De dagelijkse afsluiter met muziek en heel soms wat anders
Nederland is goed, ja, echt ontzettend, verschrikkelijk goed, in symfonische metal met vrouwenzang. Daar mag best wel wat meer aandacht voor zijn. Laten we beginnen met Delain, opgericht in 2002. Ze hebben recent nog een nieuwe CD uitgebracht, ‘Apocalypse and Chill’, en hier is een heel aardig interview met de band te lezen.
Hee, leuk, Japanse dames die teringherrie maken! Dat smaakt naar meer. Babymetal zit meer aan de metalkant (in tegenstelling tot de punk van een paar dagen geleden), maar dan met gechoreografeerde dansjes. Live gaat het na een paar nummers een beetje vervelen, maar een nummer is best te doen. Als is het maar voor de algemene ontwikkeling, om te weten dat dit soort dingen bestaan.
Jeanette is een Spaanse zangeres, die in 1974 een wereldhit had met bovenstaand nummer, dat een eigen wikipedia pagina heeft om de symbolische lading ervan aan de vooravond van Franco’s dood te duiden.
Als je met je debuutalbum een nominatie voor een Grammy binnenhaalt, dan doe je best wel iets goed. Dat geldt zeker voor de Black Pumas, een soul-funk formatie rond het duo Eric Burton en Adrian Quesada. Deze laatste timmert al een tijdje aan de weg, speelde samen met Prince en kreeg in 2011 met Grupo Fantasma een Grammy voor beste latin-rock album. De wat jongere Burton trad tot voor kort voornamelijk op als straatartiest.
U schijnt een potje teringherrie op zijn tijd wel te kunnen waarderen. Daarom krijgt u vanavond Otoboke Beaver. Drie meiden uit Kyoto. Met gitaren en een paar versterkers.
Elderbrook is een veelzijdig artiest, die ik hier al eens eerder heb aangeprezen met Old Friend. Dit nummer Something About You is van een geheel andere orde, waar ik in het begin wel even aan moest wennen. Maar ja die clip is gewoon weer geweldig, als dat geen grote glimlach op je gezicht tovert dan weet ik ’t ook niet meer. Inmiddels is het nummer zelf ook aardig onder mijn huid gaan zitten.
Een klassieker van Doe Maar uit 1983: Pa. Met een goed advies voor dit moment: Knoop je jas dicht, doe een das om, was eerst je handen.
Zijn er deze zieke dagen ook nog leuke dingen uit Italië? Jawel, dit medicijn tegen chagrijn
Mose Concas is de moderne beat-boxende Toots Tielemans uit het Italiaanse Sardinië. Hij stelde zich onlangs al eens voor aan de jury van America’s Got Talent: filmpje.
Deze klassieker verveelt echt nooit. Een heerlijk nummer om in een romantische zaterdagavondstemming te komen (als je de tekst even vergeet). Doe eens gek, en dans met elkaar, gewoon zomaar, middenin de huiskamer. Pak je lief bij de hand, kijk elkaar diep in de ogen en schudt je heupen los. Laat je meevoeren op het ritme. Veel meer heb je niet nodig voor een sensuele avond.
Estas Tonne wordt ook wel de messias van de gitaar genoemd. De grap gaat dat hij zo goed is omdat hij tweeduizend jaar heeft gehad om te oefenen. Geboren als Stanislas Tonne (1975) in Oekraïne, werd hij als kind geschoold in de klassieke gitaar. Op zijn vijftiende verhuisden zijn ouders naar Israël. In 2001 trok hij naar New York om een duo te vormen met straatmuzikant Michael Shulman.
Hij woont overal en nergens, maar heeft wel 18 albums op zijn naam.
Wat Gantugs Erdenechimeg hier precies zingt, weet ik niet, maar het zou zomaar iets te maken kunnen hebben met de teloorgang van het Mongoolse landschap. (En o ja, let u niet op de swastika’s waarmee de video begint, want die hebben daar een andere betekenis dan hier.)
Rijmen is een kunst en noodzakelijk voor een goede rap. Niet verwonderlijk dat Roel Verburg de slechtste rapper van de straat is. Z’n tekst rijmt namelijk voor geen meter en dat is – uiteraard – bewust.