke ontwikkelingen zijn de media ontgaan, maar het is hen ook niet verteld. Dat is nodig want zelfstandig onderzoek naar de asiel- en immigratiecijfers doet de pers niet.

Ondertussen verzwijgt Teeven de waarheid en bedondert het volk.

65.000 asielzoekers

Ik begin met Teevens optreden op 2 december bij Pauw. Luister na 14:00 minuten.

Pauw noemt de 65.000 asielzoekers die Teeven eerder in mei voorspelde. Dat was op grond van de instroom van april en mei, zei Teeven, toen er duizend asielzoekers per week binnen kwamen. Dat aantal heeft hij vervolgens geëxtrapoleerd naar het hele jaar, aldus de staatssecretaris in de uitzending.

In dit artikel heb ik al in mei aangetoond dat het onzin was: in april is er geen enkele week geweest waarin het aantal asielzoekers de duizend haalde. En toen op 14 mei Teeven over 65.000 nieuwe asielzoekers begon, was er slechts één week geweest waarin duizend asielzoekers naar Nederland waren gekomen. Dat was de week daarvoor.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Asielzoekerskinderen verhuizen gemiddeld één keer per jaar

NIEUWS - De Werkgroep Kind in AZC, een samenwerkingsverband van onder andere Defence for Children en Vluchtelingenwerk Nederland, heeft onderzoek gedaan naar de verhuizingen van asielzoekerskinderen. Daarover verschijnt vandaag een rapport (pdf). Gemiddeld verhuizen azielzoekerskinderen een keer per jaar in de periode dat hij/zij in opvang verblijft. Vandaag wordt het rapport aan staatssecretaris Teeven aangeboden.

Asielzoekerskinderen verhuisden in 2012 gemiddeld bijna twee keer

DATA - Defence for Children en UNICEF vroegen vorige week opnieuw aandacht voor de frequentie waarmee asielzoekerskinderen moeten verhuizen. Ze gaven een gemiddelde van één verhuizing per jaar per kind. Uit cijfers in bezit van Sargasso blijkt dat het in 2012 om bijna twee verhuizingen per kind ging.

Ontheemd‘ (pdf), heette het rapport van de werkgroep ‘Kind in AZC’ dat in januari 2013 gepresenteerd werd. De media stonden vol met nieuwsberichten dat kinderen in de asielopvang gemiddeld een keer per jaar moeten verhuizen, doorgaans vergezeld van foto’s van zielige kindertjes. Vorige week was het weer raak. Defence for Chilren en Unicef presenteerden afgelopen dinsdag het Jaarbericht Kinderrechten (pdf). Opnieuw verschenen er koppen als ‘Kinderen asielzoekers verhuizen te vaak‘, zonder exact weer te geven hoe vaak die kinderen dan verhuizen.

Het COA houdt sinds 2012 bij hoe vaak kinderen in asielopvang verhuizen. Sargasso heeft die cijfers middels een Wob-verzoek opgevraagd. De totalen zijn in onderstaande grafiek te zien. Deze grafiek geeft overigens geen nieuwe informatie: Teeven noemde de aantallen in februari van dit jaar al in een brief aan de Tweede Kamer.

Kop in het zand

Defence for Children en de andere belangenorganisaties hameren er steeds op dat kinderen van asielzoekers gemiddeld één keer per jaar moeten verhuizen (in tegenstelling tot ‘normale’ kinderen, die verhuizen gemiddeld eens per tien jaar). Daarbij baseren de organisaties zich op eigen onderzoek. Met de cijfers van het COA die Sargasso heeft gekregen, kunnen we nagaan of dat gemiddelde van één keer per jaar klopt.

Teeven brengt cijfers over verhuizingen asielzoekerskinderen

NIEUWS - Fred Teeven stuurde vorige week een brief naar de Tweede Kamer met daarin het aantal verhuizingen van asielzoekerskinderen in 2012. Maar veel wijzer zijn we nog niet.

‘Asielzoekerskinderen verhuizen gemiddeld één keer per jaar!’ luidden de krantenkoppen minder dan een maand geleden. Een rapport van een aantal samenwerkende NGO’s had een rapport (pdf) uitgebracht over de verhuisbewegingen van asielzoekerskinderen. Dat liep de spuitgaten uit, was de conclusie, en dat kon niet goed zijn voor die kinderen.

Op Sargasso analyseerden we het rapport en constateerden dat de situatie ernstig leek te zijn, maar dat concrete cijfers ontbraken. De samenwerkende NGO’s baseerden zich namelijk op incidentele onderzoeken. Het COA is door de Tweede Kamer in 2011 opgedragen vanaf 2012 de verhuisbewegingen te registreren. Dat heeft ze gedaan, en inmiddels heeft staatssecretaris Fred Teeven de cijfers naar de Tweede Kamer gestuurd.

Gezinnen met minderjarige kinderen in de asielopvang verhuisden in 2012 in totaal 3794 keer, schrijft Teeven. Om hoeveel gezinnen het dan gaat, staat het er niet bij. ‘Dat is niet gevraagd,’ zegt Martijn van de Koolwijk, woordvoerder van het COA.

