De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Onlangs was er enige discussie of Closing Time soms de politieke correctheid in de programmering had losgelaten. Nee, driewerf nee! Daarom presenteren we vanavond Voice of Baceprot, een metalband van drie tieners uit Jakarta. Ze mochten onlangs op teevee en dromen van een wereldtoernee.
Je kunt de donkere soundscapes – in dit nummer wat overschaduwd door een ‘stroboscopische’ beat – van Dalhous ambient noemen, wordt hier geopperd, maar niet van het type ‘aural wallpaper’: ‘if it was actually wallpaper, you’d swear you could catch its patterns shifting in your peripheral vision’. Nu kunnen schuivende behangpatronen ook best rustgevend zijn.
Drs. P. behoeft geen introductie, maar toch. Hij was de man die met zijn feestelijk gezang de Nederlanders toonde dat poëzie gewoon leuk kon zijn. Hij was een knappe ambachtsman (“overwogen taalgebruik verrijkt het leven”). Hij was de inspirator van de Nederlandse hiphop. En hij was – ik hoop niet dat u mij verwijt dat ik vrijmoedig spreek – een buitengewoon aardige vent. Mocht u de afgelopen halve eeuw op een andere planeet hebben gewoond, dan leest u hier de necrologie die ik ooit aan hem wijdde.
Kayode Maria Söderberg Shekoni is een Zweedse zangeres met Nigeriaanse wortels. Bovenstaand poppy nummer met reggae ritme en hiphop-elementen komt van haar eerste solo album uit 1990. Mocht u denken, dit komt mij bekend voor, dan kan dat kloppen. Dit nummer zette een ongericht kwartet muzikanten uit Göteborg op het juiste spoor om een wereldact te worden: Ace of Base.
Silver Convention was Duitse discoformatie, die kortstondig succes kende halverwege de jaren zeventig. Beluister bovenstaand nummer en u weet waarom: klinkt lekker, maar origineel is het niet. Wel goed voor een nummer 1 hit in de Verenigde Staten, overigens.
Little Big is een act uit Sint-Petersburg, die wel vergeleken wordt met Die Antwoord. Zero fucks given, in elk geval, zowel in bovenstaand clipje (beetje nsfw) als in het weinig aan de verbeelding overlatende Big Dick (behoorlijk nsfw) en de fantastische gangsterparodie Give me your Money (soort van sfw).
Hayden James is een Australische dj/producer met een funky stijl. Bovenstaand nummer was een bescheiden hit in eigen land en enkele Europese landen.
U kunt niet meer naar het uitverkochte concert van Jain in de Melkweg vanavond, maar u kunt wel kijken en luisteren naar het vrolijke clipje van de Franse singer/songwriter, die in het echt Jeanne Galice heet en haar jeugd doorbracht in Dubai en Congo, hetgeen haar muzikale blikveld boven die van het traditionele chanson heeft uitgetild.
Stupid Human laat helemaal niks over zich/haarzelf los, behalve dat het Verenigd Koninkrijk de thuisbasis is. Heeft met Swamp Funk wel een lekker nummertje bij elkaar gemixt (hier bestaat waarschijnlijk een origineel bij – wie het weet, mag het zeggen).
Silent Strike is een Roemeense producer met een lange staat van dienst. Bovenstaand triphoppig nummer is afkomstig van zijn binnenkort te verschijnen zevende album.
De schrijver HG Wells is vooral bekend om zijn klassieke verhalen The Time Machine en War of the Worlds (de laatste helaas vooral bekend via het hoorspel en latere films: het origineel is zoveel beter).
Een ander minder bekend maar minstens zo indringend verhaal van hem is The Island of Doctor Moreau. In dit verhaal strandt een schipbreukeling op een eiland vol mysterieuze wezens. Gaandeweg blijkt dat de doorgedraaide wetenschapper Dr Moreau, die op het eiland leeft, deze wezens schept via experimenten: door middel van vivisectie op dieren, die hij onverdoofd uitvoert, probeert hij ze fysiek om te bouwen tot mensen. Het idee is dat dan de geest vanzelf volgt. Helaas mislukt ieder experiment net aan, waarna hij zijn nieuwe creatie achteloos in de wouden op het eiland loslaat, om aan de volgende te beginnen.
Fuck Buttons is een Brits duo dat bekend is geworden om hun relatief toegankelijke noise-muziek. Met het nummer ‘Sweet Love for Planet Earth’ hebben ze ook nog iets te zeggen.