Extreemrechts kan ook verliezen

Een nipte meerderheid van de kiezers in Zweden voorkomt regeringsdeelname van de extreemrechtse Zweden Democraten (SD). Met alle stemmen geteld staat het linkse blok van Sociaaldemocraten, Links, Groenen en Centrumpartij nu op 176 zetels. Het rechtse blok blijft steken op 173 zetels. Premier Ulf Kristersson (Moderaten) van de zittende rechtse minderheidsregering had aangekondigd dat hij wel met de SD wilde praten over regeringsdeelname. Hij wordt nu waarschijnlijk vervangen door Magdalena Andersson, leider van de Sociaaldemocraten. Daarvoor zullen nog lastige coalitiebesprekingen gevoerd moeten worden. Een linkse minderheidsregering, zoals eerder vertoond, kan ook de uitkomst worden als Links en de Centrumpartij het de andere partijen te moeilijk gaan maken om een meerderheidscoalitie te vormen. Vier jaar geleden was het verkiezingsresultaat precies omgekeerd. Het centrumrechtse blok won nipt van het linkse blok met 176 tegen 173 zetels. Hoewel de Sociaaldemocraten ook toen de grootste partij werden met 30% van de stemmen, passeerde de SD met meer dan 20% de Moderaten (19%) en werd extreemrechts zo de tweede partij; dit zorgde voor een herschikking van rechts en maakte de weg vrij voor de regering-Kristersson met gedoogsteun van de SD. Nu blijven de Moderaten ongeveer gelijk. De SD gaat terug van 20,5% naar 16,9%. Voor het eerst lijden de Zweden Democraten verlies. In de verkiezingscampagne speelde het onderwerp migratie een minder belangrijke rol dan het in stand houden van de verzorgingsstaat. De privatisering van zorg en onderwijs baart veel Zweden zorgen. Ook de geringe vermogensbelasting heeft kiezers naar links getrokken. De stemming komt overeen met andere Scandinavische landen, schrijft Toef Jager in de NRC.  Ook in Denemarken en Noorwegen, waar de sociaaldemocraten een regering konden vormen, was bij de verkiezingen veel aandacht voor huisvesting en zorg. Dat migratie minder belangrijk is geworden heeft in deze landen wel alles te maken met standpunten van de sociaaldemocraten op dit gebied. De Deense partij is al jaren notoir streng tegenover migranten. In Zweden zijn hun partijgenoten eveneens voor een streng grensbeleid en zullen zij naar verwachting alleen enkele harde randjes van het huidige rechtse migratiebeleid afhalen. Duitsland In Duitsland is de AfD voorlopig nog de grote winnaar. Zondag zijn er deelstaatverkiezingen in Berlijn en Mecklenburg-Voorpommeren. Na de veldslag in Saksen-Anhalt waarbij de CDU werd gehalveerd en de AFD bijna 44% van de stemmen kreeg is de spanning over de verkiezingen van zondag flink opgelopen. Er wordt een grote opkomst verwacht. In Saksen-Anhalt won de AfD vooral omdat veel nieuwe kiezers, die eerder uit desinteresse thuis bleven, nu hun proteststem wel wilden uitbrengen tegen de huidige regering van CDU en SPD. In Mecklenburg-Voorpommeren zou de zittende linkse coalitie van SPD en Die Linke volgens de laatste peilingen de meerderheid kunnen verliezen. De CDU staat er op verlies, de AfD op winst. In Berlijn kan Die Linke zondag de grootste partij worden. In dat geval wordt lijsttrekker Elif Eralp de nieuwe burgemeester van Berlijn. In haar campagne richt Eralp zich op sociale rechtvaardigheid en betaalbare woonruimte - dat laatste is voor de Berlijnse kiezers een van de belangrijkste verkiezingsthema’s. Ook in Berlijn zou de CDU fors kunnen verliezen bij een winst voor de AfD. Bondskanselier Friedrich Merz staat gezien de geringe steun voor zijn partij en zijn coalitieregering flink onder druk. Er wordt zelfs gesproken over een mogelijke vervanging van de regeringsleider. De AfD zal ook in deze twee deelstaten winnen, maar de kans is niet groot dat de partij in het bestuur komt vanwege het 'cordon sanitair' dat de andere partijen rond extreemrechts hebben opgetrokken. Problematisch is wel dat de CDU ook nergens wil samenwerken met Die Linke. Dat kan coalitievorming bemoeilijken. De kritiek op de Brandmauer groeit. Maar de middenpartijen profileren zich in Duitsland nog altijd principieel op uitsluiting van radicale tegenstanders. Het heeft veel met het verleden te maken. De angst voor de wederopstanding van de nazi's is groter dan het besef van, laat staan begrip voor, de frustraties van Oost-Duitsers die zich na de kolonisatie van de voormalige DDR verwaarloosd voelen en daarvoor de rekening bij huidige regeringspartijen leggen. De zorgen over de bescherming van de democratie domineren het debat. Maar het gaat te weinig over de vraag hoe de participatie van burgers in de democratie kan worden bevorderd. De uitsluiting van Die Linke door de CDU heeft ook alles met geschiedenis te maken. De partij is voortgekomen uit de Oost-Duitse SED, maar heeft het DDR-verleden inmiddels wel achter zich gelaten. Al proberen de CDU-kopstukken dat nog steeds uit te buiten. "Links radicaliseert in een adembenemend tempo. De partij kampt nu met een diepgeworteld antisemitismeprobleem en haar jeugdorganisatie verheerlijkt dictators zoals Stalin," aldus CDU-secretaris-generaal Carsten Linnemann enige tijd geleden in Bild Zeitung. Hij reageerde op een uitspraak van de nieuwe voorzitter van Die Linke, Pantisano die de CDU vergeleek met fascisten (en er overigens onmiddellijk afstand van nam). De Duitse politiek zit in de ban van het verleden, koestert vooral principiële standpunten, en slaagt er nog steeds niet in de hedendaagse rechtsextremisten afdoende te bestrijden. De Scandinavische landen laten zien dat de vijanden van de democratie ook verslagen kunnen worden. Duitsland is daar duidelijk nog niet aan toe. 

Foto: APB 2026 scherm afbeelding Debat direct Tweede Kamer

Algemene Politieke Beschouwingen zonder traditionele aftrap van wantrouwen

Na de rijtoer, de hoedjes, troonrede en balkonscene toog de Tweede Kamer gisteren aan het serieuze werk: de Algemene Politieke Beschouwingen (APB).

Daarmee waren we nog niet van de gebruikelijke tradities af. Zo was daar de traditie dat de grootste oppositiepartij de aftrap mocht verrichten. Dat werd deze keer niet heer Wilders, die tot zijn chagrijn de beurt aan heer Klaver moest laten. Wilders kwam pas als derde aan de beurt.

Daarmee verviel ook de door Wilders in 2007 opgetuigde traditie van de motie van wantrouwen jegens het kabinet. We halen het verslag er even bij en zien dat Klaver een hand uitsteekt naar het kabinet:

Als ik op alle punten zou zeggen “daar valt niet over te praten”, dan moet ik een motie van wantrouwen indienen. Dat ga ik niet doen. Ik zou het een schande vinden als dit kabinet valt.

Als tweede kwam heer Paternotte aan de beurt, die het natuurlijk was opgevallen dat de traditie van een motie van wantrouwen bij het begin van de APB tot zijn genoegen is komen te vrvallen:

De heer Paternotte (D66):
Voorzitter, dank u wel. Het is natuurlijk jarenlang zo geweest dat de Algemene Beschouwingen begonnen met de heer Wilders, die hier dan een uurtje stond te tieren en soms zelfs meteen een motie van wantrouwen op tafel legde. Nu begon het met anderhalf uur Klaver, die letterlijk zei: ik ga géén motie van wantrouwen indienen. Het was ook nog eens een stuk vrolijker dan we eerder hebben gezien, dus volgens mij is dit al een veel positievere start van de Algemene Beschouwingen.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Trump: hoe koop je een democratie?

Donald Trump heeft een nieuwe verkiezingsbelofte: als de Republikeinen in november het Huis én de Senaat behouden, krijgt iedere volwassen Amerikaan 5.000 dollar. Kosten: ruim een biljoen dollar. Financiering: onduidelijk. Voorwaarde: de juiste partij moet winnen.

Daarmee wordt de interessantere vraag inmiddels niet eens meer wat zo’n stunt kost, maar of hij legaal is. Juristen wijzen erop dat het mogelijk buiten de Amerikaanse regels tegen verkiezingsomkoping valt, omdat Trump niemand letterlijk betaalt voor zijn individuele stem, en dat het kan worden gelezen als het aankondigen van een belastingverlaging.

