Nieuwe Catechismus

In 1945 publiceerde Godfried Bomans in Elseviers Weekblad zijn ‘Catechismus van Sint-Nikolaas’, een hilarische tekst die u hier nog eens kunt nalezen. Voor wie een beetje thuis is in de naoorlogse periode en vooral het Rijke Roomsche Leven van destijds, is de tekst – een parodie op de katholieke schoolcatechismus van toen – nog veel grappiger. Bomans’ catechismus is wel wat gedateerd, dus heb ik me aan het schrijven van een nieuwe gezet. Eén die ook rekening houdt met recente ontwikkelingen. Uiteraard evenaar ik de tekst van Bomans bij lange na niet. Ik zou de pretentie niet aan durven, maar hier is – zoals de Engelsen zo mooi zeggen – my penny’s worth.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Waterschapsverkiezingen: vraag en antwoord

Water (Foto: Flickr/slinky2000)

Op de drempel van de waterschapsverkiezingen zullen velen nog door twijfels gegrepen zijn: niet alleen over welke partij te stemmen, maar vooral ook of stemmen enige zin heeft en, zo ja, hoe dat te doen. Daarom komt GeenCommentaar de dag voor de verkiezingen met een handig vraag en antwoord overzicht.

V: Wanneer zijn die verkiezingen dan eigenlijk?
A: Van 13 tot en 25 november.

V: Wat kiezen we? Het waterschapsparlement?
A: Wij kiezen algemeen bestuursleden voor de verschillende waterschappen, en die algemeen bestuursleden kiezen uit hun midden weer een dagelijks bestuur. Maar let op! Wij kiezen niet àlle bestuursleden. Anderen worden benoemd vanuit bepaalde belangengroeperingen, met name boeren en ondernemers. In de praktijk betekent dat dus dat LTO en VNO-NCW bestuurders leveren. De verhouding tussen belangenvertegenwoordigers en direct verkozen leden verschilt nogal per waterschap. Deze wordt bepaald door de provincie(s) waar het waterschap deel van uit maakt.

V: Dus de provincie bepaalt hoeveel invloed mijn vertegenwoordigers hebben tegenover belangenorganisaties? Is dat logisch?
A: Nee.

V: Ik woon niet in een waterschap maar in een hoogheemraadschap. Mag ik nu niet stemmen?
A: Nee, hoogheemraadschappen zijn hetzelfde als waterschappen, maar in Holland noemen ze ze zo omdat ze daar nu eenmaal graag interessant willen doen. Gewoon negeren.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.