Angela Merkel Femke Halsema "The Europeans must not assume that they could force a solution. We can't and I don't want to do it. Within my abilities, I would like to support the sides to walk the path toward peace." "Als de EU gaat onderhandelen voor vrede, dan moet zij de bevooroordeeldheid jegens Israël laten varen. Het is onbegrijpelijk dat wij een land dat alle internationale rechten aan zijn laars lapt al zo lang ontzien", vond Halsema. Zij pleitte voor een internationale interventiemacht in Gaza wegens de alarmerende situatie aldaar." Angela merkel, Duitse bondskanselier en huidige voorzitter van de EU sprak gisteren met President Abbas van de Palestijnse Autoriteit en Premier Olmert van Israël. Het kwartet van de Europese Unie, de Verenigde Staten, Rusland en de Verenigde Naties eisen dat de Palestijnse regering Israël erkent, zich afkeert van geweld en eerdere overeenkomsten nakomt.
De Tweede Kamer debatteert over de deelname aan de Irak-oorlog. Discussieer mee in het Sargasso Café. Stream 1 / Stream 2 / Dossier
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een stuk van Olivier van Beemen, GPD correspondent te Parijs, dat eerder op zijn weblog parijsblog.nl verscheen.
De zwarte zwartrijder van Gare du Nord
Het is weer zo ver. Dinsdagmiddag en -avond vond een rel plaats op het Gare du Nord in Parijs, waarbij jonge passagiers en de oproerpolitie een paar uur tegenover elkaar stonden, nadat controleurs een recidieve zwartrijder wilden beboeten. Volgens ‘experts’ kan dit het ‘mogelijke’ begin zijn van een nieuwe geweldsgolf in Frankrijk. Het gegeven dat het in een station in Parijs zelf plaatsvond, zou er bovendien op wijzen dat niet alleen de voorsteden getroffen worden, maar ook de stadscentra.
De gang van zaken in de media de afgelopen dagen is zeer opmerkelijk. Het gebeurde dinsdag en leverde kleine berichtjes op. Ik zag het toen ik ’s avonds laat terugkwam van een reportage in Bordeaux (waarover later meer). Het was toen al te laat om er nog over te berichten en het leek me een los incident, dat het niet waard was om uitgebreid over te schrijven. Volgens de eerste berichtgeving ging het om tientallen, wellicht een honderdtal relschoppers, maar dat waren er – in ieder geval in de media – al snel driehonderd geworden.
Zonder dat er buitengewoon veel nieuwe informatie bekend werd gemaakt, werd de zaak woensdag in de media steeds groter. Dat komt goeddeels op conto van de presidentskandidaten, die allen een slaatje uit de rel willen slaan. Iedereen ter linkerzijde van kandidaat Nicolas Sarkozy vindt dat het Sarko’s schuld is: hij heeft als minister van Binnenlandse Zaken met zijn repressieve beleid de politie en de jongeren tegen elkaar opgezet. Sarko vindt dat het de schuld is van de (zwarte) zwartrijder, die al 22 keer is opgepakt en 7 keer veroordeeld, en vindt het te gek voor woorden dat links ambtenaren zou willen beletten hun werk te doen. En rechts-extremist Jean-Marie Le Pen vindt dat het de schuld is van de buitenlanders, net als de rest van de problemen in Frankrijk.
De Verenigde Staten zijn rijker dan Nederland. Flink rijker zelfs: 31,700 tegen 43,500 dollar per inwoner. Elke keer als ik dat bekijk dan bekruipt me het gevoel dat ik iets mis. In Nederland is toch minder armoede? Mensen leven in Nederland langer, en worden langer. Dat wijst er allemaal op dat hier leven beter is dan in de VS. Meer geld betekent over het algemeen ook dat je gezonder leeft, wat zou betekenen dat er toch iets niet helemaal klopt. Zijn de VS niet het toonbeeld van ongezond leven met al die fastfood?
Ik had zo’n vermoeden dat dat lag aan de inkomensverdeling, maar tot nu toe kon ik daar weinig mee, aangezien ik geen cijfers kon vinden. Tot nu, want de New York Times was zo aardig om er een grafiekje van te maken. Hieronder het resultaat:
Redelijk schokkend, vind ik. De top 1% van Amerika verdient ruim 20% van al het geld in dat land. De “laagste” 90% verdient iets meer dan 50%. De overblijvende 9% verdient dus zo’n 30% van al het geld in de VS.
