Klein probleem

  „Het was een bug.” „Een bug?” „Ja, een bug.” „Je bedoelt een insect?” „Nee... Een bug is een foutje in het systeem.” „Foutje? Ze noemen dat een foutje? Mijn god man, dat is geen foutje, dat is een catastrofe.” „Ja, de gevolgen zijn catastrofaal. Maar het was toch in essentie maar een klein foutje.” „Je bent me helemaal kwijt. Hoe kan een klein foutje nou zulke enorme gevolgen hebben?” „Nou het zit zo Mark. Die nanobots die we in Delft hebben laten ontwikkelen om in de oceanen de plastic soep weg te werken...”

Door: Foto: frogDNA (cc)

Opt-out van big data is bijzonder lastig

VERSLAG - Journaliste Janet Vertesi probeerde haar zwangerschap verborgen te houden voor “big data” verzamelaars. Dit experiment van een opt-out van big data bleek nog behoorlijk lastig en gaf haar soms het gevoel een crimineel te zijn.

Eén van haar conclusies: Als je een beetje privacy wil ten opzichte van marketeers en technologie-giganten zoals Google en Facebook, dan moet het niet zo zijn dat je je daarvoor als een halve crimineel moet gaan gedragen om dat te kunnen bereiken.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Duopolie

Duopolie | Vergroot het internet politieke polarisatie?

COLUMN - Nieuwsvergaring op het internet wordt maar in beperkte mate gedreven door de wens om een bestaande mening te versterken, volgens een pas gelauwerde econoom.

Invloedrijke sociale wetenschappers beweren dat het internet een soort ‘echo-kamer’ is, waarin mensen elkaar versterken in hun (radicale) meningen en de tegenargumenten links laten liggen. Econoom Matthew Gentzkow deed empirisch onderzoek naar die claim en andere aspecten van de markt voor nieuws. Voor zijn werk won hij twee weken geleden de prestigieuze John Bates-Clark Medal, een onderscheiding die elke twee jaar wordt uitgereikt aan een econoom jonger dan veertig jaar.

In een artikel over echokamers, proberen Gentzkow en zijn collega Shapiro de mate van ideologische segregatie op het internet te meten. Daartoe kwantificeren zij eerst 119 nieuwswebsites in de VS op een schaal van 0% conservatief tot 100% conservatief. Zo wordt bijvoorbeeld foxnews.com als zeer conservatief, en nytimes.com als weinig conservatief ingeschaald. Vervolgens delen ze het zoekgedrag van internetgebruikers in een onderzoekspanel in als conservatief of liberal, op basis van de ideologische inhoud van de nieuwspagina’s die de gebruikers bezochten.

Hieruit berekenen de auteurs de zogenaamde ‘isolatie-index’ die de segregatie van het internet weergeeft. De index is het verschil tussen de ideologische nieuwsconsumptie van gebruikers die zichzelf als conservatief bestempelen, en gebruikers die zich als liberal omschrijven. Gentzkow en Shapiro schatten dat het nieuws dat de conservatieven in hun panel consumeren een gemiddelde inhoud van 60,6% conservatief heeft, terwijl dat voor liberals gemiddeld op 53,1% conservatief ligt. Op het internet bedraagt de segregatie, oftewel de isolatie-index, dus 7,5 percentpunt (pp).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KORT | Onbeperkte bebouwing op Griekse kust

NIEUWS - De Griekse minister van financiën, Yannis Stournaras, heeft een wetsvoorstel gedaan waarin de Griekse stranden tot commerciële zones verworden. De minister zegt met zijn voorstel het potentieel te willen benutten dat de kusten voor economische ontwikkeling bieden. Griekse burgers zijn echter verontrust en gebruiken hun recht om tot 13 mei aanstaande bezwaar aan te tekenen tegen de plannen. Diverse burgerinitiatieven zoals Save the Greek Seashore hebben in slechts enkele dagen tijd vijftienduizend stemmen opgehaald.

Als de wet wordt aangenomen, zal dit privé-eigendom, bouw en zelfs aanpassingen van de kustlijn toestaan. Het publiekelijk recht op toegang tot de stranden zal beperkt kunnen worden en illegaal (gedeeltelijk) gebouwde panden kunnen in het kielzog van de nieuwe wet gelegaliseerd worden als ze een commerciële bestemming krijgen. Ook de regel dat tussen seizoensbebouwing een open ruimte van honderd meter moet zijn, zal vervallen. Een geheel strand zal daarmee vol mogen staan met bars, bedden en parasols.

