Closing Time | Melbourne Ska Orchestra
Maximaal 34 leden telt het Melbourne Ska Orchestra. Dat geeft dus lekker wat volume om door de speakers te blazen.
De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Maximaal 34 leden telt het Melbourne Ska Orchestra. Dat geeft dus lekker wat volume om door de speakers te blazen.
Het vorig jaar verschenen album “King” van Fleshgod Apocalypse preikte in menig jaarlijstje van de beste metalalbums uit 2016. En terecht. De Italiaanse band combineert op een fantastische manier snoeiharde death metal met klassieke arrangementen en operazang. Vorig jaar op Fortarock, in de tent, vielen ze live een beetje tegen; de muziek was te complex en verdronk in een brij van geluid. Afgelopen januari mocht ik ze nog een keer zien, in een zaal, en daar kwam de muziek wel volledig tot zijn recht. Bonus zijn de gitaarsolo’s. Deze maken me bij Fleshgod heel, heel blij, ook live viel op hoe ontzettend goed ze zijn. De kwaliteit van de solo’s doet me terugdenken aan death metal-hoogtepunten zoals Testimony of the Ancients en The Gallery. Maar dat terzijde. Fleshgod Apocalyps dus, met In Aeternum, van King:
Aan de 29e april moet een zeer schone dag (of avond, wellicht een nacht?) vooraf zijn gegaan. Want wat een mooie mensen zijn er den 29en april geboren. Veel muziekmensen ook.
Vandaag vieren we de 80 jarige verjaardag van Wannes van der Velde. Postuum, want hij hield het in 2008, op 71-jarige leeftijd, voor gezien. Te vroeg nog, maar het was niet anders.
Dat Wannes van der Velde, ondanks een indrukwekkende hoeveelheid gezongen poëzie, nooit is voorgedragen voor de Nobelprijs voor de literatuur, heeft hij lang geleden al voorzien: ’t Is Vlaams, ’t trekt op geen kloten.
Je onthoudt dingen makkelijker door ze op muziek te zetten: Jacques Brel stampte de Latijnse eerste declinatie erin, Tom Lehrer bezong de scheikundige elementen en de History Teachers sommen op wie de oude Romeinen waren – een clipje dat we hier neerzetten omdat morgen de Romeinenweek begint, waarin de Nederlandse geschiedenis van de eerste vier, vijf eeuwen van onze jaartelling in het zonnetje wordt gezet.
Sahalé is een Franse dj/producer die elektronische muziek combineert met wereldmuziek. Soms evident, soms wat minder, zoals in bovenstaande track.
Francesca Gagnon is een Canadese zangeres en actrice, die jarenlang aan het Cirque du Soleil verbonden was. Ze beheerst talloze zangstijlen, zoals hierboven de tango.
Deze hadden we eigenlijk eerder moeten plaatsen, als afsluiting van Daan Nijssens serie over het Gilgamesh epos (1, 2, 3, 4, 5). Maar goed, beter laat dan nooit. Naast de verhalen wordt ook de muziek uit die tijd gereconstrueerd. De Canadese multi-instrumentalist Peter Pringle waagt zich hierboven aan een paar verzen van het Gilgamesh epos in het Sumerisch op een gereconstrueerde luit.
Linkrust is een in de anonimiteit opererende dj/producer (zelf zegt hij “beatmaker”), die in het Frans communiceert met zijn publiek. Standplaats: Grenoble. De muziek is jazzy, fragementen van ruizige oude platen ingebed in niet al te toegankelijke beats.
Ooit liep ik met een grote schoonheid een lange smalle straat omhoog naar het hart van Istanbul. Na een idyllische dag op een nabijgelegen eiland waren we op weg terug naar een conferentie waarvoor we in de stad waren. Halverwege de smalle straat rende een groep jongeren met gasmaskers op ons tegemoet en voorbij. Boven op de heuvel was het Gezipark protest gaande. Een van de rennende gasmaskers gebaarde ons dat het gevaarlijk was en we mee moesten komen.
“No Lives Matter” is een nummer van de nieuwe CD Bloodlust, van Body Count. Dat is de metalband van rapper en acteur Ice-T. Eerder schreef ik hier op Sargasso al over Body Count en hun protestliederen tegen excessief politiegeweld. In 2017 ageert de band hier nog steeds tegen, en daar hebben ze helaas alle reden toe. Ze kijken er dan ook danig ontstemd bij, in deze videoclip. Die oprechte boosheid is wellicht wel de reden dat zij na meer dan 25 jaar nog steeds uitstekende, keiharde muziek maken, met vlijmscherpe teksten. In tegenstelling tot veel van hun collega’s in de hardere muziek, waar met de jaren vaak de gezapigheid toeslaat.
Tessa Violet werd als tiener groot met haar eigen Youtube-kanaal. Ze deed modellenwerk, maar koos voor de muziek. Het meeste klinkt vrij commercieel, maar bovenstaand is een stemmig liedje met een ditto lowbudget clipje.