Twitter, de stem van het volk?

Twitter wordt in de media vaak ingezet als een graadmeter voor publieke opinie. Maar geeft Twitter echt een goede indruk van de stem van het volk? Een statusupdate op Facebook, een tweet over je favoriete tv-programma, navigeren met Google Maps. Overal laten we een digitaal spoor achter, een spoor dat erg geliefd blijkt voor de media. Bijna elk live tv-programma betrekt Twitter in de uitzending om te laten zien “wat het publiek denkt”. Hoe komt het dat Twitter vaak gebruikt wordt om een verhaal te vertellen en kan je wel een verhaal op informatie van Twitter baseren? We zien het gebruik van Twitter vooral terug in programma’s met een entertainend doel, zoals bijvoorbeeld talentenjachten. Maar steeds vaker duikt Twitter-data ook op bij informatieve rubrieken. Zo was er tijdens de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen van de NOS regelmatig aandacht voor de tweets die betrekking hadden op de verkiezingen.

Quote du jour | Verstandig

Ik vind het een heel verstandig voorstel.

Minister Ronald Plasterk over zijn eigen plannen om de provincies Noord-Holland, Flevoland en Utrecht samen te voegen.

D66-leider Alexander Pechtold voegde daaraan toe:

Het kabinet wil tempo. Dat lijkt me verstandig.

Wel wil Pechtold eerst nog weten wat de meerwaarde van de samenvoeging is.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Gage Skidmore (cc)

Verrassing in de Amerikaanse voorverkiezingen

ELDERS - Komend najaar vinden in de VS de tweejaarlijkse midterm elections plaats, waarbij een derde van alle senaatszetels en alle zetels in het Huis van Afgevaardigden op het spel staan. Zodoende zitten we nu midden in het voorverkiezingsseizoen, waarin kandidaten van dezelfde partij het tegen elkaar opnemen om het voorrecht in november aan de algemene verkiezingen mee te mogen doen.

Eergisteren vonden de Republikeinse primaries in de staat Virginia plaats. Majority Leader Eric Cantor, de tweede Republikein in het Huis van Afgevaardigden, moest het daarbij opnemen tegen een obscure kandidaat die door de Tea Party naar voren was geschoven.

Een makkie voor Cantor: het was immers nog nooit voorgekomen dat de House Majority Leader een voorverkiezing verloor, de peilingen zagen er goed uit en zijn campagnekas was vele malen beter gevuld dan die van zijn volstrekt onbekende uitdager.

Toch verloor Cantor totaal onverwacht de voorverkiezing met een verschil van maar liefst 11%. Een landslide naar Amerikaanse begrippen.

Voordat Cantor eergisteren slachtoffer werd van rabiaat conservatieve primary voters, werd hij jarenlang gezien als het conservatievere alternatief voor (en potentieel opvolger van) zijn partijgenoot House Speaker John Boehner.

Maar vanaf 2013 begonnen de zaken te veranderen:

In 2013, Cantor and the counter-establishment flew apart. Less than a month after Obama’s second inauguration, Cantor debuted a vision for a new GOP that would “make life work.” What if the GOP incentivized people to buy better health care and seek more useful college degrees? What if it went a little easier on immigrants? “It is time to provide an opportunity for legal residence and citizenship for those who were brought to this country as children and who know no other home,” Cantor said at a February 2013 speech at the American Enterprise Institute. […]

None of this was “liberal,” per se. It just wasn’t what the conservative base had asked for, campaigned for, voted for. It was the agenda of the establishment, simpatico with the Chamber of Commerce. The business community had been there to elect Republicans in 2010 (and with less success in 2012), but in 2013 it was asking for Republicans to pass some sort of immigration reform and avoid a government shutdown. Cantor went with Democrats on a three-day tour to boost reform; he sought out a number of ways to avoid a shutdown, including a failed gambit to split the “defund Obamacare” vote from a separate appropriations vote.

Foto: jstreetdotorg (cc)

Reuven Rivlin president van Israël

De Knesset, het Israëlische parlement, heeft dinsdag met 63 van de 119 stemmen (1 lid was afwezig) Reuven Rivlin tot president gekozen als opvolger van Shimon Peres. Op 24 juli wordt hij geïnstalleerd.

Rivlin (74) is advocaat, lid van de Likud-partij en oud-voorzitter van de Knesset. Hij heeft een aantal interessante kenmerken:

