Hamas en de war on terror

Het is opvallend hoe gemakkelijk velen Hamas simpelweg beschouwen als een van de strijdende partijen in de globale Jihad tegen het Westen. In zijn opiniestuk in de Volkskrant van 19 januari, schrijft historicus Dirk-Jan van Baar bijvoorbeeld, dat het Israëlische offensief in Gaza aantoont dat de war on terror niet hopeloos is. Door echter de Israëlische strijd tegen Hamas op één lijn te stellen met de Amerikaanse oorlog tegen het terrorisme, toont hij dat hij zich niet goed verdiept heeft in de geschiedenis van het Palestijns-Israëlische conflict. In tegenstelling tot wat de Israëlische en Amerikaanse PR de wereld wil doen geloven, heeft Hamas niets te maken met schurken als Osama bin Laden en zijn Al-Qaeda. Hoewel beide bewegingen hun inspiratie putten uit de islam, houdt de vergelijking daar zo ongeveer mee op. Hamas, waarvan de naam een acroniem is voor 'Islamitische Verzetsbeweging', is opgericht voor en door de Palestijnen, om de bezetting van de zionistische entiteit (Israël) te bevechten. Zoals in het allereerste communiqué van de beweging, uitgegeven in de eerste maand van de intifada, te lezen is, gaat het om een strijd tegen de Joodse oppressie en de bijbehorende kettingen, de gevangenissen en andere detentiecentra. Waar Al-Qaeda aanslagen over de gehele wereld pleegt en de corruptie, arrogantie en het expansionisme van de gehele Westerse wereld zegt te bevechten, is de strijd van Hamas zeer lokaal en vele malen doelgerichter: vechten tegen de nog immer voortdurende Israëlische bezetting van Palestijnse grond en de onderdrukking van Palestijnen. Is deze strijd tegen een verstikkende onderdrukking door een land dat voortdurend internationale wetten met voeten treedt, legitiem? Ja.

Door: Foto: Enric Borràs (cc)
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Jacques Chirac

Poëzie van de roos (Foto: Flickr/Eddi 07)

Vrouwen had hij teveel in het leven
In een notedop was dat het probleem
Verworstelingen met nieuwe teven
De hond zegt de ander, triest zegt de een

Dat het haar zwaar viel, is onbestreden
Ze kreeg alleen rust als hij pillen gaf
Dolheid kroop haar soms onder de leden
en wild blafte zij dan iedereen af

Dus in de huil die ’s nacht door de gang klonk
schalde angst waar wij zo met z’n allen
op hadden gehoopt dat de stemming zonk
na het nieuws dat het mee leek te vallen

Maar toen ieder dacht dat dit zaakje stonk:
De schade bleek alsnog aan zijn ballen!

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

GeenCommentaar: Fox gaat ervoor

.cc_box a:hover .cc_home{background:url('http://www.comedycentral.com/comedycentral/video/assets/syndicated-logo-over.png') !important;}.cc_links a{color:#b9b9b9;text-decoration:none;}.cc_show a{color:#707070;text-decoration:none;}.cc_title a{color:#868686;text-decoration:none;}.cc_links a:hover{color:#67bee2;text-decoration:underline;}

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

QvdD: Krugman over Obama en de economie

“Thus, in his speech Obama attributed the economic crisis in part to ‘our collective failure to make hard choices and prepare the nation for a new age’ ? but I have no idea what he meant. This is, first and foremost, a crisis brought on by a runaway financial industry. And if we failed to rein in that industry, it wasn’t because Americans ‘collectively’ refused to make hard choices; the American public had no idea what was going on, and the people who did know what was going on mostly thought deregulation was a great idea.”

Columnist van de NYT en Nobelprijswinnaar Paul Krugman is teleurgesteld over Obama’s vaagheid over de economie.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Rondje Afrika: hoe het afliep

Ghanees die net gestemd heeft (Foto: Flickr/Seb L.)

Twee maanden geleden begonnen we aan een rondje door Afrika, waar in korte tijd allerlei verkiezings- en coupperikelen elkaar in snel tempo opvolgden. Tijd dus voor de follow-up.

