[qvdd] Er gaan verhalen dat Wilders zijn geld krijgt uit de Verenigde Staten of Israël, dat moeten we niet willen. In Nederland voeren we binnenlandse politiek, buitenlandse giften moeten we wettelijk uitsluiten. PvdA-Kamerlid Heijnen doet een voorstel om de financiering van politieke partijen vanuit het buitenland te beperken. In andere landen is deze beperking er al. Overigens ligt er al een voorstel dat politieke partijen verplicht om grote giften openbaar te maken, maar dit voorstel is niet van toepassing op de PVV, omdat het een beweging is. Heijnen wil daar verandering in brengen: Alle politieke organisaties die volksvertegenwoordigers leveren, vallen wat ons betreft hieronder. Kiezers moeten kunnen beoordelen waar het geld vandaan komt.
(link)
De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.
Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.
Terwijl de onderhandelaars elkaar besnuffelen, speculeren de financiële markten op een nakend faillissement van België. Zowel in het Frans als in het Nederlands klinkt nu de sense of urgency om dringend werk te maken van een regering.
Dag honderdzestig en zoveel. Nog steeds is er geen officieel begin gemaakt van de Belgische formatiegesprekken. Noord en zuid, links en rechts vinden elkaar maar niet. De politici aan de onderhandelingstafel lijken te ver van elkaar verwijderd om elkaar te verstaan; en wat ze horen begrijpen ze kennelijk verkeerd. Moderator van dienst, koninklijk bemiddelaar Johan Vande Lanotte, probeert nochtans al het mogelijke. De rust in Wetstraat is terug gekeerd, dat wel. En de gerichte perslekken staan droog. Maar af en toe flakkert het wederzijdse ongenoegen als in een steekvlam terug op.
Calimero
Vorige week zondag nog stonden de Vlaamse socialisten en de Vlaams-nationalisten tijdens een live debat op de Belgische televisie met getrokken messen tegenover elkaar. De sp.a verweet de N-VA haar zeurige calimerohouding en de dubbelzinnigheid van haar voorzitter Bart De Wever. De N-VA hakte zwaar in op de sp.a van voorzitter Caroline Gennez omdat de Vlaamse sossen zwichten onder de minste druk van Franstalige zijde.
Een andere onberekenbare factor aan de tafel zijn de christendemocraten, zo mocht Vande Lanotte tot zijn eigen ongenoegen ervaren. Hij had zijn financieringsplannen nog maar net doorgemaild naar alle partijen of Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) brandde het voorstel op zijn eentje af. Financieel nefast voor Vlaanderen, luidde zijn oordeel. Ongezien, omdat Peeters zijn demarche allesbehalve had uitgepraat met zijn voorzitter Wouter Beke, die namens de partij de onderhandelingen voert en nu met de billen bloot staat. Geen prettig gezicht.
Voelt de achterban van GroenLinks en D66 iets voor een fusie? Volgens de Nrc wel. Femke Halsema vraagt zich af of het geen hoax is. Via Facebook en de site nieuwepartij.nl voert een aantal D66’ers en GroenLinksers echter wel degelijk actie voor het samengaan van beide partijen. Zij vinden dat beide partijen een nieuwe sociaal-liberale partij moeten gaan vormen. Duurzaam, liberaal en sociaal zijn de drie leidende thema’s als het aan de initiatiefnemers ligt. Zij verzamelen steunbetuigingen voor de fusie om beide partijen onder druk te zetten.
Nrc laat Stefan Hoevenaar, een van de initiatiefnemers, aan het woord:
De overeenkomsten zijn zoveel groter dan de verschillen. Bovendien zou een sociaal-liberale fusiepartij met zoveel kleine partijen de kans hebben de grootste partij te worden. Dat heeft als groot voordeel dat kiezers hun stem niet meer geven aan PvdA of VVD in de hoop één van die twee de grootste te maken.
De website nieuwepartij.nl richt zich vooralsnog niet heel erg op de inhoud. Er staat een oproep aan bezoekers van de site om een nieuwe naam te verzinnen voor de nieuwe politieke beweging die moet ontstaan vanuit GroenLinks en D66. ‘Progressief-liberale partij’, ‘Duurzaam Sociaal-Liberale Partij (DSLP)’ of ‘Sociaal Progressief Nederland (SoProNed)’: het bekt nog niet echt lekker. Groene Democraten is wellicht een betere optie?
Dat kan! Sargasso is een collectief van bloggers en we verwelkomen graag nieuw blogtalent. We plaatsen ook regelmatig gastbijdragen. Lees hier meer over bloggen voor Sargasso of over het inzenden van een gastbijdrage.
Iraanse minister ziet af van bezoek aan Nederland
Tankstations op Schiphol vallen onder amerikaanse sancties tegen Iran
Nederland en Denemarken verschillen niet veel van elkaar. Iedereen die wel eens in Kopenhagen is geweest kan dat beamen: het is net Amsterdam. Qua partijen verschilt Denenmarken ook niet zo veel van Nederland. Er zijn rechtse populisten, sociaal-democraten, conservatieve liberalen, progressieve liberalen en conservatieven. In het parlement zitten twee partijen links van de grote sociaal-democratische partij: de Socialistisk Folkeparti (Socialistische Volkspartij, SF) en de Enhedslisten (Eenheidslijst). Daarnaast zijn er twee buitenparlementaire partijen die raakvlakken hebben met progressieve, sociale of groene idealen.
De Socialistisk Folkeparti lijkt erg op een van de partijen die in GroenLinks is opgegaan: de PSP. Beide partijen zijn opgericht op het hoogtepunt van de Koude Oorlog eind jaren ’50. Ze waren op zoek naar een derde weg tussen het stalinisme van de USSR en het kapitalisme van de USA. In de jaren ’60 pikten de partijen nieuwe thema’s op zoals feminisme en milieu-bescherming. De SF werd een middelgrote partij, die tussen de 4% en 10% van de stemmen kreeg en een belangrijke politieke factor werd, en die met regelmaat sociaal-democratische minderheidsregeringen steunde.
Een belangrijk thema voor de SF is Europese samenwerking. In de jaren ’70 was de partij mede door haar eurosceptische opstelling sterk gegroeid. In 1992 voerde de partij een succesvolle referendumcampagne tegen het Verdrag van Maastricht. Nadat het Deense volk dit verdrag heeft afgewezen, werd de SF intensief betrokken bij de heronderhandelingen. Dat leert de SF dat ze op Europees gebied best succes kan boeken. De mening van de SF over Europa begint langzaam te schuiven. Tot twee keer toe besluit de SF-Europees parlementariër zich niet aan te sluiten bij de zeer eurosceptische Verenigd Europees Links-fractie, maar bij de fractie van de Europese Groenen, waar er minder dogmatisch wordt gedacht over Europa. In een intern referendum in 2005 sprak een ruime meerderheid van de partij zich uit voor de Europese grondwet.
Sargasso heeft privacy hoog in het vaandel staan. Nu we allemaal meer dingen online doen is een goede VPN-service belangrijk om je privacy te beschermen. Volgens techsite CNET is NordVPN de meest betrouwbare en veilige VPN-service. De app is makkelijk in gebruik en je kunt tot zes verbindingen tegelijk tot stand brengen. NordVPN kwam bij een speedtest als pijlsnel uit de bus en is dus ook geschikt als je wil gamen, Netflixen of downloaden.
D66: Kabinet, doe alles tegen files!
D66-Kamerlid Kees Verhoeven wil dat minister Schultz van Haegen (VVD, Infrastructuur & Milieu) alles uit de kast haalt om files te bestrijden. De sociaal-liberaal vraagt het kabinet vandaag tijdens de begrotingsbehandeling om een speciale filebrief. Verhoeven: “Het is tijd voor een totaalpakket tegen files met maatregelen die verder gaan dan asfalt alleen.” In ieder geval VVD, PvdA en ChristenUnie steunen het voorstel van Verhoeven.
PVV wil aanleg van tolsnelweg A3
Lees het bericht ” PVV wil aanleg van tolsnelweg A3″ op de Telegraaf.nl
Ok, het was gisteren nieuws, maar dan toch nog een verlaat eerbetoon aan Leslie Nielsen op GeenCommentaar. Omdat hij ons heeft laten lachen, en dat is een hele prestatie gezien onze zuurlinkse inslag.
Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.