Politiek Archives - Page 322 of 544

Foto: Garry Knight (cc)

Verschillen links en rechts nog wel qua verzorgingsstaatbeleid?

11 december 2014 , 19:00 , door Gastauteur

ACHTERGROND - Het verzorgingsstaatbeleid van linkse en rechtse Europese partijen verschilt nauwelijks qua generositeit, maar wel qua institutionele keuzes, concludeert Gijs Schumacher.

Maakt het uit welke kleur de regering heeft? Breiden linkse regeringen de verzorgingsstaat uit en laten rechtse regeringen de verzorgingsstaat weer krimpen? Voor lange tijd was het antwoord op deze vraag ja, maar sinds de jaren negentig is het verschil tussen links en rechts wat betreft veranderingen in de uitgaven en generositeit van de verzorgingsstaat sterk gekrompen.

Maakt het – qua verzorgingsstaatbeleid – dan niet meer uit wat je stemt? Hierop is het antwoord nee. In een artikel (gated, ungated), recent verschenen in de Journal of European Public Policy, laten Michael Baggesen Klitgaard, Menno Soentken en ik zien dat links en rechts nog duidelijk verschillen in de institutionele keuzes die zij maken.

Institutionele hervormingen of beleidshervormingen

Om de verschillen in beleidskeuzes in de verzorgingsstaat te onderzoeken hebben we gekeken naar beleidsveranderingen in Nederland, Spanje, Denemarken en Zweden in de periode 1982-2011. In totaal vonden wij 78 belangrijke hervormingen in deze vier landen in de desbetreffende periode.

Vervolgens hebben wij – samen met verschillende experts – gecodeerd of deze hervormingen een verandering in de generositeit van de verzorgingsstaat teweegbrachten of een verandering in de manier van besluitvorming of administratie van verzorgingsstaatarrangementen. Met andere woorden, wordt er bijvoorbeeld (1) bezuinigd op uitkeringen (een beleidsverandering) of wordt bijvoorbeeld (2) de verantwoordelijkheid over uitkeringen overgeheveld naar lokale autoriteiten (een institutionele verandering)?

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Waan van de dag

‘Gemeenteraad Maastricht biedt Hoes elegante aftocht’

10 december 2014 , 11:27 , door Jeroen Laemers

Zo meldt 1Limburg:

Aanblijven als burgemeester tot hij een nieuwe baan gevonden heeft. Dat compromis is burgemeester Onno Hoes van Maastricht voorgesteld door de fractievoorzitters in de gemeenteraad.

Dat bevestigen meerdere bronnen.

Of Hoes op het aanbod ingaat is niet duidelijk. De burgemeester wilde dinsdag niet reageren.

Maar wat heeft Hoes nu precies fout gedaan?

Is zoenen met een jongere man een fireable offense? Waarom in godsnaam?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

EU begroting voor 2015 in perspectief

11 december 2014 , 11:00 , door Steeph

DATA - De begroting voor de EU voor 2015 lijkt nog net voor 2015 geaccepteerd te gaan worden. Maar liefst €141,5 miljard!

Maar dat getal zegt weinig zonder context. Daarom hier de cijfers vanaf 2000 op een rijtje. Let daarbij wel op dat er af en toe landen bij komen.

Eerst maar eens de bedragen zelf:

Stevige jarenlange stijging die pas nu getemd lijkt te worden. Maar die bedragen moet je eigenlijk relateren aan het GNI (zeg maar het BNP voor de hele EU). En dan ziet het er alweer anders uit:

Dat ziet er al veel overzichtelijker uit. Van echt grote groei is geen sprake.

Interessant, gegeven de vele discussies hier, is natuurlijk ook de bijdrage van Nederland in dit verhaal. Eerst maar weer eens in euro’s:

Zo te zien stevenen we af op een recordbijdrage (puur vanuit de nationale overheid gezien, er gaat nog meer geld naar de EU bijvoorbeeld via landbouw en douane). En er zitten geen compensaties meer in de pijplijn. Die kaarten hebben we uitgespeeld.

Maar opnieuw ook hier wat perspectief. Welk deel van de totale EU-begroting neemt Nederland in de jaren voor haar rekening?

Foto: Roger Wollstadt (cc)

Diaspora

11 december 2014 , 07:00 , door Karin Spaink

COLUMN - Drie dagen in Londen vergaderd over onderzoekjournalistiek. Hoe doe je degelijk onderzoek, hoe bescherm je bronnen, hoe controleer je publieke uitspraken van overheden en bedrijven, hoe breng je schandalen naar buiten? Hoe houd je de vrijheid van meningsuiting overeind wanneer steeds meer onderwerpen in het geheim worden besproken, of zelfs tot kwestie van staatsveiligheid worden bestempeld? Zijn de vrijheid van meningsuiting en de ruimte om degelijk onderzoek uit te voeren nog gewaarborgd, wanneer privacy verdwijnt?

We zaten er met de fine fleur van onderzoeksjournalisten, klokkenluiders, advocaten, hackers en NGOs. Seymour Hersh, die zowel de Amerikaanse slachting van honderden ongewapende burgers in My Lai als het schandaal rond Abu Ghraib blootlegde; Lowell Bergman, die als eerste de dubieuze praktijken van de tabaksindustrie blootlegde; Eileen Chubb, die naar buiten trad met de barre staat van Britse verpleegtehuizen; Duncan Campbell, die het bestaan van afluistersysteem Echelon aantoonde; Daniel Ellsberg, die staatsgeheimen over de Amerikaanse oorlog in Vietnam naar buiten smokkelde en die als de Pentagon Papers in de krant wist te krijgen.

Gaande de conferentie werd duidelijk hoe groot het spoor van vernieling is dat overheden rond hun klokkenluiders trekken. Dat Chelsea Manning 35 jaar gevangenisstraf kreeg voor het lekken van leugens rond de oorlog in Irak is erg genoeg: niet zij, maar de leugenaars verdienen die straf. Zij hebben hun eigen volk voorgelogen – en de rest van de wereld.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Waan van de dag

Meerderheid Tweede Kamer wil af van lijstverbindingen

10 december 2014 , 11:17 , door Jeroen Laemers

NRC:

Een meerderheid in de Tweede Kamer wil af van lijstverbindingen bij verkiezingen. VVD-Kamerlid Joost Taverne kreeg vandaag na enkele jaren campagne voldoende steun voor zijn redenering dat stemmen op een partij nu eenmaal niet bij een andere partij terecht horen te komen. […]
Lijstverbindingen hebben er sinds 1973 voor gezorgd dat gelijkgestemde partijen bij de zetelverdelingen profiteren van elkaars overschotjes: stemmen die niet voldoende zijn voor een hele zetel vallen toe aan de ander. Zo hielpen linkse of christelijke partijen liever elkaar dan andere partijen.

De VVD vindt dat niks. Volgens Taverne paste deze regel vooral bij de tijd dat nog gehoopt werd op verdere bundeling van partijen, en hij vindt dat dit doel nu uit het zicht verdwenen. Het gaat nu alleen nog om ordinaire stemmenwinst.

Foto: Bas Bogers (cc)

Afstand tussen PVV en klassiek extreemrechts afgenomen

10 december 2014 , 13:00 , door Jeroen Laemers

ACHTERGROND - Zo concludeert de Anne Frank Stichting.

Gisteren bracht de Anne Frank Stichting haar jaarlijkse rapport uit over racisme, antisemitisme en extreemrechts geweld in Nederland.

Zowel het eigen persbericht als de berichtgeving in de media concentreerde zich op de conclusie dat Justitie strafrechtelijke discriminatieartikelen maar heel zelden inzet. Als er al sprake is van vervolging, wordt meestal gekozen voor de aanklachten belediging of bedreiging.

Het rapport (pdf) bevat echter meer interessants. Zo wordt gemeld dat het aantal gemelde racistische of antisemitische incidenten in 2013 licht toenam ten opzichte van 2012: van 2077 naar 2189.

De onderzoekers verwachten overigens dat het aantal incidenten in 2014 verder zal toenemen dankzij de strijd in Gaza, de discussie rondom Zwarte Piet en de uitspraken van Wilders over ‘minder Marokkanen’.

PVV

Maar misschien wel de meest pregnante conclusie van het rapport – ook gezien de laatste politieke peilingen – stond echter half verstopt in het hoofdstuk over extreemrechts.

De afstand tussen PVV en ‘klassiek extreemrechts’ nam de afgelopen periode steeds verder af, zo wist het rapport haast tussen neus en lippen door te melden (p. 59):

De afgelopen onderzoeksperiode is de afstand tussen klassiek extreemrechtse formaties en de PVV echter afgenomen. Wanneer we de drie criteria uit de definitie van extreem-rechts – ideologie, sociale genealogie en magneetfunctie – opnieuw beschouwen in relatie tot de PVV, zien we dat er bij twee van die drie instrumenten relevante veranderingen hebben plaatsgevonden.

Foto: Gerard Stolk (cc)

Een Senaat zonder PVV?

9 december 2014 , 13:00 , door Gastauteur

ACHTERGROND - Het is niet ondenkbaar dat de PVV straks met nul zetels in de Eerste Kamer is vertegenwoordigd.

Als er nu verkiezingen voor de Tweede Kamer worden gehouden, zou de PVV van Geert Wilders 25 zetels halen (peiling Ipsos 4 december 2014). Bij de verkiezingen voor de Eerste Kamer, die op 26 mei volgend jaar plaatsvinden, zouden dat er wel eens heel wat minder kunnen worden dan de twaalf à dertien die je op basis van de peiling voor de Tweede Kamer zou verwachten. Misschien worden het er wel nul.

Als dit gebeurt, is het voor een groot deel toe te schrijven aan de getrapte verkiezingen voor onze Eerste Kamer. De burger kiest de leden van de staten in zijn provincie, waarop de leden van Provinciale Staten de leden van de Eerste Kamer kiezen. Een partij die landelijk goed scoort in de peilingen is dus gedwongen om ook op provinciaal niveau actief te worden wil zij niet alleen in de Tweede Kamer, maar ook in de Eerste succes oogsten. Juist daar wringt bij de PVV de schoen.

In 2011 slaagde de eenmanspartij van Wilders er weliswaar in om in alle provincies voldoende kandidaten bij elkaar te sprokkelen en een goede uitslag neer te zetten, maar vervolgens ging er van alles mis. De PVV-fractie in Noord-Holland klapte uit elkaar en scheurde in vieren. Ook in andere provincies (Noord-Brabant, Gelderland, Drenthe en Friesland) stapten Statenleden uit de respectieve PVV-fracties. In Limburg mocht de PVV het een jaartje proberen in Gedeputeerde Staten, maar ook dat was geen succes. Voordat het Limburgse college viel, hadden zich overigens ook in die provincie PVV-Statenleden afgesplitst van de moederfractie. Het is allemaal al eens besproken (hier en hier).

De eerste vraag is of PVV-leider Wilders voldoende capabele kandidaten kan vinden om aan de komende Statenverkiezingen deel te nemen. Meindert Fennema legde vier jaar geleden al eens treffend uit waarom het voor de PVV zo moeilijk is om aan goede kandidaten te komen.

Waan van de dag

Wilders vergelijkt zichzelf met Martin Luther King

8 december 2014 , 15:30 , door Jeroen Laemers

Want, o mijn God, wat heeft het Tweede Kamerlid te lijden van stelselmatige achterstelling en onderdrukking:

In mijn strijd voor vrijheid en tegen de islamisering van Nederland zal ik me nooit door iemand de mond laten snoeren. Tegen geen enkele prijs en door niemand, wat de gevolgen ook moge zijn.

Om in de woorden van Martin Luther King te spreken:

“I close by saying there is nothing greater in all the world than freedom. It`s worth going to jail for. It`s worth losing a
job for. It`s worth dying for.”

Om hiervoor genoemde redenen ga ik ervan uit dat het Openbaar Ministerie zal besluiten mij niet te vervolgen. Ieder ander besluit kan niet anders worden uitgelegd dan politiek gemotiveerd.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Mededeling

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Foto: UK Parliament (cc)

Lessen in Engelse hogere democratie

9 december 2014 , 07:00 , door frankw

ELDERS - Ik houd om heel veel redenen van Engeland. Literatuur, taal. Bewustzijn van het archeologisch en cultuurhistorisch erfgoed. De diepe wortels van de wetenschap, rock en pop, wereldtelevisie, humor.

Maar het politieke systeem is ruk. Het districtenstelsel zorgt er voor dat je met 20-25% van de stemmen een bijna absolute macht hebt. Heel veel mensen worden niet gehoord en voelen zich niet vertegenwoordigd.

De representanten van het grote geld zijn dat wel, 16% van de peers heeft betaalde banden met de financial services industry (banken, hedgefunds, verzekeraars, aandelenmakelaars), een veel hoger aantal onbetaalde banden en natuurlijk directe belangen gezien het beheren van hun eigen vermogens.

Want vermogend zijn de heren (en enkele dame) wel. En dat laat zich zien in de politieke besluitvorming: een Russische Oligarch in Londen met een ‘property‘ van 130 miljoen pond betaalde £ 1353,48 aan lokale belastingen, terwijl een gezin in een goedkoop huis in de industriestad Blackburn in Noord Engeland £ 3001,72 kwijt blijkt te zijn. De universiteiten zijn bijna alleen nog maar toegankelijk als je een enorme zak geld hebt (of je enorm in de schulden steekt).

Het toppunt van het archaïsche politieke karakter is uiteraard het House of Lords (het Hogerhuis). Voorheen vrijwel uitsluitend bevolkt door adel, onverkozen en voor het leven. Daarnaast kerkelijke afgevaardigden en inmiddels steeds meer politieke benoemingen. Die laatste dan officieel op voordracht van de Kroon. Veelal bestaat het Hogerhuis uit hele oude oergrijze blanke mannen met archaïsche politieke denkbeelden (voor zover ze wakker zijn).