serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Tinariwen

De producers van KEXP hebben een neus voor niet-commercieel talent. Oud talent, aanstormend talent, net doorbrekend talent. De oude rotten van Tinariwen zijn inmiddels zo doorgewinterd, dat ze wel weten hoe je een raspend & swingend geluid neerzet. Toch weten ze de presentator nog te verbazen.

Closing Time | Arnhem: A Bridge Too Far

Het is negen uur, u verwacht een muziekje. In plaats daarvan krijgt u een documentaire over de slag bij Arnhem, die vandaag vierenzeventig jaar geleden begon.

Als u niets urgenters te doen hebt, ga er dan eens rustig voor zitten. We hebben opmerkingen over “zij vielen voor onze vrijheid” misschien iets te vaak gehoord om er niet verveeld door te zijn, maar uiteindelijk is het wel domweg waar dat in de gevechten benoorden de Rijn niet minder dan 1894 Britten en Polen en ruim duizend burgers om het leven zijn gekomen om de wereld te bevrijden van het nationaalsocialisme.

Closing Time | Otis Redding

Toen ik vorige week mijn katje moest laten inslapen schreef ik een emotionele Closing Time. Niet lang daarna pleurde ik die de prullenbak in. Ik vond het te cliché. Want ik trek me natuurlijk heus wel iets aan van de reacties, en de “afgelikte boterham” die Gerry Rafferty werd genoemd was ik niet vergeten. Ik probeer in mijn Closing Times sindsdien de geijkte nummers te vermijden. Dat is op zich ook niet zo moeilijk.

Closing Time | In the Dark Places

Het nieuwe werk van PJ Harvey was me een beetje ontgaan. Harvey kwam midden jaren negentig op mijn radar via een duet met Nick Cave. Sinds Is this Desire (1998) was ik haar uit het oog verloren. Ze blijkt afgelopen jaren een paar platen te hebben uitgebracht die prima ontvangen werden, met liedjes over de gevolgen van imperialisme en oorlog.

Vorige Volgende