Foto: SnapSaga on Unsplash

Indonesië koloniseert West-Papoea met veel geweld

Het Indonesische leger heeft op West-Papoea, het voormalige Nederlands Nieuw Guinea, een klopjacht geopend op leden van het West-Papoea Nationaal Bevrijdingsleger die zondag vijf wegenbouwvakkers hebben gedood. Volgens het Bevrijdingsleger werkten ze voor de Indonesische inlichtingendienst. In juli werd een Amerikaanse piloot in de hooglanden van West-Papoea gedood. Hij zou betrokken geweest zijn bij het transport van militairen naar het gebied waar de opstandelingen opereren. Eerder dit jaar werden acht mensen gedood, volgens Indonesië burgers op zoek naar goud, volgens het Bevrijdingsleger undercover medewerkers van het Indonesische leger. Volgens Paula Makabory van de overkoepelende United Liberation Movement for West Papua is van de kant van Indonesië sprake van een toename van buitengerechtelijke executies en het gebruik van drones en landmijnen in burgergebieden. Met vertegenwoordigers van andere bewegingen in de Pacific riep zij op tot onderzoek van de VN Hoge Commissaris voor de Mensenrechten. Indonesië heeft tot nu toe een bezoek van de Hoge Commissaris afgehouden. 

Human Right Watch (HRW) rapporteerde dit voorjaar over een escalatie van het conflict. ‘Militairen dringen door tot in afgelegen gebieden en vestigen militaire buitenposten in dorpen van de inheemse bevolking om controle over deze afgelegen regio’s te verkrijgen. Militaire operaties in deze gebieden worden gekenmerkt door het gebruik van antipersoneelsmijnen of boobytraps en door technologieën voor luchtoorlogvoering, waaronder bewapende drones en gevechtsvliegtuigen. De grootschalige structurele uitbreiding van de Indonesische strijdkrachten (TNI) onder het bewind van president Prabowo Subianto heeft nieuwe mogelijkheden gecreëerd voor systematische landroof in Merauke, Biak-Numfor, Intan Jaya en andere geografische gebieden die van economisch belang zijn.’

Foto: Ben Wicks on Unsplash

Geopolitiek voor kleuters

Daadkracht betekent in de internationale politiek steeds vaker: iets zichtbaars doen, liefst onmiddellijk, en de vraag of het ook werkt naar achteren schuiven.

Italië levert een fraai voorbeeld. Na de massale migratie naar Ceuta voerde het grenscontroles in voor reizigers uit Spanje. Spanje antwoordde met controles op reizigers uit Italië. Inmiddels zijn beide maatregelen verlengd. Italië zegt verdere migratie vanuit Ceuta te willen voorkomen. Alleen ligt Ceuta buiten Schengen en worden reizigers van daar naar het Spaanse vasteland al gecontroleerd. De Italiaanse maatregel plaatste dus vooral nog zinloos een hek achter een bestaand hek. In de naam van daadkracht.

Duitsland doet ook een duit in het zakje. Het controleert sinds 2024 zijn landgrenzen en heeft alweer een verlenging tot maart 2027 aangekondigd. Die controles veroorzaken rond grensovergangen forse files. Bij de A3/A12 bij Emmerich zijn aan het einde van zulke files ernstige ongelukken gebeurd, met gewonden en meerdere doden. Grensgemeenten hebben daar herhaaldelijk voor gewaarschuwd. Toch gaan de controles door.

De verhouding tussen middel en resultaat raakt zo steeds verder uit beeld. Zolang de regering maar kan laten zien dat ze optreedt. Donald Trump beheerst die bestuursstijl als geen ander. De Golf van Mexico werd voor de Amerikaanse overheid de Gulf of America en Lake Ontario heet inmiddels Lake America.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Quote du Jour | Een begrafenis met eer

QUOTE - Het kon niet op, op de begrafenis van de voor genocide veroordeelde oorlogsmisdadiger Mladic. Het hoofd van de orthodoxe kerk leidde de dienst, ministers uit Servië zaten vooraan in de kerk, naast hoge piefen uit het Servische deel van Bosnië. Hij werd begraven met militaire eer – alsof hij niet verantwoordelijk was voor de eerste genocide op het Europese continent sinds de Tweede Wereldoorlog. Het was het schaamteloos vereren van een ‘held’, in plaats van met gepaste schaamte en berouw terugkijken op de wandaden gepleegd in naam van het Servische volk.

