Zoekresultaten voor

'privacy'

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Pakken wat je pakken kan

Met een serie webcasts scherpen we in de aanloop naar het Nationaal Privacy Debat op 11 juni alvast de meningen. Onder leiding van journalist Brenno de Winter kruisen steeds enkele deskundigen de degens over een aspect van het thema privacy. In deze tweede video buigen Maurice Wessling (beleidsadviseur Consumentenbond), Jan Willem Alphenaar (kenner van social media) en Simon Hania (Director Privacy and Data Protection bij TomTom) zich over de omgang van bedrijven met persoonlijke gegevens. Ze bepleiten vooral duidelijkheid en eenvoud voor de consument. “Er zit geen goede rem op het verzamelen van data. Binnen de wettelijke kaders is het toch: je kunt pakken wat je pakken kan.”

Kijk ‘m hier in de volle breedte.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Datahygiëne en regulering

Privacy is weer hot dezer dagen. Niet zo verwonderlijk. We leven in een tijd waarin de digitale wereld (met internet als grote bubble) niet meer langs of naast ons bestaat, maar nauw in ons leven raakt verweven. Om uiting te geven aan de groeiende belangstelling houdt Webwereld op 11 juni een nationaal privacydebat. Sargasso zal daar uitgebreid aandacht aan schenken.

Ter voorbereiding publiceren we een aantal korte webcasts waarin deskundigen onder aanvoering van Brenno de Winter de staat van de privacy zullen beschouwen.In deze eerste webcast buigen zelfstandig ondernemer Wouter Hulst en publiciste Karin Spaink zich over de betekenis van privacy op internet. Hoe gaan giganten als Facebook en Google met de data van hun gebruikers om, en is de ruil van gratis diensten tegen persoonlijke gegevens wel eerlijk en transparant? Volgens Hulst kan alleen regulering de internetsector dwingen tot andere keuzes. Spaink pleit voor persoonlijke datahygiëne. De discussie start na de doorlees.

Filmpje in los venster, volledige breedte.

Ziek spel

Toen Londen in 2007 werd uitverkoren als gastheer voor de Olympische Spelen van 2012, vonden de meeste inwoners van die stad dat hartstikke leuk. De lol is er inmiddels vanaf. De kosten, aanvankelijk begroot op circa 3 miljard euro, zijn opgelopen tot 14 miljard euro. Intussen kampt London met grote tekorten en bezuinigt de stad op zowat alles.

De kosten van de Spelen zullen nog jarenlang grote gevolgen hebben voor het dagelijks leven en welzijn van de Londenaars. Is een kortdurend evenement zulke groteske investeringen wel waard? Hoe kun je in hemelsnaam grote ingrepen in uitkeringen, lonen, werk, woningbouw en infrastructuur verdedigen, terwijl je elders met gulle hand miljarden in een bodemloze put mietert?

Het argument dat zulke investeringen op lange termijn werk, geld en goodwill opleveren, is keer op keer vals gebleken. Athene is niets wijzer geworden van de Spelen in 2004: de stad ging er bijna failliet aan. Het besef dat ook de Londenaars nog jarenlang onder de torenhoge kosten ervan zullen lijden, was afgelopen augustus een wezenlijk ingrediënt van de heftige rellen in de stad.

De veiligheidsmaatregelen voor de Spelen zijn al even draconisch. Londen had al de meeste bewakingscamera’s ter wereld, en daar is nu nog een flinke schep bovenop gedaan. Het surveillancecircus is al actief, ook al gaan de Spelen pas over tien weken van start. Kilometerslange hekken met hoog voltage schrikdraad, scherpschutters in de stad, te pas en te onpas controles, en overal laag overvliegende, bewapende drones in de lucht: Londen kun je voorlopig maar beter mijden.

Tien redenen om op de Piratenpartij te stemmen

Catharina Betlehem (@kletskous) stemt Piratenpartij. Ze zet tien redenen daarvoor op een rij. Het stuk staat ook op haar blog.

Om mij heen vinden mensen het vaak maar moeilijk te begrijpen dat ik ga voor de Piratenpartij. De meesten hebben er nog nooit van gehoord en dan nog vinden ze het maar een merkwaardig fenomeen. Maar ik, als kind van de jaren zestig en opgegroeid in een linkse, actieve politieke familie zie het wel zitten en dus:

Tien redenen om bij de eerstvolgende Tweede Kamerverkiezingen te stemmen voor de Piratenpartij:

  • De Piratenpartij is een Grondrechtenpartij We hebben in Nederland weliswaar een Grondwet, maar onze Grondrechten zijn in de loop der jaren steeds meer uitgehold. Grondrechten mogen door andere wetten worden beperkt en dus gebeurt dat ook. Ook mag de rechter wetten niet aan de Grondwet toetsen. Voor de burger blijft er zo in de praktijk weinig van zijn Grondrechten over. Geen wonder dus dat we ons steeds minder vrij voelen.
  •  De Piratenpartij gaat voor meer en constante invloed op het politieke systeem.  In Nederland kennen we nu een representatieve democratie: die komt er in de praktijk op neer dat we eens in de vier jaar een hokje mogen  rood kleuren en dan weer onze bek moeten houden.. De Piratenpartij werkt met het “Liquid Feedback” systeem, waarbij leden altijd invloed kunnen uitoefenen op de gekozen vertegenwoordigers en de besluitvorming. Niet iedereen doet dat overigens zelf; men kan er voor kiezen om zijn stem te delegeren aan iemand waarin ze vertrouwen hebben en dit kan per onderwerp iemand anders zijn.
  • Etnische Registratie: geen uitzondering voor veiligheid

    Het registreren van etnische gegevens moet niet worden gelegitimeerd door criminaliteitsbeleid of terrorismebestrijding, vindt gastredacteur Quirine Eijkman, senior-onderzoeker bij het Centrum Terrorisme en Contraterrorisme van de Universiteit Leiden. In een reactie op het ongevraagde advies van de Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) over het afschaffen van etnische categorisering door de overheid wordt door veiligheidsexperts betoogd dat het toch nodig is. Alleen waar is dit op gebasseerd?

    Er is er geen empirisch onderzoek dat een verband legt tussen etnische registratie door de overheid en meer veiligheid. Verder is etnische registratie voor veiligheidsbeleid niet bijzonder effectief en kan het leiden tot etnisch profileren: Het gebruik van veralgemeniseringen gebaseerd op ras, etniciteit, religie of nationale herkomst. Dus eerder dan individueel gedrag of objectief bewijsmateriaal wordt iemands achtergrond als leidend beschouwd.

    In het kader van criminaliteitsbestrijding, het voorkomen van terrorisme en vreemdelingen- en integratiebeleid wordt etnisch profileren vaak opgeworpen als de oplossing van het ‘probleem’. Discussies over, bijvoorbeeld, de oververtegenwoordiging van niet-westerse allochtonen in criminaliteitscijfers, de kosten van immigratie of het uitzetten van criminele Marokkanen focussen sterk op de vermeende relatie tussen etniciteit en maatschappelijke problemen. Als gevolg daarvan worden minderheden in Nederland gestereotypeerd. Verder kan etnisch profileren ook situaties bevatten waarbij beleid, hoewel niet zelf volledig door etniciteit bepaald, toch een onevenredige impact heeft op minderheidsgroepen.

    De ideologische veren van de VVD

    Bij het luisteren naar radio 1 vanochtend reed ik mijn auto bijna de vangrail in. Hoorde ik VVD-Kamerlid Charlie Aptroot (patroonheilige der Automobilisten) pleiten voor nationalisatie van ProRail? Aptroot is het zat. De staat bezit alle aandelen van ProRail, maar kan niet ingrijpen bij al het spoor-ach-en-wee: ongelukken, herfst- en winterchaos en dikbetaalde bestuurders. Rijkswaterstaat is beter in staat om het spoor te exploiteren.

    Er wordt wel gezegd dat links in ideologische verwarring is (PvdA wil dat ProRail gewoon een bedrijf blijft), maar de VVD lijkt evengoed het spoor bijster (no pun intended). Onder druk van het gedoogakkoord schudden de liberalen hun ideologische veren af. Dat leidt soms tot gezichtsverlies. Morrende werkgevers. Groei van D66. En denk nog even terug aan het zure gezicht van ‘privacykampioen’ Jeanine Hennis Plasschaert toen de PVV toch besloot tegen het gedogen van weigerambtenaren te stemmen. Zelfs de marktwerking in de zorg is geen heilige graal meer.

