1. 6

    Ik ben niet voor het verbieden van drugs – mensen moeten maar gewoon in hun lijf stoppen wat ze willen – maar ik heb altijd wel 2 bedenkingen: 1) Aan de bovenkant van hun spectrum komen hard-drugs medicijnen en vergiften tegen. Die reguleren we toch ook ? 2) China is ooit lamgelegd door opium. Bewust. Door Engeland. Is een opstand (de Boxer-opstand) die uitmondde in een revolutie voor nodig geweest om dat te corrigeren.

  2. 7

    @6: Er zijn zelfs twee oorlogen om gevoerd (en de Boxeropstand is ook fors neergeslagen). De Boxeropstand had trouwens niet zo zeer met Opium als met kolonisering in het algemeen (en twee mislukte oogsten) te maken. Opiumhandel was daar een onderdeel van, maar bijvoorbeeld apartheid en evangelisatie minstens zozeer.

    Vergiften zijn bij mijn weten niet zo heel hard gereguleerd (je kunt er in ieder geval zonder vergunning ettelijke duizenden kopen bij je supermarkt/bouwmarkt/drogist). De regulering van medicijnen is in Nederland misschien streng, maar in de VS (en heel veel andere landen) is dat toch wat anders.

  3. 8

    @Bismarck; Maar het punt blijft staan; gevaarlijke stoffen en medicijnen en (ik vergat er nog eentje) levensmiddelen worden gereguleerd. Voor destillatie heb je een vergunning nodig. Niet alleen omdat het een levensgevaarlijke drug oplevert en omdat je bloody lucratieve accijnzen omzeilt, maar ook omdat ze erop willen toezien dat je de methanol er wel goed uithaalt.

    Als je je dan als Staat omdraait en effe de andere kant op kijkt terwijl iemand een bolletje bruin van een straat-handelaar aanschaft, of zelfs maar een plakje Afghaan uit de coffeeshop trekt, ben je niet consequent bezig.

  4. 9

    @8: Ah je bedoelt kwaliteitsregulering. Ja dat zie je (in Nederland) bij zo’n beetje alle consumptiegoederen. Dat lijkt me dus een redelijk vanzelfsprekend onderdeel van de legalisatie van drugs. De overheid kijkt immers ook niet even de andere kant op bij de verkoop van met hormonen volgepropt vlees of plastic gasflessen.