Brommen in het buitenland

Waar zitten de Nederlanders in het buitenland gevangen? Gevangen in het buitenland wordt een laatste snoepje afgenomen: een paar dagen terug werd bekend dat wie in het buitenland bromt niet meer stiekem een uitkering kan ontvangen. Staatssecretaris De Krom kondigde aan een gat (in zijn ogen) te dichten. Nu ben ik een fan van uitkeringen noch van fraude, maar een klein beetje extra geld kan wonderen doen in de shit holes waar de meeste Nederlandse gevangenen moeten verblijven. Ik heb de laatste cijfers er eens bij gepakt om te kijken waar de gevangenen verblijven. Snelle conclusie: in de buurt, of daar waar drugs te halen/verhandelen is.

Door: Foto: Daniel ............ (cc)

Oepsie!

, door

Niet alleen belazeren de superrijken de boel – ze komen er ook nog eens mee weg.

In 1983 verklaarde Leona Helmsley, zakenvrouw en echtgenote van een Amerikaanse hotelmagnaat, tegenover haar huishoudster:

‘We don’t pay taxes. Only the little people pay taxes.’

Helmsley bleek het bij het verkeerde eind te hebben. Uiteindelijk maakte ze het al te bont en werd ze wegens belastingontduiking tot negentien maanden gevangenisstraf veroordeeld. Maar dat was toen, bijna dertig jaar geleden.

Tegenwoordig betalen de superrijken, als het op belastingen aankomt, nog steeds niet hun deel, maar daarnaast kunnen ze ook nog eens – en bepaald niet onterecht – zeggen:

‘We don’t face consequences. Only the little people face consequences.’

Vorige week kreeg de Amerikaanse beurshandelaar Jon Corzine, multimiljonair, voormalig CEO van Goldman Sachs, ex-politicus (namens de Democraten) en bestuursvoorzitter van het inmiddels failliete MF Global, te horen dat hij naar naar alle waarschijnlijkheid niet zal worden vervolgd wegens het laten verdwijnen van ongeveer een miljard dollar aan door klanten ingelegd geld:

‘After 10 months of stitching together evidence on [MF Global’s] demise, criminal investigators are concluding that chaos and porous risk controls at the firm, rather than fraud, allowed the money to disappear, according to people involved in the case.’

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Politici op Twitter

, door

Wat moet de overheid met internet? Waarom zou zij zich er überhaupt mee moeten bemoeien? De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) heeft zich er de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Op Sargasso vertelt een aantal experts de komende weken over de kansen en bedreigingen en over de vraag wat moet de overheid met internet.

Twitter, wat moet je er mee? Vertellen wat je gegeten hebt? Je beklag doen over de vertragingen in het openbaar vervoer? Iedereen een #goedemorgen wensen, voordat je richting #event, #school of #werk gaat? Elke twitteraar heeft zo zijn eigen motieven om steeds 140 tekens de wereld in te sturen, en van het overgrote deel merken wij als gewone mensen weinig.

Totdat politici de mogelijkheden van het medium inzagen. Want Twitter blijkt een effectief instrument te zijn om mensen op de hoogte te houden van de activiteiten van een politicus en zijn/haar partij. Het biedt politici de gelegenheid om rechtstreeks in contact te komen met burgers en omgekeerd. Twitter geeft politici een gezicht buiten de reguliere media om, en een stem die ze in het politieke debat in de Kamers niet altijd kunnen laten horen. Representatie non-stop. Klinkt allemaal aardig, toch?

Niet helemaal. De digitale zeepkist die Twitter is, brengt niet alleen mogelijkheden met zich mee, maar ook gevolgen. Een daarvan is dat nieuws, en daarmee de media, dankzij tweets anders gerouteerd wordt. Tweets waaraan een vleugje schandaal zit of ook maar enige nieuwswaarde heeft, worden door de nieuwe media opgepikt, opgeblazen, en weer terzijde geschoven voor het volgende item.

De (on)mogelijkheden van ‘user generated’ beleid

, door

Wat moet de overheid met internet? Waarom zou zij zich er überhaupt mee moeten bemoeien? De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) heeft zich er de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Op Sargasso vertellen een aantal experts de komende weken over de kansen en bedreigingen en over de vraag wat de overheid met internet moet.

Overheden experimenteren met online medezeggenschap op beleid, maar de ervaringen zijn wisselend. Het wereldwijd meest bekende voorbeeld van cocreatie via het internet is de herziening van de IJslandse grondwet. Een commissie van 25 burgers heeft een nieuw ontwerp gemaakt en daarbij IJslandse burgers de gelegenheid gegeven via onder meer Facebook en Twitter voorstellen aan te dragen. Dit heeft geleid tot belangrijke voorgestelde wijzigingen, onder meer over het private eigendom op visgronden. De nieuwe grondwet moet echter nog door het Parlement worden aanvaard. Het referendum vindt daarover deze maand plaats, tegelijk met de presidentsverkiezingen.

