Hoewel elementen uit George Orwells 1984 werkelijkheid zijn geworden, ligt de dystopie Brave New World misschien nog wel dichter bij de huidige situatie. Matthijs Pontier van de Piratenpartij Amsterdam vraagt zich af of we ons door deze boeken kunnen laten inspireren om de samenleving anders vorm te geven. 1984: de totalitaire surveillancestaat In de een totalitaire staat van George Orwells 1984 volgt 'Big Brother' alle stappen die burgers zetten via cameratoezicht dat reikt tot in de huiskamer. Constante oorlog is een doel op zich geworden en wordt gebruikt om dergelijke vrijheidsinperkingen te rechtvaardigen. De bevolking wordt gemanipuleerd door vergaande censuur. Via doublespeak krijgen woorden een andere betekenis, die Big Brother beter uitkomt: War = Peace en Freedom = Slavery. Er zijn duidelijke parallellen met de huidige situatie. Niet voor niets deelt de Piratenpartij flyers uit met de leus '1984 was not supposed to be an instruction manual'. Waar 1984 waarschuwde voor een totalitaire staat die leek op de communistische Sovjet-unie, lijken we nu in een tijd van ongebreideld kapitalisme dezelfde mensenrechtenschendingen te ondergaan.
We blijven nog even in Latijns-Amerikaanse sferen, deze keer met Bomba Estéreo uit Colombia. Opnieuw exotische hiphop, maar nu met een lekkere one drop erin. Ook leuk, zeker op de vrijdag: Pump up el jam.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
ELDERS - Portugal krijgt nu hopelijk toch een linkse regering en kan dan laten zien dat Europa ook langs een andere weg uit de crisis kan komen.
President Cavaco Silva van Portugal neemt er de tijd voor. Vorige week is zoals verwacht de rechtse minderheidsregering van Passos Coelho na een week gevallen. Nu zou Cavaco Silva de socialistische leider Costa moeten benoemen als nieuwe kabinetsformateur. Costa heeft samen met het Linkse Blok en de Communisten de meerderheid in het parlement en deze drie partijen hebben na de verkiezingen een overeenkomst voor samenwerking gesloten. Als Cavaco Silva de verkiezingsuitslag van 4 oktober serieus neemt zou hij nu dan toch Costa de opdracht moeten geven na die bizarre omweg van een minderheidsregering die in feite al gevallen was voordat ze aantrad. Maar de president vreest voor de gevolgen van een links beleid. Hij zou zelfs een extra-parlementair zakenkabinet van Passos Coelho overwegen in afwachting van nieuwe verkiezingen.
Cavaco Silva’s vrees wordt gevoed door commentaren in de Europese pers die waarschuwen voor instabiliteit, conflicten en ingrijpen van Brussel. Typerend is de opening van Reuters analyse van de situatie in Portugal:
In the Portuguese town of Almada, Communist activists are handing out leaflets that bear the hammer-and-sickle logo and triumphantly proclaim: “Government destroyed, victory for the workers’ struggle”. It seems like a throwback to a bygone era.
In de linkse coalitie hebben de socialisten van Costa de overhand. Ze willen graag hun betrouwbaarheid aantonen. “We zijn met onze partners een gematigd programma overeengekomen”, zegt Joao Galamba, een van de socialistische parlementsleden. “We houden rekening met financiële beperkingen en met onze Europese partners.” Woensdag sprak Costa met enkele bankiers. “Ik vertrouw er op dat de socialisten zich verantwoordelijk opstellen en de financiële stabiliteit kunnen garanderen, ” zei Fernando Ulrich van Banco PBI. Mário Centeno, die genoemd wordt als nieuwe minister van Financiën probeert de financiële sector ook gerust te stellen met zijn uitspraak dat een nieuwe linkse regering zal blijven voldoen aan de budget-regels in de eurozone. Maar de marges zijn smal, schrijft de Financial Times. Het kan zo weer fout gaan met die communisten en Syriza-adepten.
Costa zag aanvankelijk niets in samenwerking op links, maar hij heeft er uiteindelijk toch voor gekozen zijn verkiezingswinst op een links, sociaal programma niet te verkwanselen door moeizame compromissen te sluiten met de weinig flexibele oude regering. Daar kunnen zijn sociaaldemocratische collega’s elders nog wat van leren. Het linkse blok en de communisten zullen niet met ministers aan de regering deelnemen. Ze hebben in ruil voor hun steun aan een nieuwe regering wel bereikt dat het socialistische programma op een groot aantal punten is aangepast, zoals het terugdraaien van de privatisering, het beëindigen van de korting op salarissen en pensioenen en een substantiële verhoging van het minimumloon. De socialisten zullen het bepaald niet makkelijk krijgen als ze gaan regeren. Ze moeten zowel hun linkse partners als de rest van Europa te vriend houden.
COLUMN - Essayist Paul Cliteur heeft ooit in volle ernst beweerd dat gelovigen die zich op de bijbel beriepen, dat consequent moesten doen. Je kon niet op het ene moment een tekst letterlijk nemen en op het andere moment van een andere tekst zeggen: ‘maar dat is figuurlijk bedoeld’. Gelovigen – aldus Cliteur – moesten de bijbel met één maat meten. Dat is een volslagen idiote gedachte.
