De SP is allang geen maoïstische partij meer. De afgelopen vijftien jaar zijn de standpunten van de partij en haar kiezers echter behoorlijk stabiel gebleven, signaleert Matthijs Rooduijn. Afgelopen weekend was het precies 25 jaar geleden dat de Berlijnse Muur viel. Betekent de ‘overwinning’ van het kapitalisme destijds dat het radicaal linkse gedachtegoed helemaal is verdwenen? Nou, nee. De aan het bizarre grenzende aandacht die er vorige week was voor de komst van Thomas Piketty, en de daar mee samenhangende discussies over radicale inkomens- en vermogensherverdeling geven mooi weer dat de radicaal linkse geluiden in ons land allesbehalve verstomd zijn. Het duidelijkste voorbeeld dat radicaal links alive and kicking is, is natuurlijk het electorale succes van de SP de afgelopen decennia. In 1994 kwam de partij met twee zetels in de Tweede Kamer. Dit aantal heeft de SP langzaam weten uit te breiden tot 25 zetels in 2006. In 2010 en 2012 wist de partij vijftien zetels te bemachtigen, en nu schommelt de partij in de peilingen rond de twintig zetels. Maar hoe radicaal is de SP eigenlijk nog? Zijn de partij en haar kiezers met de jaren niet steeds gematigder geworden?
De immigratiedienst IND gaat de Eritrese Jonas (22) uitzetten naar Italië. Zijn vader, broers en zus wonen in Nederland. Hoezo humaan asielbeleid?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
COLUMN - Straf geven als iemand liegt of iets anders doet wat niet ‘mag’, daar ben ik niet zo van. Soms, als het echt nodig is, als niets helpt, als iemand de consequenties van bepaald gedrag moet ervaren, doe ik het. Maar eerst leg ik, soms met engelengeduld, uit waarom ik iets niet accepteer, welk gedrag ik wil zien, waaróm en wat het de ander oplevert.
Als ik vraag of je je tanden hebt gepoetst, vraag ik dat omdat ik hoop dat je nog lang een sterk gebit houdt. Als ik vraag naar je huiswerk, dan vraag ik dat omdat ik hoop dat je goede cijfers krijgt en later kan worden wat je wilt. En vind je je huiswerk moeilijk, dan helpen we je. Het klinkt misschien idealistisch, maar negen van de tien keer werkt het. Gelukkig denken mijn collega’s er ook zo over. Beloon een kind en stimuleer goed gedrag.
Ismael, die vaak loog, hebben we de keren dat hij wél eerlijk was beloond. Niet met iets tastbaars, maar met een compliment en een aai over zijn bolletje. Niet te wild natuurlijk, want dan ‘ging zijn kuif door de war’. Na ieder compliment zag je hem bijna letterlijk groeien.
Zo gaan we ook om met de tienjarige Sven. Ook hij loog vaak. Over tanden poetsen, over snoepjes stelen, over douchen, over schoon ondergoed aantrekken. Het heeft zijn reden. Bij ieder foutje dat hij bij zijn stiefvader maakte, werd het er letterlijk uitgeslagen. Zodra ik maar vroeg ‘heb je…’, dook hij ineen. De angst voor onze reactie verdween gelukkig snel toen hij merkte dat wij niet slaan. Maar het liegen bleef.
ACHTERGROND - Werkgeversorganisaties proberen via de VN het stakingsrecht wereldwijd te ondergraven.
‘Clash tussen werkgevers en werknemers legt de arbeidsorganisatie van de VN lam’ viel vandaag in de Volkskrant te lezen.
Er blijkt sinds 2012 een hoogoplopend conflict te bestaan tussen vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers binnen de International Labour Organisation (ILO), het lichaam van de VN dat zich met zaken als arbeidsrecht bezighoudt.
Hoewel tientallen jaren onomstreden binnen de organisatie, vinden de werkgevers dat de tijd is gekomen om het stakingsrecht aan te pakken:
Tientallen jaren leek overeenstemming te bestaan over het stakingsrecht. Boekenkasten vol documenten van de ILO zelf bevestigen het: het stakingsrecht leek diep geworteld in de arbeidsorganisatie. ‘Maar dat is alleen maar interpretatie door de experts van de ILO’, zegt de Deen Jørgen Rønnest, voorzitter van de werkgeversfractie in de ILO.