  • Hij is een oprechte democraat die tegenstander was van veel recente wetgeving die de vrijheden van de oppositie beknotte. Ook neemt hij het zo nodig op voor Israëlische Palestijnen. Hij was destijds een fel tegenstander van maatregelen tegen Hanin Zoabi, het parlementslid van de Palestijnse Balad-partij die had deelgenomen aan de tocht van het schip de Mavi Marmara naar Gaza.
  • Hij is een tegenstander van de tweestatenoplossing en vóór behoud van de nederzettingen. Wat hem betreft eindigt het verhaal met één land waarin de Palestijnse burgerrechten krijgen. Vreemd genoeg komt zijn standpunt in dat opzicht overeen met de progressieve voorhoede van de Palestijnen en het standpunt van linkse Israëli’s die niet langer geloven dat er ooit een Israëlische regering bereid kan worden gevonden tot het aangaan van een aanvaardbaar territoriaal compromis.
  • Rivlin is een groot tegenstander van het reform-jodendom (ook wel liberaal jodendom, of progressief jodendom genoemd). Hij kwam een keer in de VS in een reform-synagoge en zei achteraf dat hij het onaangename gevoel had dat hij kerkdienst had bijgewoond. Rivlin’s positie is in dit geval problematisch: de reform is de joodse denominatie met veruit de grootste aanhang in de VS.
  • Doneer!

    Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

    In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

    Foto: Duopolie

    Duopolie | Taximarkt Uberstuur

    COLUMN - Na verboden in België en Duitsland, lijkt de weg in Nederland vrij voor de taxi-app Uber. Minister Henk Kamp geeft aan dat hij zelfs bereid is de wet aan te passen om ervoor te zorgen dat Uber zijn diensten aan blijft bieden. Toch biedt Uber zijn goedkoopste dienst niet aan in Nederland, juist doordat wetgeving in de weg staat. Henk Kamp mag dus aan de bak.

    Allereerst wat het is: Uber is een app die vragers en aanbieders van autovervoer bij elkaar brengt. Zo kun je via de app de dichtstbijzijnde chauffeur die aangesloten is bij Uber zien en een ritje bij die chauffeur bestellen. Handig, want zo kun je meteen de dichtstbijzijnde taxi nemen, en hoef je niet eerst een taxibedijf te bellen zonder te weten of er wel een chauffeur in de buurt is. De app vermindert hierdoor transactiekosten door lagere voorrijkosten, en brengt vraag en aanbod zo beter bij elkaar. Gunstig voor zowel consument als taxibedrijf, zou je zeggen.

    Meer controversieel is een tweede Uber-app, UberPop, waarbij ook chauffeurs zonder licentie ritten kunnen aanbieden. Aangezien je geen licentie nodig hebt voor Uberpop, is deze dienst aanzienlijk goedkoper. In Brussel en Berlijn is deze app inmiddels verboden, en na taxistakingen heeft Parijs een wet voorgesteld die chauffeurs zonder licentie verplicht 15 minuten te wachten voor ze een passagier mogen ophalen. Neelie Kroes is woedend over de verboden, en bepleit momenteel de Italiaanse overheid niet vergelijkbare wetgeving in te voeren.

    Foto: Seth Anderson (cc)

    Rechts is doodsbang voor Piketty

    OPINIE - Deze observatie wordt weer eens bevestigd, deze keer door Patrick van Schie, directeur van de Teldersstichting, die op zijn gebruikelijke leugenachtige wijze zijn lezers zand in de ogen probeert te strooien.

    In zijn laatste column ‘Afgunst, door links opgepoetst tot deugd‘ doet hij een poging niet alleen Piketty, maar ook het recente rapport van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, waarin wordt gesteld dat de ongelijkheid in Nederland al decennialang toeneemt, te ondergraven.

    Ziehier dus een schaamteloze propagandist in actie.

    Allereerst krijgen we vage verdachtmakingen:

    In Nederland heeft Piketty deze week hulp gekregen van linkse wetenschappers die opereren onder de quasi-neutrale vlag van de WRR.

    Want:

    Minstens twee auteurs van het afgelopen week gepubliceerde WRR-rapport Hoe ongelijk is Nederland? zijn al decennia actief in PvdA-kring

    Dat er nog zes andere auteurs dus niet bij een linkse politieke partij zijn aangesloten, krijgen we uiteraard niet te horen.

    Dat de leden van de WRR worden voorgedragen door de ministerraad en dat de laatste keer dat ‘links’ de grootste regeringspartij leverde nog in de tijd van Kok was, krijgen we uiteraard ook niet te horen.

    En betekent dit dan ook dat we nooit meer een wetenschapper van VVD-huize serieus hoeven te nemen? Geldt dat evenzo voor de ‘historicus’ Patrick van Schie die directeur is van het wetenschappelijk bureau van de VVD? Goed om te weten.

    Steun ons!

    De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

    Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

    ‘Financiële nood maakt mensen racistischer’

    Zo meldt The Independent:

    People unwittingly become more racially aware and less generous towards those of a different skin tone when they feel financially squeezed, according to a study showing how racism thrives in an economic recession.

    A series of psychological tests has revealed the deep-seated prejudices of white people towards black faces when they experience financial pressures resulting from an economic downturn similar to the global crash of 2008.

    When times are hard, people are more likely to judge mixed-race individuals as “black”. Previous research in the US has shown that the more prototypically black a person is judged to be, the more likely they are to be socially excluded, shot when unarmed in police training tests, or sentenced to death after a guilty verdict.

    Foto: Jeroen Mirck (cc)

    De sociaalliberalen van weleer zijn niet meer

    OPINIE - D66 is langzamerhand een klassiek liberale partij geworden, vindt Sjoerd Verest.

    D66 is in the winning mood. In de peilingen staat de partij al maanden boven de twintig zetels en na de gemeenteraadsverkiezingen werden ook de Europese verkiezingen door de democraten glansrijk gewonnen.

    Er moet echter een kanttekening worden geplaatst bij dit succes. Hoewel D66 zich nog altijd steevast neerzet als een progressieve en sociaal-liberale partij die vooruit wil en taboes tracht te doorbreken, lijkt bij de partij soms nauwelijks meer sprake van deze progressieve en sociaal-liberale signatuur. D66 bezigt veelal nog slechts calculerende economische motieven in haar politiek; sociale en zelfs liberale beginselen zijn naar de achtergrond gemanoeuvreerd.

    Vrijheid voor iedereen

    Het progressieve sociaal-liberale gedachtegoed kenmerkt zich door een veranderingsgezinde houding en uit zich in het streven naar persoonlijke vrijheden voor ieder individu, zoals in ethische kwesties of met betrekking tot de vrijheid van meningsuiting. Dat elk mens persoonlijke vrijheden moet kennen, betekent echter niet, zoals de door D66 zo bewonderde sociaal-liberaal J.S. Mill al verwoordde, dat een individu maar ongelimiteerd zijn eigen vrijheid kan najagen.

    De vrijheid van een ander mag door het nastreven van de eigen vrijheid nooit ingeperkt worden. Iedereen moet immers kunnen beschikken over een hoge mate van vrijheid. Dit houdt indirect ook in dat de overheid zich dient in te spannen om een ieder in vrijheid te kunnen laten leven, door bijvoorbeeld een bepaald inkomen te garanderen en het gebruik van onderwijs en zorg voor iedereen toegankelijk te maken. Progressieve sociaal-liberalen staan dan ook niet onwelwillend tegenover de herverdeling van inkomen en sterke sociale voorzieningen die individuele vrijheid mogelijk maken. Tot slot maken sociaal-liberalen zich sterk voor het milieu en bestuurlijke vernieuwing.

    Extremisten ISIS nemen alweer een Iraakse stad in

    En het ziet er naar uit dat de huidige Iraakse staat inmiddels op weinig steun en loyaliteit kan rekenen. Voorbode van een bredere ineenstorting?

    Soennitische strijders, waarschijnlijk jihadisten van de terreurgroep ISIL, zijn woensdag de Iraakse stad Baiji binnengetrokken.

    Volgens ooggetuigen is er weinig weerstand geboden en staan het politiebureau en het gerechtsgebouw in brand.

    In Baiji staat een van de grootste olieraffinaderijen van het land. Die werd bewaakt door 250 man, maar de bewakers hebben kennelijk in overleg met de belagers de benen genomen.

    Burgemeester Apeldoorn informeert inwoners: Volkert van der G. woont in binnenstad

    De Volkskrant:

    Volkert van der G., de moordenaar van politicus Pim Fortuyn, woont in de binnenstad van Apeldoorn. Dat heeft de gemeente bevestigd. Bewoners van het centrum van Apeldoorn zijn door burgemeester John Berends uitgenodigd voor een informatiebijeenkomst vanmiddag om 17.30 uur. De Telegraaf publiceerde vanochtend de brief van de burgemeester waarmee bewoners werden geïnformeerd.

    ‘Ik heb besloten om medewerking te verlenen aan het vestigen van Van der G. in Apeldoorn,’ verklaart Berends in de brief. ‘Ik ben me bewust van de impact van deze beslissing en ik vind het daarom van belang om u, als omwonende, door middel van deze brief van mijn beslissing in kennis te stellen.’ Hij schrijft dat hij rekening heeft gehouden met de openbare orde en veiligheid waar hij als burgemeester verantwoordelijk voor is.

    Ondertussen in Wenen…

    Extreem-rechts bouwt aan een netwerk:

    Op 31 mei vierden in het Weense Stadtpalais des Fürsten Liechtenstein extreem rechtse gangmakers uit Europa en Rusland feest en gaven ze lezingen. […] Eregast op deze zo strikt mogelijk geheim gehouden viering van het Weens Congres van 1814-1815 was de Russische ideoloog Alexandr Doegin. Men sprak in de sjieke entourage, verzorgd door de Russische oligarch Konstantin Malofeev, onder meer over de “satanische” homo-lobby in Europa. Dit schrijft de correspondent in Wenen van de Zwitserse Tages Anzeiger, Bernhard Odehnal, die een dikke pluim verdient voor zijn onthulling. […] Naast Doegin en Malofeev waren onder anderen aanwezig Heinz-Christian Strache van de FPÖ, Volen Siderov van de Bulgaarse partij Ataka, Marion Maréchal-Le Pen en Aymeric Chauprade van Front National en de populaire, bejaarde Russische schilder Ilja Glasunov.

    Vorige Volgende