Kokosnoten en internet

Soms voel ik me net een kokovorist, zo iemand van honderd jaar geleden die van een idealist heeft gehoord dat alle mensen alleen maar kokosnoten moeten eten, en dat de wereld dan een veel gelukkiger oord wordt. En die deze verheven ideologie decennialang in praktijk brengt. En die dan, na al die jaren, ontdekt dat zelfs de idealisten van weleer inmiddels allang aardappelen en biefstuk eten. Wat de kokosnoot is voor de kokovorist, is het internet voor mij. Ongeveer twintig jaar geleden werd het 'wereldwijde netwerk van computers' (zo noemde je dat toen wanneer je er een stukje over schreef, want sommige mensen hadden er nog nooit van gehoord) opengesteld voor particulieren, en ik werd al heel snel gegrepen door de idealen die eraan vast zaten. Gratis kennis voor iedereen die er belangstelling voor heeft! Onbeperkte uitwisseling van informatie! Ieder belangstellingsgebied, hoe klein ook, kan onbeperkt communiceren! Heimelijk geloof ik nog steeds in die idealen.

Bernie Sanders: geld vergiftigt de politiek

Morgen zijn er tussentijdse verkiezingen in de Verenigde Staten van Amerika, en er is nog nooit zoveel geld vanuit het bedrijfsleven en miljardairs gestopt in de campagnes van ‘hun’ kandidaten.

In 2010 bepaalde het Amerikaanse Hooggerechtshof dat het geven van campagnegeld het equivalent is van je mening uiten. Allerlei beperkingen op het geven van campagnegeld konden daarmee de prullenbak in.

Gevolg? Bedrijven als Chevron kunnen nu via zogenaamde super-PACs hele gemeenteraden ‘kopen’. Handig, als je af wil van een lastige gemeenteraad, die je processen aandoet en dwarsligt bij het verlenen van milieuvergunningen over twee van je grootste olieraffinaderijen.

Bernie Sanders is een van de weinige écht progressieve stemmen in de Amerikaanse Senaat. Hij spreekt met Bill Moyers over de corrumperende werking van campagnegelden in de Amerikaanse politiek, en wat de mogelijkheden zijn om een in toenemende mate lethargisch electoraat politiek actief te krijgen.

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022

Midterm 2014 | De strijd om het Huis van Afgevaardigden

ACHTERGROND - Tot op heden hebben we in de serie Midterm 2014 veel aandacht besteed aan de Slag om de Senaat, omdat de senaat erg spannend is en er ook meer op het spel staat, namelijk een volledig door Republikeinen gedomineerd Congres in de laatste twee jaar van Obama’s presidentschap.

Het Huis van Afgevaardigden (435 zetels) is minder spannend. Een jaar geleden, tijdens de nasleep van de sluiting van de federale overheid om Obamacare, waarvan de Republikeinen de schuld kregen, hadden de Democraten goede hoop dat ze het Huis van Afgevaardigden zouden terugwinnen. Maar door de impopulariteit van Obama, de kwakkelende economie, ISIS en Ebola is deze hoop vervlogen.

De kans dat de Republikeinen de comfortabele meerderheid in het Huis van Afgevaardigden zullen behouden wordt door Election Lab van de Washington Post ingeschat op 99%. De kans dat de Democraten de meerderheid terug is dus verwaarloosbaar en puur theoretisch.

De verwachting is dat de Republikeinen zes tot acht Tea Party conservatieven uit zuidelijke kiesdistricten rijker zullen worden. Dat zal het verguisde leiderschap van de Voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, John Boehner, er zeker niet makkelijker op maken. Daarnaast zullen de Republikeinen naar verwachting ook winst boeken in Democratische staten zoals Florida, Californië, Illinois en New York met gematigde Republikeinen. Dit leidt tot een verwachte winst van ongeveer 10 zetels in het Huis van Afgevaardigden.

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022

Midterm 2014 | Kerende kansen in Kentucky

ANALYSE - Kunnen de kansen in Kentucky nog keren voor de Democraten? Hun kandidaat Alison Lundergan Grimes heeft in de Slag om de Senaat nog vier dagen om een groeiende achterstand op de zittende Republikeinse senator Mitch McConnell in te lopen. De Democraten hebben het in Kentucky zwaar: de GOP heeft de afgelopen decennia veel kiezers gewonnen met een cultureel conservatieve agenda en Obama is er extreem impopulair. De Republikeinen verdedigen hun voorsprong met hand en tand en ze doen er voor veteraan McConnell, hun fractieleider in de Senaat, nog een schepje bovenop. Hij bepaalt de agenda van de GOP voor de komende twee jaar in de Senaat en moet dus herkozen worden.

Obama

De Democraten leken de handdoek al vroeg in de ring te gooien. De campagneleiding van de DSCC trok de stekker uit een advertentiecampagne tegen Mitch McConnell. Dat gebeurde vlak nadat Grimes in een debat weigerde te zeggen of ze bij de Presidentsverkiezingen op Obama had gestemd. Het werd door de Republikeinen breed uitgemeten als een voorbeeld van de krampachtige manier waarop Democraten zich van de impopulaire Obama proberen te distantiëren. Grimes wil inderdaad niets met Obama te maken hebben; ze richt haar hele campagne op haar politieke peetvader Bill Clinton, die met zijn zuidelijke roots op meer sympathie kan rekenen in Kentucky.

TV-debat in de Senaatsverkiezingen in Kentucky tussenLundergan Grimes en McConnell

Peilingen

Grimes begon de Senaatsrace als underdog. Ze werd als Kentucky Secretary of State door Clinton naar voren geschoven voor de Democratische nominatie, die ze met enorme overmacht won. Ze had aanvankelijk succes met een sterk lokaal gerichte campagne, maar zodra McConnell in de zomer het gaspedaal indrukte, kreeg hij een voorsprong en liep steeds verder uit. Tot een Bluegrass-peiling begin oktober Grimes toch als winnaar van de Senaatsrace aanwees. De kansen leken te keren. McConnell staat weliswaar op winst in de meeste peilingen, maar zijn voorsprong blijft binnen de foutmarge en veel kiezers twijfelen nog op wie ze zullen stemmen. De DSCC besloot toch weer geld in haar campagne te steken.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Economie van overmorgen

Komend half jaar geven RTL Z journalist Hella Hueck en econoom Robert Went van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) maandelijks op rtlz.nl hun analyse van de economie. De eerste uitkomst van deze samenwerking staat inmidels online. Naar mijn mening een aanrader om te lezen, al was het maar om weer eens te beseffen dat de economische wetenschap meer smaken kent dan de neo-klassieke school die in het Nederlandse debat vaak overheerst.

Vanwege de lengte van het stuk  kan je het stuk misschien beter tot komend weekend laten liggen.

Foto: Ars Electronica (cc)

Kunst op Zondag | Kunstenaarsbands

Bij kunst en rock-‘n-roll wordt al gauw gedacht aan muzikanten die ook schilderen, tekenen of welke vorm van beeldende kunst dan ook maken. Denk aan de schilderijen van Herman Brood, de tekeningen van Patti Smith of de met zijn eigen bloed bespatte doeken van Pete Doherty (voormalig frontman van The Libertines en Babyshambles.

Het verkoopt vaak goed omdat het bekende muzikanten zijn. Veel minder bekend zijn bands die door beeldend kunstenaars worden gevormd en hun kunst integreren in hun optredens. De zogenaamde kunstenaarsbands.

In januari traden een aantal van die bands op in Paradiso. Met onder andere bands die ook te zien en te horen waren op de Triennale van Milaan (2010) en op de Bozar Expo in Brussel (2008).

Kunstenaarsbands bestaan veelal uit één of meer beeldend kunstenaars, die muziek maken een wezenlijk onderdeel van hun beroepspraktijk hebben gemaakt. Soms begonnen als een bandje van kunstacademiestudenten, soms een project van de bandleider, soms als met muziek omlijste performances.

Opvallend is dat er maar weinig rock-‘n-roll bij zit. Veel punk, techno, ambient, indie, soms gecombineerd met folkinvloeden.

