Naast de traditionele Noord-Zuid ontwikkelingshulp, is inmiddels ook de Zuid-Zuid variant steeds meer in opkomst, waarbij landen als India en China een grote rol spelen. We hebben misschien de neiging te denken dat Zuid-Zuid samenwerking een nieuw fenomeen is. Maar vanuit historisch perspectief is deze samenwerking helemaal niet zo nieuw, zegt dr. Renu Modi, Indiase politicologe en voormalig directeur van het Centrum voor Afrika Studies in Mumbai. Zij gaf haar lezing over ‘Dispersed Power in a World in Transition’ in het kader van een serie lezingen, georganiseerd door het SID, over ‘South-South Alliances and Tri-angular Cooperation’. Zuid-Zuid samenwerking is een veelbesproken onderwerp wanneer het om internationale (ontwikkelings)samenwerking gaat. Onder de traditionele (Westerse) donoren wordt deze vorm van ontwikkelingssamenwerking niet altijd met open armen ontvangen en soms zelfs argwanend aanschouwd. Maar waarom eigenlijk? Maakt Zuid-Zuid samenwerking de Noord-Zuid samenwerking overbodig en in hoeverre verschillen deze twee vormen? Dr. Modi biedt inzichten vanuit Indiaas perspectief. The Global South Al in de jaren zestig vormde een groot deel van de landen die wij nu tot de Global South rekenen de Non Aligned Movement (NAM), om tijdens de Koude Oorlog een eigen blok te vormen in een bipolaire wereld. Veel van deze landen hadden zich net bevrijd van hun koloniale juk en waren zich aan het ontwikkelen. Zij hadden hun eigen interne problemen en waren niet in staat te investeren in elkaar. Het Zuiden slaagde er dan ook niet in een sterk blok te vormen en veel landen vielen terug op de Washington Consensus voor investeringen met de hoop op ontwikkeling.
Hoe krijg je automobilisten zover dat ze stoppen met sms-en, bellen, eten, etc of hun gedachten laten afdwalen wanneer ze eigenlijk op het verkeer zouden moeten letten? Een groep onderzoekers in Australië denkt een antwoord te hebben: de auto stopzetten.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
DATA - Ruim 30.000 posts, 90 pagina’s en 711.000 reacties zijn in de afgelopen twaalf jaar op Sargasso verschenen. Wederom een kleine data-analyse.
Afgezien van de gastbijdragen, hebben maar liefst 277 auteurs voor Sargasso geschreven. Daarvan hebben er 180 tien artikelen of meer op naam staan. Welke auteurs hebben de afgelopen twaalf jaar de meeste posts geproduceerd?
1. Carlos – 4984
2. Joost – 2499
3. Steeph – 2447
4. Crachàt – 804
5. Grobbo – 743
6. CarlosEnCrachàt – 647
7. Arnoud – 617
8. Dimitri Tokmetzis – 605
9. mark – 520
10. Christian Jongeneel – 507
11. markva – 490
12. caprio – 364
13. El El – 344
16. Victor – 294
17. P.J. Cokema – 274
18. Michiel Maas – 267
19. Degtyarev Pekhotny – 231
20. Lilith – 228
21. Packet Storm – 227
22. Jorn – 216
23. Martijn – 209
24. Jos van Dijk – 199
25. Bandirah – 190
Goed om te zien dat Carlos en Grobbo, de oprichters van Sargasso, en Joost, oprichter van GeenCommentaar (nu gefuseerd), netjes in de top vijf staan. Maar komt de toppositie van Carlos ooit nog in gevaar? Hij is nu niet meer actief, maar het gat is wel heel groot!
Laten we het eens anders bekijken. Wie trekt er nou de meeste reacties per post? Hier de top 25 van meest provocerende auteurs met het gemiddelde aantal reacties en tussen haakjes het aantal posts (geen waanlinks).
COLUMN - Ik ben zo voor advertenties. Mijn leven zou verschralen met een ‘nee-nee’-sticker op de deur. Ik ben verslaafd aan reclamefolders. Heerlijk dat gevoel van schaarste dat van de pagina’s spat, maar waar je niet aan toegeeft. Reclame die ik kan weerstaan, geeft mijn zelfvertrouwen een enorme boost. Dus mag dat ook best digitaal. Alleen verwacht ik daar wel wat intelligentere verleidingen. En dat moet, met alle metrieken die van mij worden bijgehouden, toch geen enkel probleem zijn.