Verschillende milieugroepen in Griekenland hebben bezwaar gemaakt tegen het wetsvoorstel. Kritiek kwam er ook vanuit de hoek van Fotini Pipili van de rechts politieke partij Nea Demokratia. Hij zei volgens de Griekse krant Ekathimerini dat deze wet wetsovertreders beloont, waarmee hij op de legalisering van de illegale bouw doelde.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Economie, gij waart om niets beducht

ANALYSE - Aan de metaforen die we gebruiken, kun je zien welke onbewuste aannames we maken. Hoe wij denken over economie is bijvoorbeeld goed te zien in de analyse van het ‘Europees herstel’ waarmee de Volkskrant gisteren opende, geschreven door Peter de Waard: ‘Ook economie beleeft lente’.

De Volkskrant is in juichstemming. Het stuk staat vol met meteorologische beeldspraak die daar bij past. Het ‘economische voorjaar’ is nu echt aangebroken want, zo leren we, het begrotingstekort ‘smelt als sneeuw voor de zon’. Staatssecretaris van Financiën Eric Wiebes wordt geciteerd met de uitspraak dat hij ‘weer een soort zon [ziet] schijnen’. Verderop in het artikel wordt ons, onbedoeld ironisch, meegedeeld dat de zon zelfs ‘rond de Middellandse Zee weer [zal] schijnen’, uiteraard alleen als ‘grote tegenslagen uitblijven’.

Beeldspraak als deze laat zien dat we de economie als een fenomeen beschouwen waar we niets aan kunnen veranderen, of het nu winter is of zomer wordt. Het gebruik van de jaargetijdenmetafoor veronderstelt dat de economie cyclisch is. Een verklaring voor de fluctuatie is dan niet nodig. We kunnen er niets aan doen, je kunt hoogstens schuilen als het regent en sparen voor de winter.

Ziek tussen de oren

In het artikel wordt ook de medische metafoor gebruikt: de economie herstelt van een ziekte. Maar het gaat niet zomaar om een ziekte, maar om een ziekte die tussen de oren zit:

Foto: Truthout.org (cc)

Piketty voor dummies

ACHTERGROND - Onlangs verscheen in The New York Times een lang commentaar van David Leonhardt gewijd aan het boek van dit moment: Thomas Piketty’s Capital in the Twenty-First Century.

Piketty’s centrale thesis is dat groeiende economische ongelijkheid de historische norm is. De egalitaire, na-oorlogse samenleving (in de VS en West-Europa) is zodoende een historische anomalie. Inmiddels zijn we dan ook weer hard op weg een erfelijke, economische aristocratie te creëren.

Dit betekent tevens dat als we onze relatief egalitaire, ‘onnatuurlijke’ samenleving willen behouden, we daarvoor actief maatregelen moeten treffen. De ‘vrije markt’ gaat dit niet voor ons oplossen.

Het bovenstaande zal voor degenen die alle commentaren en discussie rondom Capital in the Twenty-First Century een beetje hebben bijgehouden niet als een verrassing komen.

Maar waarom neemt economische ongelijkheid onder normale omstandigheden voortdurend toe? Commentator David Leonhardt zocht het voor ons uit:

For all of the clarity of Piketty’s historical analysis, I emerged from the book not quite grasping the mechanics of rising inequality. What is it about market economies that typically cause the assets and incomes of the rich to rise more rapidly than those of everyone else? So I called Piketty at his office in Paris, and he agreed to walk me through it.

He suggested imagining a hypothetical village from centuries ago in which neither the population nor the economy was growing. Every year, the village produced the same amount of goods for the same number of people to divide — a reality that was typical before the Enlightenment, when material living standards and human longevity barely rose. (The peasants of the 15th century were not better off than peasants in ancient Rome.) Even in a zero-growth society, however, assets that helped people produce goods — also known as capital — had value. Capital, Piketty told me, counts as anything “useful, any kind of equipment. Basic tools. Stones in prehistorical times.” Anything, in other words, that “makes people more productive.”

In our hypothetical village, a large farm might produce $10,000 worth of crops in a year and yield $1,000 in profit for its owner. A small farm might have the same 10 percent rate of return: $1,000 in annual crop sales, yielding $100 in profit. If the large farmer and small farmer each spent all of their money every year, the situation could continue ad infinitum, Piketty said, and the rate of inequality in the village would not change.

But one of capital’s great advantages is that its owners can make enough income to spend some of their money and sock the rest of it away. If the large farmer saved $500 of that $1,000 profit, he could buy more capital, which would bring more profit. Perhaps a few owners of smaller farms had debts to pay, and one of the large farmers bought them out. Eventually, the owner of the expanding farm might find himself owning land that yielded $1,500 or $2,000 in annual profit, allowing him to put aside more and more for future capital acquisitions. Less-stylized versions of this story have been playing out for centuries.

I have come to think of this idea as Piketty’s First Law of Inequality. The fact that the rich earn enough money to save money allows them to make investments that other people simply cannot afford. And investments — whether stones, land, corporate stock or education — tend to bring a positive return. Piketty describes the relationship formally as r > g: the rate of return on capital usually exceeds economic growth.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Directeur CIDI bekritiseert Wilders

Esther Voet, directeur van het Centrum Informatie en Documentatie Israël (CIDI):

„Het is verontrustend dat Wilders als een blad aan een boom is omgedraaid”, vindt CIDI-directeur Esther Voet. „Altijd heeft hij gezegd niet met extreemrechts in zee te gaan, maar dat gebeurt nu toch. Het is een glijdende schaal”, constateert Voet. De FPÖ, opgericht door oud-SS’ers, wentelt zich nog ’in het bruine verleden’, aldus Voet. „Zij zijn echt nog niet in het reine gekomen met het verleden. In Oostenrijk is de situatie echt heel anders dan in Duitsland. Joden hebben helemaal niets goeds te verwachten van de FPÖ”, zegt ze.

Datzelfde geldt voor het Front National, waar Marine Le Pen weliswaar het stokje heeft overgenomen van haar vader en veroordeelde antisemiet Jean-Marie, maar waar volgens Voet het foute gedachtegoed nooit is aangepast.

Chinese plannen uitgelekt voor het geval Noord-Korea ineenstort

The Telegraph:

China has drawn up detailed contingency plans for the collapse of the North Korean government, suggesting that Beijing has little faith in the longevity of Kim Jong-un’s regime.

Documents drawn up by planners from China’s People’s Liberation Army that were leaked to Japanese media include proposals for detaining key North Korean leaders and the creation of refugee camps on the Chinese side of the frontier in the event of an outbreak of civil unrest in the secretive state.

Rusland dreigt Krim-Tataren

Aldus Trouw:

De Tataren op het door Rusland bezette Oekraïense schiereiland de Krim komen in toenemende mate onder druk te staan, zoals velen van hen al vreesden. De leiders van de oorspronkelijke bewoners van de Krim is de wacht aangezegd door Rusland, dat het schiereiland afgelopen maart annexeerde.

De door Rusland benoemde aanklager op de Krim dreigde afgelopen zondag de wettelijke raad van de Tataren – de Mejlis – te verbieden als zij zich met “extremistische” activiteiten bezighouden. En zaterdag werd Tatarenleider Mustafa Dzjemilev door een groot aantal Russische militairen, politie en oproerpolitie tegengehouden toen hij over land probeerde terug te keren naar de Krim. Dit tot woede van duizenden demonstrerende Tataren die hem wilden verwelkomen. […]

“Deze man is zonder enige twijfel geïnstrueerd door westerse inlichtingendiensten om de situatie te destabliseren”, aldus Aksjonov. “We laten niemand binnen die hier met slechte bedoelingen komt.”

Quote du jour | Leraren hebben geen persoonlijkheid

Mensen met een beetje persoonlijkheid, worden geen leraar.

Aldus schrijver Herman Koch in De Morgen. Je vraagt je af of hij ooit een school van binnen heeft gezien. Want waarom zou je in het onderwijs willen werken?

  • Tegenwoordig is de status van leraren nul komma nada;
  • hoef je ook geen topsalaris te verwachten;
  • en klagen alle 16 miljoen onderwijsexperts in Nederland over je lange vakantie.

Alhoewel, wat als je:

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende