GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers, dit kunnen stukjes zijn die we – uiteraard met toestemming – overnemen van andere weblogs, of via onze mail binnenkomen. Hieronder een column van Remco de Groot, die het via de mail inzond.
Er zijn bepaalde dingen die je wel weet maar niet altijd bij stil staat. Maar dan gebeurt er iets waardoor je met deze latent aanwezige kennis toch geconfronteerd wordt.
Zonder dat ik nu wil claimen financieel expert te zijn, heb ik toch uitgebreid zitten luisteren naar de ontwikkelingen bij ABN-AMRO.
Deze miljardenonderneming, geleid door de zwaar ondergewaardeerde Rijkman-Groenink die naar ratio wordt betaald (je draagt immers zo veel verantwoordelijkheid), lijkt namelijk inzet geworden van een even interessant als wanstaltelijk pokerspel.
De bank, zoals de bank zichzelf zo liefkozend noemt, maakte namelijk te weinig winst (?slechts? 4,8 miljard over 2006), tenminste naar mening van de aandeelouders. Dus wat doe je dan als je het voor 1,7 miljoen per jaar niet voor elkaar krijgt om de onderneming waar je verantwoordelijkheid voor hebt gekregen beter te laten presteren? Je verkoopt de tent aan een ander bedrijf dat ongeveer even groot is, maar relatief veel meer winst maakt. Dan kan een ander het oplossen en dan kun jij nog een mooie premie opstrijken.
Dus je zorgt voor een redelijk aantrekkelijke prijs en maakt de papieren op. Natuurlijk waterdicht. Natuurlijk kon Barclays het bedrag niet helemaal ophoesten, maar dan verkopen we een onderdeel wat ze toch niet willen hebben. Komt dat mooi in kas, dat maakt een mooie bruidschat.
15 Miljard, wederom waterdichte papieren.
