Zoekresultaten voor

'privacy'

Exhibitionisme als leefstijl

COLUMN - Waarin onze nieuwe blogger Rebecca van Putten verscheurd wordt tussen haar verlangen te weten wat er in de wereld speelt, en haar wens in de trein rustig een boek te kunnen lezen.

Eigenlijk kan ik het gekakel naast me niet meer aanhoren. Naast me in de trein zit een meisje dat aan een stuk door ratelt in haar mobiele telefoon over haar blijkbaar zojuist verbroken relatie. De hele coupé mag meegenieten van haar sores. Sans gene. Het boek dat ik optimistisch had meegenomen ligt ongelezen op mijn schoot. De sensatiebeluste SBS6-vrouw in mij is wakker geworden: met gespitste oren luister ik mee.

Telefoneren in de openbare ruimte: ik haat het. Zelf doe ik het zelden en als ik het doe geneer ik me. Als ik met het openbaar vervoer reis zet ik steevast het geluid van mijn mobiele telefoon uit. Zo kan ik iedere oproep zonder schuldgevoel negeren. Privégesprekken voeren met publiek is voor mij een onlosmakelijk onderdeel van die vreemde emo-cultuur waar ik maar niet aan kan wennen. Veel mensen hechten blijkbaar niet aan privacy en smijten hun leven zonder probleem op straat. Exhibitionisme  (met of zonder seksuele connotatie) als modus vivendi.

Niet alleen de mobiele telefoon wordt daarvoor gebruikt. Ook op de televisie en via social media worden we dagelijks doodgegooid met tranentrekkende gebeurtenissen uit de levens van mensen die we niet kennen. Zo zijn er legio televisieprogramma’s waarin mensen vertellen seksuele problemen hebben met hun partner. Of enorme schulden hebben en hun hypotheek niet meer kunnen betalen. Of niet in staat zijn hun kinderen op een adequate manier op te voeden.

Privacy, tien jaar later…

Ooit lagen er mooie plannen om de privacy van burgers te waarborgen. Maar 9/11 gooide roet in het eten.

Op 11 juli 2001 publiceerde het Europees Parlement een rapport over het spionagenetwerk Echelon en de implicaties voor Europese burgers en bedrijven. Er werd al jarenlang gespeculeerd over het bestaan van dit netwerk van Groot Brittannië-en-haar-voormalige-koloniën, maar pas in 1999 kwam er een rapport uit dat het onderwerp voorgoed uit de alu-hoedjessfeer trok. Het rapport van het Europees Parlement bevat zeer concrete en zinnige voorstellen die, door gebeurtenissen twee maanden na publicatie, nimmer zijn uitgevoerd. Of zelfs maar verder besproken.

Onder het kopje ‘Maatregelen tot bevordering van de zelfbescherming van burgers en ondernemingen’ staat een lijst met concrete voorstellen die beveiliging van gegevens en vertrouwelijkheid van communicatie in handen geeft van burgers. Allereerst verzoekt het Parlement burgers te informeren over het bestaan van Echelon en de gevolgen voor hun privacy. Deze voorlichting moet ‘vergezeld gaan van praktische bijstand bij het ontwerp en de installering van algemene beschermingsvoorzieningen, die ook de veiligheid van informatietechnologie omvatten.’ Dus niet alleen postbus 51-spotjes maar hands on aan de slag graag!

ACHTERGROND - Passende maatregelen

Andere juweeltjes zijn de verzoeken om ‘passende maatregelen te nemen voor de bevordering, ontwikkeling en vervaardiging van Europese versleutelingstechnologie en -software en daartoe in het bijzonder projecten te ondersteunen die gericht zijn op de ontwikkeling van gebruiksvriendelijke versleutelingstechnologie, waarvan de brontekst is gepubliceerd’ en ‘stimulering van softwareprojecten waarvan de brontekst is gepubliceerd, daar alleen zo kan worden gegarandeerd dat er in de software geen “achterdeurtjes” zijn ingebouwd (de zogenaamde “open-source software”).’ Het document noemt expliciet de onbetrouwbaarheid van beveiligings- en encryptietechnologieën waarvan de broncode niet gepubliceerd is. Iets dat in Nederlandse discussies over IT-strategie voor overheden een streng taboe is (waarschijnlijk omdat het bepaalde grote NAVO-partners zou kunnen beledigen).

Privacy is duur

COLUMN - Waarin de auteur zich geen zorgen maakt om de inkomensafhankelijke zorgpremie, maar om een heel andere kostenpost.

