GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Dit kunnen stukjes zijn die we overnemen van andere weblogs, zoals het stuk hieronder van Rutger Schimmel, dat eerder verscheen op zijn eigen weblog. 'Baby of the House' wordt ze genoemd: Kirsten Gillibrand. Ze is het jongste lid van de Amerikaanse Senaat en is net aangetreden. Leeftijd: 42 jaar. Ervaring: drie jaar in het Huis van Afgevaardigden, vijftien jaar topjurist. Natuurlijk met een doctoraat in de rechtsgeleerdheid. Ze is de jongste niet meer, maar heeft net als haar collega in Amerika in het parlement het minste aantal dagen erop zitten. Patricia Linhard is vorige week beëdigd als PvdA-lid van de Tweede Kamer. De nieuwe volksvertegenwoordiger is tot nu toe eigenaar geweest van een... damesmodezaak. Een studie heeft ze niet afgemaakt. Politieke ervaring: nul. Waar het begrip in Amerika duidelijk ironisch bedoeld is, zou 'Baby of the House' in Nederland een treffende benaming zijn voor het jongste Kamerlid. Farshad Bashir is eenentwintig: bij aantreden was hij net twintig. Vanzelfsprekend zonder diploma of noemenswaardige ervaring in bestuur, academie of samenleving. Maar goed, zijn afkomst maakt veel goed, en zijn jeugdigheid trekt eens wat andere kiezers dan norse arbeiders uit Oss aan. Genoeg reden om het broekje een blauwe zetel te gunnen in de tempel van de democratie.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
De hippe ‘fortysomething’ directeuren van het toekomstige Nationaal Historisch zien er uit als yuppen, praten als yuppen, ontvangen een yuppiewaardig salaris, maar willen liever geen yuppen worden genoemd. Ze willen beoordeeld worden op de inhoud. Goed, de inhoud. Deze yuppie lookalikes lappen alle Haagse instructies aan hun laarsjes. Zoals ze zelf aangeven: ‘de Kamer gaat over het wát, maar wij, de museumprofessionals, gaan over het hóe’. Aan zelfvertrouwen geen gebrek. De toegewezen locatie beviel hen niet, dus die hebben ze veranderd. De historische canon als leidraad gebruiken? Ben je gek, veel te oubollig! Tenslotte moet het museum een 2.0 website krijgen en ‘kunnen ze niet wachten’ tot een groep van 15-, 16-, 17-jarigen hen gaat vertellen wat er allemaal ‘boring’ is aan het museum. Wie haalt deze heren terug naar realiteit 1.0? Of, beter nog, wanneer vervangt Plasterk deze 2 museumprofessionals door 1 museumprofessional?
Naam gemaakt
De heren Schilp en Byvanck hebben naam gemaakt als museumdirecteuren. Lekker hip, lekker gek en lekker anders, zwaaiden ze de scepter over respectievelijk het Zuiderzeemuseum en het Zeeuws Museum. Het Historisch Nieuwsblad ging bij beide musea langs en gaf een 4,5 en een 4,0 als rapportcijfer. Ai! Chronologie, samenhang en inhoud van beide collecties waren volstrekt onvoldoende. In het Zeeuws museum ging de tijdelijke tentoonstelling, over de worsteling van een Surinamer met zijn dubbele identiteit. De relatie met Zeeland en haar geschiedenis was ver te zoeken. Zo was er weliswaar moderne kledij te zien geïnspireerd op klederdracht, maar geen spoor van de authentieke klederdracht zélf.
Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de ‘feitish’ van de reguliere media.
Vanuit het niets verloor Joeri Veldt afgelopen weekend twee van zijn vrienden op Hyves. Over het motief van de breuk tast de student Sociale Geografie vooralsnog in het duister. Hij vreest nu voor ‘sociaal isolement’ en roept zijn voormalige vrienden op om zich te melden.
“Vrijdagmiddag keek ik voor het laatst, toen had ik nog 278 vrienden. Vandaag waren dat er opeens 276. Dat is een klap die hard aankomt.” Wie de personen zijn, die het contact hebben verbroken, weet Joeri nog niet. “Isabelle, Maarten, Janneke, Sem, Sofie, Anoek, ze zijn er allemaal nog. Ook Hugo, Marco, Fatima, Olga en Jelte staan er nog gewoon tussen. Ik kan er mijn vinger maar niet op krijgen wie nou precies missen.”
Ook naar de beweegredenen achter de verdwijning kan Joeri slechts gissen. “Ik was afgelopen zaterdag op een afstudeerfeestje en heb toen een paar grappen gemaakt ten koste van Alexander Pechtold en Jeroen van der Boom. Maar het zal toch niet dat mensen daar aanstoot aan hebben genomen?” Huisgenoot en beste vriend Remco kan al evenmin bedenken waarom Hyvesvrienden hun relatie met Joeri zouden verbreken. “Ok, zijn gevoel voor humor is soms nogal oppervlakkig, en grapjes over schaamlipvergrotingen kunnen verkeerd geïnterpreteerd worden, maar dan hoef je toch niet meteen zo?n drastische stap te nemen? Ik vind ’t wel erg overdreven allemaal.”
