De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Sad Lovers & Giants was een Britse band uit de tachtiger en negentiger jaren van de vorige eeuw. Ze maakten muziek die mooi en rijk klonk zonder overgeproduceerd te zijn, zonder dat dramatische en theatrale wat muziek van soortgelijke bands uit die tijd soms zo kan typeren. En vaak met een nogal melancholieke inslag.
Bij de naam van de band, 10 Ft. Ganja Plant, dacht u vermoedelijk meteen al: reggae. En dat klopt. De groep komt uit Boston, Massachusetts en doet geheimzinnig over zijn voortdurend wisselende samenstelling.
Net als homorechten is Pasen bij een deel van Nederland vooral in beeld als stok om moslims mee te slaan. Verder staat het feest vooral voor een bepaalde samenstelling van het ontbijtmenu en een dagje langs de meubels of andere kekke spulletjes sjokken in het verveelwalhalla. Geen wonder dat Kees van der Staaij via Twitter liet weten kamervragen te overwegen over de paashypocrisie van PVV en VVD.
Als zelfs Kees het niet meer trekt, naderen we het moment meer dat christenen actief gaan voorstellen om tweede pinksterdag in te ruilen voor het suikerfeest. Gewoon om de haatzuchtige heidenen te zieken.
John Geils Jr. is niet meer onder ons. Bekend geworden met een paar poppy hits van zijn Band, maar in essentie een bluesrocker van het zuiverste water.
De gitaren zo vet aanzetten, dat doen ze zelfs in de Verenigde Staten niet meer, maar de Messer Chups komen uit Sint Petersburg, dus dan mag het.
Little Jesus is een gitaarbandje uit Mexico City. dat in eigen land sporthallen vol krijgt. Bovenstaand nummer komt van hun vorige week verschenen album Rio Salvaje. Het clipje is een zoetige tienerromance tot het, uhm, verrassende einde.
LFO staat voor Low Frequency Oscillation, en het is de band van wijlen Mark Bell. Wie is dat nou weer, zult u zich afvragen, maar de man vergaarde eeuwige roem met het nieuwe bijzondere geluid dat hij creeerde op Bjorks Homogenic – Bell was verantwoordelijk voor de electronische beats die een aanzienlijke rol spelen op dat album. Een bloeiende samenwerking die zou voortduren tot de veel te vroege dood van Bell, op z’n 43e.
Do Make Say Think is een postrock band uit Toronto, Canada. Ze zijn een typerende vertegenwoordiger van de Constellation Records platenmaatschappij, waar ook bands als Godspeed You Black Emperor en A Silver Mount Zion opzitten.
Zo heftig als bij de juistgenoemde bands gaat het bij Do Make Say Think meestal niet er aan toe.
Melinda Miel stelt zich af en toe wel een beetje aan, maar ze kan zich wel mooi aanstellen.
Net als gisteren gewoon een leuk bandje, Kasabian, uit Leicester. Al twintig jaar goed bezig.
Wild Child, gewoon een leuk bandje uit Austin, Texas.
Het idee was een trio op te richten zoals in de jaren vijftig en zestig hadden bestaan: Martha & the Vandellas, The Ronettes, The Supremes. Het moest alleen wat eigentijdser, wat rebelser, wat intelligenter. Het was een teken des tijds dat er zó veel talent bleek te zijn dat de producenten een kwartet konden vormen: En Vogue.
Opgericht in 1989 had het viertal in 1992 een welverdiende wereldhit met het stampende “Free Your Mind”.