De Volkskrant weet verder te melden dat het conflict is ontstaan doordat ‘een vakbondsman’ tegenwoordig de scepter zwaait bij de ILO:
Tientallen jaren werkte de internationale arbeidsorganisatie goed. Maar sinds een vakbondsman aan het hoofd staat van de ILO, sputteren de werkgevers tegen. Ze vrezen dat het stakingsrecht veel te veel wordt opgerekt.
Helaas slaat de Volkskrant met deze interpretatie de plank volledig mis. Werkgevers willen namelijk niet voorkomen dat het stakingsrecht ’te veel wordt opgerekt’. In plaats daarvan willen ze volledig van dit recht af. En dat is nogal een verschil.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
No, I think you have to earn your way into politics. I don’t think that anything is ever given to you.
Aldus George W. Bush, zoon van President George H.W. Bush, kleinzoon van Senator Prescott S. Bush.
ACHTERGROND - Zo blijkt uit een verkenning van Forum, Instituut voor multiculturele vraagstukken, getiteld: Nederlandse moslimjongeren en de Arabische Herfst.
Het opvallendste gegeven: jongeren van Turkse afkomst zijn vóór democratie, tegen het kalifaat dat door IS werd uitgeroepen, maar tegelijkertijd ook – met een bijzonder grote meerderheid – vóór de gewapende strijd van islamistische, antidemocratische strijdgroepen, waaronder IS, tegen Assad.
Met andere woorden, het lijkt erop dat hun houding min of meer overeen komt met de prevalerende houding (onder soennieten) in Syrië zelf: Assad is zo erg dat iedereen die tegen hem vecht goed en prijzenswaardig werk doet.
Het meest zorgwekkend: maar liefst tachtig procent van de ondervraagde jongeren van Turkse afkomst is het oneens of zelfs zeer oneens met de stelling: ‘Het geweld dat deze [Syrische] strijdgroepen gebruiken tegen niet-gelovigen of andersgelovigen vind ik verkeerd.’
Misschien wel omdat jongeren van Turkse afkomst goed doorhebben dat de strijd in Syrië in wezen een sektarische strijd is van alawieten tegen soennieten (de slogan van het conflict is dan ook: ‘Christenen naar Beiroet, alawieten naar het graf’). In die context is geweld tegen andersgelovigen onvermijdelijk.
Ter vergelijking: slechts veertien procent van de ondervraagde jongeren van Marokkaanse afkomst was het (zeer) oneens met de stelling ‘Het geweld dat deze [Syrische] strijdgroepen gebruiken tegen niet-gelovigen of andersgelovigen vind ik verkeerd.’
COLUMN - In Trouw stond dit weekend een lezenswaardig interview met Adrian Hart die van mening is dat antiracisten racisme in stand houden. Door alles wat aan afkomst of huidskleur refereert in de taboesfeer te trekken, vestig je onnodige aandacht op de verschillen en geef je een samenleving niet de kans om op een natuurlijke manier met die verschillen om te leren gaan. Wanneer iets van bovenaf opgelegd wordt, dan roept dat weerstand op.
Dat laatste lijkt mij ook hét probleem in de zwartepietendiscussie: er is een culturele elite die bepaalt wat iedereen moet denken en die definieert wie en wat er wel of niet deugt. En of ze daar nu wel of geen gelijk in hebben: dat roept aversie op.
Echter, waar de verontwaardiging aanvankelijk breed gedragen werd door het overgrote merendeel van het volk, merk ik in mijn omgeving dat de weerstand steeds verder aan het afnemen is en dat de schare die vindt dat Zwarte Piet moet oprotten naar het Land der Vergetelheid met de dag groeit. Dat is niet zozeer te danken aan de antizwartepietenlobby, maar juist aan de fanatieke verdedigers van de zwarte kindervriend. Zag ik vorig jaar nog achter die zwarte schmink een goedbedoelende vrijwilliger die niet begrijpt wat hij fout doet en die probeert vast te houden aan iets wat hem dierbaar is, inmiddels zie ik een provocateur. Of zelfs een racist.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Want de politie doet ook mee:
The seminars offered police officers some useful tips on seizing property from suspected criminals. Don’t bother with jewelry (too hard to dispose of) and computers (“everybody’s got one already”), the experts counseled. Do go after flat screen TVs, cash and cars. Especially nice cars.
