Op Sargasso bieden we ruimte aan gastbijdragen. Dit maal een bijdrage van Judith Sargentini. Judith Sargentini is lid van het Europees Parlement voor GroenLinks. Afgelopen maandag is het SWIFT-akkoord tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten in werking getreden. Daarin staat dat de VS de banktransacties van alle Europeanen mag inzien. Het doel: terrorismebestrijding. Nu is natuurlijk niemand tegen terrorismebestrijding. Sterker nog door de internationale geldstromen in de gaten te houden zijn we inderdaad beter in staat om internationale terroristen in de gaten te houden. (En hoeven we niet allemaal in onze onderbroek in het vliegtuig te stappen.) Pas volgende week stemt het Europees Parlement erover. Goede kans dat het akkoord over de doorgifte van bankgegevens dan weer moet worden opgezegd. De bizarre gang van zaken bewijst dat de Europese justitieministers de democratische regels van het Verdrag van Lissabon nog niet tussen de oren hebben zitten. Waar ik echter heel teleurgesteld in ben, is de manier waarop de Europese ministers van Justitie – inclusief onze eigen Ernst Hirsch Ballin - de sluizen wagenwijd openzetten voor de Amerikanen. Zonder enig besef voor (1) de privacy van Europese burgers en (2) de democratische omgangsvormen in de Europese Unie.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
“De markt is overtuigder dan ooit dat de overheid zal ingrijpen als belangrijke banken moeten worden gered.”
Het Troubled Asset Relief Program (TARP) stelt in een rapport voor het Amerikaanse Congres dat de doelstellingen van de noodkredieten voor de banken niet gehaald zijn. Banken zijn niet meer gaan uitlenen, en ook zijn er niet minder mensen gedwongen uit hun huis gezet.
Sterker nog, de regeling heeft zelfs een averechts effect gehad, want bankiers denken nu nog veiliger te zitten met hun risicovolle investeringen.
Volgens Gallup is Obama de meeste polariserende president ooit. Hij heeft de steun van de overweldigende meerderheid van de Democratische stemmers (88%) en juist niet van een overweldigende meerderheid van de Republikeinse stemmers (77%). Dat Obama deze confrontatie aangaat is voor de Amerikaanse burger nog steeds de meest hoopvolle ontwikkeling in tientallen jaren.
Morgen houdt Obama zijn eerste State of the Union speech. Het is nu al duidelijk dat ook deze volgende mijlpaal in zijn presidentschap voor de nodige opschudding gaat zorgen. En voor meer polarisatie.
Langzaam maar zeker worden de contouren van Obama’s ambities steeds duidelijker. Wat er duidelijk wordt is dat hij zich niet wil laten leiden door de waan van de dag en al helemaal niet door de gunst van de kiezer. Zoals hij zelf zegt in gesprek met Diane Sawyer van ABC: “I’d rather be a really good one-term president than a mediocre two-term president”.
En dat is precies wat we zouden moeten willen van een Amerikaanse president. Hij gaat de gezondheidszorg hervormen, ondanks alle ook door zijn parijgenoten opgeworpen obstakels. Volgens een uitgelekt plan gaat hij de bestedingen (uitgezonderd veiligheid en het leger) gedurende jaren bevriezen. Ondertussen probeert hij ook nog de macht van de banken te breken door banken op te splitsen in consumenten- en zakenbanken en bovendien een nieuwe bankbelasting in te voeren.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
President Obama lijkt na een jaar eindelijk klaar om de banken aan te pakken. Ongetwijfeld aangespoord door berichten over nakende miljardenbonussen en een pijnlijk verlies in Massachusetts en om te proberen een nieuwe financial meltdown te voorkomen, stelt Obama een combinatie van maatregelen voor.
In de eerste plaats moeten banken die gered zijn door de overheid een extra belasting gaan betalen. Die moet negen miljard dollar per jaar opleveren. Klinkt leuk, maar gezien de bedragen waar het in de grote banken om draait valt dit in de categorie klein bier.
Zijn tweede maatregel is een heel stuk interessanter. Banken die op enigerlei wijze tegoeden hebben die door de overheid gegarandeerd zijn, mogen die niet gebruiken om mee te handelen. Ongetwijfeld is deze maatregel mede ingestoken met de ervaring van het afgelopen jaar in het achterhoofd, waarin banken toegang hadden tot supergoedkope federale kredieten. Die kredieten gebruikten ze gewoon om uitgebreid te handelen en daarmee enorm grote winsten te halen; winsten waaruit nu bijvoorbeeld de bonussen betaald worden. Om een idee te geven; Goldman Sachs bespaarde zichzelf alleen op die goedkope kredieten een miljard dollar. Ook zorgt de maatregel dat reguliere banken geen tegoeden van hun klanten kunnen gebruiken om geleveraged, dus in combinatie met forse externe gelden, allerlei deals te doen. Een verstandige maatregel zou je dus op het eerste gezicht zeggen.
Hoe begon de crisis?