De interactieve overheid, de term alleen al wekt de suggestie van daadkracht en bedrijvigheid. In het buitenland zijn er voorbeelden te over en ook in Nederland timmeren we hard aan de weg op dit vlak. Cocreatie van burger en overheid blijkt echter knap lastig in elkaar te steken. Hoe komt het dat de ervaringen zo wisselen? Wat zijn de lessons learned?

Doe het veilig met NordVPN

Mededeling

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

https://youtube.com/watch?v=VYKkU5eajok%3Fversion%3D3%26rel%3D0%26fs%3D1%26showsearch%3D0%26showinfo%3D1%26iv_load_policy%3D1%26wmode%3Dtransparent

Google Labs is dood, leve Chrome Experiments

, door

NRC kwam van de week met een prachtige infographic over de mondiale wapenhandel. Om je vingers bij af te likken. Nu ben ik nieuwsgierig van aard en heb eens wat in de omgeving van die infographic zitten rommelen. Blijkt er een mooie site ‘achter’ te zitten:

Chrome Experiments. Een plek waar iedereen met verstand van programmeren zijn lol op kan. En daaruit komen hele aardige projecten. Zoals de infographic over wapenhandel en, ook leuk, een Font Bomb (zie video). Labs is dood, maar lang leven Chrome Experiments!

Nog maar te zwijgen over de Exquisite Forest. We kennen het al een beetje – het Cash-project dat dit weekend nog Zomergasten haalde. Dit project, van Tate in samenwerking met Google, hoopt op een bos van animaties. Aangevuld door iedereen en op elk moment. Prachtig en voor niks.

‘Romney Hood’: klem in één-tweetje Reid en Obama

, door

Het is een politieke meesterzet, de opzet en afronding van de politiek aanval die de Democratische Partij vorige week inzette. Harry Reid en Barack Obama hebben Mitt Romney vastgezet op een gevoelig punt, zijn belastingaangiftes. Wat de Republikeinse kandidaat ook doet, hij komt er niet zonder kleerscheuren vanaf.

Democratisch meerderheidsleider in de Amerikaanse Senaat, Harry Reid, liet vorige week als eerste van zich horen. De ervaren Democraat uitte de opvallende beschuldiging dat Mitt Romney tien jaar lang geen cent belasting heeft afgedragen. Reid stelt dat hij dit van iemand heeft vernomen die nauw verbonden is aan Bain Capital, de investeringsmaatschappij die Romney oprichtte. Uiteraard geeft Reid zijn bron niet prijs. Op z’n zachtst gezegd een opmerkelijke beschuldiging, haast ongeloofwaardig.

Het is toch niet mogelijk dat een intelligent persoon met zoveel ervaring in zowel het zakenleven als de politieke arena geen belasting afdraagt. Dit zou toch een keer moeten uitkomen? Al helemaal tijdens een presidentiële campagne waar het wroeten in het verleden van een kandidaat eerder regel dan uitzondering is. Toch?

Het maakt niet uit, deze vragen doen er namelijk niet toe. De beschuldiging is een voorzet van Reid aan Obama. De inhoud is ondergeschikt aan de vorm. De vorm is extreem, de verpakking van een boodschap bedoeld om de interesse van de landelijke media te wekken en de kiezer te bereiken. Het gaat om de impact, niet om wat er eigenlijk wordt gezegd. Reid zijn voorzet bleek op maat.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Mededeling

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Online journalistiek hanteert eigen codes

, door

Wat moet de overheid met internet? Waarom zou zij zich er überhaupt mee moeten bemoeien? De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) heeft zich er de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Op Sargasso vertellen een aantal experts de komende weken over de kansen en bedreigingen en over de vraag wat de overheid met internet moet.

De meeste traditionele massamedia werken binnen de ethische gedragscodes van het journalistieke bedrijf. Voorbeelden zijn het kenbaar maken van bronnen en het toepassen van hoor en wederhoor. Verstandige regels die hun nut in de afgelopen decennia hebben bewezen en die de bedrijfstak zichzelf heeft opgelegd. Ze stammen uit een tijd dat mediabedrijven een select clubje bedrijven vormden dat het gehele medialandschap beheerste. Met de regels konden de bedrijven laten zien dat ze ook het algemeen belang in het oog hielden. Verstandig beleid voor een zeer winstgevend oligopolie. Vrijwel alle spelers die er toe deden, accepteerden de regels en de Raad voor Journalistiek (RvJ) die op de toepassing toezag.

De afgelopen jaren is daar echter de klad in gekomen. Enkele kranten en tijdschriften hebben zich van de Raad afgewend. Zoals Elsevier, die door de RvJ op de vingers werd getikt toen een columnist Hero Brinkman in verband bracht met een Twitter knokploegje. De Raad voor Journalistiek vond dat hier wederhoor had moeten worden toegepast. Volgens Elsevier was de Raad alle contact met de realiteit kwijt.

Networked

, door

With Networked: The New Social Operating System, Lee Rainie and Barry Wellman offer a very readable introduction to networks and their social consequences. This is a book that aims to reach a larger audience beyond academic walls.

