Closing Time | Bicycling to Afghanistan

Mevrouw Okto wordt gillend gek van het gefriemel – kriebelende mieren rondsjeezend in botsautootjes, noemt ze het. De kleine Oktootjes daarentegen zijn er wild enthousiast over – niet in de laatste plaats vanwege het oordeel van mevrouw Okto. Dergelijke tegengestelde reakties zien we vaak als het om de heer Fripp gaat.

Robert Fripp geldt als gitaargodheid van de planeet. Behalve zich al sinds de jaren zestig bezig houdend met het opheffen en weer opnieuw oprichten van zijn band King Crimson, gaf hij in de jaren 80/90 ook nog gitaarklasjes. Deze resulteerden dan in platen onder de naam Robert Fripp & the League of Crafty Guitarists.

De muziek klinkt bizar en apart, en dat komt mede doordat Fripp en consorten een aparte stemming van de gitaar gebruiken, waardoor er toonopeenvolgingen te spelen zijn die normaal niet of nauwelijks haalbaar zijn met een gitaar. De stemming is door Fripp ontwikkeld, en hij noemt het New Standard Tuning. Er zijn daarbij ook aparte sets van snaren nodig; de normale snaren breken sneller bij deze stemming.

Er is inmiddels aardig wat muziek speciaal voor NST geschreven, waaronder dit Bicycling to Afghanistan.

  1. 1

    Bedankt, okto. Jeugdsentiment.
    Fripp speelde mee op Fear of Music van de Talking Heads en volgens mij ging hij ook mee op tournee.
    In 1980 trad Robert Fripp op met The League of Gentlemen en speelde een dansbare versie van dit gitaargepiel.

  2. 3

    Dit klinkt wel erg minimal.
    In die zin niet erg origineel.

    Interessant logje wel meneer okto, niet in het minst door de korte theorieles die er aan geknoopt zit over NST. Hoe oud zijn die kleine oktootjes trouwens dat ze dit leuk vinden? Of zijn ze heftig geïndoctrineerd ;) Of houden ze gewoon er van hun moeder te stangen?

  3. 4

    Ik snap mevrouw okto wel terwijl ik toch echt niet vies ben van een experimentje links of rechts. Maar al met al ben ik toch ook wel content met deze aanleiding om KC’s Epitaph weer eens te luisteren…

  4. 6

    @3:

    Hoe oud zijn die kleine oktootjes trouwens dat ze dit leuk vinden?

    Rond de 10. Maar eigenlijk is dit nummer van Fripp meer hun grote favoriet:
    http://youtu.be/qeHjnYivmT4

    Dit klinkt wel erg minimal.
    In die zin niet erg origineel.

    Dat klinkt alsof alles wat tot een genre hoort automatisch niet meer origineel is. Overigens vindt Fripp zelf de term minimal maar onzin. Ergens heeft ie daar wel gelijk in: wat is nou minimal? In elke muziek zit wel herhaling.

  5. 8

    @6:

    Is dat echt een algemene uitspraak van Fripp?

    Ik bedoel: Leg een fuga van J.S. Bach naast, bijvoorbeeld, de Tabula Rasa van Arvo Pärt en een kind snapt wat minimalisme in muziek betekent.

  6. 9

    @8:

    Is dat echt een algemene uitspraak van Fripp?

    Fripp deed wel vragen tijdens een concert. Ik was ooit op een concert waar een vraag gesteld werd over minimale aspecten van zijn muziek. Hij antwoordde toen dat hij niets met die vraag kon omdat hij niks met de term minimalisme kon. “what is minimalism”, zei hij.

    Ik denk dat Fripp er enerzijds mee bedoeld dat hij niet zo houdt van hokjesdenken. Vrijwel alle muziek kent herhaling. Waarom moet het ineens in het hokje “minimalism” als het wat meer herhaling heeft dan gemiddeld.
    Anderszijds lijkt het me dat hij moeite heeft met de term. Waarom zou je repetitieve muziek minimaal noemen? Is repetitief niet gewoon beter als term.