Ik vraag me af in hoeverre dit in Nederland ook geldt. Ik heb een beetje gezocht, maar kon zo snel niets vinden. En aangezien het vrijdag is dacht ik, kom laat ik onze lezers eens vragen mee te zoeken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Aansluitend op deze foto: hier een interview met Noam Chomsky uit Knack over de oorlog die volgens Chomsky geen vergissing was.
Ik beweer dat deze oorlog wordt gevoerd vanuit een volstrekt helder en rationeel imperialistisch oogpunt, net zoals dat het geval was in Vietnam.
In de Economist maakt men zich zorgen over een nieuw takenpakket dat Amnesty International voor zijn rekening neemt. In Amnesty zijn al jaren twee stromingen zichtbaar, de ene wil zich uitsluitend bezighouden met de bescherming van geweldloze slachtoffers van het ontnemen van klassieke mensenrechten, de andere stroming vindt dat Amnesty ook economische en politieke veranderingen moet propageren en bevorderen.
De beperking tot juridische mensenrechten vormde de ruggengraat van de organisatie en AI kreeg daardoor beurtelings het verwijt een werktuig van de CIA en de KGB te zijn. In de concurrentie op de goede doelen markt (zoals War Child, Artsen zonder Grenzen en Unicef) beperkt Amnesty zich niet tot haar ?klassieke?juridische focus maar strijdt ook tegen andere economische en sociale misstanden. Ik denk dat de relatieve onkwetsbaarheid van mijn oudste goede doel gevaar loopt door zich buiten haar traditionele mandaat te begeven. Binnen AI is erg brede kennis van zeer bevlogen en goed geschoolde medewerkers aanwezig, en voor deze mensenrechten- en landenspecialisten is het frustrerend dat zij niets kunnen doen aan allerlei mensenrechtenschendingen die niet binnen Amnesty?s mandaat vallen. Ik denk dat Amnesty sterker zou zijn door zich te beperken tot haar klassieke werkterrein.
Je krijgt het zomaar ? gratis en voor niets ? in de schoot geworpen, een digitaal magazine gevuld door de crème de la crème van de journalistiek in Nederland. Lees hier goed: de journalistiek in Nederland, en niet: de Nederlandse journalistiek. Want ex Ponto Magazine wordt volgeschreven door migrantenschrijvers en vluchtelingenjournalisten. En dat levert een prachtig blad op.
Eén ding: de presentatie is volkomen ruk. Ex Ponto afficheert zich als een internetmagazine, maar schotelt de lezer een ordinair PDF-je voor? Nou goed, ga daar maar liefdevol aan voorbij en draai in één keer alle 48 pagina?s uit de printer. Het is niet de techniek die telt, of de vormgeving. Het gaat om de inhoud. En die is een oase van diepgang in de hapsnap infotainmentdiarree die het internet- en tijdschriftenlandschap vandaag de dag bepaalt.
In het allereerste nummer schrijft Mariwan Kanie een uitgebreide geschiedenis van de al dan niet onafhankelijke journalistiek in Koerdistan en lezen we een triest relaas van een luie Twee Vandaag-crew in Bangladesh. Daniel Kabuto pleit in een reportage voor de invoer van kennis ten behoeve van de wederopbouw van Burundi en Mina Sadaadi vertelt over haar Iraanse medianetwerk voor vrouwen. Maar het mooist zijn nog de beschouwingen van Zrinka Paric en Antonije Zalica, over de Bosnische piramides en wat die betekenen voor de nationale trots daar. (Ja, mensen, want er is grote kans dat de oudste piramides ter wereld iets boven Sarajevo staan?)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Op uitnodiging was ik vanmiddag bij de Nederlandse ambassadeur in Moskou, omdat hij graag van mij persoonlijk over mijn ervaringen in Nizjni Novgorod wilde horen. Hij noemde het “onaanvaardbaar” dat “landgenoten door de politie worden geslagen”.
Collega Jelle en ik ontvingen beiden van de ambassadeur een doosje met pleisters plus twee klompjes (zie foto). De ambassadeur wil “op laag niveau” vragen laten stellen over onze behandeling. Hij wil er “geen schandaal” van maken, omdat dat “niet effectief” is.
Journalisten mogen niet worden belemmerd in hun werk, mogen niet worden gearresteerd en mogen geen klappen van de politie krijgen volgens internationale verdragen die door Rusland zijn ondertekend.