De staatsgreep in Guinee-Bissau is definitief niet meer doorgegaan. Er is een nieuwe regering gevormd en een aanvang gemaakt met hervorming van leger en politie. De situatie blijft echter kwetsbaar. Eerder deze maand vond er nog een schietincident plaats tussen een legereenheid en de presidentiële garde.

In buurland Guinee was de coup wel succesvol. Het land is nog steeds geschorst als lid van het regionale samenwerkingsorgaan Ecowas, maar Human Rights Watch stuurde juntaleider Camara onlangs een vrij milde brief die vooral de praktijken van zijn voorganger bekritiseerde en opriep tot zo spoedig mogelijke verkiezingen (beloofd voor 2010). Ondertussen is een regering gevormd die grotendeels uit burgers bestaat en is een aantal voormalige machtigen aangeklaagd wegens corruptie.

Nog iets verder langs de kust, in Ghana, leverden de verkiezingen een hele hoop gedoe op, maar leidden er uiteindelijk toe dat de verliezer zich netjes neerlegde bij zijn zeer krappe nederlaag tegen opppositiekandidaat John Atta Mills. Deze heeft inmiddels de eerste leden van zijn kabinet benoemd. Ghanezen klopten zichzelf op de borst om hun democratische gezindheid en namen volgaarne de complimenten van anderen in ontvangst.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Voorzichtig met het koningshuis!

Prins Harry, hier nog in de gratie (Foto: Flickr/Niquinho)

De recente rel in Engeland rondom prins Harry was weer eens een schoolvoorbeeld van hoe niet met een koningshuis om te gaan. Wat is er gebeurd? Zoals normaal voor een jongeman in een multiculturele samenleving houdt prins Harry er allochtone vrienden op na. Zoals ook vrij gebruikelijk praat hij soms op licht-racistische wijze over de vrienden in kwestie. En zo af en toe wordt hij daarbij met een mobiele telefoon gefilmd. Niks aan de hand, zou je zeggen. Of toch?

Een filmpje waarin prins Harry iemand ‘our Paki friend’ noemt heeft enig opzien gebaard. Een lid van het koningshuis heeft iets gezegd dat een heel klein beetje racistisch is! Het land is te klein! Eerst haalde het verhaal de voorpagina van de tabloids, toen de serieuze kranten. Eerst stelde de oppositie vragen, en uiteindelijk moest de premier de jonge prins ernstig toespreken. Het verdrong de instortende economie voor korte tijd van de voorpagina’s.

In vergelijking hiermee gaan we in Nederland toch verstandiger met ons koningshuis om. Het koningshuis van Nederland is enerzijds een sprookje, en anderzijds een mythe. Een dergelijke mythe is voor velen een psychische noodzaak. Miljoenen Nederlanders geloven stiekem dat koningin Beatrix de feitelijke macht in Nederland in handen heeft, en het beste met ons voor heeft. Het is pure projectie, maar wel een projectie die het functioneren van de democratie verbeterd. Want de irreële droombeelden worden hierdoor niet op gekozen politici geprojecteerd, die daarom beter controleerbaar blijven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Hooggerechtshof draait verwijdering partijen terug

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Simon van Canards.nl, waar het stuk eerder verscheen.

Knesset (Foto: Flickr/Johnk85)

De Israëlische kiescommissie is teruggefloten door het hooggerechtshof op haar beslissing om twee Arabische partijen deelname aan de verkiezingen voor het parlement te verbieden. De Arabische partijen Balad en de Verenigde Arabische Lijst mogen daardoor wel meedoen aan de verkiezingen van 10 februari.

Ultranationalisten overtuigden de kiescommissie eerder dat vertegenwoordigers van de Arabische partijen  landen bezocht hebben die bekend staan als vijanden van Israël, waardoor deelname van die partijen aan de verkiezingen niet gewenst was. Bovendien zouden de vertegenwoordigers terroristen steunen en Israëls recht op een eigen staat ontkennen.

Eén van de ultranationalisten, volksvertegenwoordiger Avigdor Lieberman (Yisrael Beytenu), betreurt de beslissing van het hooggerechtshof. Op deze manier is er volgens hem geen grens gesteld aan het gebrek aan loyaliteit aan de Israëlische staat. Lieberman spreekt ook een voornemen uit;

“Aharon Barak said that democracy doesn?t have to kill itself in order to prove its strength. The court threw that statement in to the trash today, and gave the Arab parties a license to kill Israel as a Jewish and democratic state.”