    De economie kan wel wat VVD gebruiken, klonk het tijdens de vorige verkiezingen. Ik ben benieuwd wat dat VVD tijdens deze verkiezingen dan is.

    Foto Flickr cc Marco Raaphorst

    Wie mag social media surveilleren?

    Ergens rond deze tijd wordt een beslissing genomen door het KLPD en het politiekorps Twente om al dan niet de Nederlandse social media af te gaan luisteren. Begin dit jaar achterhaalde Webwereld dat de korpsen Israelische software hadden aangeschaft die dat mogelijk maakt.

    Het afluisteren van social media wordt afgedaan als het simpel doorzoeken van openbare bronnen. Maar de politie zit hier fout en onderkent niet wat social media zijn. Of ligt het toch wat ingewikkelder?

    De software doorzoekt uitingen op twitter, hyves, facebook en chatrooms, forums en blogs. Een aantal van die platforms is duidelijk niet openbaar: de infrastructuur is van private partijen. Daarnaast geeft het design je de expliciete keuze om berichten privé te houden. Zelfs bij facebook en hyves hou je een flink deel van je berichtenverkeer verborgen. En gezien de regelmatig terugkerende relletjes van facebookgebruikers, hebben de meeste gebruikers ook geen enkele behoefte om hun verkeer aan jan en alleman open te stellen.

    Twitter is een bijzonder geval. Het microblog is in principe openbaar. Wie mijn twitterverkeer wil volgen (@tokmetzis) kan dat doen. Maar ondanks het openbare karakter is twitter niet een openbare plek.

    Ik vergelijk de dienst met een digitale koffie-automaat. Het is een plek waar je met passanten een praatje maakt, enkele roddels uitwisselt en vervolgens verder gaat. In het echte leven zal je nooit accepteren dat bij die koffiezetautomaat een politie-agent staat mee te luisteren en alles wat je zegt in zijn blocnote opschrijft. Het is niet automatisch aan de politie om al die tweets dan maar te gaan analyseren.

    KSTn | Niet het braafste jongetje van de klas

    Mooi woord, ingebrekestelling. Het staat bovenaan een lijst van maatregelen waarvan de EU vindt dat Nederland ze niet of niet goed uitvoert. Europese maatregelen dus. Het verhaal over Nederland als braafste jongetje van de klas kan de prullenbak in. De lijst bevat zo’n 50 van die niet nageleefde maatregelen. In typisch ambtenarentaal waardoor het schier onmogelijk is te begrijpen waar het eigenlijk over gaat:
    “CIE van mening dat NL voor de interconnectie met België ten onrechte nog geen mechanismen voor het intra-dagelijks beheer van congestie van de interconnectiecapaciteit opgesteld.”

    Bent u daar nog?
    Wrang (vanuit mijn perspectief gezien dan) is ook dat Nederland op een aantal energie- en klimaatmaatregelen een tik op de vingers krijgt. Hier de belangrijkste:
    “CIE van mening dat NL niet heeft voldaan aan tijdige implementatie van RL 2009/31/EG (geologische opslag van kooldioxide)”
    “CIE van mening dat NL niet heeft voldaan aan tijdige implementatie RL 2009/29 (handel in broeikasgasemissierechten)”
    “CIE van mening dat NL niet heeft voldaan aan tijdige implementatie RL 2009/28/EG (gebruik van energie uit hernieuwbare bronnen)”
    “CIE van mening dat NL niet heeft voldaan aan tijdige implementatie RL 2009/30/EG (emissies broeikasgassen)”

    Ook privacy is (geen verbazing) slecht af:
    “CIE van mening dat NL niet heeft voldaan aan tijdige implementatie van RL 2009/136 (universele dienst – bescherming persoonsgegevens)”

    Ook peuters hebben recht op privacy

    Ouders die een Facebookpagina aanmaken voor hun pasgeboren kind, miskennen de rechten van het kind op privacy en zouden, in wezen, strafrechtelijk vervolgd kunnen worden. Dit betoogt Paul Kirschner, hoogleraar bij het Centre for Learning Sciences and Technologies van de Open Universiteit.

    Onlangs las ik bij een proefschrift de volgende stelling: “Pasgeboren kinderen van ouders met Facebook verdienen onmiddellijk een eigen Facebookpagina om zo vrienden en familie op te hoogte te houden van hun ontwikkeling”. Ik kon mijn ogen eigenlijk niet geloven, en wel om twee redenen. Ten eerste moet een stelling verdedigbaar zijn en niet zomaar een leuke uitspraak zijn. Ten tweede om ik van mening ben dat zoiets doen verwerpelijk is.

