GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Ewoud Butter, dat eerder op zijn eigen blog verscheen.
Mevrouw Van der Vaart is welzijnswerkster en erg betrokken bij de multiculturele samenleving. Ze maakt zich oprecht zorgen over de hoge criminaliteit onder Marokkaanse jongens.
“Die jongens zouden een voorbeeld moeten nemen aan al die jongens die het wel zo goed doen, zoals die meneer Marcouch en die schrijver, Hafid Bouazza, en die enige mode- ontwerper, Aziz, en dan heb je nog die leuke voetballer, hoe heet ie ook al weer?” “Afellay, Bouhlarouz, Boussaboun, Aissati, ..” “Ja, die laatste… denk ik. Echt een model-Marokkaan.”
Model-Marokkaan. Je zult het maar zijn. “En Mo, wat wil je later worden?” “Model-Marokkaan pappa.” “Zou je dat nou wel doen jongen?” Rolmodel is al erg, Troetel-Turk is vreselijk, maar Model-Marokkaan is echt bijna dodelijk.
Toch zijn er heel veel goedbedoelende mensen in de politiek en het welzijnsland die hun heil zoeken in de Model-Marokkaan als rolmodel. Succesvolle Marokkanen zouden een voorbeeldfunctie moeten vervullen. Het is een uitgangspunt van verschillende projecten. Maar is het wel verstandig?
Over Nederlanders wordt wel eens gezegd dat ze maar beter niet met hun kop boven het maaiveld uit kunnen steken. Voor een Marokkaan is een kruin al snel veel te hoog.