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Hoe houd je je als de spreekwoordelijke Calimero in een coalitie met twee grote broers staande? Door af en toe weer eens een kansloos ballonnetje op te laten vanuit de fractie en dan maar hopen dat de pers het oppikt. Die opzet is geslaagd met het waanzinnige plan om de strijd aan te gaan tegen de decibellen.
De ChristenUnie noemt gehoorschade ‘een sluimerend gezondheidsprobleem’ en vindt dat zowel personeel als uitgaanspubliek bescherming verdienen. Volgens de Kamerleden Joël Voordewind en Esmé Wiegman moet Klink met de fabrikanten van mp3-spelers gaan praten over de mogelijkheden om geluidsbegrenzers aan te brengen.
Het CU-plan is weer eens een staaltje van regelzucht, dat praktisch niet handhaafbaar en technisch ook niet uitvoerbaar is. Een geluidsbegrenzing op de mp3-speler is te belachelijk voor woorden, aangezien de geluidsbelasting voor het oor afhangt van tal van factoren, zoals het rendement van earphones en de dynamiek van de mp3-file zelf…
Gehoorschade wordt veroorzaakt door blootstelling aan geluidspieken boven de 100 dB. Maar waar moet je die meten? Wie dichtbij de geluidsinstallatie verblijft, loopt een risico dat elders in de zaal geheel afwezig is. En wat te denken van openlucht-concerten? Als zulke pieken op het hele terrein onder de 100 dB moeten blijven, dan kun je alle popfestivals wel afgelasten.
Als er iets aan dovemansoren gericht is, dan is het dit CU-geluid wel. Misschien dat iemand die gasten eens kan uitleggen dat er tal van oordopjes en otoplastieken bestaan, die muzikanten en bezoekers kunnen gebruiken om zichzelf te beschermen. En dat goede voorlichting over de risico’s van gehoorschade waarschijnlijk veel effectiever zal zijn, dan christelijk-propagandistische bemoeizucht.
Op zich hoef je van museumdirecteuren natuurlijk geen gevoel voor politiek te verwachten, maar de manier waarop de Victor & Rolf van het Nationaal Historisch Museum (NHM) in wording, Erik Schilp en Valentijn Byvanck, hun eigen glazen aan het ingooien zijn, neemt zo onderhand spectaculaire vormen aan. In een groot interview in de Volkskrant vanochtend (helaas niet online te vinden) leggen ze nog eens uit hoe dom hun broodheren zijn.
Even ter recapitulatie: het NHM is het geesteskind van Jan Marijnissen en Maxime Verhagen. De jeugd moet in het museum de chronologie van de geschiedenis van Nederland voorgeschoteld krijgen, aan de hand van de Geschiedeniscanon. De hele politiek was er blij mee, er werd geld uitgetrokken, een locatie vastgesteld en een directie aangetrokken om het plan uit te voeren.
Maar toen zei die directie: de locatie is waardeloos en de canon is geen goed uitgangspunt. Tweede Kamer over de rooie, spoeddebat. Minister Plasterk kwam ermee weg door toe te zeggen een curatorium met daarin politici te benoemen om de directie in toom te houden. Brandje geblust, zou je zeggen.
Citaat uit de krant vanochtend: “De Kamer heeft zich uitgesproken over wát er moet gebeuren. Wij, de museumprofessionals, gaan over het hóe.” Je bent dus net niet onder curatele gesteld en dan zeg je niet iets in de sfeer van “we nemen de ongerustheid van het parlement uiteraard zeer serieus” (om daarna gewoon je eigen gang te gaan), maar in plaats daarvan gooi je nog eens goed je kont tegen de krib. Dan vraag je er gewoon om dat Jan Marijnissen het je heel erg moeilijk gaat proberen te maken.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
“Ik ben er heilig van overtuigd dat als dat meer bij mensen had geleefd, we dan niet zo’n last hadden gehad van die graaicultuur.”
ChristenUnie-lijsttrekker voor de Europese verkiezingen Peter van Dalen beschouwt de waarschuwing voor geld als een van de rode draden in de bijbel. Meer gelovigen zou volgens hem hebben betekend dat we geen kredietcrisis hadden gehad.
Halleluja!
(Meer op Adriaan’s eigen webstek)
Meer cameratoezicht op Schiphol
De beelden kunnen worden gebruikt bij de bestrijding van misdaad zonder dat het Openbaar Ministerie daar toestemming voor moet geven. Huh?
Veel bewegen of gezond eten maakt niet uit: je verstand gebruiken wel
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.