Op een vroege zomerochtend loopt de negentienjarige Simone naakt weg van haar vaders boerderij. Ze overtuigt een passerende automobiliste ervan om haar mee te nemen naar een afgelegen vakantiehuis in het zuiden van Frankrijk. Daar ontwikkelt zich een fragiele verstandhouding tussen de twee vrouwen.
Wat een fijne roman is Venus in het gras! Nog nooit kon ik zoveel scènes tijdens het lezen bijna ruiken: de Franse tuin vol kruiden, de schapen in de stal, het versgemaaide gras. – Ionica Smeets, voorzitter Libris Literatuurprijs 2020.
Alle Amerikaanse campagnefilmpjes ooit
Het Museum of Moving Images heeft alle alle Amerikaanse campagnefilmpjes ooit online gezet. En heeft daarmee een heerlijke website gecreëerd waar je continu verbaasd, ontroerd, of aan het lachen gemaakt wordt.
Woensdagnacht onze tijd gaan Barack Obama en Mitt Romney voor het eerst tijdens deze campagne live de degens kruisen in een tv-debat. Maar ze bestoken elkaar natuurlijk al veel langer met campagnefilmpjes. Daarin nemen ze het beide meestal niet zo nauw met de feiten.
Dat is niets nieuws onder de zon. Tv-spotjes zijn al decennialang gemeengoed in de Amerikaanse campagnes. Het Museum of the Moving Image heeft op een speciale website alle campagnefilmpjes vanaf 1952 verzameld. En dat levert heel wat kijkplezier op.
De filmpjes zijn gerangschikt naar jaar en partij. Daardoor valt het eerste filmpje van de Republikein Dwight Eisenhower op. In een koddig tekenfilmpje klinkt op een kek deuntje de tekst ‘You like Ike. I like Ike. Everybody likes Ike – for president!’ Lekker old school, maar je kunt je niet voorstellen dat Romney of Obama anno nu nog zo’n filmpje zou maken. (Overigens kun je ook op thema of ’type commercial’ zoeken.)
Interessant is ook dit filmpje van Richard Nixon uit 1972, toen hij campagne voerde voor herverkiezing. In het spotje is te horen dat een voorgestelde wet van zijn opponent McGovern 47% van de Amerikanen afhankelijk zal maken van sociale zekerheid. He ho, waar kennen we die 47% ook alweer van? Oja, hiervan.
VS steken stokje voor erkenning Palestina
ACHTERGROND - De Palestijnse Autoriteit wil als ‘niet-staat’ erkend worden door de VN. Daar willen de Amerikanen een stokje voor steken.
De Verenigde Staten heeft Europese landen een memo gestuurd waarin gewaarschuwd wordt tegen het ondersteunen van de Palestijnse poging een hogere status te krijgen bij de Verenigde Naties. Zo’n stap, aldus de brief, zou ‘ontzettend contraproductief’ zijn en mogelijk ‘ingrijpende negatieve consequenties’ voor de Palestijnse Autoriteit (PA) kunnen hebben, waaronder financiële sancties, zo meldde de Britse krant The Guardian maandag.
Het Amerikaanse memo wees erop dat als de PA succes heeft, de Palestijnen met succes procedures aanhangig kunnen maken bij internationale lichamen zoals het Internationale Strafhof. Israel is bang dat dit gevolgen zou kunnen hebben voor de bezetting van de Westoever, de nederzettingenpolitiek en de blokkade van Gaza. Het Amerikaanse memo zegt te hopen dat de Europeanen de Amerikaanse pogingen zullen steunen om opwaardering te verhinderen. Het zegt dat de VS graag willen weten hoe de Europese regeringen erover denken, en of ze door Palestijnse vertegenwoordigers zijn benaderd over de zaak.
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Het eerste Amerikaanse verkiezingsdebat in 121 seconden
Voor wie geen tijd/zin/puf had er midden in de nacht voor op te staan, hierbij het eerste debat tussen Barack Obama en Mitt Romney in 121 seconden.
Vuilnisbakjournalistiek: welke tweets gooien politici weg?
DATA - Waarin de auteur Jan Dijkgraafiaanse vuilnisbakjournalistiek bedrijft en kijkt wat onze politici aan tweets hebben weggegooid.
,,Beste Mark, 0,2% belasting over vermogen boven 125.000 € levert 300 mln op. Wil je de chronisch zieken met rust laten? http://t.co/SRYWcqr’’. Was getekend, Diederik Samsom op 30 augustus 2011. Althans, deze tweet werd meteen ook weer gedelete op 30 augustus 2011.
Een echt spannende tweet is het niet, maar waarom is deze naar de digitale prullenbak verwezen? Was Samsom bang voor de factcheckers van NRCNext? Of leek de tweet uiteindelijk niet zo opportuun?
De tweet is een van de ruim 90.000 weggegooide tweets die onlangs door mijn digitale brievenbus schoven. Ze zijn afkomstig van politwoops, die niet alleen alle politieke tweets bewaart, maar ook bijhoudt of en wanneer er tweets verdwijnen (dus u bent gewaarschuwd, beste politicus). Ik heb me de afgelopen dagen suf geprakkiseerd over wat ik hier nu mee moet. Er zit meer in dan ik eruit zo een-twee-drie uit kan halen, maar als er echt iets in zit, dan is het goed verstopt. Kijk even mee.
Met zo’n dataset kun je allereerst aardige overzichtjes maken. Wie delete er het meest? Dat is duidelijk. Met stip op 1 is dat Gertjan Seegers van de ChristenUnie. Hij komt 4195 keer voor in de database. Remco Dijkstra (VVD, 1139 tweets) en Carel Bruring (GroenLinks, 884) volgen op enige afstand.
GroenLinks is en blijft Modern Links
ANALYSE - Sinds de dreun voor GroenLinks buitelen de veronderstelde oorzaken van het verlies over elkaar heen. Een vermeende ‘nieuwe’ en ‘rechtse’ koers onder Femke Halsema wordt genoemd. Maar die koers past naadloos in de oude traditie, schrijft Noortje Thijssen, medewerker van Bureau De Helling (het wetenschappelijk bureau van GroenLinks).
‘Focus, focus, focus. Herhaling, herhaling, herhaling. Bereik, bereik, bereik’. Dat was het mantra waarmee Jesse Klaver, campagneleider van GroenLinks, zijn partijgenoten hoopte te bezielen de afgelopen maanden. Ondanks deze inzet waren er relatief weinig kiezers te verleiden tot een stem op het enige groene én sociale alternatief. Zo’n tegenslag vraagt om reflectie. In het publieke debat zijn al veel beschouwingen en analyses verschenen. De één herleidt het verlies tot ‘Kunduz’, een ander gooit het op ‘het gedoe’ en een derde wijt de dreun aan de ‘strategische stemmer’. Aan Andree van Es de taak om alle mogelijke oorzaken op een rijtje te zetten en op evidentie te sorteren.
Binnen de vele bespiegelingen voeren verschillende commentatoren de ‘koerswijziging Halsema’ op als begin van de electorale afrekening. Daarbij verwijzen zij dikwijls naar de nota ‘Vrijheid Eerlijk Delen’ die Femke Halsema en Ineke van Gent in 2005 schreven. In de kritische betogen klinken twee aannames door over deze periode. De eerste is dat GroenLinks destijds een nieuwe weg insloeg. De tweede is dat die nieuwe weg ‘rechts’ was of in ieder geval niet meer ‘links’. Zo vindt Laurens Buijs het ‘niet verwonderlijk dat de associatie met rechtse politiek gemaakt wordt’. Volgens Hans Sietsma heeft GroenLinks zich sindsdien ‘ongelooflijk kwetsbaar gemaakt’. Voor Hans Feddema is de sociale koers ‘niet helder’. En Brechtje Paardekooper vraagt zich hardop af of ‘we ons verhaal op sociale zekerheid niet nog eens goed moeten overdenken?’
Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.
Turkije doet vergeldingsaanval op Syrië
NIEUWS - Het is weer een graadje warmer in het Midden-Oosten.
Everybody likes Ike
‘You like Ike. I like Ike. Everybody likes Ike – for president,’ zo klinkt het vrolijke deuntje onder één van Eisenhowers tv-spotjes uit 1952. In een olijk tekenfilmpje wordt de Republikeinse Dwight Eisenhower neergezet als een man van het volk, een president die in de hearts and minds van alle Amerikanen gesloten wordt.
Machtswisseling in Georgie
Saakashvili en Sandra kunnen en andere bezigheid gaan zoeken
Paul Ryan in de mangel op Fox News over belastingplan
“You haven’t given me the math”: Liefde tussen Fox News en Romney/Ryan is over.
Joris Demmink spreekt!
Nog één keer nuchter alles over de favoriete pispaal van complotdenkend Nederland, met voor het eerst een reactie van de man zelf.
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.