“We will not give up. In the next Knesset we will pass the Citizenship Law, which will put a border on the disloyalty of some of the Israeli Arabs.” (Bron)

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quotes van de Dag: Smeltkroezen en homo’s

“We become not a melting pot but a beautiful mosaic. Different people, different beliefs, different yearnings, different hopes, different dreams.”

“A strong nation, like a strong person, can afford to be gentle, firm, thoughtful, and restrained. It can afford to extend a helping hand to others. It’s a weak nation, like a weak person, that must behave with bluster and boasting and rashness and other signs of insecurity”

Raadt u maar: van welke man, met wie Barack Obama dezer dagen nauwelijks vergeleken wordt, zijn deze quotes? En deze:

“America did not invent human rights. In a very real sense, it is the other way around. Human rights invented America.”

“We must make it clear that a platform of ‘I hate gay men and women’ is not a way to become president of the United States.”

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Obama: Wacht nog even met juichen

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we -uiteraard met toestemming- overnemen van andere weblogs, of die via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van SanteBrun.

Obama tijdens de inauguratie (Foto: Flickr/Kaptain Krispy Kreme)

Dat wordt me wel vaker verweten, dat ik niet positief genoeg ben. Er zijn van die momenten waarop iedereen vindt dat je positief moet zijn, en gisteren was natuurlijk zo?n moment. Moet ik hier gaan argumenteren waarom ik vind dat positief staan tegenover Obama best nog een jaartje kan wachten? Maar ik kan ook zeggen: als ik positief moet zijn, dan worden mijn columns wel erg saai. Goed nieuws is géén nieuws, dat is er bij mij zo ingepompt (en terecht) daar kom ik nooit meer vanaf. Links naast mij komt juist de zon op, dat is elke dag weer het beste nieuws, maar het is natuurlijk ook géén nieuws.

Vanmorgen die rede van Obama nog eens doorgelezen. Prachtig, prachtig, zelfs Jan Blokker was er vanmorgen positief over gestemd. Maar ja, behalve journalist en columnist is hij ook een en al historisch besef en als een Amerikaan er maar Lincoln bij haalt of Roosevelt, dan kan voor een historicus de boel niet meer stuk. Kom daar in Nederland maar eens om, hebben jullie Rutte, laat staan Balkenende of Bos, ooit horen refereren aan Thorbecke? Nou dan.

Vanmorgen, nog in bed, heb ik even liggen rekenen. Obama wordt dit jaar 48 jaar. Zijn vader is toen hij twee jaar was, teruggegaan naar Kenia. Hij was in 1959 in de VS gaan studeren. Hoe kan hij dan in 1948 al om zijn huidskleur geweigerd zijn in een restaurant? Toch zei Obama dat in zijn rede.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Aan de slag

Martijn Dekker doet als promovendus onderzoek naar datgene wat mensen in conflictgebieden doen om hun eigen veiligheid te verbeteren. Hij reiste hiertoe af naar de Gazastrook, maar door de oorlog is hij gestrand in Jeruzalem. Vandaag deel drie van zijn belevingen, eerder al te lezen op zijn VU-blog.

Het leven gaat door, ook met een gat in het plafond (Foto: Flickr/Amir Farshad Ebrahimi)

De signalen begonnen vorige week steeds sterker in de goede richting te wijzen, maar toch veroorzaakte de doortastendheid en snelheid waarmee Israël unilateraal een staakt-het-vuren afkondigde een lichte schok. De mededeling van Hamas dat zij zich er niks van aan zouden trekken, zorgde er echter meteen weer voor dat een gevoel van gelatenheid zich meester van me maakte. Maar toen Hamas een dag later alsnog ook een unilaterale wapenstilstand afkondigde, begon ik er zowaar in te geloven dat er echt veranderingen aan zaten te komen.