Verhuizing vaak op eigen verzoek

 COA 2012: hoe vaak verhuizen asielzoekerskinderen

Bron: Kamerstuk 208804, brief Fred Teeven aan Tweede Kamer van 12 februari 2013.
NB: Hoewel Teeven in de brief spreekt van 3794 verhuizingen, blijkt het bij elkaar opgeteld om 3791 te gaan. Van de Koolwijk kan niet verklaren waar die fout vandaan komt.

Lezen: Het wereldrijk van het Tweestromenland, door Daan Nijssen

In Het wereldrijk van het Tweestromenland beschrijft Daan Nijssen, die op Sargasso de reeks ‘Verloren Oudheid‘ verzorgde, de geschiedenis van Mesopotamië. Rond 670 v.Chr. hadden de Assyriërs een groot deel van wat we nu het Midden-Oosten noemen verenigd in een wereldrijk, met Mesopotamië als kernland. In 612 v.Chr. brachten de Babyloniërs en de Meden deze grootmacht ten val en kwam onder illustere koningen als Nebukadnessar en Nabonidus het Babylonische Rijk tot bloei.

Foto: Foto uit persarchief COA.

Verhuizingen van asielzoekers nog altijd onduidelijk

ANALYSE - Asielzoekers en hun kinderen moeten in Nederland erg vaak verhuizen. Maar over hoe vaak precies, bestaan alleen schattingen. Het wordt tijd dat het COA inzichtelijk maakt hoe het zit met verhuizingen van asielzoekers.

Asielzoekerskinderen verhuizen gemiddeld één keer per jaar, in tegenstelling tot ‘gewone’ Nederlandse kinderen, die gemiddeld eens per tien jaar verhuizen. Dat staat in een vandaag verschenen rapport (pdf) van de Werkgroep “Kind in AZC”, een samenwerkingsverband van Defence for Children, Unicef, Vluchtelingwerk Nederland, Kerk in Actie en Kinderpostzegels.

Het rapport analyseert waarom asielzoekers (en hun kinderen) zo vaak moeten verhuizen. Deels ligt dat aan de procedure: in verschillende stadia van de procedure worden de asielzoekers in verschillende opvangcentra geplaatst. Maar ook na het beginstadium wordt er vaak verhuisd. Omdat het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) kampt met een beddentekort, omdat het huurcontract van een asielzoekerscentrum (AZC) afloopt, of omdat het gezin ruzie heeft met andere bewoners. Maar veruit de meest voorkomende reden voor een verhuizing is volgens het rapport een beslissing in de asielprocedure.

Het probleem is dat nergens goed wordt bijgehouden hoe vaak asielzoekers precies verhuizen. Het rapport van de werkgroep baseert zich op onderzoeken van wetenschappers en belangenorganisaties. Pas sinds 2012 houdt het COA verhuisbewegingen bij. Over die informatie zou staatssecretaris van Veiligheid & Justitie Fred Teeven binnenkort een brief naar de Tweede Kamer moeten sturen, maar de woordvoerder van het ministerie kon niet vertellen wanneer dat gaat gebeuren. Het rapport dat vandaag verscheen zou eigenlijk vandaag aan Teeven gepresenteerd worden, maar de woordvoerder geeft aan dat die afspraak verplaatst is.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Een blinde raad van toezicht

Wat telt bij Nurten Albayrak zwaarder: haar gesjoemel met haar inkomen, prive-kilometers in een veel te dure bolide en despotische bestuursstijl? Of het tandeloze toezicht, gebrek aan interesse in de COA bij diverse ministeries en een verzameling directeuren die zich als makke schaapjes tegen elkaar uit hebben laten spelen? Als zowel bestuurder als het toezicht er een potje van maken, kun je wachten op de maatschappelijke verontwaardiging plus de politieke haast om in te grijpen, terecht te wijzen en te veranderen.

Ook nu.

Leers heeft het al over een ‘nieuwe start’ voor het COA, de PvdA wil strafrechtelijk onderzoek, Raymond Knops (Kamerlid CDA) vindt dat Albayrak moet terugbetalen (net als Sietse Fritsma van de PVV), Cora van Nieuwenhuizen (VVD) vindt dat er ‘hele ernstige dingen’ in het rapport-Scheltema stonden. Het is te veel bestuurlijke tegenwind om in openbaarheid je blazoen proberen op te poetsen. Waarschijnlijk telt Nurten haar knopen en blijft ze nu wel weg bij haar werkgever en zal ze het ontslag op staande voet niet aanvechten. Net als de Raad van Toezicht, die ontslag vroeg en kreeg (bij het schrijven van dit artikel nog vol trots vermeld op de site van het COA, overigens).

Daarin geen domme mensen. Hermans behoeft geen introductie. Hij was voorzitter van het bestuur. Een man met de nodige bestuurlijke ervaring. Jaap Besemer, hoogleraar TU Delft (Geo-Informatie en Grondbeleid). Bekwaam in de universitaire politiek, wat je overal een overlever maakt. Anne-Wil Duthler (VVD Eerste Kamerlid) heeft een adviesbureau in bestuur, recht en ict. Als er iemand is met kennis van zaken – dan zij. Politiek en bestuurlijk gepokt en gemazeld. Rein Willems (CDA, Eerste Kamer): idem dito. Kalsbeek (PvdA): ook. En wat te denken van Ronald Bandell – oud-burgemeester van Dordrecht?

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige