Voor welk ontslagrecht kiest u?

Op een ochtend treft de SIOD 44 voornamelijk Bulgaarse vrouwen in een loods aan, bezig met het knippen van hennep. Uit het onderzoek blijkt dat de vrouwen op de werkplaats de instructie kregen om stil te zijn, hun GSM uit te zetten of in te leveren. Het loon voor het werk was ? 3 á 5 per uur. In het onderzoek was sprake was van meervoudige afhankelijkheid van de werkgever. De werkgever regelde het vervoer en tijdens het werk mocht er geen contact zijn met de buitenwereld. Vooraf was er een groot gebrek aan informatie over de eigen positie (misleiding over de aard van het werk) en het werk werd onder zeer slechte arbeidsomstandigheden verricht. De uitbuiting bleek niet incidenteel, maar onderdeel van een patroon. Verdachten kenden elkaar en hadden al vaker samengewerkt.

Het jaarverslag van de Sociale Inlichtingen- en Opsporingsdienst (SIOD) schetst een grimmig beeld van de arbeidsomstandigheden in Nederland. De SIOD is vanwege nieuwe wetgeving extra alert op uitbuiting van werknemers. Zoals zij zelf noemt:,een moderne vorm van slavernij die steeds vaker lijkt voor te komen’.

Het is schandalig, zoals met name Oosteuropese immigranten in dit land behandeld worden.

Terwijl de Telegraaf kiest voor een quote over zijn gezin, meldt de Volkskrant over het Metro-interview met Harry van Bommel (SP) dat hij vindt dat zijn partij democratischer kan.

Nee, echt?!

Daar begrijpen we bij de GC-redactie weinig van. Zo’n voorbeeldige partijdemocratie vind je in maar weinig landen.

Van Bommel is volgens eigen zeggen zelfs intern partijdemocraat bij uitstek, na al vier keer voor het scheiden van partijvoorzitterschap en partijleiderschap te hebben gepleit: ‘Dat is eigenlijk niets nieuws.’ Ik vraag me af wat de SP-er hier eigenlijk zegt. Dat hij totaal geen invloed heeft in zijn eigen partij, aangezien Jan Marijnissen deze dubbelfunctie als sinds mensenheugenis heeft vervuld?

Gerrit Zalm is weg als Minister van Financiën en de VVD klaagt gelijk over het lekken van de begroting. Prinsjedag en het presenteren van de Miljoenennota komen er immers aan. Zoals de GC-redactie al meldde valt er behoorlijk veel te vertellen over de eerste volledige begroting van het kabinet Balkenende IV. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. De boterberg die de partij van Mark Rutte op zijn hoofd heeft is echter wel erg groot nu ze in de oppositiebankjes zit.

VVD-Fractiesecretaris Willibrord van Beek piept op hoge toon over het schenden van de afspraak tussen Tweede Kamer en premier Jan Peter Balkenende om tijdig de begrotingsstukken te krijgen. Daarmee bedoelt hij natuurlijk niet ´uit de krant´. Voor het reces debatteerde het parlement nota bene nog met het kabinet hierover! Van Beek vindt belangrijk dat ´dat de Kamer als geheel zich gedegen kan voorbereiden op de Algemene Politieke Beschouwingen.´

Waarom toch altijd dit voorspelbare, Haagse stolp-achtige gedrag vanuit de oppositie. Het zal mensen in het land toch jeuken dat er wat plannetjes al in de krant staan?

Uiteraard is het inlichten van het parlement een uitermate serieuze zaak en cruciaal voor het goed functioneren van de Nederlandse democratie. Maar is het zo dat één persoon meer info krijgt dan een ander? Dat een fractie bevoordeeld wordt en een ander het nakijken krijgt? Nee. Lekken mag niet, maar het gebeurt. Het gejammer van de Volkspartij voor Valsheid en Demagogie is dus alleen voor de bühne.

Het belangrijkste speerpunt van Balkenende-IV is de aanpak van 40 probleemwijken, die met de inzet van 3 miljard euro over vier jaar prachtwijken moeten worden. Maar van meet af aan werden vragen gesteld over de haalbaarheid van de plannen, of er niet sprake was van symboolpolitiek en waar het geld vandaan moest komen.

Is het prachtwijkenproject een nieuw maakbare- samenlevingplan, dat weinig zal oplossen? Zal het gebruikmaken van het geld van woningcorporaties juist leiden tot stagnatie van investeringen? Wordt de verstandhouding tussen ministers Bos en Vogelaar beter?

Het welslagen van het probleemwijkenproject is een lakmoesproef. Voor het kabinet als geheel, maar ook voor de rechtvaardiging van de PvdA als partij die midden in de samenleving staat.
Wetenschappelijke kritiek
Het opknappen van huizen en openbare ruimten, vergroten van sociale cohesie door buurtprojecten en meer monitoring op buurt- of wijkniveau. Dat zijn ongeveer de sleutelwoorden van het prachtwijkenproject. Gezien de deplorabele staat van de doelwijken is er weinig aan te merken op een flinke opknapbeurt en sociale cohesie is ook iets goeds. Tegelijkertijd kun je je afvragen of een rechtgelegde stoep, nette grasveldjes en nieuwe voordeuren ook een positieve uitwerking hebben op het gedrag van mensen, wat juist het object zou moeten zijn van het beleid: probleemwijken heten niet zo vanwege bekladde muren en kapotte bankjes, maar omdat de muren beklad zijn en de bankjes kapotgetrapt.