ZaZaZoZo, de band van Melanie Bonajo en Joseph Marzolla traden in januari op in Paradiso.

La Chatte is de band van beeldend kunstanaar Stephane Agrillet, multidisciplinaire kunstenaar Vava Dudu en gitarist Nicolas Jorio.

Foto: copyright ok. Gecheckt 11-02-2022

Midterm 2014 |Colorado: ‘war on women’-obsessie kan Democraten nederlaag bezorgen

ACHTERGROND - Colorado is een cruciale staat voor de verkiezingsstrijd tussen de Democraten en Republikeinen om de Senaat. Colorado was sinds 1964 een Republikeinse staat, met uitzondering van 1992 toen ze voor Clinton stemde; Ross Perot gooide toen roet in het eten voor de Republikeinen. Deze Republikeinse zegereeks bij presidentsverkiezingen duurde tot 2008 toen Obama van Colorado een Democratische staat maakte.

Colorado wordt nu vertegenwoordigd door twee Democratische senatoren in Washington DC en kent een Democratische gouverneur. De Democraten zijn mede aan de macht gekomen doordat de Republikeinen rechtser zijn geworden als gevolg van de politieke polarisatie in Amerika. Desondanks is Colorado nog steeds een swing state.

Colorado kent een lange traditie van directe democratie met referenda, volksinitiatieven en recall-verkiezingen voor politieke functionarissen die het naar het oordeel van de kiezers te bont hebben gemaakt. Twee senatoren van de staat Colorado – niet te verwarren met de senaat in Washington DC – zijn afgezet met een speciale verkiezing vanwege een te vergaande beperking van het vrij wapenbezit. De legalisering van de productie en verkoop van softdrugs in Colorado sinds 1 januari van dit jaar, is tot stand gekomen na een volksinitiatief.

Colorado kent sinds 2009 een door de staat erkend partnerschap tussen homoseksuelen. Ook kent Colorado als gevolg van een uitspraak van het Hooggerechtshof van 6 oktober 2014 het homohuwelijk. Colorado staat te boek als een liberale staat. Daarentegen kende Colorado in 2010 op het hoogtepunt van de Tea Party wel één van de grootste Tea Party bewegingen in heel Amerika.

De strijd om de senaatszetel gaat tussen de Republikeinse uitdager Cory Gardner, lid van het Huis van Afgevaardigden, en senator Mark Udall. Udall is lid van de inlichtingencommissie van de senaat en is een scherp criticus van een in het geheim opererende overheid, de immense spionagepraktijken door de NSA en Guantánamo Bay.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

De nieuwe kinderarbeid?

Voor Billy Elliot, de nieuwe musical van Joop van der Ende wordt door de arbeidsinspectie een flinke uitzondering gemaakt op de inzet van kinderen.

Niet alleen ligt het aantal uitvoeringen dat ze mogen doen boven de wettelijke norm, maar ook de repetities – die ook onder arbeid vallen – worden niet meegeteld. Onder het mom van “training”. Want ja, een commerciële musical is belangrijker dan een wet tegen kinderarbeid handhaven.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

KORT | Unifilmonument

tyre_unifil_monument1
 
Vlakbij het hotel waar ik gisternacht sliep, staat dit monumentje, met daarop de namen van de mensen die om het leven zijn gekomen bij hun werkzaamheden voor UNIFIL, de VN-strijdmacht die de rust aan de grens tussen Israël en Libanon moet garanderen.

Alleen 209 namen. Geen strijdbare opschriften die van alles roepen. De namen zijn genoeg om de betekenis te laten inzinken. De rest is franje.

Closing Time | Bela Lugosi’s Dead

Om nog maar even in griezelsferen te blijven: in 1979 maakte de Britse post-punkband Bauhaus hun debuut met ‘Bela Lugosi’s Dead’, een ode aan de acteur die Graaf Dracula in 1931 het imago voorzag zoals we dat allemaal kennen: chic, gesoigneerd, charmant en mysterieus.

Bela Lugosi’s Dead wordt algemeen beschouwd als de oorspronkelijke gothic rock plaat.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Vorige Volgende