Ik lees hier (of hieronder) graag jullie mening over de gebeurtenissen en over eventuele maatregelen die volgens jullie genomen zouden moeten worden.
Sinds 11 september 2001 is de politiek wanneer we het hebben over terrorisme er als de kippen bij. De tolpoortjes, vloeistofbeperkingen in het vliegtuig, gespecialiseerde terrorismepolitie en wetgeving die (tijdelijk) iemand zijn persoonsrechten kan ontnemen zijn over niet al te lange tijd normaal in Europa. Wanneer we het hebben over kernenergie dan lijkt vooral de Britse overheid echter een huichelachtig spel te spelen. Dat is de conclusie uit een nieuw rapport wat op 26 maart uitkomt van de onafhankelijke Oxford Research Group.
De toename in nucleaire proliferatie en terroristische dreiging door de bouw van nieuwe kerncentrales wordt namelijk enorm onderschat door de Britse regering. Die schrijft in haar nieuwe energiebeleid, uitgezet in het stuk “The Energy Challenge”, uit 2006 dat de internationale veiligheid niet zal verergeren op de middellange tot lange termijn. Hoezo niet verergeren? De tikkende tijdbommen die Iran, Irak en in mindere mate Noord-Korea, Venezuela en Saoedi-Arabië heten lijken doelbewust niet meegenomen te zijn in de beschouwing. “the international security situation is expected to remain at current levels in the medium to long term. New nuclear build would be unlikely to increase risks to the UK.”
Volgens de auteurs van het rapport is dat naïef omdat militaire bescherming via nucleaire wapens steeds verleidelijker zal worden. Grootschalige groei van kernenergie zorgt voor een verdere verspreiding van kernwapens gereed materiaal. Ook beargumenteren de auteurs dat de uraniumvoorraden op de middelange termijn niet meer voldoende zijn om de talloze nieuwe kerncentrales van uranium te voorzien. Dat heeft als gevolg dat staten in toenemende mate hun toevlucht zullen zoeken in het opwerken van brandstof voor kerncentrales, zodat men veel langer kan doen met dezelfde hoeveelheid uranium. Bij opwerking wordt plutonium dat nodig is voor het maken van kernwapens vrijgemaakt. Daardoor zal een bloeiende markt voor kernwapengrondstof ontstaan met ongekende risico’s wegens verdere verspreiding van kernwapens en nucleaire terrorisme.“As uranium deposits are depleted, states will increasingly look to reprocess fuel from nuclear power stations. The result will be a burgeoning market in weapons-usable nuclear materials which will increase the risk of nuclear weapons proliferation and nuclear terrorism.”
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Zaterdag maakte ik een gezellig busreisje met wat mensenrechtenactivisten, kritische jongeren en collega-journalisten. Eindbestemming was het politiebureau van de Autofabriekwijk in Nizjni Novgorod, een mooie stad die voor een paar uur in een oorlogszone leek te zijn omgetoverd.
Dat zit zo. De militaire eenheid had tijdens een verboden demonstratie over het hoofd gezien dat ik journalist was. Logisch: ik was foto’s aan het maken, had een persaccreditatie van het ministerie van buitenlandse zaken bij me, had me aangemeld bij de lokale politie op het Gorkiplein en riep dat ik journalist was.
Dus dat busreisje was niet geheel vrijwillig. Na de tralies van de arrestantenwagen en de commando’s van de ME was het echter een prettig onderkomen. Ik kon er zelfs stiekem mijn eerste sms’je versturen aan collega Peter d’Hamecourt, die bezorgd had toegezien dat twee bomen van kerels mij tegen een bus smeten, van achteren sloegen, wegsleurden en in de ME-wagen mikten (zie Peters column).
Maar in de stadsbus die onder politiebegeleiding naar de Autofabriekwijk reed, kwamen de eerste grapjes al los. Iemand las op een opschrift dat een buskaartje 8 roebel kost en stelde voor de chauffeur te betalen.
Anderhalf uur later waren wij, de drie buitenlandse journalisten, vrij. Ze leken zich op het politiebureau niet echt raad te weten met onze aanwezigheid. We werden vanaf dat moment met fluwelen handschoenen aangepakt, hoewel zonder begrip, verklaring of excuses. ,,Heb je klappen gekregen? Dan zul je wel wat verkeerds hebben gedaan.”