YouTube en copyrights

Eén van onze meest succesvolle topics ooit is het retro-muziek topic. Het geheim? YouTube. Met deze site zijn zo'n beetje alle video's ooit terug te vinden. Echter, als je kijkt naar het hiervoor gelinkte topic, dan zie je dat verschillende van die clips al niet meer opvraagbaar zijn. Als je op de video klikt dan zie je "This video has been removed due to terms of use violation." Dit betekent dat er een BREIN/RIAA organisatie heeft geklaagd over de video's en YouTube ze heeft verwijderd. Ik kan werkelijk geen enkele reden bedenken waarom ze dit zouden moeten doen. Het gaat hier om video's en nummers die minimaal 10 jaar oud zijn, waarvan slechts een klein gedeelte soms nog langskomt op radio of tv. Alle gratis reclame voor zo'n nummer is toch meegenomen? Meer interesse in oude artiesten en dus meer verkoop zou je denken. YouTube is een fantastische tool om het "Hoe heette dat nummer ook al weer" en "Die wil ik nog één keertje horen" gevoel te bevredigen. Dit kost de maatschappijen geen geld. Sterker nog, als ze erin slagen YouTube leeg te krijgen van videoclips dan zijn er geen mensen die dit soort muziek ontdekken en misschien wel gaan kopen. Waar is de muziekindustrie bang voor? De kwaliteit van de filmpjes is ronduit slecht, en het geluid is vaak van een zo'n bedroevende kwaliteit dat het niet eens in de buurt komt van radiokwaliteit.

Door: Foto: Sargasso achtergrond wereldbol
Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

?Babbelen over het vergelijken van denksporten?

Als bridger van laag niveau en nitwit bij de bordspelen ben ik niet de aangewezen persoon om bridge, schaken, dammen en go naar waarde te schatten, daarom wat losse opmerkingen hierover, mijn waardering heeft u in mijn volgorde gezien.
Een fan van go denkt misschien dat de intellectuele uitdaging ervan groter is dan van de andere denksporten omdat het aantal posities het grootst is bij go, daarna komt bridge, dan dammen en als laatste schaken. Bij het spel met de minste mogelijkheden, schaken, zijn veel meer mogelijkheden dan een mens kan overzien.
An intellectual pursuit that most players say is more challenging than chess or bridge, Go has only a few simple rules, which can be learned in half an hour. This game’s complexity rises from the huge number of possibilities for board positions (said to be 10 to the 750th power) and a wealth of recurring situations that can be learned only from repeated play. Het aantal reglementaire stellingen op het schaakbord ligt naar schatting tussen 10 tot de macht 43 en 10 tot de macht 50, en de speltheoretische complexiteit is bij benadering 10 tot de macht 123. Vanuit een ‘gemiddelde’ stelling (middenspel) zijn er dertig tot veertig reglementaire zetten mogelijk, maar het kunnen er ook nul zijn (bij schaakmat of pat) of maar liefst 218.
Boud gesteld zijn mensen te dom om welk van deze vier sporten dan ook volmaakt te spelen. Misschien spelen goede spelers bij bordspelen zo vaak remise tegen elkaar omdat zij wel aan elkaar gewaagd zijn maar niet aan het spel dat zij spelen.
Als elk van deze sporten door de twee (bij bridge acht), beste spelers van de wereld gespeeld wordt zijn bij elke sport weinig mensen die het vertoonde spel naar waarde kunnen schatten, misschien alleen de veertien spelers die immers de besten van de wereld zijn.

Steun ons!

De redactie van Sargasso bestaat uit een club vrijwilligers. Naast zelf artikelen schrijven struinen we het internet af om interessante artikelen en nieuwswaardige inhoud met lezers te delen. We onderhouden zelf de site en houden als moderator een oogje op de discussies. Je kunt op Sargasso terecht voor artikelen over privacy, klimaat, biodiversiteit, duurzaamheid, politiek, buitenland, religie, economie, wetenschap en het leven van alle dag.

Om Sargasso in stand te houden hebben we wel wat geld nodig. Zodat we de site in de lucht kunnen houden, we af en toe kunnen vergaderen (en borrelen) en om nieuwe dingen te kunnen proberen.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Na schoonmaak D66 volgt nu ook grote schoonmaak bij VVD

Afgelopen weken stond de media vol met vertrekkende D66-ers die de eer aan zichzelf hielden door ruim voor de verkiezingen het hazenpad te kiezen. Van de huidige D66 bewindslieden blijft na het optrekken van stofwolken alleen de nieuwe lijsttrekker over, Alexander Pechtold.