Foto: IoSonoUnaFotoCamera (cc)

Trump maakt eindelijk serieus werk van diversiteit

Donald Trump heeft DEI (Diversity, Equity, and Inclusion) zo ongeveer tot staatsvijand verklaard. Mensen moeten worden aangenomen op kwaliteit, ervaring en verdienste, in plaats van op allerlei andere eigenschappen die toevallig goed uitkomen.

Een nobel uitgangspunt. Alleen lijkt zijn eigen regering te zijn samengesteld door iemand die deze memo niet heeft ontvangen. Trump bracht een hedgefondsmanager naar Financiën, een televisiegezicht naar Defensie, een complotdenker naar Volksgezondheid en een voormalig worstelbestuurder naar Onderwijs. Ook elders kregen televisiepersoonlijkheden, miljardairs, politieke activisten en trouwe bondgenoten toegang tot functies waarvoor vroeger zoiets bekrompens als relevante ervaring en bestuurlijke competentie werd verlangd.

Eigenlijk is de regering-Trump daarmee een indrukwekkend DEI-project. De Diversity zit wel goed. Trump rekruteert uit zeer uiteenlopende beroepsgroepen. Mensen uit de televisie-, worstel-, hedgefonds-, complot- en miljardairssector zijn eindelijk fatsoenlijk vertegenwoordigd in het landsbestuur. Vooral het glazen plafond voor Fox News-medewerkers heeft flinke barsten opgelopen.

Ook aan Equity is gedacht. Sommige kandidaten beginnen nu eenmaal met een achterstand omdat ze relevante ervaring, bestuurlijke kwaliteiten of intellectuele bagage missen. In een inclusieve organisatie laat je zulke mensen natuurlijk niet vallen. Je kijkt naar wat ze wél meebrengen. Bekendheid bijvoorbeeld. Geld. Een groot bereik op sociale media. Of het talent om Donald Trump in iedere denkbare situatie gelijk te geven.

Foto: WikiImages on Pixabay

Ethiopië betrokken bij de oorlog in Soedan

Het heeft er alle schijn van dat Ethiopië een van de strijdende partijen in Soedan de kans heeft geboden de zuidelijk stad Geisan te veroveren. Geisan ligt vlak bij Ethiopië in een gebied dat onder controle staat van het Soedanese leger. Half augustus doken er berichten op dat de stad is ingenomen door troepen van de coalitie die onder leiding staat van de RSF (Rapid Support Forces), gesteund door de Emiraten. Gegeven het ontbreken van een route uit door RSF gecontroleerd gebied naar Geisan concludeert Sudan War Monitor dat de aanvallende troepen vanuit Ethiopisch grondgebied kwamen en niet via door het leger gecontroleerde gebieden in het zuidwesten of noorden oprukten. 

Ethiopië heeft alle betrokkenheid ontkend. Maar Addis-Abeba gaf onlangs wel ruimte aan een conferentie van de oppositie tegen het Soedanese regeringsleger SAF (Sudanese Armed Forces), dat gesteund wordt door Egypte. Die eindigde met een verklaring waarin een dialoog met SAF-leider Al Burhan werd afgewezen. Deze week kwamen er berichten naar buiten over een grootscheepse troepenconcentratie met bevoorradingsvoertuigen aan de noordelijke grens van Ethiopië.

Wat de situatie extra brandbaar maakt is het onopgeloste conflict tussen Ethiopië en Egypte over het water van de Nijl (foto). Na de bouw van de omstreden Grand Ethiopian Renaissance Dam (GERD) kondigde de Ethiopische minister Minister Habtamu Itefa Gelata onlangs aan dat het land nog drie andere dammen wil bouwen in de blauwe Nijl, de tak van de rivier die uit Ethiopië stroomt naar Soedan en Egypte. Vanuit Egypte kwamen woedende reacties. Het land ziet dat de zoetwatervoorziening van meer dan 110 miljoen Egyptenaren bedreigd. In Ethiopië spelen naast water nog andere belangen. De Ethiopische politieke analist Jamal Ali Bashir omschreef de GERD als een “strategisch” ontwikkelingsproject. “Naast het voorzien van de plattelandsbevolking van elektriciteit, zal de GERD de industriële sector een goedkope energiebron bieden.” En het land kan elektriciteit exporteren. Het conflict over de dammen in de Nijl zit inmiddels muurvast. Bijna tien jaar onderhandelingen met Ethiopië over een alomvattend Nijlcontract, met tientallen bijeenkomsten in Caïro, Addis Abeba en Khartoem, hebben de Egyptenaren niets opgeleverd,’ schrijft Al Majalla, een in Londen gevestigde en vanuit Saoedi-Arabië gefinancierde Arabische krant.  ‘Ook de bemiddeling door de VS en de Afrikaanse Unie is mislukt. Als gevolg hiervan heeft Caïro het vertrouwen in diplomatie verloren.’ Volgens Cairo hecht Addis Abeba meer belang aan het gebruik van de Nijl als wapen dan aan de opwekking van elektriciteit. Dit zou de toenemende retoriek van Egypte kunnen verklaren. Zou dat voor Egypte een extra stimulans kunnen zijn om de SAF te steunen tegen de RSF indringers vanuit Ethiopië? 