So, even though it extensively relies on research (quite a lot from Pew, unsurprisingly), it is not a tedious read at all as the data alternate with narratives and stories that facilitate comprehension. At the same time, the book is not full of jargon. It also seems that this book aims to convey the message that the sky is not falling because we are spending more time on Facebook and other social networking platforms.

No, we have not stop interacting face-to-face with each other (or should I write f2f, as the cool kids do). No, we are not bowling alone. No, we are turning into sociopathic recluse.

What the book explores is all the different ways in which social networking (and related technologies) have woven their way into our lives and reorganized and re-shaped some aspect of them, but not in the socially-disintegrating ways that the usual prophets of doom have been warning us against.

As a result, the book conveys a relatively optimistic perspective on networks without being totally on the cyber-utopian side. There is not much in the book about the “dark side” of networks. That is Evgeny Morozov‘s turf.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Schadeclaims drama Alphen zijn wanhopige greep in staatskas

, door

Is de miljoenenclaim die de nabestaanden van het schietdrama in Alphen aan de Rijn tegen het politiekorps doen billijk? Criminologe Therese Klok meent van niet.

Volgens nu.nl loopt er een miljoenenclaim tegen de politie van Hollands Midden, mijn oude korps, vanwege de fouten die er mogelijk gemaakt zijn bij het verlenen van de wapenvergunning aan Alphen-schutter Tristan van der Vlis.

Dezelfde dienders die de noodlottige zaterdag 9 april 2011 dagenlang gewerkt, geruimd en getroost hebben, worden nu aangeklaagd door de nabestaanden en slachtoffers.

Dat het die agenten ook niet in hun koude kleren is komen te zitten, zelfs al zijn die kleren een politie-uniform, maakt voor lokale letselschadejurist Orlando Kadir niks uit.

Hij stelt dat “de nabestaanden en slachtoffers met grote financiële problemen kampen. Zaken werden gesloten omdat klanten wegbleven na de schietpartij en ondernemers kunnen door psychische en lichamelijke klachten niet meer werken.”

Ok, misschien krijgen niet diezelfde politieagenten een claim, maar wel hun collega’s van de afdeling bureau Bijzondere Wetten.

Vergunning

Om voor een wapenvergunning in aanmerking te komen, moet je als aanvrager aan bepaalde eisen voldoen. Deze kan schriftelijk worden aangevraagd, middels een formulier, bij de korpschef van de regiopolitie van de desbetreffende woonplaats. Het ligt aan de aard van de vergunning (jacht, verzamelaar of sport) en of je de afgelopen 4 tot 8 jaar een strafblad hebt gecreëerd, of je er een krijgt. Een wapenvergunning is maximaal 1 jaar geldig.

Wob is ouderwets

, door

Wat moet de overheid met internet? Waarom zou zij zich er überhaupt mee moeten bemoeien? De Raad voor Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO) heeft zich er de afgelopen tijd mee bezig gehouden. Op Sargasso vertellen een aantal experts de komende weken over de kansen en bedreigingen en over de vraag wat de overheid met internet moet.

In de eerste aflevering van de Britse comedy Yes Minister vertelt de jonge ambtenaar Woolley aan kabinetschef Sir Arnold dat hij graag gehoor geeft aan de wens van de minister om een open overheid te realiseren. Sir Arnold, door de wol geverfd, reageert hierop met de woorden: ‘Are you serious? …. My dear boy, it is a contradiction in terms: you can be open or you can have government.’ Voormalig minister Donner opperde hetzelfde idee, toen hij de Wet openbaar bestuur wilde inperken. Volgens hem zijn wetten als worstjes: je kunt maar beter niet weten hoe ze gemaakt worden. Het openbaar bestuur is niet de enige die de deuren van de worstenmakerij gesloten houdt, ook in depolitiek is weinig te merken van ‘open data’. De Tweede Kamer is niet te Wobben en het stemgedrag van onze volksvertegenwoordigers is niet direct inzichtelijk. Een conclusie zou kunnen luiden dat het maar beter is dat burgers niet altijd weten wat er zich achter de schermen afspeelt.

Interactive storytelling: “My Life as a Refugee”

, door

There aren’t many interactive campaigns made by non-profits. It’s a budget thing I guess. This new interactive campaign from the UNHCR, the UN refugee agency, is surprisingly simple but very good.

The interactive story of UNHCR is based on the fact that we have to make thousands of choices every day. Usually small, insignificant choices. That does not apply to refugees. Their choices are often crucial.

In this campaign we are refugees. We play the lead role, we must make choices.

UNHCR: My Life as a Refugee

The role play revolves around three main characters who have been forced to flee. Months or years of narrative are compressed into each of the stories. Players have to make decisions along the way in order to reach safety. The events and outcome of each story depend on the decisions that the player makes, resulting in a potentially different experience every time.

“Have you got what it takes to survive?”

My Life as a Refugee engages and educates players, compelling them to wrestle with the same perilous dilemmas faced by millions of refugees worldwide.

The campaign is an app available for iPhone and Android.

While playing this app I asked myself for whom this campaign is intended. It isn’t for the refugee fieldworkers or policymakers. It is educational therefore I think the best place to experience is at school or workshops.

Vorige Volgende