Maar als je terugkijkt op de financiele crisis, dan waren de eerste banken die er last van kregen de investment banks. Eerst Bear Stearns, die op de rand van faillissement overgenomen werd en vervolgens Lehman Brothers, die wel volledig onderuit ging. Nadat ook Merrill Lynch overgenomen werd, waren Morgan Stanley en Goldman Sachs uiteindelijk de enige twee die de shake out overleefden. Het interessante is dat de investment banks banken waren die geen reguliere spaarders hadden. De facto hadden zij helemaal geen door de overheid gedekte tegoeden. Zij zouden dus onder de nieuwe regels net zo vrolijk kunnen blijven handelen. Een investment bank kan dus ook met deze nieuwe regel zomaar aan het begin van een nieuwe financiele crisis staan.
Geen regering moet zich laten leiden door de grillen van de massa.
Groot-Brittannië komt dit jaar met een extra belasting op de bonussen van bankiers terwijl President Barack Obama vorige week de Financial Crisis Responsibility Fee aankondigde. In beide landen hield al maandenlang volkswoede jegens bankiers huis. Soortgelijke kreten als “Laat de rijken de crisis betalen!” worden aan onze kant van de oceaan gehoord. Overheden wereldwijd laten zich door dit sentiment leiden en komen met nieuwe wetgeving om banken en bankiers in te tomen.
“We willen ons geld terug,” verklaarde Obama tijdens de aankondiging van zijn nieuwe belasting, “en we gaan het halen ook.” Het Witte Huis pochte dat de regeling slechts “grote” banken treft. Hebben zij minder dan $50 miljard in huis dan hoeven banken niet bij te dragen. Op deze manier zal maar liefst 60% van de opbrengst van ’s lands tien grootste banken komen—ook al hebben zij het merendeel van de befaamde kapitaalinjecties reeds terugbetaald. Dat is volgens de president niet genoeg. “Als deze bedrijven gezond genoeg zijn om gigantische bonussen te kunnen betalen dan zijn zij zeker gezond genoeg om elke cent aan de belastingbetaler terug te betalen.”
In feite krijgt de belastingbetaler natuurlijk geen cent van het geld te zien. De overheid heeft immers miljarden moeten lenen om de banken uit de brand te helpen en moet nu het eigen huishoudboekje op orde zien te krijgen.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
Als de Griekse overheid niet zelf orde op zaken stelt moet het verregaande Europese inmenging accepteren om nog binnen de eurozone te blijven. Europese boekhouders gaan dan orde scheppen op de Griekse ministeries. Deze onorthodoxe maatregelen zijn nodig om zorg te dragen dat Griekenland Ons Europa niet ontvalt.
Het gaat niet goed met de overheidsfinanciën van Griekenland: een torenhoge staatsschuld en een tekort van meer dan 12,3 procent op de begroting (Volkskrant). Over een jaar zal de Europese Centrale Bank niet langer Griekse staatsobligaties met een inferieure BBB-rating als onderpand aanvaarden en dat impliceert dat de Griekse banken geen euro’s meer kunnen krijgen en het land zo goed als bankroet is. In Athene is het IMF ook al op bezoek om te bekijken of hulp aan Griekenland mogelijk is (Standaard). Maar premier Papandreou verklaart dat zijn land geen financiële steun aan het IMF vraagt en dat het binnen de eurozone blijft. In de financiële markten worden de plannen, waarmee Griekenland wil gaan voldoen aan de Europese begrotingsregels, echter onvoldoende concreet bevonden (FD). En vandaag valt in de pampieren nrcnext te lezen dat de schulden van de Griekse ziekenhuizen de ene dag 5,2 miljard bedragen en de volgende dag weer 2,2 miljard? De militaire uitgaven zijn ook niet transparant, want: staatsgeheim…
De markt gedraagt zich soms als Bokito. Je kunt heel lang denken dat je hem onder controle hebt maar op een dag doet hij toch wat zijn reflexen hem ingeven. Uiteindelijk geeft een hele brede diepe greppel meer zekerheid dan een goede dompteur.
Een onvermijdelijke quote uit de 21e Joop Den Uyl lezing: De Derde Weg Voorbij [.pdf] van PvdA-leider en minister van Financiën Wouter Bos waarin hij kritiek uit op de ontwrichtende werking van het moderne kapitalisme (NRC). Leuk gevonden die Bokito beeldspraak. Daar kan je nog wel even op voort associëren. De vrouw die dagelijks naar Bokito stond te lonken zijn ‘wijzelf’ uiteraard: zowel slachtoffer als aanstichter. Bos refereerde hier al eens aan in een DWDD uitzending: de zucht naar een paar tienden procent extra spaarrente en tophypotheken heeft de banken alias Bokito opgejut. Vervolgens heeft dompteur Bos, om nog meer schade te voorkomen, Bokito met een grote trossen bananen terug in zijn hok gelokt. Maar de deur van het hok staat nog steeds wagenwijd open. Daarom steunt Bos nu zijn Amerikaanse ambtsgenoot Tim Geithner om banken te verkleinen (Joop). Kleine Bokitootjes zouden immers minder schade aanrichten. Maar is hij soms die kleine Bokito uit Wognum vergeten?
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