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Foto: Shubham Dhage on Unsplash

De politiek-economische sfeer van het internet

LONGREAD - Op 17 augustus 1982 werd de eerste Compact Disc gemaakt, door Polygram, een bedrijfsonderdeel van Philips. Daar was decennia aan onderzoek voor nodig geweest, onder andere in het NatLab van Philips in Waalre. Er was veel tijd en geld geïnvesteerd en dat resulteerde uiteindelijk in een vernieuwend product dat z’n weg vond op de consumentenmarkt. De CD werd een succes. Het werd de nieuwe standaard als opslagmedium voor muziek.

De CD was op dat moment een belangrijke innovatie en de investeringen die daaraan vooraf gingen moesten natuurlijk terugverdiend worden. De adviesprijs van één CD, met meestal een klein uur aan muziek, was bijna veertig gulden. Twee keer zoveel als de LP. Een speler kosten vele honderden guldens. Consumenten moesten daar dus wel iets voor willen neerleggen. Gezien het succes van de CD waren ze daar echter graag toe bereid. In 2007, 25 jaar na de introductie, waren er zo’n 200 miljard CD’s verkocht.

De CD heeft zich op de consumentenmarkt dus ruimschoots terugverdiend. Het is daarmee ook een illustratie van hoe het kapitalisme in die jaren werkt. Innovatieve technologiebedrijven investeren in onderzoek en productiefaciliteiten en ontwikkelen nieuwe technieken. Dat leidt tot nieuwe producten die op de consumentenmarkt verkocht kunnen worden. Daarmee worden de investeringen terugverdient en wordt er, als het mee zit, nog jaren winst gemaakt.

Foto: UX Gun on Unsplash

Over bewapening hebben we het niet meer

COLUMN - Het minderheidskabinet-Jetten worstelde met het rondkrijgen van de begroting voor volgend jaar. In de berichtgeving krijgen we een beeld van een strijd tussen VVD, die partijen aan haar rechterzijde tegemoet wil komen en CDA/D66 die PRO mee willen krijgen. Sociale zekerheidsuitgaven spelen een belangrijke rol, belastingen ook. Maar veel details krijgen we niet. Waar je weinig over hoort zijn de stijgende uitgaven voor Defensie om tegemoet te komen aan de NAVO-afspraken conform Trumps eis: 5% van het BNP moet naar de oorlog. Als er al naar verwezen wordt is het in verhullende termen, zoals de extra belasting die het CDA voorstelt als ‘vrijheidsbijdrage’. Waar het echt om gaat zijn miljardeninvesteringen in de wapenindustrie die niet ter discussie staan. En die dus niet of nauwelijks in de openbaarheid komen.

Eerder schreef de NRC dat het Nederlandse ministerie van Defensie bezig is in een ijltempo geld uit te geven, maar steeds minder informatie vrij geeft over waar al deze miljarden aan worden besteed. ‘In 2021 kreeg minder dan de helft (43 procent) van alle materieelprojecten het stempel ‘vertrouwelijk’; dit jaar was dat driekwart (76 procent).’ De redenen zijn zowel commercieel (bescherming van de onderhandelingspositie) als operationeel (de vijand niet informeren). Defensie probeert het zichzelf zo gemakkelijk mogelijk te maken. De grens voor uitgaven waarboven melding moet worden gemaakt aan de Kamer wordt verhoogd, aanbestedingsregels worden soepel gehanteerd. Dat leidde tot kritiek van de Algemene Rekenkamer die constateerde dat van de in totaal 4,4 miljard euro aan „fouten en onzekerheden” die de Rekenkamer vond in de door Defensie aangegane verplichtingen 3,6 miljard direct was gegund, zonder voldoende onderbouwing. De Rekenkamer is al jaren kritisch op Defensie. Dit jaar kapittelde voorzitter Pieter Duisenberg minister van Defensie Dilan Yesilgöz omdat zij volgens hem de onvolkomenheden niet serieus genoeg neemt. “Dat de verantwoordelijke minister defensief reageert en deze bevinding niet erkent, is niet goed voor een lerende overheid”, zei Duisenberg.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: UN International Criminal Tribunal for the former Yugoslavia (cc)

