Fragmenten uit het danboek van Penelope Bijtring | 05-10-2024

Dat was me schrikken. Ik zal er dit jaar nog hard aan moeten werken. Geen enkel exact vak mag beneden de zeven zijn. Heb ik daar nou niet eerder van gehoord of schroeven de universiteiten hun eisen ineens op? Ik ga maandag toch eens in de schoolbieb kijken wat er in de brochures van vorig jaar stond. Gelukkig sta ik wel meer dan een zeven voor de exacte vakken, maar door de zenuwen kun je op het eindexamen lelijk uitglijden. Joenee weet nog steeds niet wat zij wil. Lucht- en ruimtevaart lijkt haar wel wat, maar haar wiskunde is maar net voldoende. En dan hangt de toestand in haar geboorteland als een baksteen boven haar hoofd. Of was het een zwaard? Sinds Pakistan in tweeën is gesplitst wordt de roep om terug te keren sterker. Het nieuwe Pakistan kan mensen met een opleiding goed gebruiken. Zowel haar vader als haar moeder zouden zo een goede baan krijgen. Aan de andere kant is de veiligheidssituatie nog niet florissant en dan zeg ik het voorzichtig. Eigenlijk is er een permanente staat van oorlog met het kalifaat van Afghanistan, dat nu ook al op gespannen voet leeft met Iran.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Barak voorstander teruggeven bezette gebieden?

De minister van defensie van Israël, Ehud Barak begreep eind jaren negentig de noodzaak van het teruggeven van de bezette Westelijke Jordaanoever en van Gaza. Gaat hij dit inzicht ook uitdragen in de regering Nethanyahu, waar hij als beloning voor zijn flexibiliteit opnieuw minister van defensie mag zijn?

Hij verklaarde in 1999 dat elke poging om Israël en de bezette gebieden als één politieke entiteit te beschouwen leidt of tot een ondemocratische staat of tot een niet-Joodse staat. Als de Palestijnen mogen stemmen is dit gebied een gebied met twee nationaliteiten, en als de Palestijnen niet mogen stemmen is het een gebied met apartheid.

De Arabische bevolking van het Heilige Land, ruwweg 5,4 miljoen mensen, zal over niet al te lange tijd groter zijn dan de Joodse bevolking ervan. Dit maakt een twee staten-oplossing noodzakelijk om Israël als Joodse staat te laten blijven bestaan.

Zoals de schrijver van het artikel in de New York Times betoogt knaagt het volharden van de 42-jarige bezetting en het doorgaan met bouwen door niet-Palestijnen op de bezette grond aan de fundamenten van de zionistische droom.

Tot overmaat van ramp verlangt Netanyahu van de Palestijnse leiders op de Westoever, die Israël erkend hebben, dat zij verder gaan en Israël als Joodse staat erkennen, vóórdat hij zich wenst uit te spreken voor een hypothetische Palestijnse staat.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Verkiezingen Europarlement niet eenvoudig


Verkiezingen voor het Europees Parlement zijn niet zo eenvoudig. Vooral niet omdat veel mensen niet weten waarvoor ze nou eigenlijk kiezen. Europa is in het leven geroepen om die dingen te doen die de individuele landen niet goed kunnen regelen. Het fraaie begrip “subsidiariteit” is hier van toepassing.
Maar de kieswijzers houden hier nog geen rekening mee. In de waan ziet u twee kieswijzers. Beide hebben een vraag over het zelfde onderwerp:
1: De EU moet zich inzetten voor erkenning van het homohuwelijk in alle lidstaten.
2: Het homohuwelijk (openstelling van het burgerlijk huwelijk voor stellen van hetzelfde geslacht) is een goede zaak.

Op het eerste heb ik “oneens” geantwoord, op de tweede “mee eens”. Dat klinkt tegenstrijdig, maar dat is het niet. Ik ben namelijk voor het homohuwelijk, maar ik vind het geen taak van Europa om hier regelgeving over af te dwingen.
Echter, de tweede stemwijzer maakt dit onderscheid niet en stuurt me dus naar verschillende partijen op basis van de verschillende antwoorden. Hoeveel mensen zullen zich dit realiseren en het verkeerde stemadvies overnemen?

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Twijfelachtige onderzoeken | 12% besparing door navigatiesysteem

De kop van het persbericht is duidelijk: “12% minder brandstofverbruik door navigatiesysteem“. Dat is fantastisch! Iedereen verplicht zo’n ding. Je verdient het in een jaar terug en de overheid haalt ineens zonder moeite de komende jaren haar CO2-reductiedoelstellingen. Feest!
Toch?

Mmmm, toch maar eens goed kijken naar dat onderzoek voor de zekerheid en zien hoe zich dat vertaalt naar onze werkelijkheid van alle dag.
Dan blijkt dat er toch wat kanttekeningen te plaatsen zijn. De studie is gehouden in twee grote Duitse steden. Stadsverkeer heeft toch een ander karakter dan het reizen tussen steden zoals dat in Nederland veel plaatsvindt. Het is dus maar de vraag of het onderzoek representatief is voor al het rijgedrag, met name in Nederland.
Vervolgens staat er dat de proef uit 2100 individuele ritjes bestond over een totale afstand van 20.000 kilometer. Dat betekent dat de gemiddelde rit minder dan 10 kilometer was. Zo uit mijn hoofd is de gemiddelde autorit in Nederland al iets meer dan 15 kilometer. Daarnaast was het onderzoek gesplitst in drie groepen. Dus dat zou betekenen dat iedere groep ongeveer 700 ritjes maakte. Niet zo’n hele grote steekproef dus.

Maar projecteer het eens op de eigen situatie. De conclusie van het onderzoek is dat je dan bij 20.000 kilometer in een jaar rijden (dat doen redelijk wat mensen) je 2.500 kilometer niet hoeft te rijden.
Hoe vaak rijdt u een route die u niet kent? Waarschijnlijk is 70% het vaste woonwerkverkeer waar voor de meeste mensen weinig meer te optimaliseren valt. Dan is nog eens 10% familie en kennissen die u bezoekt. Blijft over 4000 kilometer per jaar op nieuwe en onbekende routes. Heel moeilijk om daar 2500 kilometer vanaf te halen, zoals het onderzoek stelt.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Quote van de Dag: verantwoording

“We moeten ervoor zorgen dat die waarschuwingen vervolgens ook opgevolgd worden. Het mogen geen vrijblijvende statements zijn. […] We willen dat landen moeten verantwoorden welke maatregelen ze nemen om de problemen op te lossen. Iedereen moet daaraan meedoen. Ook de grote landen, zoals de Verenigde Staten en China.”

Staatssecretaris De Jager van Financiën toont aan dat er ook nog dromers zijn die wél wat te zeggen hebben.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende