De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Kavka Shishido is een multitalent met drums als basis. Bovenstaand clipje valt vooral op doordat het een remake is van … nou ja, dat ziet u vanzelf wel.
Afgelopen woensdag is Liesbeth List op 78-jarige leeftijd overleden. Ze trad al een tijdje niet meer op omdat ze aan het dementeren was. Helaas krijgt ze vanwege de pandemie geen grootse uitvaart. Dat had ze wel verdiend, deze grande dame van de Nederlandse kleinkunst. Dit prachtige nummer vond ik meer dan toepasselijk.
En deze eigenlijk ook wel.
Tja, als ik dan toch een soort van onofficiële miniserie aan het maken ben over symfonische metal / gothic metal met fantastische zangeressen, dan mag Lacuna Coil er ook wel tussen. Ok, ze komen uit Italië, niet uit Nederland zoals de eerdere bijdragen. Maar in deze gitzwarte tijden is enige solidariteit met de Italiaanse broeders en zusters wel op zijn plaats. No Need To Explain is het eerste nummer van hun eerste mini-cd (eenvoudig ‘Lacuna Coil’ geheten), uit 1998 alweer…
Onlangs overleden aan het Corona virus, als eerste internationaal bekende artiest, op 86-jarige leeftijd: Manu Dibango. Als een van de grondleggers van de Afrobeat, was hij zeer belangrijk voor de ontwikkeling van de Afrikaanse popmuziek.
Dit nummer begon ik vandaag spontaan te zingen. Geen idee waar dat opeens vandaan kwam, want ik heb ’t al heel lang niet meer gehoord. Maar het is wel toepasselijk nu. In deze angstige tijden kunnen we allemaal wel een hoopvolle boodschap gebruiken. Nu is dit pareltje van Peter Gabriel en Kate Bush ook wel een zwaar nummer, de ellende van de mannelijke hoofdpersoon in dit verhaal spat ervan af. Maar Don’t Give Up gaat niet alleen over wanhoop maar juist ook over hoop.
Gisteren de Tunesische deuren gezien? Dan nu in de stemming voor wat Tunesische muziek (de eerste 15 seconden kunt u overslaan).
Badiaa Bouhrizi (a.k.a. Neyssatou) is één van de artiesten uit de Tunesische underground, die tijdens de Jasmijnrevolutie de ‘stem des voks’ vertolkten en dat nog steeds doet.
De zon schijnt. U bent binnen gebleven. Maar niets belet u de zon in huis te halen met een cumbia van Orquestra Son Kaney.
Het starte met een ideetje van 3FM-dj Sander Hoogendoorn om mensen een hart onder de riem te steken. Uiteindelijk deden 183 radiostations mee en speelden afgelopen vrijdag het nummer You’ll Never Walk Alone van Gerry and the Pacemakers om 8.45 uur.
Als het gaat om symfonische metal uit Nederland met sublieme zangeres, dan mag The Gathering niet ontbreken. Anneke van Giersbergen mag inmiddels bekend worden verondersteld, net als de grootste hit van het gezelschap. Nighttime Birds is (nog) iets relaxter, en naar mijn bescheiden mening zeker niet minder mooi.
Grappig detail: op hun eerste cd deed The Gathering het nog héél anders:
Vandaag ga ik het hebben over Loreena McKennit. Want overmorgen is het 21 maart, de lente-equinox. In de heidense traditie ook het feest van Ostara.
Ik ben er niet zoveel meer mee bezig, maar er was een tijd dat ik ontzettend geïnteresseerd was in Wicca; een voortvloeisel uit de voorchristelijke, Keltische mythologie. Hoewel Wicca een natuurreligie wordt genoemd, is het voor velen meer een filosofie en levenshouding, dan een dogmatisch stel regeltjes waar je je aan dient te houden. Het gaat er vooral om respect te hebben, “do no harm”, de overtuiging dat er in het universum krachten zijn die je ten goede of ten kwade kunt aanwenden, en dat alles wat je doet in drievoud naar je terugkomt. Een soort superkarma dus.
Het is weer eens tijd voor wat muziek van een computerspel: de tune van Hybris. Het is een schietspel dat uitkwam voor de Comodore Amiga, in 1988. De muziek is gemaakt door een Nederlander, Paul van der Valk, over wie ik verder niet veel informatie kon vinden. Als de voorgaande link klopt is dit zelfs de enige tune die hij gemaakt heeft, wat toch wel zonde is want op basis van dit is hij er erg goed in.
Meer symfonische metal van eigen bodem, want jullie lijken het waarachtig wel te waarderen! Epica is opgericht in 2002 door de gitarist / zanger Mark Jansen, toen die vertrok bij After Forerver. Over die laatste band later ongetwijfeld meer hier in de CT, aangezien we nu toch aandacht hebben dit genre. Hij richtte een nieuwe band op: Epica. En die maakte (ook) heel mooie muziek, zoals Cry For the Moon, van hun eerste album.