Feest bij de boeren in de droge regio’s van de Indiase provincie Gujarat. Het Indiase hooggerechtshof bepaalde maandag dat de immense Sandar Sarovar-dam in de Narmada-rivier, nu in aanbouw, mag worden verhoogd tot 121 meter. Op die manier kan het water, dat vanuit het stuwmeer door een 450 kilometer lang kanaal wordt afgevoerd, de verste regio’s bereiken voor drinkwater en irrigatie.
Er is uiteraard een keerzijde. Het hele Narmada Valley Project, waarvan de Sandar Sarovar-dam er slechts 1 is, dwingt vanwege de stijgende waterspiegel honderduizenden tot het zoeken van een nieuwe woonplaats. Die er niet is. Het hooggerechtshof heeft een dwingende voorwaarde gesteld: als er geen herlocatie komt, dan wordt de bouw stilgelegd.
Weinigen zijn tevreden met dit compromis. De coalitie van tegenstanders, Narmada Bachao Andolan willen dat het project wordt afgeblazen. Volgens hen is de rivier heilig, is de milieuschade te groot, en is het maar de vraag of de dammen de stroom leveren die is toegezegd. Het is momenteel de grootste discussie in West-India, waar diverse prominenten zich in de discussie mengen.
Maar de vraag is: is dit project in al zijn megalomanie wel zo’n slecht idee? Is het vooruit helpen van een droge regio de verplaatsing van anderen waard? En tot slot: Is er iemand voor het afbreken van de Chinese Drieklovendam?