Gek genoeg is het dat wel.
Hoe moeilijk is het nu om mij een boek voor te stellen over 1) journalistiek, 2) moderne geschiedenis, 3) internet of 4) opvoeden (Bol.com)? Hoe lastig kan het zijn om mij een broek aan te smeren (Zalando)? Apple-toebehoren? De nieuwste iPhone voor een stevige korting (ik heb een iPhone, surf met Safari)? Kaarten voor concerten (Spotify) of krantenabonnement (6000 feeds)?
Ik wacht.
Het zijn logische aanbiedingen op basis van informatie die elke site moeiteloos kan bijhouden. Je kan je kwaad maken over wat sites allemaal van je bijhouden, kwader word ik van het resultaat waar die enorme data-opslag toe leidt. De aangeboden waar passen zonder uitzondering bij de onderwerpen in mijn inbox, mijn tweets van de afgelopen 24 uur, mijn blogs bij WordPress of mijn vrienden op Facebook. Probleem: de aangeboden waar past niet bij mij.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Via Frontaal Naakt:
Afgezien van het feit dat de term [‘gezinsdrama’] dus een extra belasting is voor achterblijvende partner en familie (zij zijn de familie waarin het familiedrama plaatsvond, zij waren collectief de dramatische spiraal binnen hun gelederen niet de baas) denk ik dat hij gevaarlijk is. Het maakt het makkelijker voor potentiële daders (mannen die geen ‘nee’ of ‘voorbij’ accepteren en met het rudiment voor dit soort scenario’s in hun hoofd lopen) zichzelf in dat scenario als een slachtoffer, rebel of zelfs soort held te gaan zien, of een combinatie van alle drie. […]
Dit soort karakters is zeer vatbaar voor de gedachte hoe ze herinnerd zullen worden. Het woord ‘gezinsdrama’ kan ze sterken in het waanidee dat er met verdriet en spijt aan ze teruggedacht zal worden, met de gedachte ‘hadden we maar ingezien hoe hij leed….’. De reguliere onvolwassen zelfmoordfantasie gekoppeld aan de walgelijkste vorm van zelfzuchtige controlfreakerij over je graf heen.
NIEUWS - De klacht bij de Raad voor Journalistiek van de Helmondse oud-burgemeester Fons Jacobs, tegen Sargasso-journalist Sjors van Beek en Vrij Nederland-journalist Harry Lensink, is ongegrond verklaard.
Lees de volledige uitspraak hier (pdf).
Volgens Jacobs was het op 11 mei 2013 verschenen artikel in Vrij Nederland (‘Een opgeblazen zaak: de bedreiging van Fons Jacobs’) over de corruptieverdenkingen rond zijn persoon ‘tendentieus, vooringenomen en onnodig beledigend’. Een uitgebreidere versie van het verhaal verscheen op Sargasso in dossier Fons Jacobs. De Raad voor de Journalistiek oordeelt nu dat het verhaal ‘niet journalistiek ontoelaatbaar’ is en dat Van Beek en Lensink ‘voldoende aannemelijk hebben gemaakt dat op basis van hun onderzoek aanleiding bestond om te berichten over klager zoals ze hebben gedaan’.
Jacobs moest eind 2010 onderduiken na bedreigingen uit de onderwereld. In het artikel en in dossier Fons Jacobs wordt de achtergrond van deze kwestie geschetst. Onthuld werd dat de rijksrecherche ten tijde van de verdenkingen bezig was met een onderzoek wegens ambtelijke corruptie tegen Jacobs zelf. Het zou gaan om de vergunningverlening aan de Helmondse coffeeshop Carpe Diem, waar tweemaal een aanslag op werd gepleegd. Het Openbaar Ministerie heeft de corruptieverdenking tegen Jacobs later laten vallen.
De burgemeester, inmiddels vervroegd gepensioneerd, bestreed in zijn klacht tal van feitelijkheden uit het verhaal. Zo zou hij zich nooit persoonlijk hard hebben gemaakt voor de komst van de coffeeshop in Helmond. Ook in zijn vorige standplaats Brunssum zou hij zich daar niet voor hebben beijverd. Ook in die plaats werden (granaat)aanslagen gepleegd, onder meer op de auto van een wethouder.
COLUMN - Deze week verbaast Klokwerk zich over de auto-agenda van diverse partijen.
Drie keer opmerkelijk auto-nieuws deze week.
