Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Media moeten hun verhaal kunnen illustreren
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag Alexander Pleijter, als wetenschappelijk docent ‘journalistiek en nieuwe media’ verbonden aan de Rijks- universiteit Groningen. Dit artikel verscheen eerder op zijn eigen weblog.

Vorige week vrijdag verbood de rechter Peter R. de Vries om de beelden uit te zenden van serie- moordenaar Koos H. die met een verborgen camera waren gemaakt. De Vries lapte het verbod aan zijn laars, met als gevolg dat hij vermoedelijk een dwangsom zal moeten betalen. De dagen na de uitzending van de beelden besteedden ook andere programma’s er aandacht aan. Het NOS Journaal en Nova zonden ook enkele fragmenten van de ‘verboden’ beelden uit. Wat bij mij de vraag opriep: zijn die programma’s dan ook in overtreding en moeten zij straks ook die dwangsom betalen? Dus deed ik navraag bij Wouter Hins, bijzonder hoogleraar mediarecht aan de Universiteit Leiden: “Dat de media hun bijdrage aan het maatschappelijk debat willen illustreren met een enkel beeld is op zichzelf te rechtvaardigen.”
Hins legt uit dat het in deze kwestie gaat om een botsing van grondrechten: de vrijheid van meningsuiting en het recht op privacy. “Dat eist een belangen- afweging, waarbij een rol speelt of de informatie voor het eerst openbaar wordt gemaakt of dat het een herhaling betreft van een eerdere publicatie.”
Is dat gebleken uit eerdere zaken?
het Saillant | Hulp bij zelfdoding

Er moeten speciale huizen komen waarin mensen geholpen kunnen worden bij zelfdoding. In deze ‘besluithuizen’ krijgen mensen begeleiding en advies van deskundigen, die hen natuurlijk proberen te bewegen om het leven niet op te geven, maar die uiteindelijk hun wens respecteren om te sterven, en hen assisteren bij de uitvoering van hun wens.
De Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie (NVvP) adviseert haar leden om patiënten met een nadrukkelijke zelfmoordwens de straat op te sturen zodat ze daar zelf een einde aan hun leven kunnen maken. Dit kan natuurlijk niet. Zo’n advies heeft iets weg van een biljartstoot over de band om de politiek (die helemaal geen zin heeft om het erover te hebben?) tot een uitspraak te dwingen. Maar als je dan denkt aan de 200 mensen die per jaar in Nederland voor de trein springen dan kan zo’n NVvP-richtlijn echt niet.
Maar we kunnen ook niet zeggen dat mensen geen zelfmoord mogen plegen. Los van het feit dat zelfmoorden niet terug te draaien zijn is het naar mijn mening ook een recht van individuen. De Nederlandse situatie met ondoorzichtige wetten, natuurlijk onder invloed van de gristenen, waarbij je uiteindelijk officieel niet over je eigen leven mag beschikken, is onacceptabel. Als we met een schuin oog naar die jaarlijkse 200 kijken dan is het waarschijnlijk nog goedkoper ook, maar in de eerste plaats is het instellen van besluithuizen voor zelfdoding in wezen het sluitstuk van de emancipatie van het individu. Een humane samenleving assisteert burgers met een ernstige, nadrukkelijke en aanhoudende doodswens hierbij. Misschien iets voor de VVD en de PvdA om samen na de verkiezingen te regelen?
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.
Zijn vrouwen liever lui dan moe?
Zo, met deze kop jaag ik het toch al bescheiden aandeel vrouwelijke bezoekers waarschijnlijk naar onwaarneembaar lage percentages. Maar de vraag kwam als vanzelf op na het bestuderen van recente cijfers van het CBS. Het gaat om het aantal uren dat iemand werkt per week, als hij/zij een baan heeft.
Hieronder de grafische weergave voor de mannen. De Y-as geeft de verdeling in procenten aan (bij elkaar dus 100%).

Na de break de versie voor de vrouwen (u bent gewaarschuwd):

Het is duidelijk dat het aandeel min of meer voltijds werkende vrouwen nog steeds afneemt. Nu zou u daar nog tegenin kunnen brengen dat het dan misschien in absolute aantallen nog wel stijgt, maar dat is niet het geval. Ook het aandeel voltijds werkende mannen neemt overigens wat af, maar minder snel. En die hebben nog een lange weg te gaan voor het maar een beetje in de buurt komt van de vrouwen.
Dus wat verklaart deze trend? Is de emancipatie op z’n retour? Zijn vrouwen gewoon lui en komen daar steeds meer voor uit? Vluchten mannen meer in hun werk om toch vooral niet te veel thuis te hoeven doen?
PS: Ja ik weet dat hier al heel veel over gezegd en geschreven is.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Het gaat goed met de Liberal Democrats
Het gaat goed met de Liberal Democrats
In peiling staan Conservatives op 33%, Liberal Democrats op 30% en Labour op 28%. Zegt uiteraard niets over verdeling zetels.
Quote van de Dag: Toch nog excuses
“Twintig jaar geleden verloor ik mijn geloof. Deze ervaring zal mijn leven veranderen. Nu kan ik naar mijn dochter gaan en zeggen dat ik opnieuw geloof. We hebben samen gebeden. De sfeer was intens maar sereen. Ik vertelde hem dat mijn naam Joseph was en ik zag dat hij tranen in zijn ogen had.”
Na wekenlange druk van de media komt het er dan toch van: de Paus biedt zijn excuses aan voor kindermisbruik binnen de katholieke kerk, en spreekt met slachtoffers tijdens een bezoek aan Malta.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.
In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.