Het is maar waar je je voor in wil zetten…

COLUMN - De ‘je’ in de titel slaat in dit geval op de Servische regering. Er is daar natuurlijk een bloederige oorlog geweest in de jaren negentig. Het verhaal is de meeste lezers waarschijnlijk bekend: verschillende deelrepublieken wilden het federatieve Joegoslavië verlaten. In Joegoslavië had de kliek van Slobodan Milosevic de macht gegrepen, en wilde kost wat kost die macht behouden. Toen het niet lukte om het land bij elkaar te houden, moesten deelrepublieken die de onafhankelijkheid uitriepen met geweld veroverd worden – in ieder geval de delen waar Serviërs woonden, want als er dan geen Joegoslavië kon zijn, dan toch ten minste een Groot-Servië.

Die oorlog duurde tot halverwege de jaren 90, met de genocide in Srebrenica als tragisch dieptepunt. Vervolgens herhaalde de geschiedenis zich nog een keer eind 99 in Kosovo – waar de Servische agressie uiteindelijk mede door bombardementen van de NAVO een halt toe werd geroepen. De nationalistische waanzin eiste het leven van naar schatting 130.000 a 140.000 levens, waarvan een groot deel burgers.

De vraag is dan: waar zet je je als Servische regering voor in, 25 a 30 jaar later? Je kan je energie besteden aan het verbeteren van de verstoorde relaties met buurlanden. Het opsporen van nog voortvluchtige oorlogsmisdadigers uit die tijd. Het werken aan de relatie met Europa, omdat Servië toe wil treden tot de EU (werkt vast beter dan spelletjes te spelen en te voetjevrijen met de Russen).

Foto: Josh Reid on Unsplash

IJsland staat weer voor de deur van de EU

Morgen mogen de IJslanders zich in een referendum uitspreken over een mogelijke hervatting van de onderhandelingen met Brussel over het EU-lidmaatschap. In 2015 waren de gesprekken afgebroken door de toenmalige eurosceptische regering. Sinds Trump Groenland bedreigt en de geopolitieke spanningen in het gebied rond de Noordpool sterk stijgen is de discussie over aansluiting bij de EU weer opgelaaid. De regering heeft bij het uitschrijven van het referendum nadrukkelijk aangegeven dat het alleen gaat over onderhandelingen en dat de uitkomst tezijnertijd in een nieuw referendum zal worden voorgelegd aan de bevolking. Maar de oppositie schreeuwt nu al moord en brand met de door Groenland geïnspireerde leus: ‘Iceland is not for sale’.

IJsland is al jaren verbonden met Europa. Het land maakt deel uit van de Schengenzone, de EER (Europese Economische Ruimte) en de EVA (Europese Handelsassociatie). Qua handel en reizen volgt het land Europese regels en wetgeving, echter zonder er over mee te mogen praten. Net als Noorwegen. Voor beide landen is het visserijbeleid tot nu toe de belangrijkste reden om geen lid te worden. De tegenstanders van aansluiting bij de EU verzetten zich er tegen omdat het land dan onderworpen zou worden aan visquota en visserijbeheerregels die door de EU worden vastgesteld, en het zou gedeelde toegang tot bepaalde wateren moeten accepteren. De visserijsector en de vissersgemeenschappen zouden aanzienlijke verliezen kunnen lijden. De EU Commissaris voor de Visserij Costas Kadis heeft al laten weten dat er ruimte is voor uitzonderingen. Een aanbeveling aan de IJslanders om voor hervatting van de onderhandelingen te stemmen. Maar het is de vraag hoever Costas Kadis van de huidige EU-leden mag gaan. 

Doe het veilig met NordVPN

Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.

Volgende