Populisme & sociaal-democratie

De komende verkiezingen zullen in het teken staan de strijd tussen de betrouwbare bestuurder Cohen en Wilders, als aanvoerder van een populistische protestpartij. De centrale tegenstelling is hier dus tussen de ietwat regenteske sociaal-democraten, die al jaren Nederland besturen, en het nieuwe populistische alternatief. In hoeverre is dit nu een nieuwe tegenstelling? Komen er niet voortdurend nieuwe populistische partijen op? Is het niet zo dat juist sociaal-democratie ooit ontstaan is als een populistische protestbeweging? Laten we populisme definiëren als een politieke stroming die het volk als deugdzaam, homogeen geheel ziet. De centrale stelling van populisten is dat de (regerende) elite niet luistert naar het volk. Er zijn een nieuwe leiders nodig die naar dat volk luisteren. En een nieuwe democratische manier van politiek bedrijven. Daarnaast staan populisten bekend om hun simpele oplossingen voor complexe problemen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Het SM-gevoel van de SGP

Logo van de SGP (Foto: Wikimedia Commons)

De SGP reageert geschokt op het door de Hoge Raad bekrachtigde verbod op discriminatie van SGP-vrouwen. De partijvoorzitter Kolijn: “Ons wordt de mogelijkheid onthouden om een eigen vereniging in te richten zoals leden dat op grond van onze lezing van de bijbel willen. Dat is een inperking van de eigen vrijheid.”

Kolijn neemt daarbij het woord ‘vrijheid’ in de mond. Een woord dat door SGP-ers gewoonlijk alleen gebezigd wordt in samenstelling met het woord ‘godsdienst’. En aangezien SGP-ers zelden te betrappen zijn op gemakzuchtig of slordig taalgebruik, mogen we aannemen dat het begrip ‘eigen vrijheid’ bewust gekozen is en dat niet ‘godsdienstvrijheid’ bedoeld wordt. Het begrip ‘eigen vrijheid’ is geen gevleugelde term met algemeen bekende betekenis zoals de vrijheid van meningsuiting, maar we kunnen ons er iets bij voorstellen. De meest voor de hand liggende betekenis is die van de vrijheid om onderling te doen wat je wilt, zonder dat een derde daar last van heeft. Ook uit aansluitende citaten uit het NRC-artikel blijkt dat eigen vrijheid gaat over het recht om binnen eigen kring te discrimineren en gediscrimineerd te worden, zolang derden daar maar geen last van hebben. Het is het ‘consenting adults’ argument dat Amerikanen (voornamelijk in een seksuele context) terecht gebruiken om te betogen dat volwassen mensen vrij moeten zijn om samen te doen waar ze zin in hebben zolang het anderen niet schaadt. Dat argument lijkt hier ook op te gaan: we leven in een vrij land, en als SGP-vrouwen er voor kiezen zich te laten discrimineren, dan moeten ze dat zelf weten. SGP-mannen en vrouwen zijn in die zin vergelijkbaar met in leer en rubber gehulde volwassenen die elkaar vrijwillig met zweepjes bewerken in groezelige SM-kelders.

Toch denk ik dat er een zeer cruciaal verschil is en dat het terecht is dat het masochisme van de SGP-vrouwen wordt verboden. SGP-vrouwen zijn namelijk geen ‘consenting adults’, maar vrouwen die vanaf hun jongste jaren stelselmatig zijn geïndoctrineerd met de opvatting dat ze ondergeschikt en dienstbaar aan mannen horen te zijn. De keuze van SGP-vrouwen om gediscrimineerd te worden is geen vrije keuze, maar het resultaat van een uitgekookt en verstikkend systeem van hersenspoeling vanuit een achterlijk en fundamentalistisch geloof. Deze vrouwen zijn daarmee slachtoffers van kindermishandeling, zoals de filosoof Floris van den Berg terecht betoogt in zijn boek ‘Hoe komen we van religie af?‘.

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: Christendom en naastenliefde

[qvdd]

“Het is niet leuk om te zeggen, en zeker niet aardig, maar hoe is het toch mogelijk dat een vanouds christelijke partij zo diep in haar eigen linksigheid kan wegzakken. Wat mij betreft tot een niveau waarop je de partij eigenlijk niet meer serieus kunt nemen, en er niets anders resteert dan ergernis over de gemiste kansen.”

Bart-Jan Spruijt bespeurt teveel naastenliefde bij de Christen Unie en vindt dat kennelijk geen christelijke waarde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Koser Kaya mikt weer op genocidestem

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.

D66 doet het anders (Foto: Flickr/indigo_jones)

Fatma Koser Kaya, kamerlid voor D66, verwacht ook deze verkiezingen weer een aanzienlijk aantal ‘genocidestemmen’ te kunnen halen. Bij de vorige Kamerverkiezingen won de advocate van Turkse afkomst geheel op eigen kracht een zetel. Ze kreeg meer dan 34.000 voorkeursstemmen door te zwijgen over de volkerenmoord op ongeveer anderhalf miljoen Armenen in 1915. Turkse organisaties adviseerden hun achterban op haar te stemmen, omdat andere partijen kandidaten van Turkse afkomst vroegen om de genocide te erkennen.

Het kamerlid wil nu de kiezers van 2006 aan zich binden. “Drie jaar lang heb ik alles gedaan om het debat over de Armeense genocide in de kiem te smoren. Ik heb aan de verwachtingen van mijn kiezers voldaan en mag daarvoor nu beloond worden,” aldus de parlementariër.

De D66-top heeft nog niet besloten over een strategie rondom de herverkiezing. Een woordvoerder van de partij ontkent dat de partij de genocide ontkent. Wel heeft het partijbestuur een aantal Turkse organisaties uit het maatschappelijk middenveld aangeschreven om te vragen of zij hun achterban willen mobiliseren. Bij navraag geven deze organisaties aan dat het genocidevraagstuk geen rol speelt bij hun overweging om Koser Kaya te steunen. “Wat een onzin. Welke genocide?” aldus een woordvoerder.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Boete voor plaatsen cartoon?

De gewraakte cartoon (Onder citaatrecht)

Gisteren verscheen er een nasleep van de Deense cartooncontroverse voor de rechter. Ruim vier jaar geleden plaatste de Arabisch Europese Liga een aantal cartoons op haar site die de holocaust ontkenden. Volgens AEL-voorman Abu Jahjah moeten mensen voorzichtig met elkaars gevoeligheden omgaan. Om te illustreren hoe moslims zich voelen als hun profeet spottend wordt afgebeeld plaatste de organisatie de cartoons.

Het OM was hier niet van onder de indruk en eiste gisteren 1250 euro boete. De aanklager vindt dat de AEL het debat wil voeren ten kosten van de Joden, die met de cartoonrellen niets van doen hebben.

En daar kunnen we het over eens zijn. De Joden hebben met deze kwestie niets te maken. Aan de andere kant vraag ik me af in hoeverre je ze hier mee kwetst. In de nasleep van de Deense cartoonaffaire werd er in Israël door kunstenaars opgeroepen zelf de beste anti-semitische cartoons te maken.

Daarbij werd de AEL wel gedwongen dit soort cartoons te gebruiken. Simpelweg omdat we in Nederland door weinig anders meer geshockeerd worden. Om het gevoel dat moslims hebben bij (christelijke) Nederlanders op te roepen was een Holocaust-ontkenningsprent denk ik de enige mogelijkheid.

Het middel was dus het juiste om het doel te bereiken. Maar de AEL had zich wel even mogen afvragen waarom dat het enige type cartoon is waar in Nederland ophef over ontstaat, en niet een cartoon van pak ‘m beet een goddelijke ezel.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: De rollen omgedraaid

[qvdd]

“En zoals tot voor kort iedere oprisping tegen Wilders als gevaar voor de samenleving koren op zijn molen bleek te zijn, zo werken de al te voorspelbare aanvallen van Wilders op Cohen nu averechts. Iedere keer dat Wilders Cohen een ’theedrinkende multicultiknuffelaar’ noemt, stijgt de PvdA in de peilingen. De dynamiek is hetzelfde, alleen zijn de rollen omgedraaid.”

Bas Heijne analyseert de opmars van Job Cohen in de peilingen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kindersterfte controversieel

Sinds het kabinet viel is een waar circus onstaan over welke onderwerpen nu ‘controversieel’ zijn of niet: de kilometerheffing, AOW-leeftijd, de JSF. De ene partij wil zoveel mogelijk voorstellen bespreken, de andere liever helemaal niets. Controversieel zijn in principe alleen voorstellen waarvan verwacht mag worden dat ze met een ander kabinet een andere uitkomst zouden hebben.

Vreemd genoeg werden ook voorstellen om de kindersterfte aan te pakken controversieel verklaard. Een probleem dat een aanpak verdient: met een sterfte van 1 op de 100 geboorten scoort Nederland twee keer zo slecht als bijvoorbeeld Spanje en Luxemburg.

Terecht trekt Kamerlid Khadija Arib van de PvdA hierover aan de bel bij minister Klink. Sommige voorstellen kosten veel geld en zijn daarom controversieel, andere voorstellen kosten weinig. Sterker nog: als bevallen in het ziekenhuis standaard zou worden levert dat zelfs een kostenbesparing op.

Het is voor een aantal van de controversieel verklaarde voorstellen moeilijk voor te stellen dat zij bij een ander kabinet niet uitgevoerd zouden worden. Maar de kans dat Arib met dit slotoffensief iets kan bereiken is waarschijnlijk klein, omdat de Kamer eerder al tegen stemde en de situatie sindsdien niet lijkt veranderd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

PVV: Immigratie kost enkele tonnen per persoon

De PVV heeft het instituut Nyfer laten doorrekenen wat de immigratie zoal kost. De conclusies liegen er niet om. Zo’n zes miljard euro, een – zeker in deze tijd van bezuinigingen – enorm bedrag. Omgerekend betekent dit dat de gemiddelde immigrant Nederland tonnen kost. Per persoon.

Wilders kraait uiteraard victorie en gooit er nog maar een schepje bovenop: het werkelijke bedrag zal volgens hem veel hoger liggen. Ikzelf ben sceptisch. Niet omdat ik Nyfer niet vertrouw, dat instituut lijkt me redelijk objectief, maar omdat ik zelf het rapport niet heb gezien en heb kunnen beoordelen hoe volledig het plaatje is. Is er bijvoorbeeld gekeken naar de westerse netto-immigratie?

Wat bij mij echter wel enkele flinke vragen oproept zijn de geclaimde kosten per persoon. De raming schijnt op basis van 20.000 niet-westerse immigranten per jaar gedaan te zijn. Zes miljard gedeeld door 20.000 is drie ton per persoon. Dat lijkt me een rijkelijk hoog bedrag. Hiervan kan elke van de nieuwe immigranten twintig jaar een uitkering ontvangen.

Is het werkelijk allemaal zo bar en boos, of wordt hier slechts naar een deel van de rekensom gekeken? We wachten met spanning op het rapport.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Kiesdrempel als scherprechter

Gerd Leers (Foto: Flickr/Lightmash)

Vlammend betoog van Gerd Leers vanochtend in de Volkskrant voor een kiesdrempel. Met minder kleine partijen in parlement en gemeenteraden wordt het land weer regeerbaar. Bovendien krijg je minder profileringsdrang op flauwekulonderwerpen, die er nu voor zorgen dat burgers politici wantrouwen als zwetsers dan wel prutsers.

Het klinkt mooi, maar werkt het ook? Duitsland blijft er lekker overzichtelijk bij. Turkije gebruikt hem om de Koerden uit het parlement te weren. België voerde de kiesdrempel in 2003 in, om de redenen die Leers aandraagt, maar niet iedereen is daar blij mee. Want het mag dan werken in de zin dat je kleine partijen buiten de deur houdt en het land allicht bestuurbaarder maakt, maar het parlement wordt zo wel minder een afspiegeling van de wil van het volk.

Om een kiesdrempel in te voeren is een kongsi van grote partijen voldoende. Die kunnen zo de kleine concurrentie de mond snoeren. Echt zuiver is dat niet. Het meest logisch zou het dan ook zijn om een kiesdrempel te onderwerpen aan een andere vernieuwing waar het er maar niet van komen wil: het referendum. Dan kunnen de burgers zich direct uitspreken of ze hun volksvertegenwoordiging zo pluriform mogelijk willen houden of liever wat fusies zien om sneller coalities te kunnen smeden na verkiezingen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Regeldruk omlaag is niet realistisch

Minder papier schuiven, meer handen moeten aan het bed. We kennen allemaal de slogans die duidelijk maken waarom er echt wat aan de regeldruk in Nederland moet gebeuren. De verkiezingsprogramma’s reppen dan ook al jaren over het afslanken van het ambtenarenkorps of het samenvoegen van ministeries. Maar is dat wel een realistische gedachte?

Vroeger waren de regels simpel (Foto: Flickr/DanBrady)

De overheid probeert al jaren het probleem van de hoge regeldruk op te lossen. Het is echter lastig om te beoordelen of er voortgang wordt geboekt. Natuurlijk zijn er voorbeelden van geslaagde ontregeling, zoal het afschaffen van terras-, vent- en reclamevergunningen. En op de website antwoordvoorbedrijven.nl geeft het Ministerie van EZ een doorzoekbare lijst van resultaten. Wie verwacht daar een mooie voorbeelden aan te treffen komt bedrogen uit.

Voor bijvoorveeld de sector Bouwnijverheid zijn er 37 regeldrukresultaten, voor Kinderopvang en Onderwijs zijn er 34. Op die resultaten is nogal wat aan te merken. Ten eerste zijn bijna alle maatregelen niet specifiek voor die sector maar gelden ze voor alle bedrijven (bv. vereenvoudigd electronisch factureren). Je zou eerder verwachten dat docenten niet meer allerlei formulieren moeten invullen over hun leerlingen, maar daar is niets van terug te vinden. Ten tweede worden er ook maatregelen onder geschaard die de administratiedruk verlichten, niet de regeldruk. Het is mooi dat je nu niet dezelfde gegevens aan verschillende instanties hoeft aan te leveren, maar regels worden er niet mee afgeschaft.

De indruk dat er weinig gebeurt wordt ook bevestigd door het adviescollege Actal, dat recentelijk concludeerde dat het kabinet faalt, en een andere monitor meldt dat veel gemeenten hun afspraken niet nakomen om aanbestedingen te vereenvoudigen.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende