PVV: Dutch Lawmaker, Charged With Insulting Islam, Fears Prison Sentence

Als je echt iets over jezelf wilt weten, moet je in de ogen van een vreemde kijken. Lees daarom Silencing Islam’s Critics, een opiniestuk in The Wall Street Journal over de vervolging van Wilders. Onderkop: “Een Nederlandse rechtbank importeert Saudische blasfemienormen naar Europa”.
“Er zijn natuurlijk grenzen aan de vrijheid van meningsuiting, maar men hoeft het niet eens te zijn met de heer Wilders om in te zien dat hij die grenzen niet is overschreden.” De krant herinnert ons aan de uitspraken van het OM in juni, toen die nog geen reden zag om Wilders te vervolgen. Dat het OM nu toch tot vervolging moet overgaan is “geen kleine overwinning voor de Islamitische regimes die hun censuurwetten willen exporteren naar alle plekken waar moslims zijn.”
Wat je verder ook van het commentaar vindt, het is een leuke redactionele onderneming om te laten zien dat de vervolging van Wilders precies datgene is waartegen hij al die tijd al strijdt. Maar er zit ook een les in verborgen. Wilders creëert zijn eigen werkelijkheid. Hij lokt met zijn gedrag de nare kanten uit van onze rechtsstaat, waardoor vrijheidsgrenzen verschuiven. Hij is als die ene huisgenoot die nooit zijn eigen shampoo koopt, waardoor iedereen na het douchen zijn  fles mee naar zijn kamer moet nemen.
Als je ooit in een studentenhuis hebt gewoond, weet je dat je daar maar één ding tegen kunt doen: diep ademhalen en verder leven. En gewoon iets vaker een nieuwe fles shampoo kopen.