Bos en Zalm moeten ‘onze’ staatsbank inzetten om verhuld bankenkartel open te breken

Onder het mom van 'gebrek aan vertrouwen en dientengevolge hoge interbancaire tarieven' blijven de Nederlandse banken hoge rentes berekenen voor zowel kortlopende als langlopende leningen. Ook na een drietal renteverlagingen door de ECB en de vele miljarden die Bos in het bancaire systeem heeft gepompt, blijft de situatie zo goed als onveranderd. De historisch massieve renteverlaging van 0.75 procentpunt van vandaag zal, hoor ik een analist van ABN Amro op de radio zeggen, weinig invloed hebben op de hoogte van bijvoorbeeld een hypotheek van tien jaar vast: 'Daar bepaalt de kapitaalmarkt de rente en is de basisrente van de ECB nauwelijks van invloed'. Maar is dat wel zo, of is hier sprake van verhulde kartelvorming, waarbij banken onderling de stilzwijgende afspraak hanteren om geen prijzenslag op de markt van hypotheken en investeringskredieten te starten? Om zodoende collectief te profiteren van enorme rentemarges? Er is een adequate manier om daar achter te komen. Tenslotte heeft minister Bos met de overname van Fortis-ABN Amro een staatsbank gecreëerd en zit de staat nu ook in enkele raden van bestuur van grote banken. Wat ligt er meer voor de hand dan dat Bos 'onze' staatsbank (met Gerrit Zalm vanaf januari aan het roer) en zijn invloed bij de andere banken aanwendt, om de grotendeels weggevallen concurrentie weer aan te zwengelen? Met een EU-basisrente van 2,5 % en een door de banken gehanteerde beleningsrente van rond de 6 % moeten er toch wat bellen gaan rinkelen in Den Haag. Op deze manier komt er natuurlijk geen reet terecht van de ECB-policy om de economie aan te jagen.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Bij deze spaarbank loopt u veel risico

, door

Nu de kredietcrisis stevig op gang is gekomen, is menigeen aan het denken geslagen hoe zoiets in de toekomst te voorkomen. Grootse plannen voor regulering en aanpassingen in stelsels circuleren momenteel tussen de wereldleiders.
Maar misschien is er een oplossing die heel eenvoudig is en gebruik maakt van de markt zelf, waar iedereen tot een half jaar geleden nog in geloofde.
Laat ik één van de onderliggende oorzaken van de kredietcrisis eerst even simpel weergeven. Veel banken en instellingen zijn gaan handelen in leningen (of producten gebaseerd op leningen) waarbij zowel de lening zelf een zwak punt was alsmede de verhouding tussen het uitgeleende vermogen en het eigen vermogen. Een bank hoort eigenlijk een minimaal aandeel spaargeld in de boeken te hebben waarmee ze leningen kunnen uitgeven. Die verhouding is zoek geraakt in de laatste 10 jaar.
Maar dat spaargeld zullen de banken altijd nodig hebben. Wat is er nu eenvoudiger dan een rating maken van een bank voor consumenten waarin staat hoe stevig een bank is? Een oordeel zoals we dat nu ook al kennen bij beleggingsproducten in Nederland.

Een bank die iedere spaareuro op hun rekening 10 keer verleend aan leningen en andere producten is kwetsbaarder dan een bank die dat maar 5 keer doet. En aan de diverse leningen zijn ook waarderingen te hangen. Hypotheken in een rustige markt zijn zekerder dan pakketten gebundelde leningen doorverkocht vanuit een andere plaats.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour

Quote du Jour | Schaamte voor overheidssteun

, door


“Ich würde mich schämen, wenn wir in der Krise Staatsgeld annehmen würden.”

Aldus Josef Ackermann, CEO van Deutsche Bank AG. Deze uitspraak heeft tot veel verontwaardiging geleid in Duitsland. Daar waar iedereen ineens gelooft in staatssteun aan banken zegt één directeur plots dat het eigenlijk nog steeds “not done” is.
Heeft hij daarmee een punt? Lopen banken te makkelijk naar de staat nu het wat slechter gaat?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Wat kan de Nederlandse overheid doen voor de Icesave spaarders?

, door

Icesave LogoWanneer ik zo kijk op allerlei forums over de perikelen rondom Icesave en de kredietcrisis dan vraag ik mij af waar we staan en of er iemand een idee heeft waar de bodem is en wanneer deze in zicht is.

De situatie rondom Icesave geeft een aardig voorbeeld van de tegengestelde krachten die oplossen van deze crisis volgens mij zo moeilijk maakt. Enerzijds zorgt eerlijke berichtgeving op voorhand voor een directe verslechtering van de situatie, anderzijds zorgt achterhouden van informatie voor een nog veel grotere vertrouwenscrisis op de langere termijn.

