Polarisatie en linkse samenwerking

De verkiezingen lijken een tweestrijd te worden tussen de ‘liberalen’ en de ‘socialisten’. Deze polarisatie is vooral een keuze van de VVD. 

Sinds dit weekend kennen we de toon van de VVD: de liberalen zullen strijden tegen de socialisten. Er wordt gespeculeerd dat de meeste stemmen verdeeld worden tussen deze twee blokken, maar deze polarisatie bemoeilijkt de coalitievorming na de verkiezingen zeer. De Verenigde Staten bijvoorbeeld worden door polarisatie vrijwel onbestuurbaar.

In de lokale politiek ziet iedereen hoe onzinnig die polarisatie is: zelfs de SP en de VVD kunnen elkaar soms goed vinden en samenwerken. Natuurlijk zijn er verschillen , maar in de praktijk van alledag belemmert dat samenwerking niet.

Dat kan landeijk ook. Het debat op RTL 4 liet minimale verschillen zien, als we Wilders niet meetellen. De discussie over Europa, de noodzaak van 3% tekort in het bezuinigingsbeleid, de reorganisatie van de zorg, het was kleine retoriek. Misschien was het thema zorg nog wel het meest principieel: zorg gaat over betrekkingen tussen mensen, dat is geen markt met een cash-nexus.

In Socialisme en Democratie trof ik deze tabel aan in een stuk van Philip van Praag, die de toenadering van D66 en de VVD er mee illustreert. Dat is te zien, maar nog veel meer.

Eis je geld terug bij de NS

De NS misbruikte persoonsgegevens, meldt het College Bescherming Persoonsgegevens. Tijd om geld terug te eisen.

Voor de meeste mensen is de OV-chipkaart een handige pas om makkelijk mee te kunnen reizen. Ik ben er zelf ook blij mee. Voor de NS en andere vervoersbedrijven is de kaart vooral een hoofdpijndossier aan het worden. De invoering verloopt moeizaam, om maar even een understatement te gebruiken.

Toch zijn de vervoersmaatschappijen, met NS voorop, erg blij met de kaart.

Hij levert namelijk een schat aan informatie op. De OV-chipkaart is niet alleen een vervoersbewijs, maar bovenal een marketingtool. NS kan precies zien welke klant wanneer op- en uitstapt. En dat jarenlang, want NS bewaart uw reisgegevens zo lang mogelijk. NS verdient geld aan deze rijke databank – helaas zien we daar als klant geen cent van terug.

Nu blijkt uit onderzoek van het College Bescherming Persoonsgegevens dat de NS een nog rijkere databank heeft dan we dachten. En wie de moeite neemt om het rapport even te lezen, kan niet anders concluderen dat NS doelbewust de reiziger heeft belazerd.

De voorwaarden waaronder NS al die reisgegevens mag verzamelen zijn sinds 2008 heel duidelijk. NS heeft daar zelf voor getekend. Het komt erop neer dat er wel reisgegevens mogen vergaard, maar dat NS daar wel even toestemming voor moet vragen, een opt-out moet aanbieden en marketingdata moet ontdoen van irrelevante persoonsgegevens. Oh ja, als je dan toch een anonieme OV-chipkaart aanbiedt (ondanks dat je reizigers dan korting onthoudt, dus actief probeert te ontmoedigen), moet je natuurlijk niet stiekem toch persoonsgegevens verzamelen.

Het holle moralisme van Van Haersma Buma

Vermakelijk was het wel, de herhaling van Buitenhof met CDA-lijststrekker Sybrand van Haersma Buma bekijken ná de keuzefilm van Adriaan van Dis: Inside Job, over de systematische ontmanteling van wet- & regelgeving en toezichthoudende organen op de Amerikaanse financiële sector, welke heeft geleid tot de wereldwijde financiële crisis vanaf 2008.

Het contrast maakte scherp duidelijk hoe weinig het gedachtegoed van het CDA eigenlijk in huis heeft om de crises het hoofd te bieden waar Europa en Nederland vandaag voor gesteld worden. Het antwoord moest volgens Van Haersma Buma gevonden worden in een “debat over de moraal”. Dat was volgens de CDA-leider namelijk crux van de crisis: die is niet alleen financieel en economisch, maar vooral ook moreel.

Meteen werd Buma dodelijk afgeserveerd door de jonge conservatieve denker Thierry Baudet, die de lijsttrekker fijntjes één van de meer “futiele” punten uit het CDA-partijprogramma onder de neus wreef: graffiti in de openbare ruimte moet voortaan eerder verwijderd worden.

