Equatoriaal Guinee betaalt wisselgeld

De inwoners van het kleine Equatoriaal Guinee verdienen gemiddeld 37.000 dollar per jaar. Dat hebben ze te danken aan hun president, want hij en zijn familie halen zoveel binnen dat ze ruimschoots compenseren voor de rest van de bevolking, die het met een dollar per dag moet doen. President Teodoro Obiang Nguema liet zich afgelopen weekend dan ook herkiezen. De uitslag laat nog even op zich wachten, maar hij heeft beloofd meer stemmen te halen dan de vorige keer, toen de teller op 97,1 procent bleef steken. Het hele verhaal over de vele schendingen van de mensenrechten, oliedollars en bijbehorende vriendschap met de VS hoeft hier niet verteld te worden. De corruptie is zo schaamteloos dat de zoon van president Obiang er tijdens een rechtszaak in Zuid-Afrika vrolijk over vertelde. "In mijn land is het gebruikelijk dat ministers een partnerschap afsluiten met buitenlandse bedrijven die naar contracten van de overheid dingen, zodat een aanzienlijk deel van het bedrag op hun eigen bankrekening belandt." Met zo enorm veel olie en zo'n kleine elite is Equatoriaal Guinee natuurlijk ideaal voor staatsgrepen. Obiang zelf claimt er al vele overleefd te hebben, al zeggen oppositieleiders dat veel ervan verzonnen zijn enkel om hen achter de tralies te kunnen zetten. In 2004 mislukte een machtsgreep onder leiding van de Britse huurling Simon Mann, die beweerde steun van Zuid-Afrika te hebben voor zijn coup. Mann werd, na een Britse lobby, vlak voor de presidentsverkiezingen vrijgelaten 'op humanitaire gronden'. De grote vraag is nu: waar is Mann het wisselgeld voor? Allicht vreest Obiang de claim van Barack Obama dat hij corrupte Afrikaanse leiders gaat aanpakken, maar wie gaat zich in ruil voor Mann voor hem inspannen?

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Minarettenverbod: Gaat het licht uit in Europa?

, door
Ahnee, ook al in de Efteling! (Foto: Flickr/Stewart Leiwakabessy)

Gadverdamme. De verlichting heeft weer een knauw gekregen in Europa. Een stel Zwitserse angstkazen heeft tegen de uitbreiding van het aantal minaretten in het land gestemd.

De initiatiefnemer van het voorstel, de SVP/UDC, is ongeveer te vergelijken met de Nederlandse PVV en het Belgische Vlaams Belang. In de logica achter het verbod zitten – hoe typisch – flinke gaten. De partij beweert namelijk dat het land door de minaretten islamiseert en draait daarmee oorzaak en gevolg om. Minaretten hebben geen moslims tot gevolg, het is andersom. De moslims gaan niet weg als je het hen verbiedt een minaret neer te zetten, want zoals de partij zelf ook toegeeft, moslims kunnen prima hun geloof belijden zonder minaret.

Kortom: het is zuivere symboolwetgeving, het zal de geveinsde islamisering van Zwitserland geen seconde vertragen. Er zijn geen mensen die door de minaretten gedupeerd werden. En wetgeving die nergens toe dient, specifiek gericht op één religieuze groep is per definitie onderdrukkend, een pesterij. Een democratisch, vrij Europa onwaardig.

Gisteren werd het weer iets donkerder op ons continent, en helaas, ook in Nederland lopen er mensen rond die het licht uit willen doen.

En dat laten we hier niet gebeuren. Toch…?

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

CU: ‘Ombudsman is onzorgvuldig’

, door

CU: ‘Ombudsman is onzorgvuldig’

2009103 Congres_RouvoetOp grond van twee tendentieuze voorbeelden zet de Nationale Ombudsman de hele jeugdzorg weg als gedragsgestoord. Volledig ten onrechte, meent André Rouvoet zaterdag in de Volkskrant. Oppervlakkig in de analyse en onzorgvuldig in de conclusies. Dat was mijn reactie op het artikel van de Nationale Ombudsman Alex Brenninkmeijer, waarin hij de jeugdzorg ‘gedragsgestoord’ noemt (Forum, 21 november).

Een dergelijke diskwalificatie van een hele sector mag niet onweersproken blijven. Ik ben het met de heer Brenninkmeijer eens dat er in de jeugdzorg nog veel beter kan en moet. In mijn VU-lezing in september over de toekomst van de zorg voor jeugd ben ik daar glashelder over geweest. We moeten zorgen dat kinderen en gezinnen met multiproblemen beter en sneller worden geholpen. Ouders met een gewone opvoedvraag moeten laagdrempelig en met gebruik van hun eigen kracht geholpen worden. En niet in een zwaar hulptraject terecht komen als het niet noodzakelijk is.

Ook uit de begin november verschenen evaluatie van de Wet op de jeugdzorg blijkt dat er weliswaar veel verbeterd is, maar dat de zorg toegankelijker en effectiever moet worden. Binnenkort kom ik met een omvattende kabinetsvisie en met concrete voorstellen hoe we dat gaan realiseren.

Doneer!

Mededeling

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Steun ons!

Mededeling

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Vorige Volgende