De werkelijkheid van de IJslandse financiën is waarschijnlijk dermate dramatisch dat uitbetaling van het eerste deel van het spaartegoed, maximaal 20.000 euro per spaarder, zonder ondersteuning van derden zeer twijfelachtig is. De totale schuld van het IJslandse bankwezen en overheid afgezet tegen de populatie van het land laten getallen zien om van te duizelen. Alleen het uitbetalen van de maximaal 2.400.000.000 (120.000 spaarders * 20.000) euro betekent een schuld van zo’n 8.000 euro per IJslander. En dan hebben we het alleen nog maar over de Nederlandse tak van één IJslandse bank.

Wat zou De Nederlandse  overheid kunnen doen voor de Nederlandse spaarder? Het direct overnemen van de schuldenlast geeft zowel een verkeerd signaal aan de consument, namelijk dat het nemen van risico’s loont, als een verkeerd signaal aan de regering van IJsland. Namelijk dat zij niet aan haar verplichtingen hoeft te voldoen. Het niet overnemen van deze schuldenlast zal het al wankele vertrouwen van consumenten in banken nog verder ondermijnen. Een lastige positie dus.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Laksheid nationale bankpresidenten heeft financiële crisis verergerd

, door

Een gastbijdrage van Bianconero

De nationale banken in de EU, belast met het toezicht op de bancaire sector, hebben sedert begin 2007 alle waarschuwingen in de wind geslagen. Ook toen de eerste tekenen zichtbaar werden van een ophanden zijnde financiële crisis, bleven de meeste nationale banken verscherpt toezicht op de financiële sector van de hand wijzen. Nout Wellink, president van de Nederlandsche Bank, zag de bui wel al hangen maar bleek een roepende in de woestijn.

Soms zit het venijn verborgen in een ogenschijnlijk prettig gesprek. Zo ook het interview dat Clairy Polak afgelopen zondag had met Nout Wellink in Buitenhof. De immer vriendelijk ogende DNB-president zat erbij of hij het laatste vuiltje rond de Fortis/ABN Amro-operatie nog even moest wegpoetsen. Onder al die vriendelijkheden verschool evenwel een waarheid, die niet bepaald complimenteus is richting EU-collega’s en en passant klonk ongezegd ook nog het “Hij was een beetje dom” richting Wouter Bos. Wellink is een ware meester in het brengen (of verhullen) van slecht nieuws: we hebben Buitenhof twee keer moeten bekijken om tot het volle besef te komen dat er heel wat geblunderd is in de afgelopen anderhalf jaar.

Even terug naar de lente van 2007, waar de jubelstemming in de bancaire wereld voor het eerst werd verstoord door het optreden van hedgefonds TCI, die haar belang in ABN/Amro kracht bijzette met een brief waar met zoveel woorden werd geëist dat dit concern in delen zou moeten worden opgesplitst. Deze regelrechte coupe veroorzaakte enig rumoer in de financiële wereld, maar gezien de jubelstemming binnen alle andere bankgiganten werd dit min of meer onder het tapijt van de economische vooruitgang geveegd.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Quote du Jour

Quote du Jour | Wintertrui van 10 miljard

, door

“Ook als je kerngezond bent, trek je in de winter een trui aan. En als het écht guur weer wordt misschien nog een extra trui daar overheen. Als de zomer aanbreekt kunnen ze ook weer uit. Een gezonde bank als de ING heeft in deze winter wat extra bescherming nodig”.

Crisisminister Wouter Bos na afloop van de persconferentie gisteravond, waarin bekend werd dat bankverzekeraar ING een kapitaalinjectie krijgt van 10 miljard euro. Hem werd voor de microfoon gevraagd of ING-klanten zich zorgen moesten maken, nu ook deze bank de bijstand van de staat opzoekt. Niet dus, want dit is volgens Bos een gezonde onderneming die tijdelijk last heeft van de situatie op de internationale markten. Vooral de koersdaling van 27 procent die ING afgelopen vrijdag voor de kiezen kreeg, noopte de directie tot deze stap.

Zowel Bos als DNB-directeur Nout Wellink benadrukken de tijdelijkheid van de miljardensteun. Te verwachten is dat ook de ING-leiding zo snel mogelijk weer af wil van de overheid als kapitaalverschaffer, want de voorwaarden die aan de steun verbonden zijn maken de staat bepaald geen suikeroom. De achtergestelde obligatielening (durfkapitaal) van de overheid is goed voor een rendement van 8,5 procent of meer, plus twee vertegenwoordigers in de raad van commissarissen. “Verder gaan de bonussen voor het management op nul en worden de vertrekregelingen beperkt tot een jaarsalaris’, aldus Bos.
De maatregelen die ING nu door de strot zijn gewrongen, zijn trendsettend voor de eisen die het hele bankwezen in een later stadium bij wet zullen worden opgelegd. Daarover bestaat inmiddels geen enkele twijfel meer. Althans niet zolang Bos en Wellink het voor het zeggen hebben.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Vorige Volgende