Voormalig staatssecretaris Medy van der Laan wil zich niet meer beschikbaar stellen voor de Tweede Kamer maar ziet voor zichzelf wel een rol weggelegd in de Eerste Kamer. Waarschijnlijk is haar het behoorlijk tegengevallen in de Tweede Kamer, weinig begrip voor haar plannen, harde lobbies tegen haar persoon vanuit de publieke omroep en op het moment supreme zat Medy van der Laan in het buitenland, waar ze opeens onderdeel werd van een de partij die het Kabinet Balkenende II niet meer wilde steunen.

Gaan we haar missen? Ikke niet in ieder geval. Al jarenlang is de publieke omroep een geldverslindend monster en ook deze staatssecretaris heeft daar niet veel aan verbeterd. Minder geld en kwaliteit gaan niet samen, de commerciëlen laten dat zien, maar hier is ook veel geld geen reden tot succes.

Terug naar de VVD.

Het was al langer bekend dat minister Gerrit Zalm van Financiën niet meer wilde terugkeren als minister of Tweede Kamer lid. Zalm die samen met Balkenende het gezicht vormden van de laatste kabinetten is ook niet geschikt voor de nieuwe lijn die de VVD heeft ingeslagen. Het jonge fanatisme van Mark Rutte heeft niets met het arrogante afstandelijke van Zalm uit te staan. Daarnaast heeft Zalm ook aangetoond geen leider te zijn door de situatie met Hirsi Ali en Rita Verdonk compleet uit de klauwen te laten lopen en niet de personen te steunen op het moment dat een duideljk leiderschap nodig was. Zalm kan zich beter gaan richten op zijn filmcarrière, er zal best een soap zijn die een chagerijnige oude man in een leuke rol zien zitten.

Foto: Sargasso achtergrond wereldbol

Intellectuele Spelletjes

Waarom zijn er geen ‘highbrow games’?
Mario van Beethoven
Deze vraag vond ik in een Slashdotted artikel op Gamasutra.
In ieder medium wordt de elite op de wenken bediend. Bij theater, opera, dans, literatuur en film is dit overduidelijk maar ook bij de ‘lagere’ kunstvormen als strips en televisie zijn er kunstwerkjes te vinden van hoog niveau. Waarom blijven we in de games-wereld dan steken bij het stapelen van blokjes en het executeren van ruimtewezens?

Een van de grootste verschillen is, volgens het artikel, het ontbreken van echte ‘auteurs’ in de gameswereld. Een van de weinige echt bekende spellenmakers is dan ook verantwoordelijk voor het spel dat volgens het artikel het dichtst in de buurt komt: Civilisation (IV).

Eventuele andere kandidaten zou ik graag in de comments terug willen zien.

Doneer!

Sargasso is een laagdrempelig platform waarop mensen kunnen publiceren, reageren en discussiëren, vanuit de overtuiging dat bloggers en lezers elkaar aanvullen en versterken. Sargasso heeft een progressieve signatuur, maar is niet dogmatisch. We zijn onbeschaamd intellectueel en kosmopolitisch, maar tegelijkertijd hopeloos genuanceerd. Dat betekent dat we de wereld vanuit een bepaald perspectief bezien, maar openstaan voor andere zienswijzen.

In de rijke historie van Sargasso – een van de oudste blogs van Nederland – vind je onder meer de introductie van het liveblog in Nederland, het munten van de term reaguurder, het op de kaart zetten van datajournalistiek, de strijd voor meer transparantie in het openbaar bestuur (getuige de vele Wob-procedures die Sargasso gevoerd heeft) en de jaarlijkse uitreiking van de Gouden Hockeystick voor de klimaatontkenner van het jaar.

Lezen: Bedrieglijk echt, door Jona Lendering

Bedrieglijk echt gaat over papyrologie en dan vooral over de wedloop tussen wetenschappers en vervalsers. De aanleiding tot het schrijven van het boekje is het Evangelie van de Vrouw van Jezus, dat opdook in het najaar van 2012 en waarvan al na drie weken vaststond dat het een vervalsing was. Ik heb toen aangegeven dat het vreemd was dat de onderzoekster, toen eenmaal duidelijk was dat deze tekst met geen mogelijkheid antiek kon zijn, beweerde dat het lab uitsluitsel kon geven.

Lezen: De BVD in de politiek, door Jos van Dijk

Tot het eind van de Koude Oorlog heeft de BVD de CPN in de gaten gehouden. Maar de dienst deed veel meer dan spioneren. Op basis van nieuw archiefmateriaal van de AIVD laat dit boek zien hoe de geheime dienst in de jaren vijftig en zestig het communisme in Nederland probeerde te ondermijnen. De BVD zette tot tweemaal toe personeel en financiële middelen in voor een concurrerende communistische partij. BVD-agenten hielpen actief mee met geld inzamelen voor de verkiezingscampagne. De regering liet deze operaties oogluikend toe. Het parlement wist van niets.

Vorige Volgende