Volgens FNV-voorzitter Heerts is 'de grens aan de CAO-tafels' bereikt. Hij kondigde vorige week een 'hete zomer' aan. Hans van Zon betoogt dat de Nederlandse obsessie met bezuinigen en matigen op loonkosten de economische groei niet alleen in Nederland maar ook in de zuidelijke lidstaten van de eurozone belemmert. Met de invoering van de euro hebben eurolanden geen directe invloed meer op de betalingsbalans. Kapitaal moet immers vrij kunnen stromen. Waren in de jaren tachtig en negentig de Nederlandse betalingsbalansoverschotten gemiddeld ongeveer 2,5 per cent van het Bruto Nationaal Product (BNP), gedurende de jaren 2000 stegen die naar het hoogste niveau in de EU. In 2013 was het 10,3 per cent van het BNP (15 per cent met de eurozone). Het betekent dat van alles van wat we met elkaar produceren, zo’n 10 per cent naar het buitenland gestuurd wordt. In 2014 betekent dat, met een overschot van 89, 6 miljard euro, 5313 euro per Nederlander (inclusief baby’s). Dit overschot is een uitdrukking van een lage binnenlandse vraag en hoge kapitaalsexporten.
Om succes te hebben moet je hard werken. Wat echter sommigen nogal eens vergeten, is dat de plaats van je wieg nogal wat uitmaakt. In een korte strip laat Toby Morris zien wat het effect is als jouw ouders tot een andere sociale klasse behoren.
(via)
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
OPINIE - Recente uitnodigingen van bepaalde personen hebben nogal wat stof doen opwaaien.
Sjeik Abdullah Al Muslih wordt door sommigen een “haatimam” genoemd, blijkbaar vanwege een uitspraak over zelfmoordaanslagen, van ruim 10 jaar geleden. Hoe haatvol de man is of hij nog achter de uitspraak staat, is mij verder onbekend.
Deepak Chopra is een schrijver over “alternatieve geneeskunde”, waaronder homeopathie, diëten tegen kanker en zijn eigen idee dat je met je gedachten in staat bent het verouderingsproces te doen keren. Hij staat in ieder geval nog wel achter zijn ideeën.
Opvallend aan beide uitnodigingen is het commentaar er op. Waar na de uitnodiging in Eindhoven opgeroepen wordt om de imam toegang tot Nederland te weigeren, wordt er over Chopra gezegd dat we naar hem moeten luisteren om te kijken wat hij misschien voor nuttigs zou zeggen.
Ik vraag me toch af: waar zijn nu die voorvechters voor vrije meningsuiting? Waarom mag de één, die wereldwijd bekend staat als charlatan en oplichter, wel komen spreken en nodigen we zelfs een staatssecretaris uit om hem te gaan zien, terwijl een ander, waarvan we weinig meer weten dan een uitspraak van meer dan tien jaar geleden, aan de hoogste boom moet?
DATA - Vandaag, op de dag van de Eerste Kamerverkiezing, komt de VVD met het voorstel om in Nederland een kiesdrempel in te voeren.
Het zou nodig zijn voor de toekomstige regeerbaarheid van Nederland. Het verhaal wordt mede ingegeven doordat er nu 17 fracties in de Tweede Kamer zitten.
Het verhaal van de VVD en het artikel bevat wat weinig feitelijke context uit onze parlementaire geschiedenis. We zetten daarom maar even wat zaken op een rijtje.
Ten eerste zitten er geen zeventien maar zestien fracties in de Tweede Kamer op dit moment.
Ten tweede is dat niet de eerste keer dat dit is gebeurd en het loopt ook niet heel erg uit de pas met de situatie uit het verleden:
Ten tweede zegt de fractiefragmentatie op dit moment weinig over het aantal partijen vlak na de verkiezingen. Dat aantal is namelijk relevant voor het vormen van regeringen.
Hier een overzicht van het aantal partijen dat direct na verkiezingen in de Tweede Kamer zat. Wederom op dit moment geen afwijking van de traditie te zien.
Laten we dan maar even kijken naar het mogelijke effect van een kiesdrempel. We hebben het voor de laatste verkiezingen gesimuleerd voor respectievelijk 2, 3 en 5 procent. Daarbij hebben we overigens geen rekening gehouden met lijstverbindingen (dat maakt de berekening wel heel ingewikkeld en scheelt meestal maar 1 of 2 zetels).
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Een maand geleden startte Hillary Clinton haar presidentscampagne met een filmpje “Getting Started“. In het filmpje komen verschillende mensen aan het woord die met een nieuw project starten: moeders die hun kinderen naar school toe sturen, twee broers die in het Spaans aankondigen een bedrijf te starten, een koppel dat een kind verwacht, een meisje dat solliciteert, twee mannen die gaan trouwen. En dan kondigt Clinton aan president te willen worden.
Het filmpje is een soort Bennetton reclame. Alle verschillende groepen die in Amerika leven, worden getoond: blank en zwart, aziatisch en hispanic, man en vrouw, jong en oud, homo en hetero. Dat moment dat twee mannen elkaar de hand geven en zeggen te gaan trouwen in een campagnefilmpje van een Amerikaanse presidentskandidaat raakt me iedere keer weer. Anderhalf decennium geleden zei Hillary Clinton zelf nog “het huwelijk is tussen een man en een vrouw“.