Ten eerste: GroenLinks wil een autopartij worden. Echt. Liesbeth van Tongeren op Radio 1: ‘GroenLinks wil zich neerzetten als autopartij van de toekomst. Dat betekent onder meer dat we oude vieze vervuilende auto’s willen inruilen voor nieuwe mooie, schone auto’s’.
Het is even wennen. Maar op zich prima nieuws voor mensen die voor hun mobiliteit op de auto zijn aangewezen. Want ondanks dat de reistijd met het openbaar vervoer standaard overschat wordt, is het voor veel verbindingen toch nog steeds geen geloofwaardig alternatief. En als je dan toch op de auto aangewezen bent, dan graag zonder gevaar voor de gezondheid. Want het gaat hier om meer dan alleen CO2. De fijnstof uitstoot moeten we echt niet alleen willen terugdringen omdat het van Europa moet.
Leuk dus, maar het tweede nieuws vond ik opmerkelijker: Een VVD minister die toegeeft dat meer asfalt niet de oplossing is voor het fileprobleem.
Helemaal goed. Want naast gebieden waar een auto voor de deur noodzakelijk is, zijn er ook de binnensteden. Daar kunnen we extra wegen naar aanleggen, het verkeer gaat er door de dunne straten die erop aansluiten echt niet sneller op. In de binnensteden betekenen auto’s vooral luchtvervuiling, ruimteverspilling en tijdverlies.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Uit een column op Follow the Money:
Enerzijds hebben we inmiddels pakhuizen vol met gedragscodes, regels en wetten en hebben we het allemaal over integriteit, transparantie en professionalisme. Maar als er aantoonbaar iets gebeurt wat echt niet door de beugel kan en zelfs frauduleus of crimineel is, betuigen we spijt, maar leveren we onze bonussen niet in en gaan we – onder dankzegging van bewezen diensten – vervroegd met pensioen. En als we het echt bont hebben gemaakt dan ‘schikken’ we onze misdragingen – zoals dat deels in de Klimop-affaire is gebeurd – of verrichten we een aantal uren werkstraf.
DATA - Ruim 30.000 posts, 90 pagina’s en 700.000 reacties zijn in de afgelopen twaalf jaar op Sargasso verschenen. Een kleine data-analyse.
Inmiddels 712.340 reacties om precies te zijn. En omdat Sargasso niets zou zijn zonder reaguurders, gaan we ook even in die data graven.
Laten we eens eenvoudig beginnen met het aantal reacties per maand:
Opvallend is de dip vorig jaar na het redesign. Maar het aantal reacties zegt op zichzelf niet zoveel als we ook niet het aantal posts in ogenschouw nemen. Dus hier een grafiek met het gemiddelde aantal reacties per post per maand sinds de start:
Geen touw aan vast te knopen en geen patroon in te zien.
Een heel andere benadering richt zich meer op de inhoud. Hoe lang zijn de reacties en verandert dat in de tijd?
Daarom eens kijken naar de gemiddelde lengte van reacties per maand sinds de start:
Kijk eens aan. Niet alleen de schrijvers op Sargasso worden langer van stof, de reaguurders houden gelijke tred!
Maar hoe zit dat nou als je kijkt naar de uren van de dag?
Kijk eens aan. De reaguurders kakken een beetje in tegen het einde van de avond. Maar de reaguurders die het tot diep in de nacht volhouden, zijn er duidelijk even voor gaan zitten!
Uit een bericht op nu.nl:
Omdat vanaf 1 januari 2014 minderjarigen geen alcohol meer mogen drinken willen kroegen en discotheken niet het risico lopen een boete te krijgen en weren ze daarom jongeren tot en met zeventien jaar. […]
Gemeenten maken zich zorgen. Ze zijn bang dat jongeren op straat gaan hangen of zich gaan bezatten in zogenoemde zuipketen.
Wijkteampje oprichten?
Maar waar anders dan in The Wall Street Journal lees je erover?
Then there is living with the retinue. “People buy these big houses and then all of a sudden they’re living with a lot of people, so the privacy thing is interesting,” says Ms. Kahn. “I ask ‘Are you OK having a chef and a server in the kitchen?’ “She predicts that open floor plans will eventually fall out of favor with wives who have nowhere to go in their own homes.
A client called her once from a closet, since it was the only place she had privacy, Ms. Kahn says. Another just built a separate kitchen for the staff. Yet another client is putting up walls on the first floor of their new house.
Iets met bewustwording.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.