Tram 9 klingelt vrolijk weg. Ik realiseer me dat ik – wéér – vergeten ben uit te checken. Dat is mijn nieuwe taak: de vervoersbedrijven spekken met ongedeclareerde niet-uitcheck-akties.

U roept vast: doe het dan achteraf! Het kan op internet! Maar dan moet ik tegen die vervoersbazen zeggen wie ik ben. Ik hou dat liever geheim, wie ik ben. En ook wat ik doe, en wanneer, en waar.  Waarom?

Ik ben oud genoeg om begrepen te hebben dat zulks altijd op een gegeven moment tegen je gebruikt wordt. Jonkies weten dat nog niet. Die verkeren nog in een onstuitbaar en gelukzalig geloof in de osmotische toestand die onder meer social media heet. Die hebben nog geen rechtszaak aan hun broek gekregen omdat Big Brother dingen heeft geregistreerd die tegen de regelgeving van het moment in gaan.Die worden nog niet achtervolgd door instanties, die zijn nog niet geweigerd bij een sollicitatie vanwege gegoogle van de personeelschef.Ze hebben nog geen geheime liefdes die ze voor de rest van de wereld moeten verbergen, ze gaan nog niet om met illegalen die ze kunnen verraden door hun digitale sporen.Ze zijn nog niet van hun bed gelicht door de politie omdat ze iets geks twitterden.Ze zijn nog niet in concentratiekampen gestopt vanwege hun geloof, seksuele geaardheid, of graad van subversiviteit. Ook een boel ouderen kan het niet schelen, getuige de gretige aftrek van bonuskaarten en kortingsbonnen. Want laten we wel wezen: die kortingen krijgt u niet gratis: meestal moet u uw gegevens ervoor opgeven. There is, immers, no such thing as a free lunch.

Rutte II heeft flinterdunne digitale agenda

ANALYSE - Sargasso evalueert het regeerakkoord van VVD en PvdA op verschillende deelterreinen. Als eerst: wat zijn de plannen voor de digitale samenleving?

Bevat het regeerakkoord ook nog afspraken die iets te maken hebben met het internet, ICT, digitale rechten en/of privacy? Ik was benieuwd,  na het voorwoord waarin gesproken wordt over “grote hervormingen en noodzakelijke doorbraken” en “het stimuleren van  innovatie en duurzame technologie.” Maar de prioriteiten liggen kennelijk niet in het digitale domein.

Eerst maar een positief punt, al is het niet geheel onverwacht:  het CBP (College Bescherming Persoonsgegevens) krijgt meer bevoegdheden, “waaronder de bevoegdheid meer boetes uit te delen.” Over meer personeel wordt helaas niet gesproken. Aardig is wel het privacy-by-design principe. “Bij de bouw van systemen en het aanleggen van databestanden is bescherming van persoonsgegevens uitgangspunt. Daar hoort een zogenaamd privacy impact assessment (PIA) standaard bij.” En ook om te onthouden is deze:  “Inbreuken door de overheid zijn voorzien van een horizonbepaling en worden geëvalueerd.” Een les uit het verleden, toen de beperking van de privacy vanwege terrorismedreiging gehandhaafd bleef ook toen de dreiging sterk verminderde.

Een zin die ik graag in de fractiekamers van PvdA en VVD wil ophangen is deze: “Bij nieuwe wetgeving wordt netneutraliteit strikt gehandhaafd.” Dat Nederland als een van de eerste landen dit principe vastlegde in de telecomwet was een aangename verrassing.  Het overeind houden van dit principe in Europa was tot voor kort echter bepaald niet vanzelfsprekend. Maar Eurocommissaris Kroes antwoordde vorige week op vragen van Europarlementslid Sargentini (GroenLinks) dat ze het Nederlandse standpunt steunt. Eerder had ze daarover twijfel laten bestaan in haar reactie 0p het voorstel van Europese telecomaanbieders om op het internet een tolweg aan te leggen waar zowel aan de voorkant (aanbieders) als aan de achterkant (afnemers) betaald zou moeten worden. De druk van de bedrijven die op internet actief zijn is erg groot. Waakzaamheid blijft dus geboden. Daarom is dat ene zinnetje in het regeerakkoord niet van belang ontbloot.

Het regeerakkoord van VVD en PvdA

NIEUWS - Het regeerakkoord ‘Bruggen slaan’ van VVD en PvdA is af, goedgekeurd en (bijna) klaar om in de praktijk gebracht te worden. Maar wat staat er zoal in?

VVD en PvdA zullen miljarden bezuinigen op de zorg en sociale zekerheid. Dat staat in het nieuwe regeerakkoord. Maar er wordt ook geïnvesteerd, onder andere in onderwijs.  Het lijkt erop dat zowel VVD en PvdA flink water bij de wijn hebben moeten doen.

Het CPB heeft het Regeerakkoord al doorgerekend.

Hier een lijstje met alle voorgenomen maatregelen, aangevuld zodra er meer bekend wordt gemaakt. In de comments mag bepaald worden wie er het meest gewonnen heeft: PvdA of VVD.

Woningmarkt

– De hypotheekrenteaftrek wordt vanaf 2014 beperkt tot 38 procent, ook voor bestaande hypotheken.
– De huurtoeslag blijft intact om woningen voor lagere inkomens betaalbaar te houden. Dat maakt een gedifferentieerde huurverhoging mogelijk.
– Woningcorporaties komen onder directe aansturing van gemeenten.

Zorg

-Ziektekostenpremies worden inkomensafhankelijk. De zorgtoeslag wordt daardoor overbodig en dus afgeschaft.
– Ook het eigen risico wordt inkomensafhankelijk.
– Er wordt bezuinigd op de AWBZ.
– Mensen die langdurige zorg nodig hebben, moeten meer zelf gaan betalen.
– Er wordt ingezet op een concentratie van zorgvoorzieningen. Zorgverzekeraars zijn daarvoor verantwoordelijk.
– Gemeenten worden geheel verantwoordelijk voor zorgactiviteiten op het gebied van ondersteuning, begeleiding en verzorging.
– Het oordeel over een actief donorregistratiesysteem wordt aan de Kamer overgelaten.

Brief aan Ivo Opstelten

BRIEF - Geachte heer Opstelten,

Nu Rutte en Samsom het bijna eens zijn over het regeringsakkoord, begint het grote speculeren over de invulling van de ministersposten. Het vermoeden is dat u terugkeert/aanblijft als minster van Veiligheid en Justitie. Dat lijkt een veilige aanname, aangezien de enige mogelijke andere kandidaat uw staatssecretaris Fred Teeven is. Die liet zich recent echter weer eens van zijn onbenulligste kant zien door te zeggen dat het prima is om inbrekers dood te slaan, dus die moet weer even terug zijn hok in.

Als Rotterdammer heb ik een enorm zwak voor u. Uw opvolger Aboutaleb doet heus geen vreemde dingen, maar qua uitstraling is hij niet half de burgemeester die u was. Dat maakt u echter nog niet automatisch een goede minister. Ik moet kritisch blijven. De onzalige plannen die u heeft op het gebied van opsporing op internet, druisen bijvoorbeeld erg in tegen mijn privacyprincipes.

U vindt dat de politie op afstand toegang tot iedere computer in Nederland zou moeten krijgen, zodat het opsporen van misdadigers gemakkelijker gaat. Het is het digitale equivalent van een kopie van je voordeursleutel moeten inleveren bij de politie. Onzin dus, maar het past wel in het machoachtige beleid van geen halve maatregelen dat u heeft gevoerd tijdens Rutte I. Als u aan het woord bent, vallen er altijd termen als strenger aanpakken en hogere straffen.

So goes Ohio, so goes the nation

COLUMN - Waarin de auteur het verkiezingsnieuws uit Ohio op de voet volgt. En onderwijl terugdenkt aan vier jaar geleden, toen zij daar woonde en studeerde.

Weinig mensen zullen warme gevoelens krijgen als ze aan de Amerikaanse staat Ohio denken. Ik ben een van die weinige mensen. Want in 2008 studeerde ik aan The Ohio State University (OSU) in de hoofdstad Columbus en was ik deel van het grote en enthousiaste OSU-for-Obama-team.

Kiezers registreren, canvassing, phone banking, de hele campus (die zo groot was dat het een eigen postcode had) vol posteren en stickeren, en op vrije momenten zoveel mogelijk studenten aanspreken om vooral op Obama te stemmen: het hoorde er allemaal bij om te zorgen dat hij verkozen zou worden. De situatie zal daar nu, vier jaar later, niet anders zijn.

Amerikaanser kan niet

De kranten en websites staan er immers vol mee: zowel Obama als Romney heeft Ohio nodig om te kunnen winnen. Slechts één presidentskandidaat heeft ooit de verkiezingen gewonnen zonder Ohio te dragen (Nixon won in 1960 Ohio, maar Kennedy werd president). Het is swing state numero uno. Dat weten beide kampen zelf heel goed: de kandidaten bezoeken de Buckeye state vaak. Heel vaak.

