Onnadenkende helden

Helden denken meestal niet erg goed na voor ze hun heldendaad verrichten - denk aan de man die de Joodse supermarktklanten in een koelcel verstopte, of de militairen die vorig jaar in de Thalys een terrorist overmeesterden. Dat zegt de held vaak ook zelf, in het interview achteraf: “Voor ik het wist dook ik al het water in” (zie dit artikel over wat medaillewinnaars zeggen over snel beslissen). Een beetje heldendaad is gevaarlijk. Een onnadenkende held loopt dus het risico zijn of haar leven te wagen voor iets wat niet de moeite waard is. Waarom denkt een held niet even na van tevoren? En vooral: hoe komt het dat mensen die onnadenkend risico’s nemen niet allang uitgestorven zijn?

Door: Foto: copyright ok. Gecheckt 09-02-2022
Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Leden

, door

Politieke partijen kampen, net als kerkgenootschappen en sportverenigingen, al jaren met teruglopende aantallen actieve leden. Daar staat tegenover dat er steeds meer actieve niet-leden zijn die vol passie hun misnoegen uiten over al dan niet vermeende matige prestaties van die partijen/kerken/clubs. Wanneer je daar dan als actieve burger iets van zegt in de sfeer van ‘ga zelf eens wat doen dan’, ben je “de elite”, die zich vervreemd heeft van “het volk”.

Als actief lid van zowel een partij als een kerk behoor ik tot een soort dubbele elite, wiens minachting voor het klootjesvolk welhaast mythische proporties moet bereiken. Zelf vind ik van niet, maar dat is ongetwijfeld ook een vorm van arrogantie. Mijn enige kans om nader tot het volk te komen is alles uit mijn handen laten vallen en voortaan vanaf de zijlijn luidruchtig commentaar leveren.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Waan van de dag

Bernie Sanders en Donald Trump winnen voorverkiezingen New Hampshire

, door

Sanders wist 130.000 binnen te halen en is daarmee de populairste Democratische kandidaat, zo lees ik op Twitter. Trump slaagde erin 87.000 Republikeinse kiezers achter zich te scharen, en revancheert zich daarmee voor zijn verlies van Ted Cruz in Iowa.

De geschiedenis leert dat kandidaten die de voorverkiezingen in Iowa en New Hampshire winnen, uiteindelijk vrijwel altijd de nominatie in de wacht slepen.

Vooral jongeren en niet-gebonden kiezers geven de voorkeur aan Bernie Sanders boven Hillary Clinton. We zien daarmee een vergelijkbare beweging in de VS als in Engeland, waar de stevig linkse Jeremy Corbyn schijnbaar vanuit het niets tot aanvoerder van de Labour-partij werd gekatapulteerd.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Regeren, Revolte, en Wilders’ “Recht van de grootste”

, door

Onderzoek toont aan dat het niet vanzelfsprekend is dat de grootste partij ook in de regering komt, schrijft universitair hoofddocent in Politieke Wetenschappen aan de Universiteit van Amsterdam Tom van der Meer op Stuk Rood Vlees.

Op 30 januari verscheen een interview met Geert Wilders (PVV) in de NRC, waarin hij letterlijk liet optekenen: “Als ik straks de grootste ben en andere politici willen niet met mij samenwerken, dan zullen de mensen dat niet accepteren. Dan komt er een revolte. Wij laten dat niet gebeuren.” Op 1 februari herhaalde hij dat nog eens voor de NOS.

In reactie op Wilders is al vaak geschreven dat de democratie geen recht van de grootste kent. Het gaat er immers om welke regering kan rekenen op de steun van een meerderheid in het parlement. En een meerderheid, daar is Wilders zelfs in de peilingen met zijn 27 zetels (I&O Research) tot 42 zetels (peil.nl) nog ver van verwijderd. Bovendien stelde diezelfde Geert Wilders op 10 januari op Twitter zelf pontificaal en onvoorwaardelijk niet te zullen samenwerken met de VVD van Rutte. Inderdaad, de partij die momenteel de grootste is in het parlement.

Hoewel formeel geen recht van de grootste is vastgelegd in de wet, wordt vaak de suggestie gewekt dat er de grootste partij in de praktijk wel degelijk extra privileges krijgt. De laatste jaren is er bijvoorbeeld in de verkiezingscampagnes bij strategische stemmers ingehamerd dat de grootste partij de coalitieonderhandelingen zal leiden en de premier zal leveren. Dat leidde tot tweestrijdjes als tussen Kok en Bolkestein (1998), Balkenende en Bos (2003, 2006) en Rutte en Samsom (2012).

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Afdaling in de hel

, door

RECENSIE - kershaw-afdaling-in-de-helIan Kershaw heeft zijn sporen als historicus ruimschoots verdiend. Zijn twee delen Hitler-biografie (‘Hoogmoed’ en ‘Vergelding’) werden bestsellers, en terecht. Ze toonden een auteur op de toppen van zijn kunnen. Kershaw is geen meeslepend stilist, geen auteur op zoek naar het treffende detail, maar wél iemand die de grote lijnen bewaakt en de lezer vakkundig mee loodst. Maar blijkbaar was dat dubbelsucces hem nog niet genoeg.