Het wordt rustiger
Vanmorgen, na een telefoontje met Ali in Gaza, kreeg het positivisme pas eindelijk een beetje de overhand. Hij vertelde me dat het een rustige nacht was geweest, stiller nog dan die daarvoor, en hij had zowaar weer in zijn eigen slaapkamer geslapen. Toen ik hem vroeg of hij al beweging zag komen in de Israëlische linies, zei hij dat ze zelfs al helemaal weg waren. Het leger heeft zich inmiddels teruggetrokken tot de grensgebieden, zo’n 200 a 300 meter van de grens met Israël. Ali verwachtte dat als het rustig zou blijven, het grootste deel van de troepen de komende drie dagen compleet uit Gaza wordt teruggetrokken, in lijn met wat premier Olmert beloofd heeft.

Het stelt de inwoners van Gaza in staat om weer op te krabbelen en de schade op te nemen. Ik stelde me zo voor dat mensen langzaam, nog lichtelijk verdoofd, verbaasd en knipperend met de ogen uit hun huizen tevoorschijn zouden komen, maar Ali vertelde me dat het inmiddels een drukte van jewelste is. Het lijkt alsof iedereen tegelijkertijd in de auto is gestapt om zo veel mogelijk inkopen te doen en cash te halen. Alles wat thuis op was en in winkels of markten verkrijgbaar is, wordt ingeslagen. Daarnaast, schrijft Ali in een later mailtje, zijn de mensen ook naar buiten gegaan om van de “vrijheid” te genieten, zonder zich zorgen te hoeven maken over bommen en kogels.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bye bye Bush

George Bush Don't Like Black People: Screencap II (Foto: Flickr/Tama Leaver)

Op een stapel van drie biljoen dollar
kan je soms God zien en aan hem vragen
of een miljoen lijken onder elkaar
met de beste bedoeling begraven
in hun kisten van aanvaardbaar gevaar
beneden de vierhonderd graden halen

Of de grond brandt tot de lippen, die staat
de hand erin heeft of het water meer
laat zien. – Of soms een duistere straat
slechts bestaat zodat ik weer eens een keer
word geconfronteerd met wat ik nalaat.

Kon ik misschien beter een ander bellen
Of wordt geen precedent echt geschapen
als mijn stemmen tot vijf kunnen tellen

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

First Lady aanzienlijk populairder dan George W.

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit keer is dat Simon van Canards.nl, waar het stuk eerder verscheen.

Portret van Laura Bush (Foto: Flickr/cliff1066)

Inauguration Day is nog drie nachtjes slapen. Dinsdag 20 januari 2009 zal de dag zijn dat we George W. Bush kunnen uitzwaaien. Dat lucht zelfs veel Amerikanen op; Bush wordt door 40% van de bevolking gewaardeerd (bijna 34% is het eens met het beleid van Bush). Laura Bush vertrekt met een dubbel zo hoge waardering van de Amerikanen, 76% van de Amerikanen mag de-vrouw-van wel. Daarmee doet ze het aanzienlijk beter dan Hillary Clinton (67%), maar moet ze haar schoonmoeder Barbara Bush (85%) voor zich dulden.

Peilbureau Gallup peilt sinds 1993 de waarderingen van de Amerikanen voor hun presidentsvrouwen. De peiling wordt uitgevoerd in opdracht van USA Today. De populariteit van Laura Bush hoort bij de manier waarop ze haar rol als First Lady vervult. Ze zwaait vooral en zal daarom niet veel kritiek te verduren krijgen. Hillary Clinton stak wel haar nek uit. Ze maakte zich hard voor de hervormingen van de gezondheidszorg in de VS. Daarmee heeft ze zich niet favorable gemaakt, het maakte haar niet populairder, vooral omdat de hervormingen niet echt een succes werden (tussentijdse verkiezingen gaven de Republikeinen voor het eerst in 40 jaar een meerderheid in de Senaat en het Huis van Afgevaardigden).

De rol van de First Lady is louter ceremonieel. Ze krijgt geen geld, geen macht. De First Lady is gastvrouw van het Witte Huis. Het hoeft niet perse de echtgenoot van de president te zijn. Als de president weduwenaar is, vrijgezel of als zijn vrouw de rol van gastvrouw niet kan vervullen, kan een vriendin (nee, niet Miss Lewinsky) of familielid van de president de plek overnemen.

Vorige Volgende