serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Queen

Van sommige helden weet ik niet precies meer wanneer ze zich in mijn muzikale hart hebben genesteld. Queen is er daar één van. Het was ook de eerste die altijd gebleven is.

Mijn broer had een Best Of-album dat ik op een gegeven moment begon te draaien. Minus Bohemian Rapsody (aan het begin) en We are the Champions (aan het eind). Die waren toen al zo grijs gedraaid dat ik ze oversloeg, wat gezien de posities op de LP dus ook makkelijk kon. Van die plaat is Don’t Stop Me Now de onbetwiste favoriet, met Good Old-Fashioned Loverboy als goede tweede.

Closing Time | Prince

Het leuke van graven in je muziekgeheugen is het grote “o ja!-gehalte”. Dat geheugen is groot, na pak ‘m beet 40 jaar en het is zeker in het verre verleden soms wel even zoeken. Tijdens die trip down memory lane probeerde ik mijn tienerkamer voor de geest te halen, met de posters die ik had hangen. Zelfs dat is moeilijk terug te halen. Ik herinner me gigantische posters van de Dolly Dots, Kim Wilde (vooral vanwege dat gave haar geloof ik) maar de rest werd zo vaak vervangen dat ze in de vergetelheid zijn geraakt. Behalve een kleine zelfgemaakte tekening. Die erg goed gelukt was mag ik wel zeggen, maar dat was omdat ik gewoon iets had overgetrokken. Ik ben nogal een beroerde tekenaar. Maar de overtrek van de cover van Kiss was erg goed gelukt, ik was er helemaal trots op.

https://www.youtube.com/watch?v=CIFSK9amH1Q

Closing Time | Gilla

“… ene Gilla, van wie ik daarvoor noch daarna ooit iets gehoord heb”, schreef Karin gisteren. Misschien is het maar beter dat zo te houden, want de muziek van de Oostenrijkse zangeres is, om het voorzichtig te formuleren, nogal tijdgebonden. Het moet 1978 of 1979 zijn geweest toen “We gotta get out of this place” in de hitparade stond.

Het clipje heeft misschien nog wat waarde, als tijdsbeeld dan.

https://www.youtube.com/watch?v=QO3hlmEyaiA

Closing Time | Eruption

Terwijl ik in mijn geheugen zat te graven naar welke muziek ik luisterde tussen mijn 14e en 18e, schoot me iets van veel eerder te binnen. Natuurlijk was het niet uitsluitend kleine-meisjespop waar ik als kind naar luisterde. En hoe kon ik deze nou vergeten!

Urenlang zaten mijn vriendin en ik bij haar op een zolderkamer te luisteren naar een verzamel-LP, die ze denk ik van haar vader had gejat. De naam is me ontschoten, maar er stonden nummers op van ene Gilla, van wie ik daarvoor noch daarna ooit iets gehoord heb, van het altijd lollige Boney M. (Freeze I’m Ma Baker, put your hand in the air and gimme all your money!), en één nummer van de band Eruption.

Closing Time | Jimi Hendrix

Zo te zien is Jimi Hendrix achtentwintig keer op Sargasso genoemd geweest, maar nog nooit hebben we een Closing Time aan de goede man gewijd. Dus bij dezen. En als we dan toch aandacht besteden aan een superberoemde artiest, waarom dan niet gelijk een van zijn allerberoemdste nummers?

Een originelere versie is hier, maar Hendrix’ versie is niet zonder reden bekender. Een hommage is daar en een parodie is er ook.

Closing Time | Myrkur

Myrkur is een black metal project van de Deense dame Amalie Bruun. De muziek is sfeervol en traag, en behoorlijk goed geproduceerd. Ik zeg het er maar even bij, want zeker bij de oudere (Noorse) black metal klonken de drums nogal eens alsof er gebruik was gemaakt van een pannenset, met daaroverheen wat extra ruis gemixt.

Anyway, verrassend en heel mooi dit.

 

Closing Time | Hunter

Net gisteren uitgebracht, ‘Hunter’ van Anna Calvi. Een ondergewaardeerde artieste, als u het mij vraagt. Ze bracht in 2014 een EP met zeer beluisterenswaardige covers uit.

Vorige Volgende