Overheid kán burgers niet beschermen op het Internet

OPINIE - Politici pretenderen dat ze onze vrijheid, eigendommen en veiligheid kunnen beschermen. Dat lukt ze misschien heel aardig in de fysieke wereld, maar online absoluut niet. De burger moet zelf het heft in handen nemen, stelt IT-jurist Kees de Vey Mestdagh. Dit stuk verscheen eerder op Sociale Vraagstukken.

Over minder dan vier jaar maakt de Interneteconomie in de EU naar verwachting gemiddeld 5,7 procent van het Bruto Binnenlands Product (BBP) uit, en is de waarde ervan twee keer zo groot als de economie van Griekenland nu. In sommige landen zoals Engeland loopt de waarde van de Interneteconomie waarschijnlijk op tot ruim 10 procent van het BBP. Online valt veel geld te verdienen, óók door de overheid via belastingheffing. Alle reden om in gejuich los te barsten dus, of misschien niet?

Digitale wereld heeft geen baas

Alvorens te gaan jubelen, dienen overheden zich te realiseren dat ze geen baas zijn in de digitale samenleving en haar niet op traditionele wijze kunnen besturen, door wetten en regels uit te vaardigen. En misschien nog wel belangrijker: ze kunnen er evenmin de vrijheid, eigendommen en veiligheid van hun burgers garanderen.

Om met het eerste te beginnen: de vrijheid van gebruikers van het Internet wordt niet tot nauwelijks beschermd door de afspraken die overheden in internationale verdragen hebben vastgelegd. Het recht op vrije informatiegaring, de vrijheid van meningsuiting en de privacy van miljarden Internetgebruikers worden daardoor voortdurend met voeten getreden en de Verenigde Naties, de Europese Unie en de Verenigde Staten hebben geen effectieve juridische middelen om dat te voorkomen. Recente voorstellen voor wetgeving gericht op verbetering van deze situatie zoals de Global Online Freedom Act (GOFA) in de VS zullen weinig effect sorteren. Dat komt doordat economische belangen de boventoon voeren en zorgvuldig van de promotie van vrijheidsrechten zijn gescheiden.

‘Terughacken’ politie maakt meer kapot dan lief is

OPINIE - Het nieuwe plan van minister Opstelten om de politie terug te laten hacken is onzalig, meent computerveiligheidsdeskundige Jaap-Henk Hoepman.

Maandag verzond minister Opstelten van Veiligheid en Justitie een brief aan de Tweede Kamer over zijns inziens noodzakelijke nieuwe strafrechtelijke opsporingsbevoegdheden op het Internet. Een belangrijk onderdeel daarvan is de mogelijkheid om ‘terug te hacken’ in de strijd tegen cybercrime. De politie moet kunnen inbreken op computers in binnen- en buitenland, om (spionage) software te installeren, gegevens te doorzoeken, ontoegankelijk te maken of te verwijderen. De Tweede Kamer heeft inmiddels laten weten dit plan te ondersteunen. Is dit verstandig?

De minister constateert dat traditionele opsporings- en handhavingsmethoden minder toereikend worden tegen zaken als botnets en verspreiders van kinderporno. Cybercriminelen gebruiken encryptie voor het versleutelen van hun communicatie. Bovendien gebruiken ze systemen als Tor om communicatiepaden te verbergen. Daardoor is het vaak lastig om te bepalen in welk land een bepaalde computer zich bevind. Het is dan onduidelijk aan welk land een vraag om rechtshulp moet worden gestuurd. De criminelen blijven zo buiten schot.

Dat is een beetje eenzijdige voorstelling van de werkelijkheid.

Natuurlijk heeft de politie last van de steeds geavanceerdere technieken die criminelen (maar ook gewone burgers) gebruiken om zichzelf te beschermen. Maar daarnaast gebruikt de politie zelf ook verregaande technieken die haar slagkracht behoorlijk hebben vergroot. Denk aan de bewaarplicht, het opvragen van verkeers- en locatiegegevens (waar encryptie niet volledig tegen beschermd), het surveilleren op sociale media, en systemen als het Internet Recherche Netwerk (IRN) waarmee rechercheurs anoniem op het Internet hun onderzoek kunnen doen (en waarvoor de trainingen door commerciëlepartijen gegeven worden).

Vorige Volgende