Overzicht

serie

Closing Time

De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders


Closing Time | Ima Robot – Greenback Boogie

, door

Bijna niemand kent Ima Robot, maar bijna iedereen kent dit nummer Greenback Boogie. Nou ja, iedereen die de geweldige serie Suits volgt (inmiddels is het 9e seizoen bezig, dus dan weet je wel hoe succesvol het is), want in een iets andere versie is dit hun titelsong.

Het origineel kende ik eerlijk gezegd ook niet, ik stuitte er toevallig op toen ik het nummer opzocht. Maar wat een ontdekking. De clip is echt waanzinnig! Zowel in de zin van compleet gestoord, als heel erg gaaf gemaakt. Blijf vooral ook helemaal tot het eind kijken, als het nummer zelf is afgelopen. Verrassing!

Closing Time | Pepper

, door

Ik kreeg ooit van iemand de filmmuziek van Dumb & Dumber. Daar zaten best aardige nummers tussen, zoals ‘Hurdy Gurdy Man’ van de Butthole Surfers. U zoekt ze zelf maar op als u interesse heeft. In 1996 scoorden ze dit hitje.

Closing Time | Mean Monday

, door

Yello is een Zwitsers elektronisch duo dat groot werd tijdens de Neue Deutsche Welle. U heeft hun deuntjes en samples ongetwijfeld vele malen voorbij horen komen zonder zich te realiseren dat u luisterde naar werk van Dieter Meier en Boris Blank.

Closing Time | Cola

, door

“My Dad thought ‘Cola’ was funny,” she says. “My mom didn’t think it was that funny.” The line came from something her Scottish ex-boyfriend said: “He was talking about American girls, his vision of American girls was that all their pussies tasted like Pepsi-Cola, and that they were such a dream. I thought that was the funniest fucking thing I’d ever heard. (Rolling Stone, 2014)

Closing Time | Night Flight to Kabul

, door

Mark Lanegan is een oude rot in het vak. Hij timmert al aan de weg sinds 1984. Hij maakte nog muziek met Kurt Cobain, was lid van Queens of the Stone Age en heeft meer dan tien albums op zijn naam staan. Night Flight to Kabul is van zijn kersverse album Somebody’s Knocking (2019)

Closing Time | Guilty pleasures: Billy Idol ft. Miley Cyrus – Rebel Yell

, door

Out of the blue kwam er vandaag zomaar een oud nummer in mijn hoofd. God weet waar ik ’t vandaan haal, ik heb ’t al jaren niet meer gehoord. Er zal ergens in mijn hersenen een associatie zijn ontstaan, gek dat je die soms gewoon niet herkent. Maar ik heb de best-off-cd wel in de kast staan; Billy Idol is een van mijn guilty pleasures. Lekkere punkrock-kitsch.

En blijkbaar rockt ie er nog lustig op los, hoewel hij inmiddels de pensioengerechtigde leeftijd bijna heeft bereikt. Hij ziet er ook nog bijna precies hetzelfde uit als vroeger, met een paar kraaienpootjes meer, maar verder geen spat veranderd. Ik hou ervan! Ook de jongere generatie is er niet vies van. Deze live-versie van Rebel Yell met Miley Cyrus uit 2016 is heel niet onverdienstelijk.

Closing Time | En nu voor iets luchtigs…

, door

Van alle soorten solo’s is de drumsolo misschien wel de meest in de lucht geïmiteerde. Gitaarsolo’s in de lucht zie je ook nog wel, maar zelden zie je een trompet of blokfluitsolo zo uitgevoerd.

De grote vraag bij dit fragment is natuurlijk: hoe doet Rowan Atkinson het?  De sketch is de afsluiting van een show in het Boston University Theatre op 19 en 20 december 1991. Dat is lang voor een technologische gadget als de Aerodrums (hier gedemonstreerd) op de markt kwam.

Vorige Volgende