Ja, maar dat was dus hetzelfde als wat er mankeerde aan die bankiers, mekkerde Sybrand: in beide gevallen ging het om asociaal gedrag, waar achter zat dat men zich niet bekommerde om het bezit van de ander. Doorgeschoten individualisme was de oorzaak, meer gemeenschapszin de oplossing. Op de achtergrond kon men Jan Peter Balkenende horen nagalmen over ‘waarden en normen’.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

https://youtube.com/watch?v=aeYsQw_VnFE%3Ffeature%3Dplayer_detailpage

Inwisselbare werknemers

Werknemers hebben bij de VVD niets te zoeken.

Afgelopen zondag vond het eerste grote lijsttrekkersdebat plaats. Inmiddels is daar al het nodige over gezegd. Persoonlijk vond ik het opvallendste moment een VVD-spotje dat enkele minuten voor aanvang werd uitgezonden.

In dit spotje vraagt de acteur zich het volgende af:

‘Ja, waarom zou je nog werken? Als je niks doet, word je in de watten gelegd. En als je keihard werkt, dan wordt je gepakt.’

Als satire vind ik dit wel aardig gelukt. Het past verder ook heel aardig in het eeuwige VVD-riedeltje dat die luie bijstandontvangers het maar goed hebben en dat de hardwerkende Nederlander het best af kan zonder een sociaal vangnet of een functionerende rechtsstaat (er moeten natuurlijk wél meer snelwegen komen).

Maar goed, de boodschap van het spotje is natuurlijk dat de VVD klaar staat voor de werkende mens. De realiteit is vanzelfsprekend anders. Immers, wanneer een politieke partij moeite doet om een lachwekkend onjuist beeld van de werkelijkheid te schetsen dan is dit bedoeld ter afleiding, bijvoorbeeld van het VVD-standpunt over het ontslagrecht. Op de website van de VVD vinden we dan ook de volgende passage:

‘De kantonrechtersformule en de gang naar het UWV maken ontslag erg duur, en moeten dan ook worden afgeschaft. Door in de wet een vaste ontslagvergoeding van een week per gewerkt jaar op te nemen (met een maximum van een half jaarsalaris), wordt het ontslagrecht eerlijker en eenvoudiger. Ook wil de VVD opeenvolgende arbeidscontracten tot een maximale duur van vijf jaar mogelijk maken.’

Dus toch GroenLinks

Veel mensen vragen zich af wat de signatuur van de Sargasso-bloggers toch is. Het antwoord: die denken natuurlijk met name voor zichzelf en zijn geen uithangbord voor een partij. Maar we zijn niet te belazerd om te zeggen wat we stemmen. Dit keer legt Klokwerk uit waarom hij ondanks alles toch GroenLinks stemt.

Tot ongeveer vorig jaar wist ik het vrij zeker: ik stem GroenLinks. Het huidige geklungel van deze partij en het gedecimeerd worden in de peilingen hebben me echter hevig doen twijfelen.

Zweven

Nee, om een mislukte grap met een stekkerdoos zal ik een partij niet verlaten. Als ik op de beste entertainer zou stemmen ging mijn stem wel naar Wilders. De Kunduz-missie kan ik niet steunen, maar om één naïef standpunt laat ik een partij ook niet vallen. Maar het schaamteloos etaleren van het eigen gebrek aan competentie heeft bij GroenLinks inmiddels wel hele extreme vormen aangenomen. De zaak Sap-Dibi staat helaas niet op zichzelf. De organisatie van de partij is een puinhoop en politici kunnen geen hoofd- van bijzaken onderscheiden, getuige ook het recente voorstel voor gratis glaasjes water in de horeca. Ik begon dus te zweven.

Wegzweven

Maar nu: wat vind ik belangrijk? Het vrije marktdenken is zo dood als een pier. De werkloosheid loopt op. De financiële reuzen graaien nog steeds gretig om zich heen en Brussel staat mede door Nederlands toedoen machteloos. Politici kennen geen andere remedie dan bezuinigen en hier in den lande zit de partij van de marktwerking (of moet ik zeggen de partij van het roofkapitaal) nog steeds stevig in het zadel. Lachebekje Rutte krijgt niets voor elkaar en is erin geslaagd de internationale positie van Nederland stevig te ondermijnen. Maar hij doet alsof er niets aan de hand is, ramt op zijn reclameslogans die holle vaten blijken en belooft als verkiezingsstunt iedere hardwerkende Nederlander duizend euro. Sinterklaas bestaat, en hij zit in het torentje.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Over 40 jaar succes

Wat als we NU over zouden gaan op een economie die volledig draait op hernieuwbare energie? Als er geen kool of olie of gas meer verbrand zou worden? Dan nog zou de opwarming van de aarde pas in de tweede helft van de 21e eeuw enigszins afremmen. Dat blijkt uit het onderzoek ‘How Far Can Climate Change Go?’ dat in september in de Scientific American verschijnt. In dit FILMPJE legt onderzoeker Ken Caldeira uit hoe dat zit.

Vorige Volgende