Nu ligt er het eerste deel van een nieuw tweeluik, gewijd aan de geschiedenis van Europa van de Eerste Wereldoorlog tot nu. Een ‘Afdaling in de hel’, gevolgd (het tweede deel, dat start in 1949, moet nog verschijnen) door een opmerkelijke verrijzenis uit de as van twee wereldoorlogen.

Het is bekend terrein voor Kershaw, en uit alles blijkt dat hij geen enkele moeite heeft om zijn verhaal te vertellen. Ook al heeft ‘1914’ een ruime voorgeschiedenis, Kershaw vat de oorzaken van de Grote Oorlog helder samen en verdeelt de schuld voor de catastrofe op de inmiddels bekende wijze: iedereen krijgt een deel, maar Duitsland nét iets meer. Dat is de consensus sinds enige jaren. We hoeven van Kershaw geen eigenzinnige opvattingen te verwachten. Van de loopgraven tot Hirosjima, van Verdun tot Stalingrad, niets ontbreekt, niets krijgt te weinig of te veel ruimte. Een prestatie.

Lezen: Venus in het gras, door Christian Jongeneel

Mededeling

Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.

Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.

Waan van de dag

SG-café dinsdag 09-02-2016

, door

Dit is het Sargasso-café van dinsdag 09-02-2016. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.

Foto: Opgelet, onderstaande tekst kan sporen van ironie bevatten

KRAS | Benoemen en demoniseren

, door

De PVV is een fascistische partij. GroenLinks overigens ook. Moslims hebben een achterlijke cultuur. Nederlanders zijn hypocriete egoïsten die zelf liever geen Syriërs willen toelaten, maar bijkans ontploffen van morele verontwaardiging als Turkije het na twee miljoen vluchtelingen even genoeg vindt. Wie zegt dat Pegida een neonazistische beweging is, is een vijand van de vrijheid van meningsuiting.

Benoemen en demoniseren zijn twee woorden voor hetzelfde fenomeen, namelijk lelijke dingen over andere groepen mensen zeggen, een kunst die in Nederland goed beheerst wordt. Het bestaan van twee woorden geeft al weg dat er tussen zender en ontvanger niet gecommuniceerd wordt. Het lucht op, maar het maakt nooit indruk.

Waan van de dag

Frankrijk verankert wetgeving noodtoestand in grondwet

, door

In Frankrijk is al sinds de aanslagen in Parijs, midden november, de noodtoestand van kracht.

Dat houdt onder meer in dat de politie lukraak invallen bij mensen thuis kan doen, individuen zonder tussenkomst van de rechter een vorm van huisarrest opleggen, websites uit de lucht halen en wat dies meer zij.

Eind februari loopt de volgende termijn van de noodtoestand af, al wordt verwacht dat het parlement deze wederom zal verlengen.

Closing Time | Areti Ketime

, door

Areti Ketime is een Griekse zangeres van het betere levenslied. De hele wereld kon haar horen toen ze in 2004 optrad tijdens de openingsceremonie van de Olympische Spelen in Athene. In bovenstaand nummer werkt ze samen met Stefan Hantel, een Duitse producer met roots op de Balkan, die er een net wat meer eigentijdse draai aan geeft.

Waan van de dag

Woordvoerders Clinton dicteren journalisten hoe die over haar moeten schrijven

, door

Hoe krijg je als journalist het makkelijkst toegang tot politici? Laat hun persvoorlichters dicteren hoe je je artikelen moet schrijven.

Gawker wist via de Amerikaanse variant van de WOB-procedure de hand te leggen op een aantal emails tussen woordvoerders van Hillary Clinton en journalisten van onder andere Politico en The Atlantic. Die dateren nog uit de tijd dat Clinton minister van Buitenlandse Zaken was, maar het geeft desondanks een aardig kijkje in de keuken van Clintons media-apparaat.

Waan van de dag

Respectloze hond

, door

BRIEF - Vind van Lodewijk Asschers politiek wat je wilt, maar deze open brief aan de reageerder (sic) is briljant.

Quote du Jour

Quote du Jour | Genocide

, door

“Sinds 1994 is de factor eigenbelang steeds doorslaggevender geworden. Daar komt bovenop dat de strijdende partijen nog meedogenlozer zijn geworden en zich nog minder gelegen laten liggen aan internationale conventies of wetten. Zij zijn degenen die anno 2016 het initiatief in handen hebben. Dus nee, we staan er niet beter voor dan 21 jaar geleden.”

Roméo Dallaire, voormalig VN-commandant in Rwanda en nu activist tegen kindsoldaten, ziet de wereld steeds apatischer reageren op genocide. De landen die het voortouw zouden moeten nemen, in bijvoorbeeld Syrië, kijken liever de andere kant op.

Vorige Volgende