In one seminar, captured on video in September, Harry S. Connelly Jr., the city attorney of Las Cruces, N.M., called them “little goodies.” And then Mr. Connelly described how officers in his jurisdiction could not wait to seize one man’s “exotic vehicle” outside a local bar.
“A guy drives up in a 2008 Mercedes, brand new,” he explained. “Just so beautiful, I mean, the cops were undercover and they were just like ‘Ahhhh.’ And he gets out and he’s just reeking of alcohol. And it’s like, ‘Oh, my goodness, we can hardly wait.’ ”
Mr. Connelly was talking about a practice known as civil asset forfeiture, which allows the government, without ever securing a conviction or even filing a criminal charge, to seize property suspected of having ties to crime. The practice, expanded during the war on drugs in the 1980s, has become a staple of law enforcement agencies because it helps finance their work. It is difficult to tell how much has been seized by state and local law enforcement, but under a Justice Department program, the value of assets seized has ballooned to $4.3 billion in the 2012 fiscal year from $407 million in 2001. Much of that money is shared with local police forces.
ACHTERGROND - Het geld bij de instelling waar ik 12 tot 14 uur per week werkte was op. Er restte niets anders dat mijn werkgever en ik uit elkaar gingen. In goede harmonie, dat wel; geen gouden handdrukken, maar wel oprechte waardering voor wat ik de afgelopen jaren had gedaan.
Daarmee was ik parttime werkloos met recht op een WW-uitkering voor drie jaar en twee maanden. Met 58 jaar op de teller is het vinden van een andere baan geen eenvoudige opgave.
Gelukkig is er het UWV. Wie in de WW belandt, is daar automatisch cliënt. Je merkt dan al snel dat het UWV er een merkwaardige manier van afspraken maken en communiceren op nahoudt. Zij stellen een dag en tijdstip vast en als cliënt krijg je dan een ‘bevestiging afspraak’. Ik weet niet beter dan dat je een afspraak met zijn tweeën maakt. Maar bij het UWV gaat men er blijkbaar van uit dat je als WW’er de hele dag niets te doen hebt en dus ieder moment oproepbaar bent.
Deze ‘bevestiging van afspraak’ gaat altijd vergezeld van de afsluitende mededeling dat het niet verschijnen gevolgen heeft voor de uitkering.
Na drie maanden krijg ik van mijn ‘werkadviseur’ een dergelijke ‘bevestiging van afspraak’. Of ik op het ‘werkplein’ van het UWV-werkbedrijf wil verschijnen. Daar word ik aangemeld voor de training ‘Succesvol naar werk’.
Iedereen boven de 50 jaar (voorheen 55) krijgt dit vriendelijk doch verplicht aangeboden.
Een ambitieus plan waarbij China’s uitstoot in 2030 niet meer groeit, en de VS 26% tot 28% minder uitstoot dan in 2005. Nu de Republikeinen zowel het Huis als de Senaat in handen hebben is het de vraag natuurlijk in hoeverre dit een dode letter is, en in hoeverre China dit weet. En zelfs als het doorgaat, dan nog rijst de vraag of “politiek ambitieus” ambitieus genoeg is.
Jaja, Riders on the Storm, Light my Fire en zelfs People are Strange komen nog wel eens voorbij op de radio, maar wist u dat The Doors veel meer te bieden hadden?
Ik kwam Crystal Ship destijds tegen op een schandelijk ondergewaardeerd coveralbum van Duran Duran, en was meteen verkocht.
Veel chemische bedrijven in de regio Rotterdam-Rijnmond nemen het nog steeds niet zo nauw met de veiligheids- en milieueisen.
Dat blijkt uit een promotieonderzoek van criminologe Marieke Kluin van de TU Delft. De bedrijven zijn roekeloos, calculerend of schieten tekort. […]
Tien van de vijftien onderzochte bedrijven faalden. Vier van de vijftien worden in de studie calculerend genoemd.
Deze ondernemingen doen moedwillig niets meer aan veiligheid en milieu dan strikt noodzakelijk is, geven er vrijwel geen geld aan uit en hebben lak aan de autoriteiten, totdat die voor de deur staan. Dan ondernemen ze wel actie.
Zes bedrijven plaatst de onderzoekster in de categorie roekeloos, omdat die ondernemingen de regels niet kennen, onbekwaam zijn of het belang van veiligheidsregels niet zien.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
