"Joining the EU is the next step, we have to do it. The krona is garbage" (BBCNews) Visser Adal Hallonsson (22) verwoordt de onrust die op IJsland is ontstaan nadat de economie hard is getroffen door de kredietcrisis. In een paar dagen tijd heeft de grote Landsbanki onderdelen moeten verkopen, is Glitnir: de derde bank van het land genationaliseerd, de inflatie omhoog geschoten en de krona is in een vrije val geraakt. Wanhopig kijken de IJslanders naar de Europese Unie voor financiële hulp. Toch kon men deze crisis al langer zien aankomen, IJslandse banken hebben enorme hoeveelheden geld geleend waardoor de buitenlandse schuld vijf keer de omvang van de economie heeft. IJslandse banken lonkten in de afgelopen jaren naar Europese consumenten met hoge rente op spaarrekeningen en investeerden in met name Nederlandse bedrijven. Door de huidige kredietcrisis is het lastig om nieuwe leningen uit te schrijven, terwijl de oude nog niet eens afgelost zijn (Trouw). Lezers die met één klik hun mening willen geven klikken door:
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
John Deuss, onze beste gok tot nu toe wie de geheimzinnige Pershore is die Rita Verdonk geld toestopt, is een tweedehands-autodealer, die op zijn 25ste failliet ging en daarna de oliehandel in ging. Zijn eerste bedrijf in deze tak, opgericht in 1970, heette JOC Oil. In 1975 richtte hij Transworld Oil & Gas op, gevestigd in Bermuda, de eerste van een hele reeks ‘Transworld’ bedrijven (’s mans foto hier).
Rond zijn persoon is er controverse genoeg. Hij had ruzie met de Russen over niet betaalde olie wat leidde tot slepende rechtszaken. Hij sloot deals met Zuid-Afrika tijdens de apartheid met als gevolg brandstichting in zijn villa te Berg en Dal. In zijn portefeuille zaten talloze oliemaatschappijen, zoals NZOP en AWE (zie het jaarverslag 2006, pagina 3 voor Deuss’ bemoeienis). Door handig manoeuvreren ziet hij kans als directeur van het staatsoliebedrijf van Oman een hoofdrol te spelen bij de grootste oliedeal ooit, de ontwikkeling van het Tengiz veld in Kazachstan.
Bij al die deals spelen banken een centrale rol, omdat daar met geld geschoven wordt om tijdens het verhandelen met de olieprijs te kunnen speculeren. In eerste instantie is dat Slavenburg’s, de bank die in 1980 aan schandalen tenonder gaat. In de affaire met de Russen is een rol weggelegd voor een brievenbusbank op Curaçao, First International. Daar zijn er twee van geweest, de eerste in 1996 geliquideerd, de tweede momenteel in liquidatie.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“If a bailout is needed, if taxpayer money must be placed at risk, if we are going to bail out Wall Street, it should be those people who have caused the problem, those people who have benefited from President Bush’s tax breaks for millionaires and billionaires” (Bernie Sanders, senator)
Een vos in het kippenhok: in de Amerikaanse politiek kom je die bijna niet tegen. Senator Bernie Sanders is echter zo’n vos. Sanders zou zo mee kunnen draaien in de SP-fractie van de Tweede Kamer. Op zijn wiki-pagina wordt hij omschreven als een “democratisch socialist”. Zelf omschrijft hij zichzelf als “eerste socialist die ooit in de Amerikaanse Senaat werd gekozen”. Iemand dus die tijdens Happy Hour over enorme politieke taboes begint, zoals de groeiende kloof tussen rijke en arme Amerikanen of het feit dat de vierhonderd rijkste Amerikaanse stinkerds samen 1,5 biljoen dollars op de bank hebben staan. En dat die rijke stinkerds daarom voor de kredietcrisis moeten opdraaien…
“Dat zullen we blijven doen als de situatie daar aanleiding toe geeft.”
Aldus Minister van Financiën Wouter Bos (PvdA) in reactie op de vraag of hij andere Nederlandse banken zal redden als die door de kredietcrisis in de problemen komen.
“In Amerika zagen we banken en financiële instellingen die ‘too big to fail’ waren: te groot, te belangrijk om te verdwijnen. In Europa geldt: te groot om failliet te gaan is te groot om te redden. Dat komt doordat het thuisland van een grote bank te klein is om zo’n bank van de ondergang te redden.” (Volkskrant)
De Duitse econoom Daniel Gros voorspelt dat binnen enkele dagen ook andere grote Europese banken in de problemen zullen komen. Ook de Deutsche Bank, Barclays in Groot-Brittannië en UBS in Zwitserland zijn zo ongezond dat ze in een paar dagen ten onder kunnen gaan aldus Gros die werkzaam is aan het gerenommeerde Centre for European Policy Studies (CEPS) in Brussel. Als dat gebeurt dan kunnen deze banken niet zoals in de VS gered worden door de staat. De crux zit hem in het feit dat deze Europese banken te groot zijn voor het individuele thuisland. Wellicht was het anders verlopen als we inmiddels in de ‘Verenigde Staten van Europa’ woonden?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.