    Ten eerste: Is deze stelling verdedigbaar? Mijns inziens is deze stelling alleen verdedigbaar in een aantal landen ter wereld waar Nederland gelukkig niet bij hoort. Wat is nou het geval? Nederland heeft, namelijk de Universele Verklaring van de Rechten van het Kind ondertekend. Artikel 16 van deze Verklaring leest als volgt:

    16.1 Geen enkel kind mag worden onderworpen aan willekeurige of onrechtmatige inmenging in zijn of haar privéleven, in zijn of haar gezinsleven, zijn of haar woning of zijn of haar correspondentie, noch aan enige onrechtmatige aantasting van zijn of haar eer en goede naam.
    16.2 Het kind heeft het recht op bescherming door de wet tegen zodanige inmenging of aantasting.

    Steeds meer politie op het internet in Europa

    Vanuit Europa gezien lijkt vrij en ongestoord communiceren via het internet vooral een probleem in de rest van de wereld. Het OpenNet Initiative rapporteerde onlangs dat maar liefst 47% van de wereldwijde internetgebruikers op de een of andere manier last heeft van inbreuk op de vrijheid het internet te gebruiken. Vietnam is volgens EFF (Electronic Frontier Foundation, een Amerikaanse organisatie voor digitale rechten) de grootste vijand van de internetvrijheid. China  en Iran doen er nauwelijks voor onder. Europese landen zijn niet direct in beeld.

    Is er in Europa niets aan de hand? Een greep uit het recente nieuws.

    De Poolse organisatie voor digitale burgerrechten Panoptykon Foundation meldt dat het aantal inkijkjes door politie en andere autoriteiten in 2011 in twee jaar tijd is gestegen met 800.000 tot bijna 2 miljoen. Polen maakt daarmee als geen ander land gebruik van de bewaarplicht van communicatiegegevens die dankzij een Europese richtlijn in alle landen van de EU aan Internet Service Providers (ISP) is opgelegd. In Polen kunnen deze gegevens niet alleen worden opgevraagd in het geval van serieuze misdaden, maar ook voor preventiedoeleinden. De bepalingen daarover zijn allemaal in vage termen omschreven. Privacy lijkt in Polen geen prioriteit.

    De richtlijn voor de bewaarplicht moet dit jaar worden geëvalueerd en aangepast. Evaluaties laten zien dat er veel op aan te merken valt, maar dat inzicht is nog niet bij de Europese Commissie doorgedrongen .

    Zijn vleeseters onbetrouwbaar?

    Het is niet fijn wakker worden als je de ochtendkrant openslaat en er paginagroot wordt gezegd dat je een onwaarheid de wereld in hebt gebracht. NRC Next heeft een uitspraak van mij gechecked. Maar in het stuk maakt auteur Lynn Berger zelf twee grote fouten. Die wil ik rechtzetten. Van een factcheck-rubriek mag je verwachten dat hij feitelijk correct is. Daarnaast wil ik natuurlijk gewoon heel kinderachtig gelijk krijgen. Mijn belangrijkste bezwaren: het onderzoek van NRC Next is onvolledig en trekt een verkeerde conclusie. Ik leg ’t aan de jury (u) voor.

    Waar gaat het over?

    In een opiniestuk in NRC Handelsblad (ook op Sargasso verschenen) deed ik de volgende uitspraak over een luchtvaartmaatschappij die er achter gekomen was ,,dat vegetarische reizigers minder vaak hun vlucht annuleren of te laat komen opdagen. Sommige maatschappijen laten de mate van overboeking daarom mede afhangen van het aantal bestelde vegetarische maaltijden. Let op dat sprake is van een correlatie, dus van een kans. Vegetariërs missen ongetwijfeld ook weleens hun vlucht, maar op geaggregeerd niveau zijn vleeseters – in de ogen van de luchtvaartmaatschappij – minder betrouwbaar.”

    De kop die ik had aangeleverd luidde Privacy is dood: laten we het over levenskansen hebben. De eindredacteur heeft er zonder mijn medeweten dit van gemaakt: Uw digitale schaduw:”vleeseter, dus onbetrouwbaar.

    Vorige Volgende