De ontwikkeling gaat razend snel, niet alleen bij de Clintons. Het aantal Amerikaanse staten het homo-huwelijk heeft gelegaliseerd groeit snel. Ook in Europa: op 22 mei sprak een ruime meerderheid van de Ieren zich in een referendum uit voor het homo-huwelijk; de premier van het oerconservatieve Luxemburg trouwt met zijn vriend. Dat is hoopvol, toch?
COLUMN - Vandaag is het Tweede Pinksterdag en niemand begrijpt waarom het een vrije dag is. Ik ga het u ook niet uitleggen, want het is veel interessanter dat kardinaal Wim Eijk het ook allemaal wat overdreven vindt. De katholieke kerkleider trok afgelopen week de aandacht door op te merken dat het wat hem betreft geen vrije dag hoefde te zijn.
Hij kreeg meteen bijval van Karin van den Broeke, de voorzitster van de Protestantse Kerk in Nederland, die voorstelde er twee vrije dagen voor terug te geven, om ook de joodse en islamitische gelovigen een landelijke feestdag te gunnen. “Dan straal je uit: in Nederland kiezen we voor een inclusieve samenleving.” Voorspelbare reacties: de moslimorganisatie HumanIslam is buitengewoon blij, behoudende protestanten zijn buitengewoon tegen. Ik voor mij beschouw het als buitengewoon ondoordacht.
Zo is er een probleem dat ik maar even zal aanduiden als “goede smaak”. De Nederlandse hindoe-organisaties hebben zich waardig gehuld in stilzwijgen, maar zouden erop hebben kunnen wijzen dat Van den Broekes inclusiviteit zich tot monotheïsten beperkt. Ze zouden ook hebben kunnen zeggen dat er in ons land meer hindoes zijn dan joden, waarop dan iemand zou kunnen tegenwerpen dat daarvoor gruwelijke historische redenen zijn – en daarmee zou een behoorlijk smakeloze discussie zijn losgebarsten over welke religies er in ons land nu echt toe doen.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Jean-Claude Juncker, voorzitter van de Europese Commissie, houdt wel van een geintje.
Recentelijk begrotte hij de Hongaarse president Viktor Orbán tijdens een persbijeenkomst met de woorden
“Hé, ouwe dictator!”
Gevolgd door een vriendschappelijke klap in Orbáns gezicht.
David Brooks is een gerenommeerd columnist in de VS. In de aanloop naar de Irakoorlog was hij een duidelijk voorstander en schoffeerde hij iedereen die tegen was. Pas veel, veel later erkent hij dat het een vergissing was. Maar de manier waarop hij dat doet, maakt het alleen maar erger.
Eerst een quote uit de Nederlandse vertaling in de Volkskrant van het oorspronkelijk in de New York Times verschenen stuk.
En zo komen we bij Irak. Vanuit het gezichtspunt van vandaag was de beslissing om daar oorlog te gaan voeren een duidelijke taxatiefout die werd gemaakt door president George W. Bush en die werd gesteund door 72 procent van de Amerikaanse bevolking – en ook door mij.
Taxatiefout… sorry, kan gebeuren. Ruim vierduizend dode Amerikanen, ruim honderdduizend dode Irakezen, een ontwricht land, een voedingsbodem voor IS en dat alles gebaseerd op leugens… een taxatiefout.
Nee, het was geen taxatiefout van Bush jr. Die was het al van plan vanaf 12 september 2001. Het was alleen zaak om iedereen te overtuigen. En dat ging het beste met leugen op suggestie op leugen stapelen. En nee, het volstaat niet dan te wijzen naar de “gebrekkige inlichtingen”. Het was bij iedere uitspraak vanuit de regering van de VS steeds binnen enkele dagen duidelijk dat het rammelde aan alle kanten. Alleen haalde dat zelden de voorpagina’s. Wel sappige uitspraken als “we don’t want the smoking gun to be a mushroom cloud”.
En doordat er geen grote aandacht was voor tegenspraak (dat werd de kop in gedrukt door columnisten en talking heads zoals Brooks), dacht 72 procent van de Amerikanen dat het volstrekt gerechtvaardigd was om Irak binnen te vallen.
Dit is het Sargasso-café van maandag 25-05-2015. Hier kan onder het genot van een virtueel drankje, nootje en/of kaasplankje alles besproken worden wat elders off topic is.
Theophilus London komt uit Trinidad en woont in New York. Zijn muziek is een mellow mix van hiphop en elektronica, naar eigen zeggen beïnvloed door onder andere Michael Jackson, Prince, Kraftwerk en The Smiths.
OPINIE - Zolang ik me kan herinneren, zijn er mensen die klagen dat iedereen met liefde voor cultuur, met een grote boog om de letterenfaculteiten heen moet lopen. Die klacht is een beetje een sleets geworden en daarom zou ik het artikel van David Clemens, waarnaar de waanlink verwijst, niet 101% serieus nemen. Desondanks noemt hij drie problemen die ook in Nederland actueel zijn: de verschraling van het oude pedagogische ideaal (“Bildung”) tot geesteswetenschappen, de politisering en het gruwelijke jargon. Het totaaleffect is dat de letterenfaculteiten ver lijken te staan van het echte leven.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.