De meeste lieden die een bijdrage aan de bijbel hebben geleverd, hadden geen idéé dat hun verhalen daar ooit in terecht zouden komen. Zij hebben geput uit een zee van verhalen die er in het Midden Oosten al was, hebben die verhalen overgenomen, bewerkt, er tegen gepolemiseerd, ze verwerkt in andere verhalen, ze omgedraaid, er naar verwezen en eraan toegevoegd. Ze hebben er geschiedenis, horror, liefdespoëzie, geestelijke liederen, filosofische bespiegelingen, bouwvoorschriften, tragedies, theologische verhandelingen, cabaretteksten en doodsaaie lijsten en opsommingen mee geschreven en die weer aan de zee van verhalen toegevoegd. Bijbelverhalen hebben vele doelen en nog veel meer literaire en andere taalkundige middelen. De taal van de bijbel kent vele maten, en moet dus ook zo gelezen worden.
Wij leven in een moderne maatschappij waarin zaken als helder formuleren wat je bedoelt, je éénduidig uitdrukken, zeggen wat je denkt, consequent nadenken en specifiek, meetbaar, aantoonbaar, realistisch, transparant en controleerbaar zijn, gelden als heel belangrijk. Zo mogelijk nog belangrijker is de gelijkschakeling van de begrippen ‘waar’ en ‘aantoonbaar feitelijk correct’. Dat is een bij uitstek ‘modern’ denkraam, zonder meer nuttig, maar volstrekt ongeschikt voor het begrijpen van de taal van antieke religieuze teksten. Die ene maat van Paul Cliteur is hopeloos nieuwerwets en veel te beperkt om die zee van verhalen te bevatten.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Verrassing: het soort mensen dat geschikt is om op laffe afstand grote aantallen onschuldige mensen te liquideren met vliegende doodsrobots blijkt niet van het type Albert Schweitzer.
Vier voormalige dronepiloten – in een persconferentie, een open brief en een interview – doen een boekje open over de cultuur op de werkvloer van Obama’s Murder Inc. Het woord ‘werkethiek’ blijkt nergens minder op zijn plaats.
Onder invloed van drank en drugs worden er op afstand kinderen vermoord, die men dan doodleuk aanduidt als “fun-sized terrorists”; waarvan gezegd wordt dat het leven, zoals als het gras, gekortwiekt dient te worden voordat het onhandelbaar wordt.
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Keiharde aanpak van terrorisme op het Arabisch schiereiland:
A Palestinian poet and leading member of Saudi Arabia’s nascent contemporary art scene has been sentenced to death for renouncing Islam.
A Saudi court on Tuesday ordered the execution of Ashraf Fayadh, who has curated art shows in Jeddah and at the Venice Biennale. The poet, who said he did not have legal representation, was given 30 days to appeal against the ruling.
Dat overbodige tussenzinnetje “until he was dead” is ook mooi, maar let vooral op z’n gezichtsuitdrukking meteen nadat-ie zegt:
I would give him the death sentence, and I would prefer to see him hanged by the neck, until he was dead, merely than electrocuted.
Via hier, waar ook meer context staat. En lees eventueel ook dit over waarom Snowden de schuld geven voor de aanslagen in Parijs een onzinnige voorstelling is.
Zanger Armand overleden. Onder andere bekend van “Ben ik te min“
Nu.nl onderzocht alle huizenverkopen rond azc’s sinds 2000 en concludeert: maakt niks uit voor huizenprijzen, niet voor verkooptijd en ook niet voor criminaliteit in de buurt. Veelzeggend citaat:
Navraag onder makelaars uit verschillende delen van het land wijst uit dat ook 83 procent van hen denkt dat huizen minder waard worden bij de komst van een azc. Opvallend is dat dit alleen geldt voor makelaars die nog nooit hebben bemiddeld bij de verkoop van een huis in de buurt van een opvanglocatie. Van de makelaars die al wel woningen verkochten in de buurt van een azc gaf slechts 14 procent aan dat het azc van invloed is geweest op de verkoopprijs.
Dit is het Sargasso-café van donderdag 19-11-2015. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Geen idee hoe je bovenstaand nummer zou moeten classificeren. De basis is hiphop, met Latijns-Amerikaanse en Arabische invloeden. Ana Tijoux is een Chileens-Franse muzikante, die voor deze gelegenheid samenwerkt met de Brits-Palestijnse Shadia Mansour.
Er is vaker kritiek op het gebrek aan politieke neutraliteit en wetenschappelijke integriteit. Follow the money vat het hier echter wel heel mooi samen.
Stel dat een buitenaards wezen de Nederlandse economie wil leren kennen met CPB-rapporten. Dan zou het denken dat publieke schulden een groot probleem zijn en private schulden niet, dat klimaatverandering en de euro lucratief zijn. En het zou niet weten dat Nederland wereldkampioen hypotheekschulden is of dat bankiers de ambtenaren van het Ministerie van Financiën in hun zak hebben.